Category Archives: Γερουλάνος Παύλος

ΕΘΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ: Λάθος επιλογές που μας κοστίζουν… πολλά!

Του ΙΑΣΟΝΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗ, ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΣ ΤΥΠΟΣ, 18/05/2010

  • Για τον κ. Παύλο Γερουλάνο, υπουργό Πολιτισμού, ομολογώ πως είχα καλή γνώμη όχι λόγω καταγωγής – γιατί για τον Εμμανουήλ Μπενάκη και για την Πηνελόπη Δέλτα π.χ. ως χαρακτήρες δεν είχα ποτέ και την καλύτερη γνώμη– όσο λόγω της αδελφής του Ειρήνης Γερουλάνου που είναι πραγματικά μια πανέξυπνη, δυναμική, βαθιά καλλιεργημένη και γοητευτική γυναίκα που στην ουσία είναι η ψυχή του Μουσείου Μπενάκη. Δυστυχώς η έως τώρα πορεία του στο ΥΠ.ΠΟ.Τ δεν μου επιτρέπει να συνεχίσω να έχω την ίδια καλή γνώμη. Καθυστερήσεις επί καθυστερήσεων, αναποφασιστικότητα, έλλειψη φαντασίας και δυναμισμού, αλλά το χειρότερο, απ’ ό,τι φαίνεται, είναι η έλλειψη γνώσης του αντικειμένου.

  • Ασφαλώς και προτιμώ έναν ΥΠ.ΠΟ.Τ – μάνατζερ αλλά ο κ. Γερουλάνος ούτε ως μάνατζερ φαίνεται ότι τα καταφέρνει καλά και μάλιστα σε μια εποχή τέτοιας οικονομικής κρίσης, ενώ και οι αποφάσεις του ως τώρα δείχνουν σαφώς και έλλειψη γνώσης του αντικειμένου. Έμαθα λοιπόν πως η κυρία Ανέστη, του Γραφείου Τύπου το ΥΠ.ΠΟ.Τ ειδοποίησε την περασμένη Τετάρτη με Πέμπτη όλους τους συντάκτες του ΥΠ.ΠΟ.Τ για τη συνάντηση του κ. Χουβαρδά με τον κ. Γερουλάνο, σχετικά με την ανανέωση της συμβάσεως του πρώτου για άλλα τρία χρόνια στη θέση Διευθυντού του Εθνικού, εκτός από τον «Αδέσμευτο» απ’ ό,τι μου είπε η διαπιστευμένη του «Αδέσμευτου Τύπου» στο ΥΠ.ΠΟ.Τ, Μαρία Ανδρέου. Αλλά αυτό δεν είναι τίποτα μπροστά σ’ αυτό που έμαθα περί της ανανεώσεως για άλλα τρία χρόνια της συμβάσεως αυτής. Θα ήθελα να θυμίσω στον κ. Γερουλάνο ή μάλλον να του πω για να το ξέρει πως ο Αιμίλιος Χουρμούζιος, ως διευθυντής της «Καθημερινής» ήταν από τους βασικούς συμπαραστάτες του Καρόλου Κουν και του Θεάτρου Τέχνης, αλλά όταν έγινε διευθυντής του Εθνικού από 1955 έως το 1964 δεν διανοήθηκε να βάλει τον Κουν στο Εθνικό γιατί ήξερε πως η θέση του ήταν στο Θέατρο Τέχνης – κακώς βέβαια. Ο κ. Χουβαρδάς, ικανός μάνατζερ, όσον αφορά το «Αμόρε» ως φυτώριο μιας διαφορετικής, πιο μοντέρνας ή αν θέλετε πιο «μοντερνοφανούς» θεατρικής εκφράσεως, τα τελευταία τρία χρόνια διοικεί το Εθνικό έχοντας κάνει το Εθνικό Θέατρο της Ελλάδος ένα «ιμιτασιόν Αμόρε». Το έχει κάνει να χάσει το κοινό του αλλά δεν πληροί και τις προϋποθέσεις, καλλιτεχνικές και παιδευτικές τις οποίες οφείλει να πληροί ένα Εθνικό Θέατρο.

