Category Archives: ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας

Από την Καβάλα στην Πλάκα

Ανακουφισμένος που, έστω και «παρά τρίχα», γλύτωσε το λουκέτο το ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας, ο καλλιτεχνικός του διευθυντής Θοδωρής Αμπαζής και οι συντελεστές των φετινών του παραγωγών βρίσκονται από σήμερα στην Αθήνα, προκειμένου να παρουσιάσουν στο κοινό της πρωτεύουσας ένα δείγμα της καλλιτεχνικής δημιουργίας που επιτελείται (και) στην περιφέρεια. Έτσι, από σήμερα έως και τις 24/5, στο Θέατρο Τέχνης της οδού Φρυνίχου, στην Πλάκα, θα παρουσιάζεται ο Γλάρος του Άντον Τσέχωφ, σε δραματουργική επεξεργασία και σκηνοθεσία του Θ. Αμπαζή. Τους ρόλους ερμηνεύουν οι ηθοποιοί Κ. Αβαρικιώτης, Δ. Σαριδάκη, Β. Πέτση, Χ. Τζωρτζάκης, Μ. Σαββίδου, Δ. Παπάζογλου, Β. Ψωμάς, Α. Λαδάς, Γ. Κουκιάς, Γ. Μαστοράκης και Γ. Σταυρίδης. Την Πέμπτη 26/5 τη σκυτάλη παίρνει για τρεις παραστάσεις η εκδοχή του συγγραφέα Άκη Δήμου για το σαιξπηρικό δράμα, με το έργο …και Ιουλιέτα, που θα παρουσιαστεί σε σκηνοθεσία Ελένης Μποζά, με ερμηνεύτρια την Καβαλιώτισσα ηθοποιό Μαρία Σαββίδου.

Advertisements

«Τα ΔΗΠΕΘΕ δεν είναι ατζέντης της Αθήνας»

  • Της ΙΩΑΝΝΑΣ ΚΛΕΦΤΟΓΙΑΝΝΗ, Ελευθεροτυπία, Τρίτη 16 Μαρτίου 2010

Χωρίς «προϋπηρεσία» στα ΔΗΠΕΘΕ, ο πολυσχιδής συνθέτης και σκηνοθέτης Θοδωρής Αμπαζής πρόσφατα ανέλαβε καλλιτεχνικός διευθυντής του Δημοτικού Περιφερειακού της Καβάλας. Εξέπληξε τους πάντες. Κυρίως, όμως, αιφνιδίασε τον εαυτό του.

«Είμαι ενεργός καλλιτέχνης και όχι εν αποστρατεία. Φιλοδοξώ η  Καβάλα να γίνει hot spot», λέει ο Θοδωρής Αμπαζής

«Είμαι ενεργός καλλιτέχνης και όχι εν αποστρατεία. Φιλοδοξώ η Καβάλα να γίνει hot spot», λέει ο Θοδωρής Αμπαζής

Οι εποχές, το γνωρίζει, είναι δύσκολες. «Μιλάμε για θέατρο και δη ένα δημοτικό περιφερειακό, την ώρα που σε λίγο οι μισοί θα είμαστε άνεργοι», παραδέχεται. Τα οικονομικά του ΔΗΠΕΘΕ δεν αποτελούν εξαίρεση. «Η Καβάλα περιμένει ακόμα την τρίτη δόση απ’ την περσινή χρονιά. Ουσιαστικά χρέη περιμένω να ξοφλήσω». Για τη χρονιά που ξεκινά δεν έχει βεβαίως ιδέα τι μέλλει γενέσθαι.

Παρ’ όλα αυτά αναλαμβάνει το ρίσκο με κέφι κι εγκαταλείπει την Αθήνα για μια άγνωστη πόλη και τις δυναμικές της. «Είμαι ενεργός καλλιτέχνης και όχι εν αποστρατεία. Φιλοδοξώ η Καβάλα να γίνει hot spot», λέει χωρίς περιστροφές. «Δεν είναι το ΔΗΠΕΘΕ όχημα για να επωφεληθώ, να προβληθώ, να βγάλω λεφτά», ξεκαθαρίζει. «Μια άλλη τρέλα, καλλιτεχνικής φύσης, με ώθησε. Αυτό που έχει νόημα στην κακή συγκυρία που ζούμε είναι ότι ένας νέος άνθρωπος από την Αθήνα πηγαίνει στην Καβάλα. Αντί να καθόμαστε και να γκρινιάζουμε «δεν γίνεται τίποτα στα ΔΗΠΕΘΕ», «δεν γίνεται τίποτα στο υπουργείο Πολιτισμού», καλό είναι να αρχίσουμε και παίρνουμε οι ίδιοι πρωτοβουλίες με τον κίνδυνο να αποτύχουμε και να φάμε τα μούτρα μας. Διαφορετικά, τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει σ’ αυτή τη χώρα».

