Category Archives: ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας

Ο Γερμανός σκηνοθέτης Τόμας Όστερμάιερ επανέρχεται το καλοκαίρι με τη «Σάουμπίνε»

  • Το τέταρτο κουδούνι

  • Του Γιώργου Δ.Κ. Σαρηγιάννη, ΤΑ ΝΕΑ: Τετάρτη 24 Φεβρουαρίου 2010

Άνγκελα Βίνκλερ και Γιόζεφ Μπιρμπίχλερ στο «Τζον Γκάμπριελ Μπόρκμαν»

O τακτικός μας πια στο Φεστιβάλ Αθηνών Γερμανός σκηνοθέτης Τόμας Όστερμάιερ επανέρχεται το καλοκαίρι με τη «Σάουμπίνε» για να παρουσιάσει αυτή τη φορά το ώριμο έργο του Χένρικ Ίψεν «Τζον Γκάμπριελ Μπόρκμαν», παράσταση που κανε την πρεμιέρα της τη σεζόν 2008-2009 αλλά παραμένει στο ρεπερτόριο του βερολινέζικου Θεάτρου. Η «Σάουμπίνε» – που πρωτοείδαμε στην Ελλάδα το καλοκαίρι του 1985, στην Αθήνα- (πρώτη) Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης, με την «Ορέστεια» του Πέτερ Στάιν, τότε καλλιτεχνικού διευθυντή της- έχει έρθει στο Φεστιβάλ τα καλοκαίρια του 2006 με «Νόρα» του Ίψεν και «Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας» του Σαίξπηρ- η πρεμιέρα της παράστασης στην Αθήνα- και του 2008 με «Λυσσασμένη γάτα» του Τενεσί Γουίλιαμς και «Άμλετ» του Σαίξπηρ- επίσης η πρεμιέρα στην Αθήνα-, όλα σε σκηνοθεσία Όστερμάιερ, του νυν καλλιτεχνικού διευθυντή του Θεάτρου. Ο οποίος, εκτός «Νόρας»παράσταση του 2002-, από Ίψεν έχει ανεβάσει και «Έντα Γκάμπλερ» το 2006-πάντα στην «Σάουμπίνε». Η τελευταία παράσταση του «Τζον Γκάμπριελ Μπόρκμαν» που ΄χουμε δει στην Ελλάδα ήταν τη σεζόν 2007-2008- με επανάληψη την επόμενη- στο θέατρο «Άλμα» σε σκηνοθεσία Γιώργου Μιχαλακόπουλου με τον ίδιο στον επώνυμο ρόλο, Κατερίνα Μαραγκού ως Έλα, Φιλαρέτη Κομνηνού- και τη δεύτερη σεζόν Νόνη Ιωαννίδου- ως Γκούνχιλντ. Στην παράσταση της «Σάουμπίνε» τους τρεις αντίστοιχους κεντρικούς ρόλους κρατούν τρεις ηθοποιοί- θηρία: Γιόζεφ Μπιρμπίχλερ, Άνγκελα Βίνκλερ, Κίρστεν Ντένε. Τον πρώτο και την τελευταία έχουμε δει ως Μπιγκ Ντάντι και Μπιγκ Μάμα, αντίστοιχα, στην «Λυσσασμένη γάτα» του Όστερμάιερ και την Βίνκλερ ως Όζε στον ιψενικό «Πέερ Γκιντ» σε σκηνοθεσία Πέτερ Τσάντεκ στην Θεσσαλονίκη και, πρόσφατα, ως Κυρία Πίτσαμ στην «Όπερα της πεντάρας» των Μπρεχτ- Βάιλ, με σκηνοθέτη τον Ρόμπερτ Γουίλσον στο «Παλλάς»- και τα δυο, παραστάσεις του «Μπερλίνερ Ανσάνμπλ».

Την- πλήρη- «Ορέστεια», του Αισχύλου, τη μόνη σωζόμενη απ΄ το αρχαιοελληνικό δραματολόγιο τριλογία«Αγαμέμνων», «Χοηφόροι» «Ευμενίδες»τολμάει, στις οικονομικά δύσκολες αυτές μέρες, να παρουσιάσει το καλοκαίρι το ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας. Σε μετάφραση και σκηνοθεσία του Λουκά Θάνου. Με Αγαμέμνονα τον Γιάννη Βόγλη, καλλιτεχνικό διευθυντή του ΔΗΠΕΘΕ και Κλυταιμνήστρα την Μαρία Κατσανδρή- οι δοκιμές έχουν ήδη αρχίσει αλλά η διανομή δεν έχει σταθεροποιηθεί.

Με σπουδές στη μουσική, το χορό, το θέατρο και τη φιλοσοφία, ο Λουκάς Θάνος μελετάει τον Αισχύλο εδώ και πάνω από δέκα χρόνια έχοντας εφαρμόσει τις μεθόδους του σε εκπαιδευτικό επίπεδο, σε συνεργασία με τον Γιάννη Βόγλη, στη δημοτική δραματική σχολή της Αγίας Βαρβάρας. Καρπός, οι πολύ ενδιαφέροντες «Πέρσες» που παρουσίασε με μαθητές του τον Ιούνιο του 2008 στο «Αμόρε»- αφού το «Θέατρο του Νότου» είχε ρίξει την αυλαία του, τελευταία παραγωγή εκεί πριν το «Αμόρε» πάρει το δρόμο χωρίς επιστροφή του σούπερ μάρκετ… Η ίδια παράσταση, σε επαγγελματικό επίπεδο υπό την σκέπην πλέον του σχήματος «Επιστροφή» και με τον Γιάννη Βόγλη ως Φάντασμα του Δαρείου, παίχτηκε στο τέλος της ίδιας χρονιάς στις «Ροές».

