Category Archives: Δημητρακοπούλου Πηγή

«Επαγγελματίας» με τα όλα του…

  • Μια αξιοζήλευτη παράσταση, σφιχτή, δυνατή και ώριμη στο «Αγγέλων Βήμα», σε σκηνοθεσία Πηγής Δημητρακοπούλου και σκηνικά Κώστα Παππά. Ευτυχής συγκυρία, γόνιμη συνεργασία, σπουδαία παράσταση. Ο «Επαγγελματίας» του Ντούσαν Κοβάτσεβιτς που παρουσιάζεται στο «Αγγέλων Βήμα» διαθέτει τις αρετές εκείνες που μπορούν, εν πρώτοις, να οδηγήσουν μία παραγωγή σε καλλιτεχνική επιτυχία: πρώτη ύλη (κείμενο), σκηνοθεσία που το «διαβάζει» και το σέβεται, ηθοποιούς που «αντέχουν» το βάρος των ρόλων που υποδύονται.
«Επαγγελματίας» με τα όλα του...
  • Το έργο του Κοβάτσεβιτς (1990), στη δοκιμασμένη μετάφραση Γκάγκα Ρόσιτς, δεν χρειάζεται συστάσεις. Εχει μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες, έχει γίνει ταινία και μας είναι γνωστό στη χώρα μας από προηγούμενα ανεβάσματα. Συμπυκνωμένο αλλά πολυεπίπεδο, γραμμένο πριν από τις «Ζωές των άλλων» με το ίδιο θέμα, την ανύπαρκτη προσωπική ζωή στα καθεστώτα του υπαρκτού σοσιαλισμού αλλά ακόμα πιο βαθύ, φέρνει στο προσκήνιο δύο χαρακτήρες, δύο ανθρώπους στην πρώην Γιουγκοσλαβία, λίγο μετά τον θάνατο του Τίτο, οι οποίοι «συνδέονταν», εν αγνοία του ενός, δεκαοχτώ ολόκληρα χρόνια. Ο «ένας», τέως αντικαθεστωτικός και νυν κρατικό στέλεχος. Ο «άλλος», η σκιά του, πράκτορας Μυστικών Υπηρεσιών.
  • Ποια είναι τα όρια της παραβίασης της ιδιωτικής ζωής; Κι όταν αυτά ξεπερνιούνται, είναι υπέρβαση καθήκοντος ή εμμονή; Ποιοι είναι «εκείνοι» που ελέγχουν τα πάντα; Ποιος είναι τελικά ο θύτης και ποιο το θύμα; Ενας ογκώδης αστυνομικός φάκελος έχει μετατραπεί σε λογοτεχνικό έργο. Μια ολόκληρη ζωή μπορεί να χωρέσει σε μια βαλίτσα; Τραγική κωμωδία ή κωμική τραγωδία; Τα ερωτήματα τίθενται ξεκάθαρα μέσα από το έργο και την παράσταση που σκηνοθέτησε η Πηγή Δημητρακοπούλου («10», «Η Αίθουσα του θρόνου», «Εν Ιορδάνη») στην πρώτη της θεατρική σκηνοθετική εμφάνιση. Χωρίς την κάμερα στο χέρι, η σκηνοθέτρια αποδεικνύεται εξίσου ικανή στο να δημιουργεί ατμόσφαιρα, να διδάσκει ρόλους, να στήνει εικόνες στη σκηνή. Δίχως να κόψει ή να αλλοιώσει το κείμενο, αφαιρώντας ελάχιστες λέξεις που όμως το καθόριζαν και το «περιόριζαν» αποκάλυψε τη διαχρονική του αξία κι έφτιαξε μια αξιοζήλευτη παράσταση δωματίου, σφιχτή, δυνατή, ώριμη.