Για να δοκιμαστεί στην ελληνική πράξη ήρθε απ’ το εξωτερικό στην Ελλάδα το 2000. Για τον ίδιο λόγο, έχοντας εδραιώσει την προσωπική του ομάδα, την «Οπερα», ανεβαίνει στην Καβάλα. «Να δουλέψουμε τώρα που είμαστε νέοι. Και να αποδείξουμε, αν πετύχουμε, ότι τα ΔΗΠΕΘΕ δεν είναι μόνο για «αναξιοπαθούντες»», σημειώνει.

  • ΔΗΠΕΘΕ για την εκπαίδευση και το παιδί

Η αλήθεια είναι ότι ο Αμπαζής, που μέχρι πρόσφατα έτρεχε μεταξύ τριών παραστάσεων, το τελευταίο πράγμα που μπορούσε να σκεφτεί είναι να εγκαταλείψει την Αθήνα. Συνέθεσε τις μουσικές στον «Βυσσινόκηπο» του Λιβαθινού και στο «Υστατο σήμερα» του Βογιατζή, ενώ σκηνοθέτησε την περφόρμανς της Παπαδόδημα «Μια γάτα που τη λέγαν Μπίλι Χαλιντέι».

«Το «πάντρεμα» με το ΔΗΠΕΘΕ ήταν μια ιδέα του Δημήτρη Ημελλου», λέει. «Θέλανε στην Καβάλα κάτι διαφορετικό, έναν νέο άνθρωπο για να αλλάξουν τα πράγματα». Κάπως έτσι ο 42χρονος Αμπαζής πείστηκε να κάνει αίτηση για τη θέση του καλλιτεχνικού διευθυντή, στην οποία δεν περιέγραφε ρεπερτόριο, αλλά «γενικότερη φιλοσοφία».

«Υποχρέωσή σου είναι να αφουγκράζεσαι την τοπική κοινωνία, για να μπορείς να επέμβεις σ’ αυτή σωστά», συνοψίζει. «Πρώτος άξονας της φιλοσοφίας, που εξέθεσα, είναι η εκπαίδευση. Δεύτερος, το παιδί. Ετσι ξεκινάμε, εγώ και η Ελένη Μποζά, με δωρεάν σεμινάρια θεάτρου για τους κατοίκους της πόλης. Είπα «δεν θέλω να συστηθώ στην Καβάλα με κοστούμι, θέλω με φόρμα στη σκηνή»». Οι θέσεις του σεμιναρίου έκλεισαν σε δύο ημέρες. Τα σεμινάρια θα συνεχιστούν για να «εκπαιδευτεί πρωτίστως το κοινό». Πρώτη παράσταση της νέας εποχής του ΔΗΠΕΘΕ, δίνοντας το στίγμα της πολιτικής του, θα είναι η παιδική.

Η ιεραρχία του Αμπαζή καταλήγει στο «ύφος και το ήθος ενός περιφερειακού θεάτρου». «Το ΔΗΠΕΘΕ δεν είναι ο ατζέντης της Αθήνας στην επαρχία», τονίζει. «Οφείλει να δημιουργεί δομές, συνομιλώντας, ταυτόχρονα, με τις διεθνείς τάσεις, τη σύγχρονη τεχνολογία, τις άλλες τέχνες, το λεγόμενο total τheater».

  • «Να εξάγουμε πολιτισμό στο εξωτερικό»

Το θέατρο θα ανοίξει πριν από το Πάσχα, (παρέμενε κλειστό, λόγω προβλημάτων με την άδειά του) με το παιδικό μικτό θέαμα της Παπαδόδημα, στο οποίο θα συμπράττει ο Αφρογάλλος βιρτουόζος των κρουστών και καθηγητής του Κονσερβατουάρ του Παρισιού, Μουσά Αμέ με τον Γιώργο Παλαμιώτη.

