Category Archives: Δεκαβάλλα Αννίτα

Το έργο της Λίζας Κρον «Πολύ καλά!» ανεβάζει το «Θέατρο Εξαρχείων»

Λύνοντας αντιφάσεις προχωρά η ζωή
  • Στόχος της είναι να προκαλεί το κοινό να σκέφτεται, διασκεδάζοντάς το. «Μ’ αρέσει» – λέει η ανατρεπτική Αμερικανίδα ηθοποιός και συγγραφέας Λίζα Κρον – «να κάνω τους θεατές να γελάνε και να αλλάζουν την οπτική τους γωνία. Είναι σημαντικό όταν βγαίνει απ’ το θέατρο ο κόσμος να βλέπει τα πράγματα λίγο διαφορετικά». Ενα έργο της Λίζας Κρον, μια παιχνιδιάρικη συγκινητική κωμωδία με τίτλο «Πολύ καλά!», που αναφέρεται στις σχέσεις μάνας – κόρης, την παιδική ηλικία και την οικογένεια, την κοινωνία και το ρατσισμό, αποφάσισε να ανεβάσει το «Θέατρο Εξαρχείων».
Διεισδυτικό βλέμμα
  • Η Λίζα Κρον – που παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα – είναι μια πολυβραβευμένη συγγραφέας της νέας γενιάς, με πολλές κωμωδίες στο ενεργητικό της. Δαιμόνια χρήστης των θεατρικών μέσων, πειραματίζεται διαρκώς με τη φόρμα. Διαθέτει ιδιαίτερη πρωτοτυπία κι ένα πολύ διεισδυτικό βλέμμα. Καθώς ξεκίνησε από one woman shows, εντάσσει πάντα στα έργα της το κοινό, παίζοντας μ’ αυτό με αμεσότητα και σπάζοντας τη σύμβαση του «τέταρτου τοίχου».
  • «Ηταν πολλαπλή η χαρά μας» – λέει η Αννίτα Δεκαβάλα που υπογράφει τη μετάφραση και ερμηνεύει το ρόλο της κόρης – «όταν ανακαλύψαμε μια σπουδαία φωνή της σύγχρονης Αμερικής, τη Λίζα Κρον, και το πολύ ιδιαίτερο έργο της, που πολλοί μας λένε «μα δε μοιάζει με κανένα άλλο». Ανθρωπιά, λυρισμός, άφθονο χιούμορ και ανατρεπτικό πνεύμα χαρακτηρίζουν αυτή την τολμηρή ηθοποιό και συγγραφέα, που απ’ το περιθώριο των μικρών ανεξάρτητων σκηνών βρέθηκε με βραβεία στο Μπροντγουέι. Οσο για μένα που την ενσαρκώνω ζω μια πολύ ιδιαίτερη στιγμή, γιατί ο ρόλος έχει την ιδιομορφία να απευθύνεται άμεσα στο κοινό και να παίζει μαζί του. Αυτό, απ’ τη μια, με δυσκόλεψε, κι απ’ την άλλη είναι πολύ απελευθερωτικό. Αυτή η άμεση επαφή με γεμίζει ζεστασιά».
  • Ηρωίδα του έργου είναι η ίδια η Λίζα Κρον, που νομίζει ότι έχει γράψει ένα «πολύ σοβαρό έργο για ζητήματα ψυχικής και σωματικής υγείας». Ομως, έχει κάνει το μοιραίο λάθος της να κουβαλήσει επί σκηνής, ως ζωντανό παράδειγμα, τη μητέρα της, έναν απίστευτα ενεργητικό άνθρωπο παγιδευμένο σ’ ένα ανήμπορο κορμί. Καθώς η Λίζα προσπαθεί να αφηγηθεί τι σημαίνει να μεγαλώνεις σε μια οικογένεια που η ζωή της κυριαρχείται από κοινωνικούς αγώνες και φοβερές αλλεργίες, και πώς η ίδια τις ξεπέρασε κι έγινε καλά, η τρομερή Μαμά (με τη μεγάλη αντιρατσιστική δράση στο παρελθόν) κερνάει το κοινό κουλουράκια, πιάνει φιλία με τους ηθοποιούς του θιάσου, και γενικά αποδιοργανώνει την παράσταση με τις αθώες (;) παρεμβάσεις της. Στο μεταξύ, οι ηθοποιοί αποφασίζουν ότι προτιμούν τη συντροφιά της Μαμάς απ’ το έργο της Λίζας, βγαίνουν από τους ρόλους τους κι επαναστατούν. Μ’ αυτά και με άλλα πολλά, το προσεκτικά οργανωμένο θεατρικό οικοδόμημα της Λίζας τινάζεται στον αέρα, καθώς η ίδια αρχίζει να καταλαβαίνει ότι το μυστικό για να είναι κανείς καλά κρύβεται στην ικανότητά μας να αποδεχτούμε τους άλλους και ν’ αγκαλιάσουμε τις αντιφάσεις της ζωής.