  • Το να διασκευάζει βιβλία σε θεατρικά στο Εθνικό Θέατρο και να μην παρουσιάζει αυτούσια θεατρικά έργα ανθρώπων του παρελθόντος και του σήμερα δεν δείχνει σοβαρότητα. Επίσης σοβαρότητα δεν δείχνει να θέλεις να κλείσει το «ΡΕΞ – Σκηνή Κοτοπούλη», λέγοντας πως έχει πρόβλημα στατικότητας όταν κάποιοι ειδικοί λένε το αντίθετο και όταν ο κύριος Μαρασούλης που μάλλον είναι πιο σοβαρός επαγγελματίας από εκείνον, δεν έχει πρόβλημα να έχει ανοιχτό τον κάτω όροφο, το νυχτερινό κέντρο ΡΕΞ που φιλοξενεί κάθε βράδυ πάνω από 1.500 άτομα. Επίσης δεν είναι σοβαρό να εκχωρήσεις μια παράσταση του Εθνικού σε μια ιδιωτική εταιρεία παραγωγής θεατρικών παραστάσεων, ειδικά όταν αυτή η παράσταση, «Το Τρίτο Στεφάνι», ήταν η πιο προσοδοφόρα για το Εθνικό τα τελευταία τρία χρόνια – ευτυχώς απ’ ό,τι έμαθα αντέδρασε σε αυτό η κ. Ελένη Γλύκατζη Αρβελέρ και ματαιώθηκε, αν και εδώ που τα λέμε έχω μεγαλύτερη εκτίμηση στη δουλειά της ΕΛ.ΘΕΑ παρά στο Εθνικό όπως έχει γίνει. Το χειρότερο όμως όλων είναι πως ο κ. Χουβαρδάς όπως και ο κ. Λούκος στο Ελληνικό Φεστιβάλ απ’ ό,τι ακούγεται, γιατί οι ίδιοι διατηρούν «σιγήν ιχθύος», έχουν βάλει κάποια εκατομμύρια μέσα το Εθνικό Θέατρο και το Ελληνικό Φεστιβάλ, τα οποία διοικούν και μάλιστα, σε τέτοιες εποχές κρίσης χωρίς να καίγεται καρφί σε κανέναν, χωρίς να δίνουν λογαριασμό σε κανέναν παρά τις συνεχείς οχλήσεις από τους δημοσιογράφους. Το ότι κάποιος μάλλον τα έχει κάνει θάλασσα στα οικονομικά και εδώ μιλάμε για έναν κρατικό οργανισμό, δεν φαίνεται να ενοχλεί κανέναν.

  • Και στην περίπτωση του κ. Χουβαρδά και στην περίπτωση του κ. Λούκου απ’ ό,τι φαίνεται η μάλλον κακή διαχείριση – επαναλαμβάνω σε τέτοια εποχή οικονομικής κρίσης– δεν φαίνεται να είναι επώδυνη για το ΥΠ.ΠΟ.Τ. Αλλά ας πούμε πως ο κ. Λούκος με το να έχει φτιάξει ένα φεστιβάλ λίγο βαριετέ, με λίγο απ’ όλα, όλους τους ικανοποιεί. Ο κ. Χουβαρδάς στο τιμόνι του Εθνικού από πού και ως πού θεωρήθηκε από τον κ. Γερουλάνο τόσο επιτυχημένος για να του ανανεωθεί η θητεία; Αφού και οικονομικά απ’ ό,τι λένε δεν τα έχει πάει καλά αλλά και καλλιτεχνικά όπως λένε όλοι στο ελληνικό θέατρο, πίσω από την πλάτη κυρίως και του κ. Χουβαρδά και του κ. Γερουλάνου, έχει στερήσει από το Εθνικό όσο είχε απομείνει από το κύρος του. Υποτίθεται πως ο κ. Χουβαρδάς θα μας ανακοινώσει σε συνέντευξη Τύπου την ανανέωση της θητείας του για άλλα τρία χρόνια στο Εθνικό και ας ελπίσουμε όλοι πως εκεί θα δώσει ακριβή στοιχεία για τη μέχρι τώρα θητεία του – άλλωστε έχει ήδη δεσμευτεί πως μόλις έληγε το θέμα της θητείας του με οποιονδήποτε τρόπο, έμενε ή έφευγε δηλαδή, θα μιλούσε στους δημοσιογράφους εφ’ όλης της ύλης. Αναμένομεν… Ο κ. Γερουλάνος όμως τι κάνει για όλα αυτά; Γιατί άντε και να δεχτώ πως δεν γνωρίζει από καλλιτεχνικά, από οικονομικά τι έχει να πει;… Καταλαβαίνω πολύ καλά πως ο πρωθυπουργός, ο κ. Γιώργος Παπανδρέου, χρειάζεται έμπιστους ανθρώπους σε κάποιες θέσεις αλλά πολύ φοβάμαι πως ο έμπιστος που δεν αποδεικνύεται ικανός, αποδεικνύεται διπλά επικίνδυνος γι’ αυτόν που τον τοποθέτησε.
Advertisements