Οι ενήλικες θεατές θα μπουν στο «παιχνίδι» το καλοκαίρι με το Φεστιβάλ των Φιλίππων και μια συμπαραγωγή -πιθανότατα με το ΔΗΠΕΘΕ Σερρών- που θα επιστρατεύσει και σημαντικές ντόπιες «δυνάμεις»: το συγγραφικό δίδυμο των αδελφών Κούφαλη. Ο Αμπαζής βρίσκεται σε συζητήσεις για να ανηφορίσει στην Καβάλα κι η «Γυναίκα της Πάτρας» του Χρονά μαζί με μουσικά σχήματα. Το τελικό όραμά του ηχεί μεγαλεπήβολο: «Θέλω η Καβάλα να φτάσει στο σημείο να εξάγει πολιτισμό στο εξωτερικό».

Οι εκκρεμότητές του, όμως, στην Αθήνα δεν έκλεισαν: τελευταία συνέθεσε τη μουσική της παράστασης «Οι Καβαλάρηδες της θάλασσας» του Σινγκ, που ανέβασε η Αννα Κοκκίνου στο «Σφενδόνη». Μετά το Πάσχα θα δουλέψει τις μουσικές στον μονόλογο «Μπέμπα» του Τσεκούρα («Απλό Θέατρο»).

  • Γιατί πρέπει να κάνετε τόσα πολλά πράγματα μαζί;

«Αν ήμουνα εργολάβος, δεν θα ρωτούσε κανείς γιατί κάνω τη μία πολυκατοικία μετά την άλλη. Ως αχόρταγος έφηβος του θεάτρου είχα διαρκώς μια αχαλίνωτη εσωτερική πείνα. Κάνοντας δουλειές παράλληλα στέκεσαι απέναντί τους πιο νηφάλιος. Δουλεύω απ’ τα 22 μου ασταμάτητα. Με την Καβάλα σκέφτηκα πως θα μπορούσα να βάλω ένα τεχνητό φρένο σ’ αυτή την πείνα. Η «ανάσα» της επαρχίας μού είναι απαραίτητη». *