  • Βέβαια, δίχως τους συγκεκριμένους ηθοποιούς στους συγκεκριμένους ρόλους, το αποτέλεσμα δεν θα ήταν το ίδιο. Ο Γιάννης Τσορτέκης στον ρόλο του Τέγια Κράιγ, νεοφερμένου διευθυντή σε εκδοτικό οίκο και πρόσφατα εκλεγμένου καθηγητή πανεπιστημίου, ακροβατεί επί μιάμιση ώρα σε τεντωμένο σκοινί. Είναι τόσο πειστικός, σκιαγραφεί τον ήρωα με τέτοια λεπτομέρεια κι ακρίβεια κάθε λεπτό, που δίνει την εντύπωση ότι χρησιμοποιεί κάθε κύτταρό του.
  • Την ημέρα των γενεθλίων του, ο Τέγια Κράιγ δέχεται στο γραφείο την επίσκεψη ενός μεσόκοπου άντρα που κουβαλάει μια βαλίτσα. Είναι ο Λούκα Λάμπαν (τον υποδύεται λιτά, μεστά, με την ανέκφραστη πίστη του «επαγγελματία» ότι έπραξε το σωστό, ο Γιώργος Μπινιάρης), πρώην πράκτορας της ασφάλειας, νυν ταξιτζής κι άρρωστος, που ετοιμάζεται να μπει στο νοσοκομείο για μια επέμβαση που θα του χαρίσει ή όχι τη ζωή του. Ο Λούκα επί δεκαοχτώ χρόνια ήταν η σκιά του αντικαθεστωτικού, τότε, διανοούμενου Τέγια. Η ζωή του Τέγια είχε γίνει η «προσωπική του υπόθεση». Τόσο «προσωπική» που κατέγραφε, απομαγνητοφωνούσε, ενεπλάκη κι ο γιος του σιγά σιγά σε αυτή τη διαδικασία. Τώρα, που ίσως να βρίσκεται πριν από το τέλος, ζητάει συμφιλίωση. Ανοίγει τη βαλίτσα και αποκαλύπτει προσωπικά αντικείμενα, γράμματα, φωτογραφίες, ρούχα, δώρα που κι ο ίδιος ο Τέγια τα είχε ξεχάσει.
  • Το τετ α τετ της συνάντησης ζωής των δύο αντρών διακόπτει η γραμματέας τού Τέγια (η Δέσποινα Σιδηροπούλου, παρουσία σωστή και ταιριαστή στο όλο κλίμα). Ιδιαίτερη μνεία θα πρέπει να γίνει στο σκηνικό του Κώστα Παππά, με την τζαμένια μπαλκονόπορτα, δίχως κουρτίνα, να βλέπει τον δρόμο και τις απέναντι πολυκατοικίες…
  • ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΚΑΡΑΛΗ, ΕΘΝΟΣ, 30/03/2009
Advertisements

