Category Archives: Βροχοποιός

Ελένη Ράντου: «Αναζητούμε όλοι έναν βροχοποιό»

Της ΙΩΑΝΝΑΣ ΚΛΕΦΤΟΓΙΑΝΝΗ
«Κολλημένη» στους τηλεοπτικούς δέκτες του σπιτιού της ήταν η Ελένη Ράντου όταν τηλεφωνηθήκαμε. Παρακολουθούσε, όπως οι περισσότεροι Ελληνες, τους εξεγερμένους νέους στη φλεγόμενη Αθήνα. Είχε μεγάλη αγωνία. Στις 3 τα ξημερώματα σκόπευε να περάσει απ’ το θέατρο «Διάνα» στην Ιπποκράτους, τη θεατρική στέγη της τα τελευταία εννέα χρόνια, να δει αν υπέστη φθορές από «σκάγια» της Πανεπιστημίου.

Ολος ο θίασος του «Βροχοποιού» σε παράταξη: Νεκτάριος Λουκιανός (αριστερά), Ορφέας Αυγουστίδης, Αγγελική Παπαθεμελή, Βασίλης Χαραλαμπόπουλος, Ερρίκος Λίτσης, Αλέξανδρος Παρίσης, Μιχάλης Ιατρόπουλος

Το παράδοξο είναι ότι η Ράντου για πρώτη χρονιά αποφάσισε να περιοριστεί στον ρόλο παραγωγού και μεταφραστή. Με άλλα λόγια, μην περιμένετε να τη δείτε πρωταγωνίστρια στον «Βροχοποιό» του Ρίτσαρντ Νας, που παρουσιάζεται (στο «Διάνα»), σε σκηνοθεσία Γιάννη Κακλέα, με τον Βασίλη Χαραλαμπόπουλο στον ομώνυμο ρόλο.

  • Η υπερκόπωση φταίει; Ή η τηλεόραση που αποφασίσατε να κάνετε;

«Κάνοντας και θέατρο και σινεμά έπαθα ταυτοχρόνως… κλειστοφοβία και αγοραφοβία. Δεν είχα τα φυσικά κουράγια να ανεβώ ξανά στη σκηνή. Θα ήταν κοροϊδία αν έκανα θέατρο κουρασμένη. Γιατί συνήθως δίνω και τα σώβρακά μου. Ετσι θα μου δοθεί όμως κι εμένα η ευκαιρία να πεθυμήσω αυτό που αγαπάω».

  • Γιατί διαλέξατε να μεταφράσετε τον «Βροχοποιό», ένα έργο του ’50;

«Γιατί μιλάει για την ξηρασία. Για εποχές που όλα ξηραίνονται και συναισθηματικά κι εσύ προτείνεις, χωρίς μηδενισμό, την ελπίδα. Το έργο παλεύει να είναι ελπιδοφόρο. Σε μια περιοχή άνυδρη εμφανίζεται κάποιος που τάζει ότι μπορεί να φέρει τη βροχή. Η απελπισία των κατοίκων μού θύμησε την απελπισμένη εποχή μας και ο «Βροχοποιός» τούς τσαρλατάνους πολιτικούς μας και τον Ομπάμα».

«Στο θέατρο μπορείς να δώσεις κάτι στον θεατή που ασφυκτιά, ώστε να ξεφεύγει το μυαλό του απ’ όσα ζει»
  • Ο Ομπάμα πώς «κολλάει» με τον «Βροχοποιό» και τους τσαρλατάνους;

«Του έχουν φορτώσει τόση ελπίδα, που ακόμα και τις καλύτερες προθέσεις να έχει, δύσκολα θα φέρει τις προσδοκίες όλων σε πέρας. Εμείς δεν έχουμε τον δικό μας Ομπάμα, οπότε είμαστε ακόμα πιο απελπισμένοι. Δεν έχουμε πού να εναποθέσουμε τις μεγάλες ελπίδες μας. Γιατί θέλεις και το όνειρο. Ολοι μας αναζητούμε τον βροχοποιό!».

  • Γιατί δεν σκηνοθετήσατε εσείς το έργο;

«Κάποια στιγμή μπορεί να βρω το θάρρος να σκηνοθετήσω κι εγώ, αλλά το κάνουν ήδη όλοι και είναι πολύ«Δώδεκα χρόνια! Είναι μια σχέση μεγάλης συνεννόησης και καλής χημείας. Αυτό στον χώρο μας είναι σπάνιο. Οταν το βρίσκεις, δύσκολα το προσπερνάς».