Σημειώστε ότι ο Γιάννης Βόγλης στην «Ορέστεια» έχει κάνει, μαθητής ακόμα της δραματικής σχολής, τα πρώτα του βήματα στο θέατρο- και στην Επίδαυρο-, «κοντάρι» στην παράσταση του Δημήτρη Ροντήρη με το Εθνικό το ΄59. Ενώ το 1962-΄63 ερμήνευσε Αίγισθο πια στις «Χοηφόρες» του Ροντήρη, στην ευρωπαϊκή περιοδεία του «Πειραϊκού Θεάτρου» που χε στο μεταξύ ιδρύσει ο σκηνοθέτης.

Ελληνική παράσταση της πλήρους «Ορέστειας» έχουμε να δούμε απ΄ το καλοκαίρι του 2001 όταν την ανέβασε ο Γιάννης Κόκκος με το Εθνικό στην Επίδαυρο. Μεμονωμένα, «Αγαμέμνονα» για τελευταία φορά είδαμε το καλοκαίρι του 2008 στην Επίδαυρο, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ, σε σκηνοθεσία Άντζελας Μπρούσκου, απ΄ το «Θέατρο Δωματίου», «Χοηφόρες» πέρσι το καλοκαίρι απ΄ το ΔΗΠΕΘΕ Λάρισας και τον Κώστα Τσιάνο και «Ευμενίδες» επίσης πέρσι- και μάλιστα στα αρχαία ελληνικά- απ΄ την ομάδα «Μέθοδος» με σκηνοθέτη τον Γιώργο Παντελεάκη. Ολόκληρη, πάντως, η τριλογία παρουσιάστηκε και το καλοκαίρι του 2007, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Επιδαύρου, αλλά στα γερμανικά: απ΄ το Σάουσπιλχάους της Φρανκφούρτης σεακραία…- σκηνοθεσία Κάριν Νόιχόιζερ.

«Το παραμύθι που δεν το ΄λεγε κανείς και οι τέσσερις εποχές»: ο τίτλος του εμπνευσμένου απ΄ τις «Τέσσερις εποχές» του Βιβάλντι καινούργιου έργου για παιδιά του Γιάννη Καλατζόπουλου. Που ανέβηκε απ΄ το ΔΗΠΕΘΕ Βέροιας. Μήπως παραείναι μακροσκελής- τρένο!- κι άχαρος; Ειδικά σε έργο για παιδιά;

Πλην αντίκτυπου της οικονομικής κρίσης η θεατρική σεζόν έχει και τις ατυχίες της. Το πόδι της έσπασε η Λυδία Κονιόρδου αλλά δεν έχασε καμιά παράσταση- το θηρίο! Και συνεχίζει να παίζει κανονικά, με ελαφρά περιορισμένη κίνηση, Εκάβη- ίσως η καλύτερη ερμηνεία της στο αρχαίο δράμα τα τελευταία χρόνια- στις ευριπίδειες «Τρωάδες» του Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου, στο «Θέατρο του Νέου Κόσμου».

Τη χαστουκίζεις ή δεν τη χαστουκίζεις; Αυτήν τη διανοουμένη στριπτιτζού που είναι, λέει, «καλλιτέχνις του μπουρλέσκ» και θα μας έρθει προσεχώς. Η οποία βγαίνει και λέει σε συνεντεύξεις- τέτοιες μέρες, τέτοια λόγια…- πως «δε θα αποφύγει να ξοδέψει και 8.000 δολάρια για έναν κορσέ». Που θα της προβάλει καλύτερα τον κώλο.

Όλος ο κόσμος, μια σκηνή…

«Ρωμαίος και Ιουλιέτα» στην Πάτρα

  • Μετά την Αθήνα σειρά έχει η Πάτρα… Ο θίασος μιας από τις πιο νεανικές παραστάσεις που είδε φέτος το αθηναϊκό κοινό, «Ρωμαίος και Ιουλιέτα» του Σαίξπηρ (σε μετάφραση Διονύση Καψάλη και σκηνοθεσία Μίλτου Σωτηριάδη), γιόρτασε την Πρωτοχρονιά αλλάζοντας θέατρο! Η παράσταση, συμπαραγωγή του Θεάτρου του Νέου Κόσμου (όπου παιζόταν) και του ΔΗΠΕΘΕ της Πάτρας, θα παρουσιάζεται έως τις 14 του μήνα (καθημερινά εκτός Δευτέρας και Τρίτης) στο ιστορικό θέατρο «Απόλλων».
  • Το «Ρωμαίος και Ιουλιέτα» θεωρείται το πιο σύνθετο προϊόν της λυρικής περιόδου του Σαίξπηρ. Ενα έργο που ξεκινά αναπτύσσοντας όλες τις προϋποθέσεις μιας ρομαντικής ερωτικής κωμωδίας, περιγράφει τον έρωτα δύο νέων που φουντώνει και ικανοποιείται ενάντια στις επιθυμίες των οικογενειών τους, καταλήγει όμως σε αιματηρή θυσία. Στην παράσταση που ανεβάζει το Θέατρο του Νέου Κόσμου η ομορφιά της ποίησης του Σαίξπηρ συναντάει τη φρεσκάδα της νεανικής ομάδας των ηθοποιών.
  • Τα σκηνικά και κοστούμια είναι του Κωνσταντίνου Ζαμάνη, η μουσική του Σταύρου Γασπαράτου, η επιμέλεια κίνησης της Σεσίλ Μικρούτσικου. Παίζουν οι Δημήτρης Αντωνίου, Μαρία Μπεληγιάννη, Μίλτος Σωτηριάδης, Μιχάλης Τιτόπουλος κ.ά.