Άρθουρ Μίλερ «Ψηλά απ΄ τη γέφυρα» από τον Γρηγόρη Βαλτινό

  • Το τέταρτο κουδούνι
  • Του Γιώργου Δ.Κ. Σαρηγιάννη
  • ΤΑ ΝΕΑ: Πέμπτη 12 Μαρτίου 2009
  • Sold out! Ξεπούλησε «Το Τέταρτο Κουδούνι». Και για τις είκοσι δημοσιεύσεις που ανάγγειλε την περασμένη Πέμπτη. Ουρές στα ταμεία! Κατόπιν αυτού παρατείνεται για είκοσι ακόμη δημοσιεύσεις. (Ευχαριστώ θερμά, πάντως, τους φίλους και αναγνώστες που ενδιαφέρθηκαν παίρνοντας τοις μετρητοίς αυτά που έγραψα. Με συγκίνησαν. Όσο για τους «άλλους» που το χιούμορ το ΄χουν μόνο δι΄ ιδίαν χρήσιν, χαιρετίσματα…). Το δράμα του Άρθουρ Μίλερ «Ψηλά απ΄ τη γέφυρα», που ΄χει θεωρηθεί κοντά στην αρχαία ελληνική τραγωδία, θ΄ ανεβάσει τον επόμενο χειμώνα στο θέατρο «Βρετάνια», σε παραγωγή του Κάρολου Παυλάκη και στη μετάφραση του Ερρίκου Μπελιέ, ο Γρηγόρης Βαλτινός (στη φωτογραφία)- διαπρέπει φέτος ως σούπερ τεατράλε θεατρίνος Γκάρι Εσέντιν στο «Μη γελάτε, είναι σοβαρό» του Νόελ Κάουαρντ στο ίδιο θέατρο- κρατώντας και τον κεντρικό ρόλο του Έντι Καρμπόνε.
  • Το «Ψηλά απ΄ τη γέφυρα» διαδραματίζεται στις αποβάθρες του λιμανιού της Νέας Υόρκης και στους κύκλους των Ιταλών μεταναστών. Βασικός του ήρωας ένας έντιμος λιμενεργάτης, ο Έντι. Ο ανομολόγητος- και στον εαυτό του- έρωτάς του για την Κάθριν, τη δεκαεπτάχρονη ορφανή ανιψιά της γυναίκας του που ζει μαζί τους, τον οδηγεί να καταδώσει στο Γραφείο Μετανάστευσης τον νεαρό συγγενή της γυναίκας του, παράνομο Ιταλό μετανάστη, τον οποίο η Κάθριν ερωτεύεται κι αποφασίζουν να παντρευτούν. Θα βρει κακό τέλος έχοντας χάσει, ως προδότης, το σεβασμό των ανθρώπων του. Το έργο πρωτοπαρουσιάστηκε στην Νέα Υόρκη το 1955 μαζί με το επίσης μονόπρακτο του Μίλερ «Από Δευτέρα σε Δευτέρα». Αλλά ο συγγραφέας το ξαναδούλεψε δίνοντάς του δίπρακτη μορφή για τον Πίτερ Μπρουκ που ανέβασε το έργο στο Λονδίνο το 1956, χρονιά σημαδιακή για τον Μίλερ – χώρισε απ΄ την πρώτη του γυναίκα, παντρεύτηκε την Μέριλιν Μονρό, έδωσε ακρόαση στην Επιτροπή Αντιαμερικανικών Δραστηριοτήτων που τον κάλεσε αλλά όπου αρνήθηκε, σε αντίθεση με άλλους…, να «δώσει» ονόματα γνωστών του με υποτιθέμενη φιλοκομμουνιστική δράση και δεν ξανάγραψε για το θέατρο παρά το 1964.
  • Το «Ψηλά απ΄ τη γέφυρα» έγινε ταινία – γαλλική παραγωγή- το 1962 απ΄ τον Σίντνεϊ Λουμέτ με Έντι τον Ραφ Βαλόνε ενώ στοιχεία απ΄ το έργο αντλεί κι ο Λουκίνο Βισκόντι- που το ΄χε ανεβάσει στην Ιταλίαστην ταινία του «Ο Ρόκο και τα αδέλφια του». Το 1997 έγινε έως και όπερα απ΄ τον Γουίλιαμ Μπόλκομ σε λιμπρέτο του ίδιου του Μίλερ. Στην Ελλάδα το έργο, στη μονόπρακτη μορφή του, πρωτοπαρουσιάστηκε τη σεζόν 1957- ΄58 μαζί με το επίσης μονόπρακτο του Μίλερ «Από Δευτέρα σε Δευτέρα» απ΄ τον Κάρολο Κουν και το «Θέατρο Τέχνης» με τον Γιώργο Λαζάνη στο ρόλο του Έντι και στη δίπρακτη μόλις το 1985- ΄86 απ΄ τον Νίκο Κούρκουλο- Έντι με σκηνοθέτη τον Διαγόρα Χρονόπουλο στο «Κάππα». Το πιο πρόσφατο ελληνικό ανέβασμά του είναι του ΔΗΠΕΘΕ Ρούμελης όπου το σκηνοθέτησε το 2005- ΄06 ο Αντώνης Βουγιούκας με Έντι τον Πέτρο Φυσσούν. Στην Αθήνα έχει να παιχτεί απ΄ το 1995- ΄96 όταν το ανέβασε στο «Πόρτα», για το θίασο του Νικήτα Τσακίρογλου που ερμήνευσε τον κεντρικό ρόλο, η Νικαίτη Κοντούρη.