Ουμανιστικό έργο

  • «Η Αννα Κρον» – λέει η Ελένη Γερασιμίδου – «είναι ένα άτομο που σωματικά πάσχει από αλλεργικά νοσήματα – όπως η ίδια πιστεύει – που την κρατούν καθηλωμένη σε μια πολυθρόνα. Ωστόσο, αυτό δεν την εμποδίζει να είναι παράλληλα μια δραστήρια γυναίκα, με βαθιά δημοκρατικές ιδέες που πιστεύει με πάθος στη συνύπαρξη και το δικαίωμα στη διαφορετικότητα όλων των συνανθρώπων της. Θέλει ο κόσμος γύρω της να δημιουργεί και να εξελίσσεται ακολουθώντας το όνειρά του και το δικό του δρόμο. Προσεγγίζει τα πράγματα από την ανθρώπινη σκοπιά, την προσωπική όπως η ίδια λέει. Καταφέρνει να φτιάξει μια πολυφυλετική γειτονιά κερδίζοντας τη συμμετοχή της κοινότητας μέσα από εκδηλώσεις συλλογικού ενδιαφέροντος. Με την κόρη της τη συνδέει ουσιαστική και βαθιά αγάπη, ειλικρίνεια και κατανόηση. Καμαρώνει τη Λίζα αλλά παρεμβαίνει καταλυτικά όταν πιστεύει ότι η πραγματικότητα εξωραΐζεται για τις ανάγκες της θεατρικής διερεύνησης».
  • Οταν πρωτοδιάβασε το έργο ο Τάκης Βουτέρης, που σκηνοθετεί την παράσταση, όπως λέει ενθουσιάστηκε για πολλούς λόγους. «Ενας απ’ αυτούς ήταν ότι ήταν κωμωδία και το θέατρό μας είχε να παρουσιάσει κωμωδία από το 1992 που ανεβάσαμε τον «Ζορζ Νταντέν» του Μολιέρου. Ηταν επίσης το θέμα του που είναι καθαρά ουμανιστικό, σύμφωνο με την έως τώρα πολιτική του «Θεάτρου Εξαρχείων» και ότι έδινε την ευκαιρία στους έξι ηθοποιούς να πλάσουν ωραίους ρόλους. Και κάτι ακόμη, ότι τους δύο βασικούς ρόλους θα έπαιζαν η Ελένη Γερασιμίδου που εκτιμούσα από παλιά και η Αννίτα Δεκαβάλα. Η όλη δουλειά ήταν βασανιστική. Γιατί είχε απαιτήσεις. Να σχεδιαστεί σαν ένα φοβερά δύσκολο παιχνίδι σκάκι. Κι απ’ ό,τι δείχνει η μέχρι τώρα υποδοχή του κόσμου το παιχνίδι κερδήθηκε. Γέλια, συγκινήσεις κατέχουν το κοινό στη διάρκεια της παράστασης και το χειροκρότημα στο τέλος είναι ενθουσιαστικό. Είναι παρηγορητικό σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς που περνάμε. Εξ άλλου κι εμείς έχουμε κρατήσει τις τιμές των εισιτηρίων ίδιες εδώ και τέσσερα χρόνια. Μακάρι και το ΥΠΠΟ να μας βοηθούσε να συνεχίσουμε το έργο μας που με τόσο κόπο και θυσίες κρατάμε ζωντανό από το 1976».