«Pωμαίος και Iουλιέτα» στο ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας

  • O Mίλτος Σωτηριάδης σκηνοθετεί το κλασικό αριστούργημα του Σαίξπηρ «Pωμαίος και Iουλιέτα» σε μετάφραση Διονύση Kαψάλη. H παράσταση παρουσιάζεται στο «Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Πάτρας» από σήμερα Πρωτοχρονιά (έως τις 14/1) και θα παίζεται στο θέατρο «Aπόλλων» της Πάτρας, σε συμπαραγωγή με το «Θέατρο του Nέου Kόσμου». Tα σκηνικά – κοστούμια φιλοτέχνησε ο Kωνσταντίνος Zαμάνης, η επιμέλεια κίνησης είναι της Σεσίλ Mικρούτσικου και η μουσική του Σταύρου Γασπαράτου. Παίζουν: Δημήτρης Aντωνίου, Σπύρος Kυριαζόπουλος, Mαρία Mπεληγιάννη, Mίλτος Σωτηριάδης, Mιχάλης Tιτόπουλος, Στέλιος Xλιαράς.

Στο ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας νέος καλλιτεχνικός διευθυντής ο Γιάννης Βόγλης

https://i0.wp.com/www.os3.gr/festival_2007b/petras/voglis_giannis.jpg

  • Η Πάτρα διάλεξε Βόγλη
  • Στο τιμόνι του ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας, μετά τη Λυδία Κονιόρδου, επελέγη ως νέος καλλιτεχνικός διευθυντής ο Γιάννης Βόγλης από το διοικητικό συμβούλιο του θεάτρου. Ενας έμπειρος ηθοποιός με λαμπρή θητεία στη σκηνή εδώ και μισό αιώνα (Θέατρο Τέχνης, ΚΘΒΕ, Εθνικό, ελεύθερο θέατρο, ΔΗΠΕΘΕ) και δεκάδες ταινίες στον κινηματογράφο. Επίσης έχει κάνει αρκετές σκηνοθεσίες κι είναι δάσκαλος θεατρικών σχολών. Τα τελευταία χρόνια με την ομάδα «Επιστροφή» ασχολιόταν ιδιαίτερα με την έρευνα πάνω στην αρχαία τραγωδία (πέρσι είχε ερμηνεύσει το φάντασμα του Δαρείου στους «Πέρσες» του Αισχύλου στο θέατρο «Ροές»). Να του ευχηθούμε καλή επιτυχία και σωστή διαχείριση.
  • Γ.Ε.Β., Ελευθεροτυπία, Πέμπτη 22 Οκτωβρίου 2009
  • Τα ΔΗΠΕΘΕ «ανακαλύπτουν την Αμερική» και «το τάβλι»

    • Στο νεοελληνικό έργο καταφεύγουν τα σε κατάσταση αναμονής λόγω των διεργασιών για τις νέες συμβάσεις τους, οικονομικά- και όχι μόνο- χειμαζόμενα Δημοτικά Περιφερειακά Θέατρα. Στο δοκιμασμένο, όμως, νεοελληνικό έργο- ποιος να αναζητήσει καινούργια και άπαιχτα έργα στις δύσκολες μέρες μας…

    Λεμονιά Γιανναρίδου και Μαρίνα  Πολυμέρη στο «Ποιος ανακάλυψε  την Αμερική;» της Χρύσας  Σπηλιώτη που επαναφέρουν τα  ΔΗΠΕΘΕ Κομοτηνής και  Καβάλας
    • «Ο δρόμος περνά από μέσα» που σκηνοθετεί ο Γιάννης Διαμαντόπουλος στο ΔΗΠΕΘΕ Καλαμάτας ανήκει στα έργα της ωριμότητας του Ιάκωβου Καμπανέλλη και συγκαταλέγεται στα πιο σημαντικά του – πρωτοπαρουσιάστηκε στο «Πειραματικό Θέατρο της Πόλης» της Μαριέττας Ριάλδη σε σκηνοθεσία του συγγραφέα το 1990-91. Στο έργο, το νεοκλασικό σπίτι του Φάνη Ποριώτη είναι ένα αρχοντικό που μετατρέπεται στο έργο σε σύμβολο και πεδίο σύγκρουσης για δύο γενιές, δύο διαφορετικές αντιλήψεις και νοοτροπίες. Παίζουν: Μαριέτα Αντιβάση, Μαριάννα Αρβανιτίδου- Πετροπουλέα, Αλέκος Κολλιόπουλος, Σταμάτης Μπαρμπαγιαννάκος, Γιώργος Τσαπόγας. Στην Κεντρική Σκηνή του ΔΗΠΕΘΕ Καλαμάτας (Δημοσθένους 2, τηλ. 27210-95.611).
    • Το μονόπρακτο του Δημήτρη Κεχαΐδη «Το τάβλι» που ανεβάζει ο Παντελής Παπαδόπουλος για το ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας είναι μαζί με το δίδυμό του «Η βέρα» από τα πιο πολυπαιγμένα σύγχρονα ελληνικά έργα- τα πρωτοπαρουσίασε μαζί ο Κάρολος Κουν στο «Θέατρο Τέχνης» το 1971-72. «Ιδιοφυές, με υπαρξιακή διάσταση, θεατρική πυκνότητα, με βάθος και ουσία» χαρακτηρίζει το έργο ο σκηνοθέτης. Προφητικός ο Κεχαΐδης ανατέμνει τη νοοτροπία, τη συμπεριφορά και γενικά τη ζωή των ηρώων του, του Φώντα και του Κόλλια, που λειτουργούν συμπληρωματικά στην προσπάθειά τους να πιάσουν την καλή με μια μεγάλη κομπίνα. Παίζουν ο Θοδωρής Σκούρτας και ο Γιώργος Ψυχογιός. Από 19 Μαρτίου στο Δημοτικό Θέατρο «Απόλλων» (τηλ. 2610-273.613).
    • Τα ΔΗΠΕΘΕ Κομοτηνής και Καβάλας σε συμπαραγωγή και με σκηνοθέτη τον Δημήτρη Ιωάννου, καλλιτεχνικό διευθυντή του δεύτερου, παρουσιάζουν ένα νεώτερο έργο: «Ποιος ανακάλυψε την Αμερική;» – το πρώτο της Χρύσας Σπηλιώτη, που πρωτοπαρουσιάστηκε από το «Θέατρο του Νότου» στον Εξώστη του Αμόρε τη σεζόν 1996-97, σε σκηνοθεσία Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου. «Μια φορά κι έναν καιρό οι άνθρωποι αναζήτησαν την εκπλήρωση των ονείρων τους σ΄ έναν καινούργιο κόσμο, την Αμερική» λέει η συγγραφέας. «Μια φορά και σήμερα, δυο κορίτσια ανακαλύπτουν τη ζωή ζητώντας να πραγματώσουν τα δικά τους όνειρα». Από 4 Μαρτίου στην Κομοτηνή (τηλ. 25310-27.484).
    • Γ.Δ.Κ.Σ., ΤΑ ΝΕΑ: Τετάρτη 25 Φεβρουαρίου 2009

    ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας: Παίζουν «Τάβλι» περιοδεύοντας

    Παίζουν «Τάβλι» περιοδεύοντας

    Ενα από τα σημαντικότερα έργα της ελληνικής δραματουργίας, «Το τάβλι» του Δημήτρη Κεχαΐδη παρουσιάζει το «Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Πάτρας», στις 27 Φεβρουαρίου, στα Καλάβρυτα (στο κέντρο Φιλοξενίας Νέων). Στη συνέχεια η παραγωγή θα περιοδεύσει σε άλλες πόλεις της Αχαΐας και της Ηλείας για να φτάσει στις 19 Μαρτίου στην Πάτρα, στο θέατρο «Απόλλων».

    Ανατόμος με φοβερή θεατρική πυκνότητα με έναν ιδιαίτερο αιχμηρό αλλά με μουσικότητα λόγο, ο Κεχαϊδης πραγματεύεται το θέμα των μεταναστών, που λειτουργεί διαχρονικά στην Ελλάδα. Προφητικός ο συγγραφέας ανατέμνει τη νοοτροπία, τη συμπεριφορά και γενικά τη ζωή των ηρώων του, του Φώντα και του Κόλλια που λειτουργούν συμπληρωματικά στην προσπάθειά τους να πιάσουν την καλή, με τη μεγάλη κομπίνα που ετοιμάζουν. Ιδιοφυές «με υπαρξιακή διάσταση, θεατρική πυκνότητα με βάθος και ουσία», χαρακτηρίζει το έργο ο σκηνοθέτης της παράστασης, Παντελής Παπαδόπουλος. Ενώ είναι ένας «επινοημένος λόγος, είναι άμεσος και καθημερινός που αγγίζει τον θεατή».

    Το «θέμα» του παιχνιδιού είναι η επιχείρηση «εισαγωγής και εκμετάλλευσης νέγρων», που οργανώνεται όπως ακριβώς μια καλοστημένη παρτίδα. Η επιχείρηση είναι ένα παιχνίδι δοσοληψίας -πιο σωστά αγοραπωλησίας- και εκμετάλλευσης από το οποίο όλοι, κατά τον Φώντα, θα βγουν κερδισμένοι. Οι δύο ήρωες θα κερδίσουν χρήμα και δόξα, θα ξεχωρίσουν από το πλήθος, θα αποκτήσουν ονοματεπώνυμο και θα αναδείξουν την πραγματική τους αξία.

    Ο συγγραφέας με μια ιδιαίτερα διεισδυτική ματιά, παρουσιάζει όχι μονάχα τα έργα και τις ημέρες των δύο μικροαστών ηρώων αλλά και μια εικόνα της σύγχρονης νεοελληνικής πραγματικότητας.

    Τα σκηνικά-κοστούμια φιλοτέχνησε η Μαρία Αλανιάδη. Παίζουν: Θοδωρής Σκούρτας, Γιώργος Ψυχογιός. Τo έργο θα παίζεται μέχρι καιτην Κυριακή 12 Απριλίου.