«Λεόντιος και Λένα»: Την κωμωδία (1836) του Γκέοργκ Μπίχνερ θα παρουσιάσει τον επόμενο χειμώνα το Εθνικό Θέατρο μ΄ άλλον ένα- τρεις μετράω έως τώρα με τον Λιθουανό Τσέζαρις Γκραουζίνις και τον Νορβηγό Έιρικ Στούμπε για τη σεζόν 2009- 2010- μετακαλούμενο σκηνοθέτη: τον 36χρονο Γάλλο αλλά δραστηριοποιημένο στην Γερμανία Λοράν Σετουάν. Ο Λοράν Σετουάν (φωτογραφία) έχει ήδη ανεβάσει Μπίχνερ στο Σάουσπιλχάους του Αμβούργου: «Βόιτσεκ» και- τη νουβέλα του- «Λεντς». Στην Ελλάδα έχει ήδη έρθει το 2006 για να διδάξει Σίλερ στην 7η Θερινή Ακαδημία- φέτος ο θεσμός του Εθνικού με καλλιτεχνική υπεύθυνη την Ελένη Βαροπούλου συμπληρώνει δεκαετία- ενώ το 2007, με σπουδαστές της δραματικής σχολής του Εθνικού και ηθοποιούς που είχαν συμμετάσχει στα μαθήματά του, ανέβασε στην Θεσσαλονίκη, σε κελιά του Γεντί Κουλέ, στο πλαίσιο της Α΄ Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης και σε συνεργασία με το Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, ένα δρώμενο πάνω στο κείμενο «Ο άνδρας στον ανελκυστήρα» του Χάινερ Μίλερ. Το «Λεόντιος και Λένα» έχει παρουσιαστεί άπαξ στο Εθνικό: τη σεζόν 2000-2001 απ΄ την Πειραματική Σκηνή του στο τότε «Γκαράζ» σε σκηνοθεσία Στέλιου Παυλίδη. Το πιο πρόσφατο ελληνικό ανέβασμά του χρονολογείται το χειμώνα 2005- 2006, όταν το έργο παρουσίασε στον Μύλο Σαραντόπουλου η Εταιρεία Θεατρικής Έκφρασης «Ρlay» σε σκηνοθεσία Αγγελικής Κουνενιδάκη.

  • Μα κι αυτός ο Κραουνάκης… Μα κι αυτός ο Σταμάτης ο Κραουνάκης! Πρωί πρωί, απ΄ τις εφτάμισι, να ξυπνάει, λέει- συνέντευξη στο δικό μας ΝΤV-, να σηκώνεται και να θυμιατίζει όλο το σπίτι; (Ναι, σαν τρελός θα ΄θελα να το δω αυτό!). Και το μεσημέρι να πηγαίνει και να ψηφίζει ΚουΚουΕ; Να δω ποιος θα τον αφορίσει πρώτος…
  • Ήμαρτον, αλλά όλος ο κόσμος, μια σκηνή… Αμφισβητούμενης ποιότητας τα τηλεοπτικής προελεύσεως «προϊόντα» που κατακλύζουν το ελληνικό θέατρο: ο κανόνας. Η Πηγή Δημητρακοπούλου ανήκει στις εντελώς λιγοστές εξαιρέσεις. Βεβαίως και ήξερα ΤΙ έχει κάνει στην τηλεόραση. Με αποκορύφωμα το περσινό «10» της- πάνω στον Καραγάτση. Βεβαίως και ήξερα πώς και πόσο καλά ξέρει να οδηγεί τους ηθοποιούς της. Αλλά άλλο πράγμα η τηλεόραση και το σινεμά, άλλο το θέατρο… Η Πηγή Δημητρακοπούλου στο «Αγγέλων Βήμα» αποδεικνύει ότι ξέρει να κάνει θέατρο εξίσου καλά με τηλεόραση. «Ο επαγγελματίας», το έξοχο κείμενο του Ντούσαν Κοβάτσεβιτς που ΄χει ανεβάσει, είναι, όπως το ΄χει κάνει, σαν ένα παράθυρο στο σήμερα- ακριβώς όπως η μπαλκονόπορτα του σκηνικού. Οι τρεις ηθοποιοί της- Γιάννης Τσορτέκης, Γιώργος Μπινιάρης (βασική φωτογραφία), Δέσποινα Σιδηροπούλου- έξοχοι. Και η παράστασή της μια απ΄ τις καλύτερες της χρονιάς. Αξίζει να μην τη χάσετε. Να το πω το «κάθε εμπόδιο για καλό»; Για την- τεράστια….καθυστέρηση της αρμόδιας κατασκευαστικής εταιρείας- καλά, δεν πληρώνουν ρήτρες; Ε, ρε τράβηγμα του αυτιού που τους χρειάζεται…- να παραδώσει την Κεντρική Σκηνή του Εθνικού. Διότι, αν την είχε παραδώσει τον Μάρτιο- η τελευταία απ΄ τις πολλές versions που μας είπαν κι ήθελε ο άλλος, ο τέως του πολιτισμού, να την εγκαινιάσει τη μέρα των γενεθλίων του θείου του… -, το άνοιγμα θα γινόταν με τον «Τιτανικό» του Κωνσταντίνου Ρήγου (φωτογραφία). Και να ξεκινήσεις παρθενικό ταξίδι σε μια εποχή που οι πάγοι τήκονται, με τόσα παγόβουνα να κυκλοφορούν ελεύθερα, πολύ πρόκληση της μοίρας το εύρισκα…