ΕΚΕΘΕΧ: Άδοξο (προαναγγελθέν) τέλος

Entre autres, μεταξύ τυρού και αχλαδιού περίπου, ο υπουργός Πολιτισμού κ. Π. Γερουλάνος έβγαλε την είδηση της χθεσινής ημέρας, στη συνέντευξη που παραχώρησε στους πολιτιστικούς συντάκτες. Απαντώντας σε σχετική ερώτησή μας -και όχι κατά τη διάρκεια της εισήγησής του, που αφορούσε τη σύσταση από το ΥΠΠΟ μητρώου επιχορηγουμένων φορέων- με ένα μονολεκτικό «ναι», έβαλε το τελευταίο καρφί στο φέρετρο που από πολλές πλευρές προετοιμαζόταν από καιρό για το Εθνικό Κέντρο Θεάτρου και Χορού.

«Δεν θεωρώ πως είναι χρήσιμο» να ξοδεύουμε 1,5 εκατ. ευρώ για να μοιράσουμε 4 εκ., δήλωσε, τονίζοντας ότι η πορεία του συγκεκριμένου φορέα δεν ανταποκρίθηκε στην αποστολή του, για να επανέλθει αργότερα, με κάπως απολογητικότερο ύφος, λέγοντας πως δεν ήταν εύκολη απόφαση και πως ο ίδιος δεν θεωρεί ότι το Κέντρο δεν είναι χρήσιμο.

«Σαλπίζοντας» την επαναφορά των αρμοδιοτήτων του ΕΚΕΘΕΧ στις αρμόδιες διευθύνσεις του ΥΠΠΟ (στις οποίες «πρέπει να έχουμε εμπιστοσύνη»), ο υπουργός δεν ήταν ιδιαίτερα διαφωτιστικός σε σχέση με τις εκκρεμότητες που δημιουργεί η διάλυση του Κέντρου.

Όσον αφορά τις επιχορηγήσεις των θιάσων, οι οποίοι θα ενταχθούν στο υπό κατάρτιση μητρώο, άρα θα έχουν να κάνουν ξανά με τη γραφειοκρατία του υπουργείου (όπως πολλοί σφόδρα επιθυμούσαν) και τις δικές του γνωμοδοτικές επιτροπές -με διαδικτυακή διαφάνεια αυτή τη φορά όμως- ο κ. Γερουλάνος δεν θέλησε ούτε να αναφερθεί σε συγκεκριμένα ποσά, αλλά ούτε και να δεσμευτεί σε οτιδήποτε για τα οφειλόμενα της προηγούμενης σεζόν, επικαλούμενος την οικονομική κρίση, παρά μόνο ότι θα δοθούν «σιγά-σιγά».

Για τα ΔΗΠΕΘΕ, οι προγραμματικές συμβάσεις των οποίων με το ΕΚΕΘΕΧ λήγουν τον Ιούνιο, το τοπίο είναι ακόμη θολότερο, αφού σχεδόν όλα εξαρτώνται από τις αναδιαρθρώσεις που θα επιφέρει ο «Καλλικράτης» -οδηγώντας πιθανόν κάποια από αυτά στο οριστικό λουκέτο.