    Πάτρα: Θέατρο έτος μηδέν

    Μαθαίνω πως σοβαρές αναταράξεις και αναμοχλεύσεις γίνονται στην Πάτρα για τον αν θα ανανεωθεί ή όχι η θητεία- που έληξε τον Δεκέμβριο μαζί με την προγραμματική σύμβαση του Θεάτρου- της Λυδίας Κονιόρδου ως καλλιτεχνικής διευθύντριας του ΔΗΠΕΘΕ της πόλης- ακόμα θυμάμαι τον ενθουσιασμό που προκάλεσε η επιλογή της για τη θέση πριν από ενάμιση χρόνο, «επιτέλους και μία προσωπικότητα του θεάτρου σε ΔΗΠΕΘΕ», είπαμε, «κι όχι άλλος ένας που πάει για να μαζέψει ένσημα…». Αυτή τη στιγμή το ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας κουβαλάει από την προηγούμενη διεύθυνση χρέος ενός εκατομμυρίου (!) ευρώ και τρία θέατρα αχρηστευμένα- ή σχεδόν αχρηστευμένα. Το- εντελώς ακατάλληλο, όπως φαινόταν από την αρχή…- «Εργοστάσιο Τέχνης», καρπός της αμαρτωλής Πολιτιστικής Πρωτεύουσας Πάτρα 2006, που ο καλοκαιρινός σεισμός το χτύπησε αλύπητα- καινούργιο κτίριο, και κανένας κατασκευαστής δεν έδωσε λόγο, και κανένας εισαγγελέας δεν επενέβη…-, το «Επίκεντρο» που πήραν λεφτά να το «μετασχηματίσουν»επίσης καρπός ημερών Πολιτιστικής Πρωτεύουσας…-, το μισογκρέμισαν, έφαγαν τα λεφτά και το εγκατέλειψαν- και κανένας δεν έδωσε λόγο, και κανένας εισαγγελέας δεν επενέβη…- και ο «Απόλλωνας», το Δημοτικό Θέατρο- που επίσης επλήγη από τον σεισμό και λειτουργεί με προσωρινή άδεια και κλεισμένους τους εξώστες και που το Πάσχα πρέπει να κλείσει για να επισκευαστεί. Αν, μέσα στο χάος αυτό συν η γενική θλιβερή οικονομικά εικόνα των ΔΗΠΕΘΕ για τα οποία πολλά μεγαλεπήβολα ακούσαμε από το ΕΚΕΘΕΧ αλλά τίποτα ακόμα δεν είδαμε…-, η Πάτρα αποφασίσει επιπλέον να αντικαταστήσει τη Λυδία Κονιόρδου, ας το κάνει. Εφόσον πιστεύει πως θα βρει κάποιον ικανότερο να χειριστεί την απαράδεκτη κατάσταση και με μεγαλύτερο καλλιτεχνικό εκτόπισμα. Εδώ είμαστε, βλέπουμε και κρίνουμε… Μόνο που, με κάτι τέτοια, η περιφέρεια δεν καταφέρνει να γίνει όντως περιφέρεια και παραμένει επαρχία… Ενίοτε και πολύ μίζερη.

    • Γ.Δ.Κ.Σ., ΤΑ ΝΕΑ: Τρίτη 3 Φεβρουαρίου 2009

    ΔΗΠΕΘΕ: Δημιουργούν παρά τις δυσκολίες

    «Ο Μεγαλέξανδρος και ο καταραμένος Δράκος» από τα ΔΗΠΕΘΕ Αιγαίου και Πάτρας

    Μπορεί τα ΔΗΠΕΘΕ να αντιμετωπίζουν πλείστα προβλήματα, κυρίως οικονομικά, αλλά δεν πτοούνται. Συνεχίζουν δυναμικά και δημιουργικά έστω κι αν χρειάζεται να καταφύγουν και σε συμπαραγωγές. Ας δούμε το ρεπερτόριο μερικών Δημοτικών Περιφερειακών Θεάτρων της χώρας.