Οπότε, πάει, ο «Τιτανικός», με το καλό, «Πειραιώς 260» από Παρασκευή 20- κι όχι 13…- Μαρτίου και τα εγκαίνια την επόμενη σεζόν- το ελπίζω δηλαδή… Δε λέω και με το «Ω, οι ευτυχισμένες μέρες!» αλλά με κάτι πιο cool, που λέμε και στα ελληνικά, βρε παιδί μου.

Ζωή υπό… σκιάν. Γιώργος Μπινιάρης – Γιάννης Τσορτέκης στον «Επαγγελματία»

  • Η εφιαλτικά «επιστημονική» τέχνη της παρακολούθησης και συνάμα εκμηδένισης της ιδιωτικής ζωής στα πάλαι ποτέ καθεστώτα του (αν)υπαρκτού σοσιαλισμού έγινε ευρύτερα γνωστή στο ανυποψίαστο κοινό πριν από δύο χρόνια με την εξαιρετική γερμανική ταινία «Οι ζωές των άλλων».
  • Πολύ νωρίτερα, το 1990, ο Σέρβος Ντούσαν Κοβάσεβιτς είχε ανιχνεύσει αυτή την πτυχή και πληγή στην πρώην σοσιαλιστική κι αδιαίρετη Γιουγκοσλαβία με το έργο του «Ο επαγγελματίας». Παρουσιάζεται τώρα στο «Αγγέλων Βήμα». Εχοντας δώσει επιτυχημένο δείγμα τηλεοπτικής γραφής με το «Δέκα» του Καραγάτση, η σκηνοθέτρια Πηγή Δημητρακοπούλου κάνει εδώ την πρώτη της θεατρική επαφή με μια λεπτοδουλεμένη παράσταση δωματίου, που αναδίδει τον υπαρξιακό-κοινωνικό εγκλωβισμό των δύο αντιηρώων, βουτηγμένο σε μια θριλερική ατμόσφαιρα.
  • Ενας μυστηριώδης άντρας εισβάλλει στο γραφείο ενός νεοφερμένου διευθυντή σε κρατικό εκδοτικό οίκο και τον αναστατώνει την ημέρα των γενεθλίων του. Ο εισβολέας, ένας συνταξιούχος πλέον αστυνομικός, υπήρξε για δεκαοχτώ χρόνια η «σκιά» του. Εχει καταγράψει τα πάντα για τον κάποτε μαχητικό κι αντικομφορμιστή νεαρό συγγραφέα, που υπηρετεί πλέον το… ρετουσαρισμένο σύστημα. Κουβαλώντας μια βαλίτσα, βγάζει σιγά σιγά απ’ αυτήν προσωπικά αντικείμενα, μικροδώρα, γράμματα, φωτογραφίες που ανήκαν στον τωρινό διευθυντή κι εκείνος τα είχε χάσει και ξεχάσει.
  • Ακροβάτης σε τεντωμένο σχοινί, ο Γιάννης Τσορτέκης πάλλεται ψυχή και σώματι ως Τέγια, ανακαλύπτοντας έκπληκτος το κρυφό και μακροχρόνιο «στριπ-τιζ» που υφίστατο κι αγνοούσε τόσο καιρό. Εξίσου καλός ο Γιώργος Μπινιάρης ως Λούκα, ο ανέκφραστος αλλά και τσαλακωμένος πιστός υπάλληλος του ολοκληρωτικού κρατικού μηχανισμού, που προτείνει στο θύμα του στο τέλος έναν αποχωρισμό συμφιλίωσης. Στο μικρό «πυροσβεστικό» ρόλο της γραμματέως ταιριαστή η Δέσποινα Σιδηροπούλου.
  • ΓΙΩΡΓΟΣ ΒΙΔΑΛΗΣ, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 06/03/2009