Για τον «μεγάλο ασθενή» του ελληνικού πολιτιστικού τοπίου, τη Λυρική Σκηνή, ο κ. Γερουλάνος χαρακτήρισε «αφόρητο» για το ΥΠΠΟ το χρέος του οργανισμού και, παρά τις αισιόδοξες ανακοινώσεις του νέου προέδρου της ΕΛΣ Ν. Μουρκογιάννη για μείωση του ελλείμματος και των χρεών μέσα από συμφωνημένα με τους εργαζόμενους μέτρα περιστολής της σπατάλης, των παραγωγών κ.λπ., δήλωσε πως «δεν μπορεί να εγγυηθεί» τη βιωσιμότητα του λυρικού μας θεάτρου, έχοντας μάλιστα υπογραμμίσει ότι κάθε φορέας αξίζει όσο παράγει…

Τέλος, ούτε για το Εθνικό Θέατρο και την ανανέωση ή μη της θητείας του καλλιτεχνικού διευθυντή του Γ. Χουβαρδά θέλησε να δεσμευτεί (αν και ρωτήθηκε), λέγοντας μόνο πως με τη διοίκηση της πρώτης κρατικής μας σκηνής βρίσκεται σε «εποικοδομητικές συζητήσεις», που, βέβαια, αφορούν και τη δύσκολη οικονομική φάση στην οποία βρίσκεται.

*Μπορεί η είδηση της χθεσινής ημέρας να ήταν το «λουκέτο» στο ΕΚΕΘΕΧ, ωστόσο η πρόσκληση στη συνέντευξη Τύπου αφορούσε στη νέα διαδικασία χρηματοδοτήσεων μέσα από τη δημιουργία «Μητρώου Πολιτιστικών φορέων». Στο μητρώο που ανακοίνωσε ο κ. Γερουλάνος πρέπει υποχρεωτικά να εγγραφούν όλοι όσοι επιθυμούν να «απλώσουν το χέρι» στο ταμείο του υπουργείου, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι εκείνοι που θα το κάνουν θα λάβουν αυτομάτως και επιχορήγηση… Πρώτα απ’ όλα μέσω του Μητρώου θα επιδιωχθεί η χαρτογράφηση των πολιτιστικών φορέων και των δραστηριοτήτων τους, στη συνέχεια θα γίνει η αξιολόγηση των οικονομικών τους αιτημάτων. Αιτημάτων, τα οποία θα περάσουν από κόσκινο οι αρμόδιες υπηρεσίες του υπουργείου και θα επιχορηγηθούν προφανώς όσοι «περάσουν» επιτυχώς αυτή την προκρούστεια κλίνη. Στο τέλος της διαδικασίας θα δημοσιοποιούνται στον ιστότοπο του υπουργείου ο αριθμός των φορέων, το είδος των αιτημάτων, καθώς και το συνολικό ποσό που θα διαθέτει το ΥΠΠΟ για τις επιχορηγήσεις. Αυτές είναι οι πρώτες «ασφαλιστικές» δικλίδες που κατά τα λεγόμενα του κ. Γερουλάνου «θα εξασφαλίσουν τη διαφάνεια, την αξιοκρατία, αλλά και το τέλος της εξάρτησης από το κράτος, καθώς πολιτισμός που εξαρτάται από το κράτος δεν μπορεί να είναι παρεμβατικός… Δεν χρειάζεται ιδιαίτερη σοφία για να ερμηνευθεί μια τέτοια διατύπωση, πόσο μάλλον όταν αυτή γίνεται στους καιρούς του… ΔΝΤ. [Σ.Κ., Η ΑΥΓΗ: 29/04/2010]

Χρωστάμε στο «Φόκους» και 120 εκ. σε πολλούς

Ο υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού με τη γ.γ. του υπουργείου Λίνα   Μενδώνη στη χθεσινή συνέντευξη Τύπου

Ο υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού με τη γ.γ. του υπουργείου Λίνα Μενδώνη στη χθεσινή συνέντευξη Τύπου

Μήπως την πατήσαμε από το «Φόκους» (και) γιατί του χρωστούσαμε ένα σεβαστό ποσόν; Ωστόσο, δεν είναι μόνο τα χρέη στο «Φόκους», αλλά συνολικά 120 εκατ. ευρώ που χρωστάμε σε ΜΜΕ του εξωτερικού. Και παραπάνω από 150 εκατ. ευρώ είναι τα χρέη στον πολιτισμό και στον αθλητισμό, όπως ανακοίνωσε χθες ο υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού Παύλος Γερουλάνος. Για να υπάρξει «αξιοκρατία και διαφάνεια στον τρόπο με τον οποίο δίνονται χρήματα για τον πολιτισμό και τον αθλητισμό», το ΥΠΠΟΤ παρουσίασε τη «νέα διαδικασία επιχορηγήσεων», τη δημιουργία του «Μητρώου Πολιτιστικών Φορέων».