Ανοιξιάτικες παραστάσεις, εντός κι εκτός πρωτευούσης…


«Ο πρώτος έρωτας» στο «Αργώ» από το ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης
  • Το ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης παρουσιάζει ένα μη θεατρικό κείμενο του Μπέκετ, τον «Πρώτο έρωτα», που ερμηνεύεται ως μονόλογος από τον Δημήτρη Καταλειφό. Το έργο παρουσιάστηκε ήδη στην Κοζάνη. Στην Αθήνα θα δοθούν τέσσερις παραστάσεις στο θέατρο «Αργώ» (25 – 28/4, στις 9.15 μ.μ). Μετάφραση Αχιλλέας Αλεξάνδρου, σκηνοθεσία, σκηνικά – κοστούμια Πάνος Παπαδόπουλος, φωτισμοί Ανδρέας Σινάνος.
  • Ο «Πρώτος έρωτας» γράφτηκε το 1946, στα γαλλικά. Το 1970 ο ίδιος το μετέγραψε στα αγγλικά. Το πρόσωπο του έργου αφηγείται, θυμάται και αναδημιουργεί την ιστορία του πρώτου και μοναδικού του έρωτα, που συνέβη πριν πολλά χρόνια, όταν ήταν 25 χρόνων. Την ιστορία του διαπερνούν τρία κορυφαία θέματα της ύπαρξης: Η γέννηση, ο έρωτας και ο θάνατος. Ο ήρωας μιλάει γι’ αυτά με αμφιβολία, αμφιθυμία, με αντιφάσεις και παλινδρομήσεις, υποκείμενος στο άλυτο αίνιγμα της ύπαρξης. Κυρίαρχα πρόσωπα μέσα στην αφήγηση, εκτός από τον αφηγητή, είναι η γυναίκα που ερωτεύτηκε, κατά τα φαινόμενα μεγαλύτερή του σε ηλικία, ο πατέρας του, νεκρός πια, που τον άφησε απροστάτευτο μέσα σ’ έναν εχθρικό κόσμο, και το μωρό που γεννά η γυναίκα και του οποίου η γέννηση κάνει τον ήρωα να το βάλει στα πόδια.
  • Μέχρι τις 3/5, το θέατρο «Αττις» παρουσιάζει σε παγκόσμια πρώτη τον «Χορευτή» του Γερμανού ποιητή Εριχ Αρεντ, σε σκηνοθεσία Θεόδωρου Τερζόπουλου. Το βασικό ρόλο ερμηνεύει o Τάσος Δήμας. Στην παράσταση συμμετέχει και ο Θεόδωρος Τερζόπουλος.
  • Ο «Χορευτής», στο οποίο βασίζεται κατά κύριο λόγο η σκηνική σύνθεση του Θεόδωρου Τερζόπουλου, είναι εμπνευσμένο από τη γνωστή μινωική τοιχογραφία με την ταυρομαχία. Πρόκειται για το πιο πολυσυζητημένο και σχολιασμένο από τα λεγόμενα ελληνικά ποιήματα του Αρεντ, καθώς ο ποιητής με το έργο αυτό πραγματοποιεί μια καλλιτεχνική υπέρβαση, δημιουργώντας ουσιαστικά ένα καινούργιο λογοτεχνικό είδος, στο μεταίχμιο της ποίησης και του θεατρικού λόγου. Το βασικό θέμα του είναι η σύγκρουση δύο δυνάμεων, που καταλήγει σε καταστροφή. Οι δυνάμεις αυτές, αν και διαμετρικά αντίθετες, συμπληρώνουν η μία την άλλη. Ερμηνεύονται ως αποκρυστάλλωση του ορθολογικού στοιχείου, αφ’ ενός, και του στοιχείου του ενστίκτου, αφ’ ετέρου, η αναμέτρηση των οποίων αναδεικνύεται με πολλούς τρόπους και στην αρχαία τραγωδία.
  • Η θεατρική μεταφορά (από τον σεναριογράφο Φιλίπ Μπλαμπάν) της γνωστής γαλλικής ταινίας του 1999 «Μια πορνογραφική σχέση», σε σκηνοθεσία Φρεντερίκ Φοντέν, ανεβαίνει στο FRESHHOTEL (Σοφοκλέους και Κλεισθένους), από 30/4 – 31/5. Μετάφραση: Ιωάννα Μαντζαβίνου. Σκηνοθεσία: Μαριάννα Κάλμπαρη. Σκηνικά – κοστούμια: Κωνσταντίνος Ζαμάνης. Μουσική επιμέλεια: Νέστωρ Κοψιδάς. Βίντεο: Διαμαντής Καραναστάσης. Κινηματογράφηση: Σίμος Σαρκετζής. Παίζουν: Διαμαντής Καραναστάσης, Κατερίνα Λυπηρίδου. Παραστάσεις: Τετάρτη – Κυριακή. Τηλέφωνα για πληροφορίες – κρατήσεις: 6936563802-3-4. Στην παράσταση, ένας άντρας και μια γυναίκα επιχειρούν να ανασυνθέσουν την ιστορία τους μέσα από ένα παιχνίδι μνήμης. Τι συνέβη μεταξύ τους; Πότε και πώς συνέβη; Τι ακριβώς συμβαίνει τώρα; Την αλήθεια γνωρίζει καλύτερα… το ξενοδοχείο όπου γνωρίστηκαν και ερωτεύτηκαν.
  • Με το έργο της Χρύσας Σπηλιώτη «Ποιος ανακάλυψε την Αμερική» ξεκινάνε την περιοδεία τους τα ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας και Κομοτηνής που συμπράττουν με την παράσταση αυτή. Χτες παίχτηκε στο Δημοτικό Θέατρο Αλεξανδρούπολης. Ακολουθούν παραστάσεις στις 26/04 στο Αμφιθέατρο Νομαρχίας Δράμας και στις 27/04, στο Δημοτικό Θέατρο Ξάνθης. Δυο κορίτσια ανακαλύπτουν τη ζωή, ποθώντας να πραγματώσουν τα δικά τους όνειρα. Διαφορετικές σαν τις δυο όψεις του ίδιου νομίσματος. Η Καίτη συνεσταλμένη, δυσκολεύεται να επιβάλει ό,τι είναι. Η Λίζα γεμάτη αυτοπεποίθηση επιβάλλει τα θέλω της. Μια διεισδυτική ματιά για τη ζωή, που δίνεται με πολλή τρυφερότητα, ευαισθησία και χιούμορ. Σκηνοθεσία: Δημήτρης Ιωάννου. Σκηνικά – κοστούμια: Σοφία Παντουβάκη, βοηθός σκηνοθέτη Ιωάννα Λαγκαδινού. Μουσική Επένδυση: Μαρία – Χριστίνα. Κριθαρά. Κινησιολογική Επιμέλεια: Αρτεμις Ιγνατίου. Παίζουν: Λεμονιά Γιανναρίδου, Μαρίνα Πολυμέρη.