    Μια παράσταση που συνδυάζει τη μαγεία του αυθεντικού θεάτρου με τη γοητεία του θεάτρου σκιών είναι «Ο Μεγαλέξανδρος και ο καταραμένος Δράκος», που ανέβασαν τα ΔΗΠΕΘΕ Βορείου Αιγαίου και Πάτρας. Ο Δήμος Αβδελιώδης, υπεύθυνος για το κείμενο και τη σκηνοθεσία, επιχειρεί μια νέα, διαφορετική πρόταση, που αντλεί από την αισθητική του θεάτρου σκιών και του κινηματογράφου, αλλά λειτουργεί ταυτόχρονα ως σύγχρονη λαϊκή όπερα. Η παράσταση παίχτηκε πέρσι στη Χίο, την Πάτρα και το αθηναϊκό θέατρο «Παλλάς» και, ξεπερνώντας τις προσδοκίες των συντελεστών της, συνεχίζει το επιτυχημένο ταξίδι της φέτος στο θέατρο «Βεάκη». Η ιδέα του έργου στηρίζεται στο μοτίβο της δρακοκτονίας, προσφιλές θέμα των παραμυθιών και του θεάτρου σκιών με πολλές παραλλαγές, από τις οποίες οι πιο γνώριμες είναι «Ο Μεγαλέξανδρος και το καταραμένο φίδι» του Παναγιώτη Μιχόπουλου και «Ο Μεγαλέξανδρος και ο καταραμένος όφις» του Σωτήρη Σπαθάρη, που ενέπνευσαν το σχετικό χορόδραμα της Ραλλούς Μάνου με τη μνημειώδη μουσική του Μάνου Χατζιδάκι. Μουσική – στίχοι τραγουδιών: Βαγγέλης Γιαννάκης. Σκηνικά – σκηνικές κατασκευές: Εβης Χρήστου. Κοστούμια – Μάσκες: Μαρία Πασσαλή. Παίζουν: Κωνσταντίνος Πασσάς, Θανάσης Ζέρβας, Μαρκέλλα Γεωργαλά, Φένια Μάγιου, Αντώνης Δημητροκάλης κ.ά. Παίζουν και ενορχηστρώνουν οι μουσικοί: Αβδελιώδης Αλέξανδρος, πιάνο, μαντολίνο, Αβδελιώδης Γιάννης, τύμπανα, κρουστά, μεταλλόφωνο, Βενιζέλος Γιάννης, κιθάρα κλασική, ακορντεόν, Παπούλιας Μάριος, βιολί, φλάουτο.
    «Από της ζωής τα μέρη χάθηκαν οι ποιητές» από τοΔΗΠΕΘΕ Αγρινίου
    Το «Σφαγείο» του Ιλάν Χαντσόρ, μια συμπαραγωγή του ΔΗΠΕΘΕ Σερρών με το Θέατρο του Νέου Κόσμου σε σκηνοθεσία Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου, παρουσιάζεται στο ΔΗΠΕΘΕ Σερρών. Μετάφραση: Κοραλία Σωτηριάδου. Σκηνοθεσία: Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος, Επιμέλεια κίνησης: Αγγελική Στελλάτου. Σκηνικό – Κοστούμια: Μαργαρίτα Χατζηιωάννου. Μουσική: Σταύρος Γασπαράτος. Παίζουν: Μιχάλης Οικονόμου, Γιώργος Παπαγεωργίου, Ορέστης Τζιόβας. Μετά το «Σφαγείο» ακολουθεί ένα πλούσιο ρεπερτόριο, θεατρικών παραστάσεων αλλά και συναυλιών. Στην παιδική σκηνή του ΔΗΠΕΘΕ Σερρών παρουσιάζεται η παράσταση «Ο Αίσωπος σε κόμικς», σε σκηνοθεσία Τάσου Ράτζου, κοστούμια Αλεξίας Θεοδωράκη, μουσική Κώστα Βόμβολου και χορογραφίες Βασιλικής Μπάκα. Παίζουν: Ροζαλία Μιχαλοπούλου, Τάσος Λαμάκης, Βάσια Χρήστου, Νικολέτα Αγγελακοπούλου κ.ά.
    Το Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Πάτρας παρουσιάζει το έργο του Νικολάου Λάσκαρη «Μαλλιά-Κουβάρια» σε διασκευή – σκηνοθεσία Κώστα Τσιάνου, στο θέατρο «Απόλλων» της Πάτρας. Πρόκειται για μία κωμωδία μετ’ ασμάτων, όπου τα πρόσωπα εμπλέκονται σε παρεξηγήσεις και οδηγούν τη σκηνική δράση σε απροσδόκητες καταστάσεις. Τους στίχους των τραγουδιών έχει γράψει ο Κώστας Τσιάνος, τα σκηνικά και τα κοστούμια υπογράφει ο Αγγελος Μέντης. Μουσική Σοφία Καμαγιάννη, φωτισμοί Νίκος Σωτηρόπουλος. Παίζουν: Ναταλία Στεφάνου, Ελένη Ζιώγα, Παντελής Παπαδόπουλος, Γιώργος Ψυχογιός, Θοδωρής Σκούρτας κ.ά. Στο πιάνο ο Ανδρέας Ζαφειρόπουλος.
    Το ΔΗΠΕΘΕ Αγρινίου σε συμπαραγωγή με τη Γυμναστική Εταιρεία Αγρινίου παρουσιάζουν στην αίθουσα του Δημοτικού Θεάτρου της πόλης μια μουσικοθεατρική παράσταση – αφιέρωμα στον Κάρολο Κουν, για τα 100 χρόνια από τη γέννησή του. Τίτλος της παράστασης «Από της ζωής τα μέρη χάθηκαν οι ποιητές» και περιλαμβάνει αποσπάσματα από θεατρικά έργα των Ζαν Ανούιγ, Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα, Μπέρτολτ Μπρεχτ, Τένεσι Ουίλιαμς, πλημμυρισμένα από μουσική και τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι που γράφτηκαν ειδικά για τα έργα αυτά. Ερμηνεύτρια η Κάτια Γέρου, που εμφανίζεται για πρώτη φορά στην ιδιαίτερη πατρίδα της. Σύλληψη, σκηνοθεσία: Βασίλης Νικολαΐδης. Συρραφή κειμένων – συμπληρωματικοί στίχοι: Αγαθή Δημητρούκα. Σκηνικός χώρος – κοστούμια: Γιώργος Ζιάκας. Επιμέλεια κίνησης: Εφη Καρακώστα. Μουσική επιμέλεια: Θόδωρος Κοτεπάνος, που στην παράσταση θα συνοδεύσει στο πιάνο «ζωντανά» την Γέρου. Η παράσταση παίχτηκε στο Αγρίνιο και από τα τέλη Γενάρη και για ένα περίπου μήνα θα παρουσιαστεί στο Υπόγειο του «Θεάτρου Τέχνης».
    Η θρυλική κωμωδία του Ντάριο Φο «Δεν πληρώνω, δεν πληρώνω» συμπαραγωγής του ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης και των Γιώργου και Νινέτας Λεμπέση, μετά την επιτυχημένη πορεία του στην Κοζάνη, παρουσιάζεται στο θέατρο «Αλέκος Αλεξανδράκης». Ο βραβευμένος με το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας (1997) Ντάριο Φο, σημάδεψε το θέατρο της εποχής του και συνεχίζει ακόμα να το τροφοδοτεί με ευφυή θεατρική σκέψη και με όνειρο. Για ένα άλλο θέατρο, για έναν άλλο κόσμο. Καλύτερο! Στην παράσταση τη διασκευή έχει κάνει ο Γιάννης Καραχισαρίδης, τη σκηνοθεσία ο Κώστας Αρζόγλου και τα σκηνικά και κοστούμια η Χριστίνα Κωστέα. Παίζουν: Πάνος Σκουρολιάκος, Αλεξάνδρα Παλαιολόγου, Αγγελική Δαλιάνη, Νίκος Ορφανός, Περικλής Αλμπάνης και Δημήτρης Λιακόπουλος.

    Την επίκαιρη αυτή κωμωδία του Ντάριο Φο «Δεν πληρώνω…», παρουσιάζει και το ΔΗΠΕΘΕ Λάρισας, στο «Θέατρο του Μύλου». Σκηνοθεσία Ελένης Μποζά, σκηνικά – κοστούμια Μυρτώς Σταμπούλου. Παίζουν: Πόπη Πελτεκοπούλου, Δήμητρα Φράντζιου, Χάρης Φλέουρας, Ζωή Μωραΐτη, Κώστας Καλλιβρετάκης.

    Το ΔΗΠΕΘΕ Λαμίας παρουσιάζει την «Κατσαρίδα» του Βασίλη Μαυρογεωργίου, σε σκηνοθεσία – μουσική Κώστα Γάκη, σκηνικά -κοστούμια Δάφνης Ηλιοπούλου, επιμέλεια κίνησης Ελενας Γεροδήμου, φωτισμούς Θόδωρου Μαρσέλλου. Παίζουν: Ευγενία Δημητροπούλου και Γιάννης Πλιάκης.