Σκηνικά – κοστούμια Παναγιώτα Κοκκορού, μουσική Πλάτων Ανδριτσάκης και φωτισμοί ο Αλέκος Αναστασίου. Παίζουν επίσης: Ανδρη Θεοδότου, Λιάνα Παρούση, Γιώργος Δεπάστας, Τάσος Πολιτόπουλος.

Σ. ΑΔΑΜΙΔΟΥ, ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, Κυριακή 8 Μάρτη 2009

Advertisements

Τα πάνε «Πολύ καλά!» στο Θέατρο Εξαρχείων…

Τα πάνε «Πολύ καλά!»

  • Υποφέρει από διάφορες αλλεργίες, κερνάει το κοινό κουλουράκια, πιάνει φιλία με τους ηθοποιούς του θιάσου και γενικά αποδιοργανώνει την παράσταση με τις αθώες (;) παρεμβάσεις της. Είναι η τρομερή μαμά στο αυτοβιογραφικό κι ευχάριστα ευρηματικό έργο της Λίζας Κρον, «Πολύ Καλά!», το οποίο, εκμεταλλευόμενο τις θεατρικές συμβάσεις, τελικά τις καταργεί. Στο ρόλο της μαμάς η Ελένη Γερασιμίδου: «Υποδύομαι μια μαμά ανήμπορη, που όμως διαθέτει δυνατή ψυχή και μυαλό. Είναι μια βαθιά δημοκρατική και ελεύθερη γυναίκα.
  • Και την κόρη της Λίζα (Αννίτα Δεκαβάλλα) έτσι την αντιμετωπίζει. Την έχει μεγαλώσει ώστε να είναι ελεύθερη και να ακολουθεί τις επιθυμίες της». Σε τέτοιο σημείο ώστε η κόρη κάποια στιγμή τη βάζει κυριολεκτικά μέσα στο έργο της. «Ε, δεν είναι και το καλύτερο αυτής της μητέρας που η κόρη της την έχει βγάλει πάνω σε μια θεατρική σκηνή. (γελάει) Ασε που στην αρχή δεν το έχει καταλάβει καν. Αλλά κι όταν αντιλαμβάνεται τι συμβαίνει, λέει στην κόρη της με αγάπη: “Εντάξει, έχω κατανόηση. Κάνε ό,τι θες εσύ”».
  • Το έργο της Κρον εστιάζει στη σχέση μητέρας-κόρης. Πώς ήταν η δική της σχέση με τη μητέρα της; «Κι εγώ είχα την τύχη να έχω μια τέτοια μητέρα. Ηθελε τα παιδιά της να είναι ελεύθερα, να ακολουθήσουν το δρόμο που αυτά θα επέλεγαν. Και πάντα μας ενθάρρυνε προς αυτή την κατεύθυνση. Σκεφτείτε, ήταν μια γυναίκα που είχε τελειώσει μόνο το Δημοτικό. Αλλά διάβαζε πολύ και ήταν αρκετά καλλιεργημένος άνθρωπος. Επίσης, ήταν πολύ δοτική. Ολα αυτά τα στοιχεία της μητέρας μου τα πήρα και τα έβαλα στο ρόλο της μαμάς».
  • Η Ελένη Γερασιμίδου δεν κρύβει ότι της αρέσει πολύ η θετική αύρα του τίτλου του έργου: «Ετσι πρέπει να βλέπουμε τη ζωή. Με αισιοδοξία. Αυτή τη φράση, το “πολύ καλά”, τη λέω συχνά γιατί μου κάνει καλό, με δυναμώνει. Ζούμε καθημερινά τόσες κακές στιγμές, που όλοι μας έχουμε ανάγκη να ξορκίσουμε το κακό και την αναποδιά με μια θετική κουβέντα. Και γενικά πιστεύω πως όσο υπάρχουν άνθρωποι που ενδιαφέρονται για μας και μας ρωτούν πώς είμαστε, εμείς πρέπει να είμαστε πολύ καλά. Επίσης, το μυστικό για να είμαστε καλά κρύβεται στην ικανότητά μας να αποδεχόμαστε τους άλλους και ν’ αγκαλιάζουμε τις αντιφάσεις της ζωής».