Τα ΔΗΠΕΘΕ «ανακαλύπτουν την Αμερική» και «το τάβλι»

  • Στο νεοελληνικό έργο καταφεύγουν τα σε κατάσταση αναμονής λόγω των διεργασιών για τις νέες συμβάσεις τους, οικονομικά- και όχι μόνο- χειμαζόμενα Δημοτικά Περιφερειακά Θέατρα. Στο δοκιμασμένο, όμως, νεοελληνικό έργο- ποιος να αναζητήσει καινούργια και άπαιχτα έργα στις δύσκολες μέρες μας…

Λεμονιά Γιανναρίδου και Μαρίνα  Πολυμέρη στο «Ποιος ανακάλυψε  την Αμερική;» της Χρύσας  Σπηλιώτη που επαναφέρουν τα  ΔΗΠΕΘΕ Κομοτηνής και  Καβάλας
  • «Ο δρόμος περνά από μέσα» που σκηνοθετεί ο Γιάννης Διαμαντόπουλος στο ΔΗΠΕΘΕ Καλαμάτας ανήκει στα έργα της ωριμότητας του Ιάκωβου Καμπανέλλη και συγκαταλέγεται στα πιο σημαντικά του – πρωτοπαρουσιάστηκε στο «Πειραματικό Θέατρο της Πόλης» της Μαριέττας Ριάλδη σε σκηνοθεσία του συγγραφέα το 1990-91. Στο έργο, το νεοκλασικό σπίτι του Φάνη Ποριώτη είναι ένα αρχοντικό που μετατρέπεται στο έργο σε σύμβολο και πεδίο σύγκρουσης για δύο γενιές, δύο διαφορετικές αντιλήψεις και νοοτροπίες. Παίζουν: Μαριέτα Αντιβάση, Μαριάννα Αρβανιτίδου- Πετροπουλέα, Αλέκος Κολλιόπουλος, Σταμάτης Μπαρμπαγιαννάκος, Γιώργος Τσαπόγας. Στην Κεντρική Σκηνή του ΔΗΠΕΘΕ Καλαμάτας (Δημοσθένους 2, τηλ. 27210-95.611).
  • Το μονόπρακτο του Δημήτρη Κεχαΐδη «Το τάβλι» που ανεβάζει ο Παντελής Παπαδόπουλος για το ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας είναι μαζί με το δίδυμό του «Η βέρα» από τα πιο πολυπαιγμένα σύγχρονα ελληνικά έργα- τα πρωτοπαρουσίασε μαζί ο Κάρολος Κουν στο «Θέατρο Τέχνης» το 1971-72. «Ιδιοφυές, με υπαρξιακή διάσταση, θεατρική πυκνότητα, με βάθος και ουσία» χαρακτηρίζει το έργο ο σκηνοθέτης. Προφητικός ο Κεχαΐδης ανατέμνει τη νοοτροπία, τη συμπεριφορά και γενικά τη ζωή των ηρώων του, του Φώντα και του Κόλλια, που λειτουργούν συμπληρωματικά στην προσπάθειά τους να πιάσουν την καλή με μια μεγάλη κομπίνα. Παίζουν ο Θοδωρής Σκούρτας και ο Γιώργος Ψυχογιός. Από 19 Μαρτίου στο Δημοτικό Θέατρο «Απόλλων» (τηλ. 2610-273.613).
  • Τα ΔΗΠΕΘΕ Κομοτηνής και Καβάλας σε συμπαραγωγή και με σκηνοθέτη τον Δημήτρη Ιωάννου, καλλιτεχνικό διευθυντή του δεύτερου, παρουσιάζουν ένα νεώτερο έργο: «Ποιος ανακάλυψε την Αμερική;» – το πρώτο της Χρύσας Σπηλιώτη, που πρωτοπαρουσιάστηκε από το «Θέατρο του Νότου» στον Εξώστη του Αμόρε τη σεζόν 1996-97, σε σκηνοθεσία Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου. «Μια φορά κι έναν καιρό οι άνθρωποι αναζήτησαν την εκπλήρωση των ονείρων τους σ΄ έναν καινούργιο κόσμο, την Αμερική» λέει η συγγραφέας. «Μια φορά και σήμερα, δυο κορίτσια ανακαλύπτουν τη ζωή ζητώντας να πραγματώσουν τα δικά τους όνειρα». Από 4 Μαρτίου στην Κομοτηνή (τηλ. 25310-27.484).
  • Γ.Δ.Κ.Σ., ΤΑ ΝΕΑ: Τετάρτη 25 Φεβρουαρίου 2009