  • Σημειώνουμε ότι μέσα σε έξι μήνες το ΥΠΠΟΤ δέχτηκε 400 αιτήσεις για χρηματοδότηση!

«Το Μητρώο είναι το πρώτο βήμα για να υπάρχει διαφάνεια στις επιχορηγήσεις και το πρώτο βήμα για να πηγαίνουν τα χρήματα του Ελληνα φορολογούμενου εκεί που πιάνουν τόπο», τόνισε ο υπουργός. «Τέρμα τα ρουσφέτια», λέει και υπερθεματίζει: ακόμη και ο Κάρολος Κουν, σήμερα, θα περνούσε από το Μητρώο. Πόσα χρήματα θα μοιραστούν οι επιχορηγούμενοι; «Δεν θέλουμε να συγκεκριμενοποιήσουμε το ποσόν, γιατί δεν είμαστε βέβαιοι λόγω της οικονομικώς κατάστασης», απάντησε.

Ο υπουργός ανακοίνωσε ότι καταργείται το ΕΚΕΘΕΧ, μια και «ο λόγος που ιδρύθηκε δεν εκπληρώθηκε». Το θεσμικό πλαίσιο των ΔΗΠΕΘΕ θα επανεξεταστεί από την αρχή στο πλαίσιο του «Καλλικράτη». Στόχος είναι να συνεχίσουν να λειτουργούν. Το υπουργείο θα προχωρήσει σε συγχωνεύσεις φορέων(π.χ. ΟΠΕΠ και ΤΑΠΑ), ενώ φορείς (π.χ. Κέντρο Κινηματογράφου και ΕΚΕΒΙ) θα συνεχίσουν απρόσκοπτα τη λειτουργία τους.

Γίνεται μεγάλη προσπάθεια να μην κλείσει η Λυρική, αλλά «είναι κάτι για το οποίο δεν μπορώ, αυτήν τη στιγμή, να εγγυηθώ. Το χρέος της ΕΛΣ είναι αφόρητο για το ΥΠΠΟΤ». Ο κ. Γερουλάνος κατέληξε ότι «η συμβολή των ιδιωτών στον πολιτισμό είναι απαραίτητη» και ότι «η παρουσία του ελληνικού πολιτισμού στο εξωτερικό δεν είναι θέμα κόστους, αλλά πηγή ανάπτυξης».

Αντιγόνη Καράλη, ΕΘΝΟΣ, 29/04/2010

Π. Γερουλάνος, το μαχαίρι στο κόκαλο


  • Ο υπουργός κατέστησε σαφές πως απαιτείται νέα αντίληψη για τη διαχείριση του Πολιτισμού
  • Της Γιωτας Συκκα, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, Πέμπτη, 15 Aπριλίου 2010

Ο υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού περιμένει την απάντηση του Γιάννη Χουβαρδά αν θα συνεχίσει στο τιμόνι του Εθνικού Θεάτρου με τα οικονομικά δεδομένα της νέας κυβέρνησης και την εντολή των περικοπών και εκείνος με τη σειρά του, όπως έλεγαν χθες στο θέατρο, «έχει έτοιμη οικονομική αντιπρόταση» και περιμένει να τον καλέσει ο κ. Π. Γερουλάνος.

Σε αυτό το κλίμα της αναμονής (σαν να μην υπάρχουν τηλέφωνα για συνεννόηση σ’ αυτή τη χώρα), η ατμόσφαιρα στην πρώτη κρατική σκηνή είναι εκρηκτική, δεδομένων των σημερινών στάσεων εργασίας 10 – 1 το μεσημέρι και 8 – 11 μ.μ. που θα ματαιώσουν τις βραδινές παραστάσεις.

Η απομάκρυνση των 22 (από τους 120) συμβασιούχων αορίστου χρόνου του θεάτρου έχει δημιουργήσει κλίμα αβεβαιότητας μαζί με τις διαδόσεις ότι δεν υπάρχουν χρήματα για τη μισθοδοσία του Μαΐου, αλλά και τη φημολογία περί παραίτησης του κ. Χουβαρδά. «Παραίτηση από πού;» απαντούσε χθες σε σχετικά ερωτήματα των εργαζομένων στο Εθνικό, θυμίζοντας ότι η θητεία του έχει λήξει και πως περιμένει από τον υπουργό να τον συναντήσει.