Info: «Πολύ Καλά!» Θέατρο Εξαρχείων, Θεμιστοκλέους 69, Εξάρχεια, τηλ. 210 3300879.
– Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Τετ. & Κυρ. 19.00, Πέμ.-Σάβ. 21.00. – Τιμές εισιτηρίων: €22, €17, €14 (φοιτ.).

  • ΜΠΛΑΤΣΟΥ ΙΩΑΝΝΑ, Ελεύθερος Τύπος, Δευτέρα, 23.02.09

Λίζας Κρον «Πολύ καλά» στο «Θέατρο Εξαρχείων» – σκηνοθεσία Τάκη Βουτέρη,

Την παιχνιδιάρικη, συγκινητική κωμωδία της Λίζας Κρον «Πολύ καλά» ανεβάζει αύριο [Πέμπτη, 19/02] το «Θέατρο Εξαρχείων». Σκηνοθεσία Τάκη Βουτέρη, σκηνικά – κοστούμια Παναγιώτας Κοκκορού, μουσική Πλάτωνα Ανδριτσάκη, φωτισμοί Αλέκου Αναστασίου.Στο ρόλο της μάνας η Ελένη Γερασιμίδου και της Λίζας Κρον η Αννίτα Δεκαβάλλα (υπογράφει τη μετάφραση). Παίζουν επίσης: Ανδρη Θεοδότου, Λιάνα Παρούση, Γιώργος Δεπάστας, Τάσος Πολιτόπουλος.

Το έργο αναφέρεται στις σχέσεις μάνας – κόρης, την παιδική ηλικία και την οικογένεια, την κοινωνία και το ρατσισμό. Ηρωίδα του έργου είναι η ίδια η συγγραφέας, που νομίζει ότι έχει γράψει ένα «πολύ σοβαρό έργο για ζητήματα ψυχικής και σωματικής υγείας». Ομως έχει κάνει το μοιραίο λάθος να κουβαλήσει επί σκηνής, ως ζωντανό παράδειγμα, τη μητέρα της, «έναν απίστευτα ενεργητικό άνθρωπο παγιδευμένο σ’ ένα ανήμπορο κορμί».

Καθώς η Λίζα προσπαθεί να αφηγηθεί τι σημαίνει να μεγαλώνεις σε μια οικογένεια που η ζωή κυριαρχείται από κοινωνικούς αγώνες και φοβερές αλλεργίες, και πώς η ίδια τις ξεπέρασε κι έγινε καλά, η τρομερή μαμά (με τη μεγάλη αντιρατσιστική δράση στο παρελθόν) κερνάει το κοινό κουλουράκια, πιάνει φιλία με τους ηθοποιούς και αποδιοργανώνει την παράσταση με τις αθώες (;) παρεμβάσεις της. Οι ηθοποιοί αποφασίζουν ότι προτιμούν τη συντροφιά της μαμάς απ’ το έργο, βγαίνουν από τους ρόλους τους κι επαναστατούν.

Γλέντι με την… τρομερή μαμά

Γλντι με την... τρομερή μαμά

«Καταργεί Πολύ καλά! τις θεατρικές συμβάσεις η κωμωδία της Λίζας Κρον» λέει η Αννίτα Δεκαβάλλα και «δίνει ραντεβού» με την Ελένη Γερασιμίδου στα Εξάρχεια

Οι κωμωδίες δεν έμοιαζε να είναι το φόρτε τους. Ή τουλάχιστον έτσι έδειχναν οι επιλογές τους εδώ και αρκετά χρόνια. Η Αννίτα Δεκαβάλλα όμως υποστηρίζει ότι έψαχναν μια καλή κωμωδία, αλλά δεν μπορούσαν να τη βρουν. Να λοιπόν φέτος που ήρθε το «πλήρωμα του χρόνου» και στο «Θέατρο Εξαρχείων» ανεβάζουν κωμωδία και μάλιστα ανατρεπτική στη φόρμα, στο είδος, στα διαδραματιζόμενα επί σκηνής.

