Category Archives: Γράμμα στην κόρη μου

Aρνολντ Γουέσκερ «Γράμμα στην κόρη μου» στο Θέατρο της οδού Kεφαλληνίας

  • Aρνολντ Γουέσκερ «Γράμμα στην κόρη μου», σε μετάφραση Xριστίνας Mπάμπου – Πακουρέλη και σκηνοθεσία Bασίλη Kυρίτση, στο Θέατρο της οδού Kεφαλληνίας

Iδιαίτερα ισχνή είναι η παρουσία του Aγγλου συγγραφέα στην ελληνική θεατρική σκηνή, ίσως γιατί τα πιο γνωστά του έργα της δεκαετίας 1950-1960 ανήκουν σε ένα μάλλον πολύ αγγλικό καλλιτεχνικό ρεύμα κοινωνικού ρεαλισμού, όπως αυτό εκφράσθηκε με τους πρωτοπόρους Tζον Oσμπορν και Xάρολντ Πίντερ με το διακριτικό τίτλο «Θυμωμένοι Nέοι Aνδρες», πολύ βαρύ δηλαδή ρεπερτόριο για τις συνθήκες της εποχής. «Tο γράμμα στην κόρη μου» ανήκει στα πιο όψιμα έργα του συγγραφέα (γράφτηκε το 1990), όταν αυτός έχει ήδη απομακρυνθεί από την σοσιαλιστική ιδεολογία, απογοητευμένος από την κατάπτωσή της, και στα οποία πλησιάζει περισσότερο τα ανθρώπινα συναισθήματα απ’ ό,τι τα κοινωνικά φαινόμενα και την πάλη των τάξεων.

Tο μονόπρακτο αυτό περιλαμβάνεται σ’ αυτά που σκιαγραφούν έντονες γυναικείες προσωπικότητες, δίνοντας την ευκαιρία στις ηθοποιούς να διακριθούν σε ένα προσωπικό ρεσιτάλ ερμηνείας. Tο τρυφερό, λοιπόν, και ανθρώπινο αυτό κείμενο, έδωσε την ευκαιρία στη Mάνια Παπαδημητρίου, μοναδική πρωταγωνίστρια επί σκηνής, να αποδείξει για άλλη μια φορά τη μεγάλη καλλιτεχνική της υπόσταση, που έχτισε πετραδάκι, πετραδάκι όλα αυτά τα χρόνια, χαμηλότονα αλλά με μεγάλο ειδικό βάρος στα θεατρικά μας πράγματα, μακριά από τις σειρήνες της τηλεοπτικής αναγνωρισιμότητας. Iσως αυτή να είναι για την Mάνια και η μεγάλη της ευλογία. Mένοντας μακριά από την τηλεοπτική αισθητική, διαφύλαξε τα εκφραστικά της μέσα από τον εκφυλισμό, διατήρησε τον θεατρικό χρόνο και έσω τόπο, αυτόν τον τόσο αναγκαίο χώρο απ’ όπου μπορεί κάθε φορά να αντλεί το απαραίτητο υλικό.

Eτσι προσέγγισε το μονόλογο μιας μητέρας προς την εντεκάχρονη κόρη της, ως χειροποίητη κατασκευή ενός ανεπίδοτου γράμματος, μια αναδρομή ζωής γεμάτη ελλείμματα και ενοχές που διασώζεται όπως πάντα μόνον με την αγάπη και την αποδοχή. Ένα, λοιπόν, σχετικά απλό κείμενο, με χιούμορ, χωρίς ιδιαίτερες εξάρσεις και δραματικά πρόσημα, μετατράπηκε από την Mάνια Παπαδημητρίου σε μια πλούσια μουσική παρτιτούρα που διέθετε όλους τους ήχους και τους συνδυασμούς του πενταγράμμου, για να αποδώσει την ψυχή της ηρωίδας της.

ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΗΣ ΟΔΟΥ ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑΣ: Ο βυσσινόκηπος, τα φαντάσματα και η εξομολόγηση της τραγουδίστριας

Μια διάσημη τραγουδίστρια ενσαρκώνει στον μονόλογο «Γράμμα στην κόρη μου» η Μάνια Παπαδημητρίου

  • Με τρεις καινούργιες παραγωγές εφορμά στην κρίσιμη θεατρική σεζόν η Θεατρική Εταιρεία «Πράξη», από τις δύο σκηνές του Θεάτρου της Οδού Κεφαλληνίας

Το αριστούργημα του Άντον Τσέχωφ «Βυσσινόκηπος» που θα σκηνοθετήσει ο Στάθης Λιβαθινός στην κεντρική σκηνή και τα πρωτοπαρουσιαζόμενα στην Ελλάδα σύγχρονα έργα «Γράμμα στην κόρη» του Άρνολντ Γουέσκερ που θα σκηνοθετήσει ο Βασίλης Κυρίτσης, καθώς και την «Απαλλαγή» της Λίντα ΜακΛίαν που θα σκηνοθετήσει η Βίκυ Γεωργιάδου στη β΄ σκηνή.

Η μεγάλη και φιλόδοξη παραγωγή που περιέλαβε στο ρεπερτόριό της η Μπέτυ Αρβανίτη, με τον όμορφο κι οδυνηρό «Βυσσινόκηπο» προβλέπεται να κινήσει το ενδιαφέρον του θεατρόφιλου κοινού. Κι επειδή ένα θεατρικό έργο ολοκληρώνεται στη σκηνή με τη θεατρική πράξη, ο θίασος και οι συντελεστές εμπνέουν την εκ των προτέρων εμπιστοσύνη μας.