Ο κ. Π. Γερουλάνος σε μια άτυπη με διαπιστευμένους του ΥΠΠΟΤ συνάντηση χθες, στο περιθώριο της συνεδρίασης του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου, δήλωσε ότι περιμένει από τον Γ. Χουβαρδά να του δώσει τον οικονομικό προϋπολογισμό του Εθνικού. Εστειλε, όμως, και ξεκάθαρο μήνυμα: «Δυστυχώς δεν έχω το περιθώριο να κλείνω το μάτι σε επικεφαλής εποπτευόμενων φορέων και να τους λέω “προχώρα και θα σου βρω χρήματα”. Αυτή ήταν και η καταδίκη της Λυρικής Σκηνής».

«Ολοι πρέπει να κάνουν περικοπές», πρόσθεσε. Οσο για τον κ. Χουβαρδά «είναι θέμα τυπικό η επισημοποίηση της συνέχειας. Αν αναλάβει, θα πρέπει να γνωρίζει πως το κάνει κάτω από μια νέα πολιτική ηγεσία».

Αλλοτε αινιγματικός κι άλλοτε αναλυτικός, είπε πως στο φορολογικό νομοσχέδιο υπάρχουν αναπτυξιακά κίνητρα για την κινηματογραφική πολιτική χωρίς να δώσει λεπτομέρειες. Πληροφορίες, πάντως, αναφέρουν πως έχει δουλέψει το κεφάλαιο των φοροαπαλλαγών και κυρίως για τις ξένες παραγωγές, οι οποίες θα μπορούν με διάφορα κίνητρα να γυρίζονται στη χώρα μας, εξασφαλίζοντας κεφάλαια και εργασία για τους Ελληνες.

Για τα οικονομικά του πολιτισμού ήταν ασαφής. Ο μειωμένος κατά 10% προϋπολογισμός θα παραμείνει σταθερός την επόμενη τριετία. Για το υπό εκκρεμότητα ΕΚΕΘΕΧ επιμένει κι αυτός πως κοστίζει 1,5 εκατ. ευρώ και μοιράζει 4. «Θέλω να το μαζέψω. Αλλά όχι να αναλάβει το υπουργείο να μοιράζει 5». Δεν αποσαφήνισε ούτε για το μέλλον του «αμαρτωλού» ΟΠΕΠ, της συγχώνευσής του με το ΤΑΠΑ ή της δημιουργίας ενός νέου φορέα με τους δύο: «Θέλουμε να έχουμε την ευελιξία του ΟΠΕΠ σε συνδυασμό με το καλό έργο του ΤΑΠΑ». Φιλόδοξο ωστόσο εγχείρημα, αφού το ένα είναι ΝΠΔΔ και το άλλο Ιδιωτικού…

Στα σχέδια είναι και η αξιολόγηση του έργου των υπαλλήλων, αφού στο υπουργείο υπάρχουν πολλές περιπτώσεις «απόλυτης τρέλας». Οπως οι συμβασιούχοι επτά χρόνων, οι οποίοι από τη γεν. γραμματεία Αθλητισμού μετατέθηκαν στον ΟΠΑΠ, οι ελλείψεις που συνάντησε στο Μουσείο της Ρόδου, η λογική του «χτίσε, φτιάξε» που βρήκε στο υπουργείο για τα εκατοντάδες μουσεία της χώρας.

Για τον βυζαντινό πολιτισμό, το αγαπημένο του θέμα, ήταν ομιλητικότατος. «Η χώρα πρέπει να αναβιώσει τη βυζαντινή κληρονομιά μέσα στην ελληνική ταυτότητα», δήλωσε αναπτύσσοντας τα σχέδια που περιλαμβάνουν ακόμη και αλλαγή του τρόπου διδασκαλίας της βυζαντινής περιόδου στα σχολικά βιβλία (ετοιμάζει προτάσεις για τη συνάδελφό του Αννα Διαμαντοπούλου).

Τη θέση του διευθυντή του Βυζαντινού Μουσείου θα την καλύψει με τις κρίσεις, ενώ το κενό του διευθυντή του Μουσείου της Ακρόπολης θα το λύσει με το Π.Δ. το οποίο είναι σχεδόν έτοιμο.