  • Σχέσεις μάνας – κόρης

Πρόκειται για την παιχνιδιάρικη συγκινητική κωμωδία με τίτλο «Πολύ Καλά!», το πιο πρόσφατο έργο της σύγχρονης Αμερικανίδας Λίζας Κρον, που αναφέρεται στις σχέσεις μάνας – κόρης, την παιδική ηλικία και την οικογένεια, την κοινωνία και τον ρατσισμό. Η πρεμιέρα προγραμματίζεται για τις 12 Φεβρουαρίου και η σκηνοθεσία είναι του Τάκη Βουτέρη. Μία ακόμη «έκπληξη» που μας επιφυλάσσει η παραγωγή είναι η συνεργασία της Ελένης Γερασιμίδου, καθαρόαιμης και δαιμόνιας κωμικού, με το «Θέατρο Εξαρχείων».

Το «Πολύ Καλά!» είναι ένα «θεατρικό γλέντι που, εκμεταλλευόμενο στο έπακρο τις θεατρικές συμβάσεις, τελικά τις καταργεί. Οι εκπλήξεις και οι ανατροπές διαδέχονται η μία την άλλη στο ιδιαίτερα εφευρετικό, αυτοβιογραφικό έργο της Κρον», εξηγεί η Αννίτα Δεκαβάλλα η οποία, εκτός από τη μετάφραση, κρατά και τον πρωταγωνιστικό ρόλο, αυτόν της Λίζας στο έργο που δεν είναι άλλη από τη συγγραφέα.

Η Λίζα Κρον έχει γράψει ένα «πολύ σοβαρό έργο για ζητήματα ψυχικής και σωματικής υγείας» και θέλει να το ανεβάσει στο θέατρο. Ολα είναι έτοιμα, οι ηθοποιοί έχουν πάρει τις θέσεις τους. Το μοιραίο λάθος της έγκειται στο ότι έχει κουβαλήσει επί σκηνής, ως ζωντανό παράδειγμα, τη μάνα της (μαζί με μια γωνιά του σπιτιού της), «έναν απίστευτα ενεργητικό άνθρωπο παγιδευμένο σ’ ένα ανήμπορο κορμί». Καθώς η καημένη η Λίζα προσπαθεί να αφηγηθεί τι σημαίνει να μεγαλώνεις σε μια οικογένεια που η ζωή της κυριαρχείται από κοινωνικούς αγώνες και φοβερές αλλεργίες, και πώς η ίδια τις ξεπέρασε κι έγινε καλά, η τρομερή Μαμά (με τη μεγάλη αντιρατσιστική δράση στο παρελθόν) κερνάει το κοινό κουλουράκια, πιάνει φιλία με τους ηθοποιούς του θιάσου, και γενικά αποδιοργανώνει την παράσταση με τις αθώες (;) παρεμβάσεις της.

Σ’ αυτό συμβάλλει και μια παλιά συμμαθήτρια που βασάνιζε τη Λίζα στο δημοτικό, η οποία κάθε τόσο ορμάει απρόσκλητη στην παράσταση. Στο μεταξύ οι ηθοποιοί της παράστασης αποφασίζουν ότι προτιμούν τη συντροφιά της Μαμάς απ το έργο της Λίζας, βγαίνουν από τους ρόλους τους κι επαναστατούν.

Μ’ αυτά και με άλλα πολλά, το προσεκτικά οργανωμένο θεατρικό οικοδόμημα της Λίζας τινάζεται στον αέρα, καθώς η ίδια αρχίζει να καταλαβαίνει ότι «το μυστικό για να είναι κανείς καλά κρύβεται στην ικανότητά μας να αποδεχτούμε τους άλλους και ν αγκαλιάσουμε τις αντιφάσεις της ζωής».