«Ο ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΑΣ» ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΗΓΗ ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΥ: «Το σύστημα όλους το ίδιο μας χρησιμοποιεί»

Ο Σ�ρβος θεατρικός  συγγραφ�ας,  σεναριογράφος και  σκηνοθ�της Ντούσαν  Κοβάτσεβιτς
Πρώην Γιουγκοσλαβία. Λίγο μετά τον θάνατο του Τίτο ο συγγραφέας Τέγια Κράιγ, πρόσφατα εκλεγμένος καθηγητής πανεπιστημίου και διευθυντής εκδοτικού οίκου, δέχεται στο γραφείο του την επίσκεψη ενός μεσόκοπου άντρα που κουβαλάει μια βαλίτσα. Είναι ο Λούκα Λάμπαν. Πρώην πράκτορας της Ασφάλειας, νυν ταξιτζής. Ο οποίος επί δεκαοκτώ χρόνια ήταν εντεταλμένος να παρακολουθεί στενά- η σκιά του- τον αντικαθεστωτικό, τότε, διανοούμενο Τέγια. Θα του τα αποκαλύψει όλα και μέσα από τη βαλίτσα θα βγάλει «αναμνηστικά» από την πολύχρονη αυτή παρακολούθηση.

Έτσι αρχίζει η ιστορία του «Επαγγελματία», ενός έξοχου έργου του κορυφαίου, ίσως, σήμερα Σέρβου θεατρικού συγγραφέα και διεθνώς γνωστού και βραβευμένου σεναριογράφου («Underground» του Εμίρ Κουστουρίτσα)αλλά και σκηνοθέτη- Ντούσαν Κοβάτσεβιτς. Με το οποίο, στη δοκιμασμένη μετάφραση της Γκάγκα Ρόσιτς, διάλεξε να κάνει το ντεμπούτο της στο θέατρο η σκηνοθέτρια Πηγή Δημητρακοπούλου.

Που τα τελευταία χρόνια έχει ξεχωρίσει, έχει «γράψει»- από τις ελάχιστες εξαιρέσεις- στην αξιοθρήνητη τηλεόρασή μας. Υπογράφοντας σειρές όπως «Η αίθουσα του θρόνου», «Εν Ιορδάνη» και το περσινό θριαμβευτικό «Το 10».

«Το διάλεξα, πρώτα πρώτα, γιατί είναι ένα έργο πολιτικό και αυτή την εποχή έχω θυμώσει πολύ με την πολιτική και με όλα αυτά που γίνονται γύρω μας», λέει η Πηγή Δημητρακοπούλου. «Νιώθω ότι τσακωνόμαστε ως πολίτες μεταξύ μας- όλο αυτό το μίσος, το αίμα, οι αγώνες…- χωρίς να έχουμε τίποτα να χωρίσουμε. Ότι μας βάζουν να το κάνουμε αυτοί που μας εξουσιάζουν. Ότι μας χρησιμοποιούν. Ο μπάτσος και ο αντιεξουσιαστής επί της ουσίας τίποτα δεν έχουν να χωρίσουν.

Ναι, ο Λούκα είναι ο «κακός» του έργου. Αφού ήταν ένας χαφιές που παρακολουθούσε τον Τέγια επί χρόνια. Αλλά όταν αυτόν τον άνθρωπο η ίδια η εξουσία τον έχει πετάξει γιατί δεν τον χρειάζεται πια και αυτός το έχει συνειδητοποιήσει, παύει να είναι ο «κακός». Δεν υπάρχουν «καλοί» και «κακοί». Το σύστημα όλους το ίδιο μας χρησιμοποιεί.