Για την υπόθεση Σάιμς, πάντως, και τη δημοπρασία στο Λονδίνο, το ΥΠΠΟΤ ήταν ανέτοιμο. «Τρέχουμε να δούμε τι θα γίνει» παραδέχτηκε. Στο αίτημα της επιστροφής των Μαρμάρων προτιμά «νηφάλια αντιμετώπιση» και συστηματική δουλειά σε δύο επίπεδα: σε κυβερνητικό επίπεδο και διάφορους μοχλούς πίεσης. Η στιγμή δεν είναι κατάλληλη. Ομως «όταν έρθει η ώρα θα αυξήσουμε τη θέρμανση στο δωμάτιο».

Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ: «Δεν υπάρχει θέμα παραίτησης Χουβαρδά»

  • Γιώργος Δ. Κ. Σαρηγιάννης

  • ΤΑ ΝΕΑ: Πέμπτη 15 Απριλίου 2010
Ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Εθνικού  Θεάτρου Γιάννης Χουβαρδάς

«Με τον Γιάννη Χουβαρδά είναι θέμα τυπικό η επισημοποίηση της συνέχισης της συνεργασίας μας» δήλωσε χθες ο υπουργός Πολιτισμού – Τουρισμού, Παύλος Γερουλάνος, θέτοντας τέρμα στις φήμες που κυκλοφορούν εδώ και μέρες – και ειδικά χθες το πρωί οργίαζαν- περί «παραίτησης» του καλλιτεχνικού διευθυντή του Εθνικού Θεάτρου, φτάνοντας με σιγουριά να ορίζουν και τον… αντικαταστάτη του. Παραίτηση η οποία δεν θα μπορούσε να υποβληθεί εφόσον η θητεία του Γιάννη Χουβαρδά έχει λήξει από τις 4 Απριλίου!

Αλλά και το Εθνικό Θέατρο διαβεβαίωνε πως καμιά επιστολή «παραίτησης» ή έστω άρνησης ανανέωσης της θητείας του δεν υπάρχει εκ μέρους του κ. Χουβαρδά. Ο οποίος συναντήθηκε με τον υπουργό την Παρασκευή, συζήτησαν τα θέματα του Εθνικού, ο κ. Γερουλάνος ζήτησε αναπροσαρμογή του οικονομικού προγραμματισμού της επόμενης χρονιάς, αναπροσαρμογή που έχει γίνει στο μεταξύ και ο διευθυντής του Εθνικού αναμένει το επόμενο ραντεβού για να τον θέσει υπόψη του.

«Συζητήσαμε με τον κ. Χουβαρδά την πορεία του Εθνικού και υπάρχει ταύτιση σε μεγάλο βαθμό. Εκκρεμεί ο οικονομικός προϋπολογισμός» είπε στην ίδια γραμμή και ο υπουργός, ο οποίος συμπλήρωσε: «Δεν έχω το περιθώριο να κλείνω το μάτι σε επικεφαλής εποπτευόμενων φορέων και να τους λέω «προχώρα και θα σ΄ τα βρω τα λεφτά». Αυτή η τακτική ήταν που προκάλεσε την καταδίκη της Λυρικής. Όλοι πρέπει να κάνουν περικοπές. Επίσης, αν κάπου γίνεται δουλειά και κάπου δεν γίνεται μπορούμε να μεταφέρουμε λεφτά από εκεί που δεν γίνεται και να τα πάμε εκεί που γίνεται. Ο Γιώργος Λούκος, για παράδειγμα, στο Ελληνικό Φεστιβάλ, έκανε εξαιρετικό πρόγραμμα με μαζεμένο προϋπολογισμό». Διαβεβαίωσε επίσης ο ΥΠΠΟΤ πως «τα νούμερα στο χρέος του Εθνικού δεν είναι σοβαρά σε σχέση με της Λυρικής». «Αν ο κ. Χουβαρδάς» κατέληξε «αναλάβει και πάλι θα πρέπει πάντως να ξέρει πως αναλαμβάνει κάτω από μια διαφορετική πολιτική ηγεσία. Που θέλει να βάλει τα πράγματα σε μία νέα λογική αλλά όχι να τα περιορίσει».