«Διασκέδασα αφάνταστα δημιουργώντας τα δύο εξωθεατρικά πρόσωπα του έργου, τη μητέρα μου και τη Λόρη Τζόουνς, την εννιάχρονη συμμαθήτριά μου. Ακριβώς επειδή αγνοούν τους θεατρικούς κανόνες τους παραβιάζουν συνέχεια», σημειώνει η συγγραφέας. Και προσθέτει ότι την «ενδιαφέρει πάρα πολύ αυτό που μπορεί να βγει όταν κάποιος αγνοεί τους κανόνες. Κι αυτό έχει σχέση μ έναν απ τους λόγους που λατρεύω το θέατρο: για το πόσο ελαστική μπορεί να είναι η θεατρική φόρμα, για τις πρωτεϊκές ιδιότητες, την πολυσυλλεκτικότητα, την ποικιλομορφία που χαρακτηρίζει το θεατρικό είδος, αλλά και για τη δυναμική και την ενέργεια που βγαίνουν από αυτή την ελευθερία».

«Η Λίζα Κρον θεωρείται δαιμόνια χρήστης των θεατρικών μέσων και πειραματίζεται διαρκώς με τη φόρμα» αναφέρει η Αννίτα Δεκαβάλλα. «Η τεχνική της είναι μαστορική, χωρίς αυτό ποτέ να την παρασύρει σε ένα εγκεφαλικό ή προγραμματικό θέατρο. Διαθέτει ιδιαίτερη πρωτοτυπία και ένα πολύ διεισδυτικό βλέμμα. Δεν διστάζει να χρησιμοποιήσει όλα τα είδη του θεάτρου και εντάσσει πάντα στα έργα της το κοινό, παίζοντας μ αυτό με αμεσότητα, και σπάζοντας τη σύμβαση του τέταρτου τοίχου. Στο έργο της αντηχούν δικά μας ερωτήματα, οι επιθυμίες και οι φόβοι μας, και κάθε φορά μάς οδηγεί να κάνουμε το δικό μας ταξίδι».

Η ίδια η συγγραφέας λέει ότι θέλει να κάνει ένα θέατρο «ενδοφλέβιο», ένα θέατρο που να φτάνει κατευθείαν στην καρδιά και το μυαλό του θεατή. «Υπάρχει μια διαρκής αλληλεπίδραση με το κοινό. Αλλωστε εκείνο που μ ενδιαφέρει είναι αυτά που λέγονται ή που γίνονται στην παράσταση να σχηματίσουν ένα πλαίσιο όπου οι θεατές να προβάλλουν τις δικές τους σχέσεις και εμπειρίες. Η δυναμική του θεατρικού έργου βρίσκεται εκεί που συναντώνται όσα συμβαίνουν επί σκηνής με τη φαντασία του θεατή».

Η Λίζα Κρον είναι ηθοποιός αλλά και βραβευμένη συγγραφέας της νέας γενιάς, με πολλές κωμωδίες στο ενεργητικό της, και ιδρυτικό μέλος του επιτυχημένου θεατρικού σχήματος «Five Lesbian Βrothers». Επίσης διδάσκει θεατρική γραφή στο Γέιλ.

  • Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ

«Πολύ Καλά!» της Λίζας Κρον. Μετάφραση: Αννίτα Δεκαβάλλα. Σκηνοθεσία: Τάκης Βουτέρης. Σκηνικά/Κοστούμια: Παναγιώτα Κοκκορού. Μουσική: Πλάτων Ανδριτσάκης. Στον ρόλο της τρομερής Μαμάς η Ελένη Γερασιμίδου. Στον ρόλο της Λίζας Κρον η Αννίτα Δεκαβάλλα. Παίζουν: Ανδρη Θεοδότου, Λιάνα Παρούση, Γιώργος Δεπάστας, Τάσος Πολιτόπουλος.

«Θέατρο Εξαρχείων», προγραμματισμένη πρεμιέρα 12 Φεβρουαρίου.