Χρύσας Σπηλιώτη «Ποιος ανακάλυψε την Αμερική;» – πρεμιέρα στην Κομοτηνή στις 4/3

Πρεμι�ρα στην Κομοτηνή

Μια συμπαραγωγή του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Καβάλας με το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κομοτηνής. ΟΙ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ ΞΕΚΙΝΟΥΝ 4/3. Το «Ποιος ανακάλυψε την Αμερική», είναι ένα έργο που διαρθρώνεται επάνω σε είκοσι επτά σύντομες, διαδοχικές σκηνές, που έχουν τη δυναμική κινηματογραφικών σεκάνς. Η Σπηλιώτη παρακολουθεί και καταγράφει μέσα σε αυτό τις αντιπροσωπευτικές σκηνές της ζωής δύο γυναικών από τα πρώτα παιδικά τους χρόνια έως τα γηρατειά. Μέσα από μια διεισδυτική και ευαίσθητη ματιά αποτυπώνει ουσιαστικά το ψυχογράφημα των δύο αυτών γυναικών στη συνεχή τους προσπάθεια για αποδοχή και συμφιλίωση με τον εαυτό τους, τις καταβολές τους αλλά και τις ματαιώσεις της ενήλικης ζωής. Μια φορά κι έναν καιρό οι άνθρωποι αναζήτησαν την εκπλήρωση των ονείρων τους σ’ έναν καινούργιο κόσμο, την Αμερική.

Μια φορά και σήμερα, δυο κορίτσια ανακαλύπτουν τη ζωή ζητώντας να πραγματώσουν τα δικά τους όνειρα. Διαφορετικές σαν τις δυο όψεις του ίδιου νομίσματος. Η Καίτη συνεσταλμένη, δυσκολεύεται να επιβάλλει αυτό που είναι. Η Λίζα γεμάτη ευκολίες συμπεριφέρεται σαν να της έχουν χαριστεί όλα. Με πορείες συγκλίνουσες αλλά κι αποκλίνουσες, μοιάζουν πότε κυρίαρχες του παιχνιδιού, πότε σαν σχοινοβάτες και πότε σαν ναυαγοί στη θάλασσα.

Τις συναντάμε σε στιγμιότυπα σχεδόν κινηματογραφικά σ’ όλους τους κύκλους της ζωής, ν’ αλλάζουν μορφές, πρόσωπα, ρόλους. Στιγμές που τις ανακαλύπτουν απ’ την αρχή ή τις ανακαλούν εκ των υστέρων; Μικρή η διαφορά αφού έτσι κι αλλιώς ο κύκλος κλείνει εκεί ακριβώς όπου άρχισε, με την ίδια ερώτηση. «Ποιος ανακάλυψε την Αμερική;»

Πρόκειται για ένα έργο που έχει κάνει την πορεία του εδώ και μια δεκαετία στο θεατρικό χώρα. Παρουσιάζεται με μια νέα συγγραφική ματιά από τη Χ. Σπηλιώτη.

Οι παραστάσεις ξεκινούν στις 4 Μαρτίου στην Κομοτηνή και στις 28 Μαρτίου στην πόλη της Καβάλας.

Σκηνοθεσία : Δημήτρη Ιωάννου

Σκηνικά – κοστούμια : Σοφία Παντουβάκη

Μουσική Επένδυση : Μαρία-Χριστίνα. Κριθαρά

Κινησιολογική Επιμέλεια : Άρτεμης Ιγνατίου

Βοηθός Σκηνοθέτη : Ιωάννα Λαγκαδινού

Τους ρόλους ερμηνεύουν οι ηθοποιοί :

Λεμονιά Γιανναρίδου και Μαρίνα Πολυμέρη