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ – ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ: Ιδεολογικοποιούν την ιδιωτικοποίηση του Πολιτισμού

  • Να καλύψει τη βαθιά αντιδραστική κυβερνητική πολιτιστική πολιτική με πλήρη διαστρέβλωση της πραγματικότητας επιχείρησε ο υπουργός Πολιτισμού, Π. Γερουλάνος, μιλώντας στη γενική συνέλευση του «Διαζώματος» (13/12) στο νέο Μουσείο Ακρόπολης.

Το αυτοαποκαλούμενο «Διάζωμα», «κίνηση ενεργών πολιτών» για την αναστήλωση αρχαίων θεάτρων, είναι «παράγωγο» της πολιτικής της ΕΕ και των ελληνικών κυβερνήσεων για την παρέμβαση της «ιδιωτικής πρωτοβουλίας» στην προστασία και ανάδειξη της πολιτιστικής κληρονομιάς. Απώτερος στόχος αυτής της πολιτικής είναι η παράδοση του πολιτισμού στην… «κοινωνία των πολιτών», δηλαδή στο κεφάλαιο, με «χορηγίες» κ.λπ.

Ο υπουργός έδωσε «άλλοθι» σ’ αυτήν και σε όλες τις ανάλογες «πρωτοβουλίες», με τον «κλασικό» τρόπο που η σοσιαλδημοκρατία παρουσιάζει ως «προοδευτική» την όμοια με του φιλελευθερισμού πολιτική της. Ετσι, μετέτρεψε σε …«ζητούμενο» το ποιος χρηματοδοτεί τον πολιτισμό, ώστε να γίνει αποδεκτή η ιδιωτικοποίησή του: «Από πάρα πολύ καιρό υπάρχει (…) αντιπαράθεση για το πώς χρηματοδοτείται ο πολιτισμός και υπάρχει πάντα μία ένταση μεταξύ της επιλογής τού αν ο πολιτισμός χρηματοδοτείται από μεγάλους ευεργέτες ή από τη λαϊκή συμμετοχή του κόσμου (…) Τους μεγάλους ευεργέτες τούς έχει ανάγκη ο πολιτισμός. Ομως μπορεί να ζήσει και χωρίς αυτούς. Εκεί που πεθαίνει ο πολιτισμός είναι όταν δεν υπάρχει λαϊκή συμμετοχή, όταν δεν συμβάλει ο πολίτης, όταν δεν αισθάνεται ο πολίτης συμμέτοχος σε αυτά που προστατεύουμε και δημιουργούμε. (…) Οταν ο πολιτισμός βασίζεται μόνο (…) σε πολύ μεγάλους χορηγούς, ή μόνο στο κράτος, κινδυνεύει να γίνει πολιτισμός για τους λίγους, πολιτισμός των σαλονιών. Αντιθέτως, όταν βασίζεται στη συμμετοχή και στη συμβολή του κόσμου, τότε ο πολιτισμός γίνεται μέρος της ζωής (…) οποιαδήποτε προστασία ή ανάδειξη μνημείου δεν είναι τίποτα εάν δεν υπάρχει και η συμμετοχή του κόσμου (…)».

Η ιδεολογική «ντρίμπλα» είναι προφανής, αφού ο «κόσμος» σηκώνει ήδη το κύριο βάρος της κρατικής χρηματοδότησης μέσω της βαριάς άμεσης και έμμεσης φορολογίας. Είναι συνειδητή πολιτική επιλογή του αστικού κράτους που το ποσοστό χρηματοδότησης του πολιτισμού από τον κρατικό προϋπολογισμό έχει «κολλήσει» στο θλιβερό 0,5% επί δεκαετίες. Αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής είναι να «ξεφυτρώνουν» διάφορα «σωματεία» και «κινήσεις» που ανοίγουν «κουμπαράδες» σε τραπεζικούς λογαριασμούς για μνημεία (το «Διάζωμα» για τα αρχαία θέατρα), ζητώντας από το λαό να ξαναπληρώσει για την προστασία της κληρονομιάς του. Επιπλέον, «αναγορεύονται», με την πλήρη στήριξη του κράτους, ως«μεσάζοντες» μεταξύ κράτους και ιδιωτών, καθιστώντας την «ιδιωτική πρωτοβουλία» ως «πανάκεια» στη συλλογική συνείδηση. [ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, Τρίτη 15 Δεκέμβρη 2009]