  • Η Αθήνα κάηκε κι εσείς εν μέσω ενός… πολεμικού, πολωμένου κλίματος, κάνετε μια θεατρική πρεμιέρα. Έχετε σκεφτεί ότι μπορεί στη συγκεκριμένη συγκυρία κι αυτή η παράσταση -κι οποιαδήποτε άλλη- να αφορά πολύ λίγους ανθρώπους;

«Το κατανοώ. Ομως πιστεύω πως με το θέατρο μπορείς να δώσεις κάτι στον θεατή που ασφυκτιά, ώστε να ξεφύγει το μυαλό του από όσα ζει».

  • Πώς σας φαίνονται όσα συνέβησαν την τελευταία βδομάδα;

«Τα βρίσκω πολύ επικίνδυνα. Είναι ακραία η θερμοκρασία, κι άρα εύφλεκτη. Ελλοχεύουν οι κίνδυνοι να χαθεί το δίκιο και να κρυφτεί ο άδικος. Υπάρχει κι ο κίνδυνος ενός ναρκισσισμού της αγανάκτησης. Απ’ την άλλη, ντρέπομαι που βρίσκομαι σπίτι μου και δεν βγαίνω έξω κι εγώ».

  • Σε ποια μεριά αισθάνεστε να ανήκετε;

«Συναισθηματικά και ηθικά είμαι μ’ αυτούς που είναι εγκλωβισμένοι και θέλουν να αντιδράσουν, αλλά δεν μπορούν. Ανήκω σε αυτούς που είναι ανένταχτοι κι άρα πιο δυστυχείς. Κι εγώ θέλω να τα σπάσω, να τα διαλύσω μπας και ξεκινήσει κάτι νέο. Από την άλλη όμως συγκρατείσαι και λες, «Προσοχή! Περίσκεψη!»».

**Ο «Βροχοποιός» ανεβαίνει σε μετάφραση Ελένης Ράντου και σκηνοθεσία Γιάννη Κακλέα, με τους Βασίλη Χαραλαμπόπουλο, Αγγελική Παπαθεμελή, Ορφέα Αυγουστίδη, Ερρίκο Λίτση, Μιχάλη Ιατρόπουλο, Αλέξανδρο Παρίση και Νεκτάριο Λουκιανό.
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 19/12/2008

«Ο ΒΡΟΧΟΠΟΙΟΣ» ΜΕ ΤΟΝ ΒΑΣΙΛΗ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΠΟΥΛΟ ΣΤΟ «ΔΙΑΝΑ»

Τα μπλουζ της ξηρασίας

Του Γιώργου Δ. Κ. Σαρηγιάννη, ΤΑ ΝΕΑ: Τρίτη 16 Δεκεμβρίου 2008

«Έχουμε  την ανάγκη  του ονείρου»  λει ο  σκηνοθτης  Γιάννης  Κακλας

Aπελπιστική ξηρασία. Αφόρητη ζέστη. Ένα τοπίο άνυδρο. Στον Αμερικανικό Νότο- στο Τέξας. Και μια οικογένεια που τα μέλη της βράζουν μέσα στις ανεκπλήρωτες επιθυμίες και τους καταπιεσμένους πόθους τους, στις διαφορές και τα χάσματα ανάμεσά τους, στα όνειρά τους που κινδυνεύουν να ματαιωθούν. Περιμένουν τη βροχή να τους λυτρώσει και να τους σώσει. Και ξαφνικά ένας απροσδόκητος, ακάλεστος επισκέπτης, ο Αστρολέων, ένα κράμα θαυματοποιού και απατεώνα, θα εμφανιστεί ως «βροχοποιός»: υποστηρίζει ότι μπορεί έναντι αμοιβής να φέρει βροχή στη δοκιμαζόμενη από την παρατεταμένη ξηρασία περιοχή. Θα δοκιμάσει την πίστη και τους φόβους τους, τις αντοχές, μα πιο πολύ τη λογική τους. Το έργο του Αμερικανού Ν. Ρίτσαρντ Νας «Ο βροχοποιός» επανέρχεται στην ελληνική σκηνή σε παραγωγή, μετάφραση και διασκευή Ελένης Ράντου- η οποία δεν παίζει στην παράσταση-, σκηνοθεσία Γιάννη Κακλέα, με πρωταγωνιστές τον εξαίρετο Βασίλη Χαραλαμπόπουλο στον επώνυμο ρόλο και την επίσης εξαίρετη Αγγελική Παπαθεμελή στον ρόλο της Λίζι, καθώς και με έναν πολύ καλό θίασο.

ΙΝFΟ: Από αύριο, στο θέατρο «Διάνα» (Ιπποκράτους 7, τηλ. 210-3626596).
Εισιτήρια: 25, 22, (φοιτητικό) 18 ευρώ.