    Εικόνες του «κόσμου» μας

    «Μαλλιά – κουβάρια» στο ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας

    Το Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Πάτρας παρουσιάζει το έργο του Νικολάου Λάσκαρη «Μαλλιά – Κουβάρια» σε διασκευή – σκηνοθεσία Κώστα Τσιάνου, στο θέατρο «Απόλλων» της Πάτρας. Πρόκειται για μία κωμωδία μετ’ ασμάτων, όπου τα πρόσωπα εμπλέκονται σε παρεξηγήσεις και οδηγούν τη σκηνική δράση σε απροσδόκητες καταστάσεις. Τους στίχους των τραγουδιών έχει γράψει ο Κώστας Τσιάνος, τα σκηνικά και τα κοστούμια υπογράφει ο Αγγελος Μέντης, μουσική – μουσική διδασκαλία η Σοφία Καμαγιάννη, τους φωτισμούς ο Νίκος Σωτηρόπουλος. Παίζουν: Ναταλία Στεφάνου, Ελένη Ζιώγα, Παντελής Παπαδόπουλος, Γιώργος Ψυχογιός, Θοδωρής Σκούρτας, Σπύρος Τσεκούρας, Γιώτα Μηλίτση και Σπύρος Αυγουστάτος. Στο πιάνο ο Ανδρέας Ζαφειρόπουλος.

    Ο σκηνοθέτης της παράστασης σημειώνει: «Ευτυχώς δε γίναμε μαλλιά – κουβάρια όσοι προσπαθήσαμε για το ζωντάνεμα του έργου στη σκηνή. Αντίθετα αγαπηθήκαμε, κουραστήκαμε και ξεκαρδιστήκαμε στα γέλια με τις ανατροπές του έργου. Στην παράσταση την τωρινή προσπάθησα να φρεσκάρω το κείμενο σε μια οικεία γλώσσα, να προσθέσω περισσότερα κωμικά στοιχεία, μουσικές γέφυρες, τραγούδια που ελπίζω να δώσουν ένα ιδιαίτερο χρώμα στην παράστασή μας. Η φάρσα σαν είδος έλκει την καταγωγή από την αρχαία κωμωδία, τους Πλαύτο, Τερέντιο, Μολιέρο, Γκολντόνι κ.ά.».

    • Στις 25 Γενάρη ολοκληρώνονται οι παραστάσεις του έργου του Βασίλη Κατσικονούρη «Το γάλα» στο Θέατρο «Βασιλάκου» και συνεχίζουν, όπως είχε προγραμματιστεί, στο Θέατρο «ΚΟΛΟΣΣΑΙΟΝ» στη Θεσσαλονίκη από τις 28 Γενάρη. Η σκηνοθεσία είναι της Αννας Βαγενά, με την ίδια στον πρωταγωνιστικό ρόλο. «Το γάλα» είναι η ιστορία μιας μητέρας μετανάστριας από την πρώην Σοβιετική Ενωση, με δύο γιους, ο ένας εκ των οποίων πάσχει από σχιζοφρένεια, οι οποίοι προσπαθούν να προσαρμοστούν και να επιβιώσουν στην Ελλάδα. Η απόγνωση της μάνας και ο ψυχικός σπαραγμός της για την ασθένεια του μικρού της γιου, παράλληλα με το φόβο, που προέρχεται από τον κοινωνικό ρατσισμό του περιβάλλοντός της, παρουσιάζονται με σπαρακτικό τρόπο. Σκηνογραφία: Γιάννης Βάμβουρας (πάνω σε μια ιδέα της Αννας Βαγενά). Φωτισμοί: Αλέκος Αναστασίου. Μουσική επιμέλεια: Αννα Βαγενά. Εκτός από την Αννα Βαγενά, παίζουν: Δημήτρης Πατσής, Στέφανος Κοσμίδης, Ανθή Κόκκινου.

    «Μαλλιά κουβάρια», αλλά όχι για τον Κούγια

    Της ΙΩΑΝΝΑΣ ΚΛΕΦΤΟΓΙΑΝΝΗ

    «Θεωρώ παρήγορο που τα παιδιά κατέβηκαν στους δρόμους. Αισθάνομαι κοντά τους. Η αντίδρασή τους είναι ελπίδα για το μέλλον. Μέσα από το οδυνηρό γεγονός της δολοφονίας ενός 15χρονου, αφυπνιστήκαμε. Βεβαίως, οι καταστροφές δεν είναι ευχάριστες. Θεωρώ όμως ότι τα νιάτα είναι μια φυσική δύναμη που όταν προκαλείται οδηγείται σε ακραίες αντιδράσεις. Εκεί υπάρχει η ευθύνη της πολιτείας».

    «Ολοι οι πολίτες είναι θυμωμένοι», πιστεύει η Λυδία Κονιόρδου

    Η Λυδία Κονιόρδου, καλλιτεχνική διευθύντρια του ΔΗΠΕΘΕ Πατρών, το τελευταίο διάστημα ζει στην αχαϊκή πρωτεύουσα. Κι ενώ εκπονεί μετ’ εμποδίων τον προγραμματισμό του θεάτρου, παρακολουθεί αναστατωμένη τα τελευταία γεγονότα. Εζησε και η Πάτρα, σε μικρή κλίμακα, την εξέγερση των νέων. «Προχθές που ήρθε ο Κούγιας έγινε χαμός. Δεν είναι λοιπόν τυχαίο που αφιερώσαμε τα «Μαλλιά κουβάρια» στα νέα παιδιά. Ο Λάσκαρης στο έργο του σατιρίζει την κοινωνία που στρέφεται ενάντια σ’ αυτά».