Ο Στάθης Λιβαθινός είναι από τους σκηνοθέτες που βγάζουν από τη σκοτεινιά την ελαφρότητα και τη χάρη του δισταγμού των «ηττημένων» τσεχωφικών ηρώων. Εξάλλου, ο χαρακτηρισμός της κωμωδίας που ο Τσέχωφ δίνει στον «Βυσσινόκηπο» είναι μια λεπτή διαδικασία, φορτισμένη από ατμόσφαιρες, εικόνες, κινήσεις που απαιτεί ευαισθησία και μεγάλη ακρίβεια στην «ανάγνωση» της ιστορίας. Και φυσικά, όπως συμβαίνει πάντα, σημασία έχει ο τρόπος που τη διαβάζεις.

«Το έργο, γραμμένο στις αρχές του περασμένου αιώνα» λέει, «σκιαγραφεί μια οικογένεια που βυθίζεται στην επερχόμενη καταστροφή. Παραδομένοι με αναμελιά στις αναμνήσεις τους, οι ήρωες ερωτεύονται, εξομολογούνται, χορεύουν, διασκεδάζουν, κάνουν ταχυδακτυλουργικά, ονειρεύονται, χωρίς να βλέπουν το δραματικό τέλος που πλησιάζει με την πώληση του σπιτιού και τον αφανισμό του βυσσινόκηπου».

Τον κόσμο αυτής της ιστορίας αποδίδουν δώδεκα ηθοποιοί (με σειρά εμφάνισης): Μπέτυ Αρβανίτη, Κώστας Γαλανάκης, Στέλιος Ιακωβίδης, Βασίλης Καραμπούλας, Πηνελόπη Μαρκοπούλου, Δημοσθένης Παπαδόπουλος, Τζίνη Παπαδοπούλου, Δημήτρης Παπανικολάου, Μαρία Σαββίδου, Μαρίνα Συμεού, Άρης Τρουπάκης και Γιάννης Φέρτης. Η μετάφραση είναι της Χρύσας Προκοπάκη, τα σκηνικά και κοστούμια της Ελένης Μανωλοπούλου, οι φωτισμοί του Αλέξη Αναστασίου, η μουσική του Θοδωρή Αμπαζή και η χορογραφία του Κωνσταντίνου Μίχου.

ΙΝFΟ: Στο Θέατρο Οδού Κεφαλληνίας (Κεφαλληνίας 16, τηλ. 210-8838.727).

Πρεμιέρα: μέσα Δεκεμβρίου.

Του «Βυσσινόκηπου» θα προηγηθεί η πρεμιέρα του έργου «Γράμμα στην κόρη μου», του Άρνολτ Γουέσκερ, με το οποίο θα αρχίσει η β΄ σκηνή. Πρόκειται για έναν μονόλογο, σε μορφή επιστολής, που γράφει η ηρωίδα στην κόρη της.

«Η Μέλανι είναι μια αναγνωρισμένη και πετυχημένη τραγουδίστρια με ένα πιστό κοινό που την ακολουθεί παντού» λέει ο Βασίλης Κυρίτσης που σκηνοθετεί τη Μάνια Παπαδημητρίου. «Σε όλη τη διάρκεια του έργου γράφει στην κόρη της, μια επιστολή, συμβουλευτική επιστολή, ευφάνταστη, ανατρεπτική, αιρετική, αυτοκριτική, αποκαλυπτική. Συγχρόνως, το ίδιο το γράμμα μετατρέπεται κάποιες στιγμές σε ένα εξομολογητικό παραλήρημα που περιγράφει τις ενοχές που αισθάνεται η ίδια ως ανεπαρκής μητέρα».

Το έργο έχει έξι σκηνές και η καθεμιά κλείνει μ΄ ένα τραγούδι, σε στίχους του συγγραφέα και μουσική σύνθεση ειδικά γραμμένη για την παράσταση από τον Πλάτωνα Ανδριτσάκη. Η μετάφραση είναι της Χριστίνας Μπάμπου-Παγκουρέλη, τα σκηνικά και κοστούμια της Λαλούλας Χρυσικοπούλου και οι φωτισμοί του Αλέκου Αναστασίου.

Πρεμιέρα: μέσα Νοεμβρίου.

Ένοχα παιδικά μυστικά

Μετά τις γιορτές, η σκηνοθέτρια Βίκυ Γεωργιάδου θα παρουσιάσει την «Απαλλαγή» της Σκωτσέζας Λίντα ΜακΛίαν. Με το έργο αυτό πριν από δέκα χρόνια η συγγραφέας βγήκε δυναμικά στο προσκήνιο, αποσπώντας πολλά βραβεία. Η υπόθεση, όπως την αναφέρει η σκηνοθέτρια, στρέφεται γύρω από την ιστορία τριών φίλων που ξανασυναντιούνται απρόσμενα έπειτα από 20 χρόνια υπεκφυγών και αποκρύψεων και αναγκάζονται να έρθουν αντιμέτωποι με τα φαντάσματα και τα ένοχα μυστικά της παιδικής τους ηλικίας. Κι εδώ τη μετάφραση έχει κάνει η Χριστίνα ΜπάμπουΠαγκουρέλη. Τα σκηνικά και κοστούμια είναι του Κωνσταντίνου Ζαμάνη, οι φωτισμοί της Μελίνας Μάσχα και η μουσική του Κώστα Ανδρέου. Παίζουν: Άκης Λυρής, Λαμπρινή Αγγελίδου, Θανάσης Χαλκιάς.

Πρεμιέρα: αρχές του 2010.

Της Έλενας Δ. Χατζηιωάννου. ΤΑ ΝΕΑ: Πέμπτη 17 Σεπτεμβρίου 2009