Από την άλλη, είναι η εξαιρετική γραφή του έργου. Είναι μια τραγική κωμωδία. Λέει τα πιο σοβαρά και δραματικά πράγματα με τον πιο κωμικό τρόπο. Ακόμα δεν ξέρω αν θα καταφέρω να το βγάλω αυτό στην παράσταση.

Όσο για τη σύλληψή του- να εμφανιστεί ένας άνθρωπος που έχει τη ζωή σου ολόκληρη μέσα σε μία βαλίτσα- τη βρίσκω υπέροχη».

«»Ο επαγγελματίας» είναι μία από τις βουτιές μου στην ανθρώπινη ψυχή», εξομολογείται ο Ντούσαν Κοβάτσεβιτς. «Που τις έκανα χωρίς τον φόβο για το τι θα συναντήσω. Όπου βρήκα καλοσύνη, αυτό με παρότρυνε να πιστεύω ακόμα περισσότερο στους ανθρώπους. Όπου βρήκα το κακό, ένιωσα περισσότερη συμπόνια. Ο Λούκα Λάμπαν, ο χαφιές, στο τέλος αυτής της λυπητερής κωμωδίας, τη στιγμή που συνειδητοποιεί τη μικρότητα και τη μιζέρια της ζωής που χαράμισε, αντί να θριαμβεύσει φτάνει σε απόγνωση. Εγώ όμως, ως συγγραφέας, έχω το καθήκον όχι να κρίνω αλλά να κατανοώ, άρα και να αγαπάω τον ήρωά μου. Σ΄ όλους μας μπορεί να συμβεί από κατήγοροι να καταλήξουμε κατηγορούμενοι. Στον σκληρό αυτό αγώνα πυγμαχίας και οι δύο ήρωές μου καταλήγουν νοκ άουτ. Όπως γίνεται συχνά και στη ζωή».

Η Πηγή Δημητρακοπούλου ισχυρίζεται πως πέρασε τυχαία από την τηλεόραση στο θέατρο. Κι ας διακρίθηκε ιδιαίτερα στις σειρές της για τη διεύθυνση του πλήθους των, κυρίως θεατρικής προέλευσης, ηθοποιών της. «Απλώς με κάλεσε ο Κοραής Δαμάτης και με ρώτησε εάν υπάρχει κάποιο έργο που θα μου άρεσε να κάνω. Μπορεί και να μην ξανακάνω θέατρο».  «Ο επαγγελματίας» ανεβαίνει με σκηνικά Κώστα Παππά, κοστούμια Μαρίας Κοντοδήμα και φωτισμούς Γιώργου Αργυροηλιόπουλου. Πρωταγωνιστούν ο Γιάννης Τσορτέκης (Τέγια) και ο Γιώργος Μπινιάρης (Λούκα). Μαζί τους η Δέσποινα Σιδηροπούλου.

ΙΝFΟ: Στο θέατρο «Αγγέλων Βήμα» (Σατωβριάνδου 36, Ομόνοια, τηλ. 210-52.42.211- 3).
Εισιτήρια: 20, 15 (φοιτητικό) 15 ευρώ.


«Θα τους έκανα ένα δώρο…»

Αν στην παράστασή σας εμφανίζονταν τα παιδιά που προ καιρού διέκοψαν κάποιες παραστάσεις τι θα κάνατε; «Θα ήθελα να έχουμε ένα δώρο να τους δώσουμε! Πολύ θα το χαιρόμουν. Γιατί εμένα μου αρέσει αυτό που έκαναν. Μακάρι να ξαναγίνει. Και όταν έγιναν τα επεισόδια τον Δεκέμβριο, ενώ ο Κοραής που έκανε επίσης πρόβες μού έλεγε «το θεωρώ μάταιο να πάω να κάνω πρόβα με όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μας», εγώ αντίθετα έλεγα πως ανυπομονώ να πάω στην πρόβα. Ίσως γιατί μέσα από τα έργο αυτό λέγονται πράγματα που αφορούν τη σημερινή πολιτική κατάσταση».

  • Του Γιώργου Δ. Κ. Σαρηγιάννη, ΤΑ ΝΕΑ: Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου 2009