    Η εναρκτήρια για τη σεζόν 2008-2009 παράσταση, μετά την περιπετειώδη θερινή «Μήδεια» του Α. Βασίλιεφ, είναι η επίκαιρη φαρσοκωμωδία «Μαλλιά κουβάρια» (1997) του Νικολάου Λάσκαρη, που σκηνοθέτησε ο Κώστας Τσιάνος (σκηνικά-κοστούμια του Αγγελου Μέντη) με τους Ναταλία Στεφάνου, Ελένη Ζιώγα, Παντελή Παπαδόπουλο, Γιώργο Ψυχογιό, Θοδωρή Σκούρτα, Σπύρο Τσεκούρα, Γιώτα Μηλίτση και Σπύρο Αυγουστάτο. «Ευτυχώς, δεν γίναμε «μαλλιά κουβάρια» όσοι προσπαθήσαμε για το ζωντάνεμα του έργου στη σκηνή. Αντίθετα, αγαπηθήκαμε, κουραστήκαμε και ξεκαρδιστήκαμε στα γέλια με τις ανατροπές του», μας προλαμβάνει ο Κ. Τσιάνος.

    Το έργο, που θα παίζεται ώς τις 8 Φεβρουαρίου, θα διαδεχθεί στον «Απόλλωνα» «Το Τάβλι» του Κεχαΐδη, σε σκηνοθεσία Παντελή Παπαδόπουλου.

    «Φέτος η χρονιά είναι αφιερωμένη αποκλειστικά στο ελληνικό έργο», εξηγεί η Κονιόρδου. Αν τα «Μαλλιά κουβάρια» πάνε καλά, σκοπεύει το καλοκαίρι να τα βγάλει περιοδεία σε όλη την Ελλάδα. «Δεν είναι αναγκαίο τα καλοκαίρια να κάνουμε μόνο αρχαίο δράμα», υποστηρίζει.

    Γιώργος Ψυχογιός, Θοδωρής Σκούρτας και Ελένη Ζιώγα από σκηνή στα «Μαλλιά κουβάρια»

    «Τα οικονομικά μας δεν είναι βεβαίως καλά, αφού μας έκοψαν 70 από τις 200 χιλιάδες ευρώ της τακτικής επιχορήγησης», επιβεβαιώνοντας τη γνωστή οικονομική δυσπραγία των ΔΗΠΕΘΕ. Η Πάτρα ωστόσο έχει να αντιμετωπίσει ένα επιπλέον πρόβλημα· το κτηριακό. «Στον «Απόλλωνα» δόθηκε μια μικρή παράταση, για να παίξουμε τα «Μαλλιά κουβάρια» -θα έπρεπε να είχε κλείσει για επισκευές. Το «Επίκεντρο», ένα θαύμα της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας, δεν μας ανήκει πια. Το «Εργοστάσιο Τέχνης», λόγω σεισμού, είναι ακατάλληλο. Εχουμε μόνο το «Λιθογραφείο»». Σ’ αυτό θα πραγματοποιηθούν μουσικοχορευτικές παραγωγές και μουσικά αφιερώματα με ηχηρά ονόματα. Από τον Νίκο Ξυδάκη και τον Γιάννη Μπέζο, μέχρι την Κερασία Σαμαρά και την Τάνια Τσανακλίδου.

    Κι επειδή, όπως πρεσβεύει η Κονιόρδου, «τα ΔΗΠΕΘΕ πρέπει να είναι φυτώρια νέων δημιουργών», δίνει έμφαση στα εκπαιδευτικά προγράμματα. Αυτή την περίοδο πραγματοποιούνται τρεις κύκλοι σεμιναρίων θεατρικής παιδείας. Υποκριτικής τέχνης για ερασιτέχνες ηθοποιούς στις Σταφιδαποθήκες Μπάρι. Σεμινάριο για εκπαιδευτικούς του Ν. Αχαΐας στο θέατρο «Λιθογραφείο». Καθώς και σεμινάρια θεατρικής παιδείας για επαγγελματίες ηθοποιούς που εργάζονται ή κατοικούν στην Πάτρα (Λιθογραφείο).

    Ο σχεδιασμός της σεζόν 2009-2010 θα εξαρτηθεί από τη νέα προγραμματική σύμβαση με τον Δήμο Πατρέων και το υπουργείο Πολιτισμού. Τα πρώτα σήματα από το Εθνικό Κέντρο θεάτρου και Χορού δεν είναι αισιόδοξα: «Για το 2009 έχουμε μια προσωρινή προγραμματική σύμβαση, διάρκειας 18 μηνών. Βασίστηκε στην παλαιότερη εμπειρία και σε νεότερους προβληματισμούς. Το θεωρώ ένα βήμα μπροστά. Το δυσάρεστο είναι η μείωση της επιχορήγησης, που δυστυχώς μας εξαναγκάζει στη συρρίκνωση προσλήψεων και παραγωγών. Βεβαίως, ακόμα δεν έχει «κλείσει» κάτι, αφού αναμένονται οι αντιπροτάσεις των δημοτικών αρχών της Ελλάδας πάνω στις προγραμματικές συμβάσεις των ΔΗΠΕΘΕ».

    Εκ των «ψυχών» των «Δεσμών» η Κονιόρδου αγωνιά και για την έξωση με την οποία απειλείται το αθηναϊκό παράρτημα του θεσμού: «Δεν έχει δοθεί ούτε ένα ευρώ για την περασμένη χρονιά. Χρωστάμε 13 ενοίκια. Εχουμε πάρει δάνεια για τους 4 εργαζόμενους του Κέντρου -γιατί φυσικά το συμβούλιο κι εγώ είμαστε άμισθοι. Προσφέρουμε τις υπηρεσίες μας υπέρ της πατρίδος! Το γεγονός ότι απειλούμαστε με έξωση είναι ένα σκάνδαλο». *

    ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 24/12/2008