Είναι η ένατη χρονιά που η Ελένη Ράντου διαχειρίζεται τις τύχες του «Διάνα». Φέτος, όμως, απασχολημένη με κινηματογράφο και τηλεόραση, δήλωσε υπερκόπωση. «Φοβήθηκα πως δεν θα τα βγάλω πέρα. Και αποφάσισα να μην παίξω. Έπεσαν πολλά έργα στο τραπέζι. Καταλήξαμε σ΄ αυτό γιατί, αφότου το είχα διαβάσει, μου είχε γλυκάνει την ψυχή. Έψαχνα ένα τέτοιο έργο- όχι πια

άλλο επιθετικό, σκληρό, όπως τα προηγούμενα. Το χρειαζόμουνα: κάτι που να μαλακώνει τις πληγές και να μην τις ξύνει. Όταν το ξαναδιάβασα, το βρήκα τόσο κοντινό με τα περιβαλλοντολογικά προβλήματα- ανομβρία, ξηρασία… Αλλά και ξηρασία ιδεών… Το έργο είναι της δεκαετίας του ΄50, αλλά έχει τόση μαεστρία ο τρόπος που ο Νας το έχει γράψει. Μια σπάνια γραφή, μια μαγεία! Είχα μεγάλη ανάγκη, τελικά, για μια απλή ιστορία όπου οι ήρωες λένε ό,τι σκέφτονται χωρίς δεύτερα και τρίτα επίπεδα».

«Έχουμε την ανάγκη του ονείρου», λέει ο σκηνοθέτης.

«Και το έργο πραγματεύεται το θέμα ελπίδα και όνειρο, αλλά μέσα από μία σύνθετη διαδικασία, όχι αφελώς, με χολιγουντιανή αντίληψη. Ο Αστρολέων δεν είναι ένας χάρτινος ήρωας.

Εύχεται και ό ίδιος να μπορέσει να κάνει το θαύμα. Αυτή η αδυναμία του με ενδιαφέρει πολύ. Και αυτό κάνει το έργο επίκαιρο. Είναι ένα παραμύθι, αλλά παραμύθι σχέσεων. Και ο Αστρολέων είναι ένας περιπλανώμενος, ένας καταζητούμενος αλήτης που κυκλοφορεί στον Νότο και που συναντάει μια κοπέλα που δεν έχει ανθίσει ερωτικά. Είναι τρυφερό έργο.

Σαν ένα τραγούδι του Τομ Γουέιτς, σαν ένα μπλουζ – καθώς διαδραματίζεται μάλιστα στον Αμερικανικό Νότο- που η ιστορία του είναι πάρα πολύ απλή, αλλά έχει τις ρίζες του σε επιθυμίες αρχέγονες».

Έτσι, «σαν ένα τραγούδι μπλουζ, απλό και καθαρό, ταυτόχρονα θρησκευτικό και ερωτικό», βλέπει το έργο η σκηνοθεσία του. Με μία σημερινή αίσθηση αλλά και «σαν ένα ταξίδι της μνήμης στο παρελθόν».

  • Ξεκλειδώνει τη φαντασία

«Ένας Δον Κιχώτης είναι κατά κάποιο τρόπο ο Αστρολέων», τοποθετεί τον ρόλο του ο Βασίλης Χαραλαμπόπουλος, του οποίου την επομένη της πρεμιέρας του «Βροχοποιού» κάνει πρεμιέρα στις αίθουσες και η ταινία του «Βank Βang» – υπογράφει το σενάριο και πρωταγωνιστεί. «Δεν προσπαθεί να παραπλανήσει, να εξαπατήσει τους άλλους. Μέσα από τον τρόπο της σκέψης του ξεκλειδώνει τη φαντασία και τα κλειδωμένα όνειρα των άλλων.

Αναπτερώνει το ηθικό και τις ελπίδες τους. Επιφανειακά φαίνεται σαν ένας απατεώνας. Αλλά έχει μία δύναμη: πιστεύει πως μπορεί να κάνει το θαύμα. Και αγωνίζεται. Είναι μία πάλη μεταξύ απάτης, ψέματος, ονείρου και αλήθειας αυτός ο ρόλος. Ναι, έχει κάποια στοιχεία χιούμορ το έργο, αλλά δεν είναι κωμωδία.

Έχει, όμως, τόση αλήθεια και τόσο γλυκιά ατμόσφαιρα και τόση διαχρονικότητα. Έχουμε ανάγκη από ένα διάλειμμα για να ονειρευτούμε».

«Ο βροχοποιός» ανεβαίνει με σκηνικά Μανώλη Παντελιδάκη, κοστούμια Μανώλη Γαλετάκη, μουσική επιμέλεια Ιάκωβου Δρόσου και φωτισμούς Παναγιώτη Μανούση. Στους άλλους ρόλους οι Ορφέας Αυγουστίδης, Ερρίκος Λίτσης, Μιχάλης Ιατρόπουλος, Αλέξανδρος Παρίσης και σε πρώτη εμφάνιση ο Νεκτάριος Λουκιανός.