Αντιγόνη Καράλη, ΕΘΝΟΣ, 31/01/2009

Μάνα-ακτιβίστρια διαλύει παράσταση

ΣΤΟ «ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ!» ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΕΝΗ ΓΕΡΑΣΙΜΙΔΟΥ

Του Γιώργου Δ. Κ. Σαρηγιάννη, ΤΑ ΝΕΑ: Πέμπτη 15 Ιανουαρίου 2009
ο θίασος του «Πολύ καλά!» το  γλεντάει στο «Θ�ατρο Εξαρχείων». «Στόχος μου είναι να προκαλώ το κοινό  να σκ�φτεται, διασκεδάζοντάς το», λ�ει η συγγραφ�ας του Λίζα Κρον. «Μ΄  αρ�σει να κάνω τους θεατ�ς να γελάνε και να αλλάζουν την οπτική τους  γωνία. Είναι σημαντικό, όταν βγαίνει απ΄ το θ�ατρο, ο κόσμος να βλ�πει τα  πράγματα λίγο διαφορετικά»

Μάνα-ακτιβίστρια διαβρώνει ξεκαρδιστικά την παράσταση της κόρης-συγγραφέως στο «Πολύ καλά!» της Λίζας Κρον που ο Τάκης Βουτέρης ανεβάζει με Αννίτα Δεκαβάλλα και Ελένη Γερασιμίδου. Η Αμερικανίδα Λίζα Κρον- άπαιχτη στην Ελλάδα- είναι η συγγραφέας. Αλλά είναι, η ίδια, και ο ένας από τους δύο πρωταγωνιστικούς ρόλους του έντονα αυτοβιογραφικού της έργου (2004) – «μεταμοντέρνο Πιραντέλο» θα το χαρακτήριζα λέει η Αννίτα Δεκαβάλλα η οποία τον ερμηνεύει με συμπρωταγωνίστρια την Ελένη Γερασιμίδου αλλά έχει κάνει και τη μετάφραση-, που με τον τίτλο «Πολύ καλά!» ανεβάζει ο Τάκης Βουτέρης στο «Θέατρο Εξαρχείων».

Βασικό στοιχείο του έργου- και ανατροπή στην εικόνα του ρεπερτορίου του «Θεάτρου Εξαρχείων» που σε άλλο ύφος μας έχει συνηθίσει, με θέματα πολύ σοβαρά και δραματικά-, ότι πρόκειται για ξεκαρδιστική (αλλά και τρυφερή) κωμωδία- της μουρλής, δηλαδή, γίνεται επί σκηνής…

Όπου, λοιπόν, η συγγραφέας Λίζα Κρον έχει γράψει ένα «πολύ σοβαρό έργο για ζητήματα ψυχικής και σωματικής υγείας» που ανεβάζει η ίδια.

Αλλά κάνει ένα λάθος μοιραίο: κουβαλάει επί σκηνής ως ζωντανό παράδειγμα, τη μάνα της, «έναν απίστευτα ενεργητικό άνθρωπο παγιδευμένο σ΄ ένα ανήμπορο κορμί». Η τρομερή μαμά- ακτιβίστρια, με μεγάλη αντιρατσιστική δράση στο παρελθόν- κερνάει το κοινό με κουλουράκια, πιάνει φιλία με τους ηθοποιούς του θιάσου και γενικά αποδιοργανώνει την παράσταση με τις αθώες (;) παρεμβάσεις της. Ξαφνικά οι ηθοποιοί αποφασίζουν ότι προτιμούν τη συντροφιά της μαμάς από το έργο της κόρης, βγαίνουν από τους ρόλους τους και επαναστατούν. Και το προσεκτικά οργανωμένο θεατρικό οικοδόμημα της Λίζας τινάζεται στον αέρα. Οι εκπλήξεις και οι ανατροπές διαδέχονται η μία την άλλη μέχρι την τελευταία στιγμή στο ιδιαίτερα εφευρετικό έργο που θέμα του έχει τις σχέσεις μάνας και κόρης, την παιδική ηλικία, την οικογένεια, την κοινωνία, τον ρατσισμό…

«Είναι ένα μοντέρνο έργο χωρίς να είναι μοντερνιά», το προσδιορίζει επιγραμματικά η Ελένη Γερασιμίδου. «Και έχει πολλές εκπλήξεις». «Θέλαμε χρόνια να κάνουμε κωμωδία», διευκρινίζει η Αννίτα Δεκαβάλλα για την επιλογή. «Εκείνο που μας τράβηξε στο έργο είναι ότι δεν μοιάζει με κανένα άλλο. Είναι ένα πανηγύρι θεάτρου. Ό,τι υπάρχει στο θέατρο το εκμεταλλεύεται. Παίζει πολύ ανάμεσα στο τι είναι πραγματικότητα και τι είναι θέατρο. Αποδομεί το θέατρο αλλά διακωμωδώντας την αποδόμηση. Χωρίς να είναι καθόλου εγκεφαλικό».

«Ήθελα να ξαλαφρώσω λιγάκι από τον “Καυτό πάγο”»- (σ.σ.: το προηγούμενο έργο του «Θεάτρου των Εξαρχείων», που θέμα του ήταν η δολοφονία ενός παιδιού από έναν παιδεραστή- «και το έργο είναι μία κωμωδία. Με σύγχρονο προβληματισμό βέβαια», τη συμπληρώνει ο σύντροφός της Τάκης Βουτέρης που αυτήν τη φορά έχει αναλάβει τη σκηνοθεσία. «Αλλά ήθελα και κάποια στιγμή να είμαι για λίγο και θεατής- καθώς δεν παίζω. Δουλέψαμε με μία αφοσιωμένη, όπως και όλοι οι συντελεστές, ομάδα ηθοποιών οι οποίοι στις δοκιμές είχαν πολλές ιδέες που τις δέχτηκα γιατί και το έργο τις δέχεται- είναι πολύ ανοιχτό. Και το διασκεδάσαμε. Με πολύ αυτοσχεδιασμό. Το έργο έχει ρεαλιστική έκφραση και ένα έντονο πιραντελικό στοιχείο- ποια είναι η αλήθεια;».

Ηθοποιός αλλά και πολυβραβευμένη συγγραφέας της νέας γενιάς, με πολλές κωμωδίες στο ενεργητικό της, ιδρυτικό μέλος του επιτυχημένου θεατρικού σχήματος Five Lesbian Βrothers («Πέντε Αδελφοί Λεσβίες»), η Λίζα Κρον πειραματίζεται διαρκώς με τη φόρμα και εντάσσει πάντα στα έργα της, καθώς έχει αρχίσει από ουάν γούμαν σόου, το κοινό.

Το «Πολύ καλά!» ανεβαίνει με σκηνικά και κοστούμια Παναγιώτας Κοκκορού, μουσική Πλάτωνα Ανδριτσάκη και φωτισμούς Αλέκου Αναστασίου. Παίζουν επίσης η Άνδρη Θεοδότου, η Λιάνα Παρούση, ο Γιώργος Δεπάστας και ο Τάσος Πολιτόπουλος.

ΙΝFΟ: Από τις 6 Φεβρουαρίου στο «Θέατρο Εξαρχείων» (Θεμιστοκλέους 69, Εξάρχεια, τηλ. 210-3300.879).

Σε μια πολυφυλετική γειτονιά

Η Ελένη Γερασιμίδου μιλάει για τον ρόλο της απίθανης μάνας. «Είναι μία γυναίκα ανήμπορη αλλά με πάρα πολύ χιούμορ, πολύ δυναμικό πλάσμα, πάρα πολύ ανοιχτό μυαλό, με ουσιαστικά καλές ιδέες για τις σχέσεις των ανθρώπων και τις ιδιαιτερότητές τους. Έχει οργανώσει μία πολυφυλετική γειτονιά. Με όλες τις δυσκολίες που μπορεί να έχει αυτό το εγχείρημα στην αρχή. Είχα μία μάνα παρόμοια που την έχασα τον Αύγουστο: ήθελε πάντα να ακολουθούμε τον δικό μας δρόμο. Ήταν για μένα παράδειγμα. Κι εκείνο που λέω είναι ότι το μόνο που επιτρέπεται στους γονείς να ονειρεύονται είναι να πραγματοποιηθούν τα όνειρα των παιδιών τους και όχι τα δικά τους για τα παιδιά. Προσπαθώ να το εφαρμόσω και με την κόρη μου και με τους μαθητές μου στη δραματική σχολή».