Category Archives: Βαβυλωνία

«Βαβυλωνία», «Αντιγόνη», «Ινκόγκνιτο» στο ΚΘΒΕ, «Μάουζερ» του Χάινερ Μίλερ στο θ. «Αττις»

  • Το ΚΘΒΕ παρουσιάζει τις εξής παραστάσεις: Την αριστουργηματική κωμωδία «Βαβυλωνία», του Δημητρίου Κ. Βυζάντιου, στο «Βασιλικό Θέατρο». Διασκευή – σκηνοθεσία, σκηνικό, χορογραφία, φωτισμοί: Δήμος Αβδελιώδης. Σκηνικά – κοστούμια: Μαρία Γεράρδη-Πασσαλή. Μουσική – στίχοι: Βαγγέλης Γιαννάκης. Παίζουν: Πάνος Αργυριάδης, Αννα Γιαγκιώζη, Ηλέκτρα Γωνιάδου, Δημήτρης Διακοσάββας, Λευτέρης Λιθαρής, Χρίστος Νταρακτσής κ.ά. Συμμετέχει μεγάλη ορχήστρα. Την «Αντιγόνη» του Σοφοκλή από τη Νεανική Σκηνή του ΚΘΒΕ (Μονή Λαζαριστών). Μετάφραση Σοφίας Νικολαΐδου, σκηνοθεσία Τάσου Ράτζου. Σκηνικά – κοστούμια: Ανδρέας Παρασκευόπουλος. Μουσική: Βαγγέλης Φάμπας. Κίνηση: Κική Μπάκα. Παίζουν: Μάνος Ζαχαράκος, Ευσταθία Τσαπαρέλη, Κρίστη Παπαδοπούλου, Ιορδάνης Αϊβάζογλου, Κίμων Κουρής κ.ά. Μουσικοί: Ελσα Μουρατίδου (τραγούδι), Χρήστος Μπάρμπας (ακορντεόν, πιάνο, νέι, καβάλ, φλογέρα, γκάιντα), Νίκος Ψοφογιώργος (κρουστά). Στη Μονή Λαζαριστών φιλοξενεί την Πειραματική Σκηνή του Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου με την παράσταση «Ινκόγκνιτο» (Μικρό Θέατρο Μονής Λαζαριστών, 10,11/11). Ο έρωτας, η τρέλα, το όνειρο, η απώλεια, η ελπίδα, η αναμέτρηση με το χρόνο είναι τα θέματα με τα οποία δύο περφόρμερ ξετυλίγουν πολλές μικρές ιστορίες. Ερευνα – επιμέλεια κειμένων: Στέλλα Φυρογένη. Μουσική επιμέλεια – διασκευή τραγουδιών – σύνθεση: Γιώργος Χριστοδουλίδης, Στέλλα Φυρογένη. Παίζουν: Στέλλα Φυρογένη, Γιώργος Χριστοδουλίδης.
  • Το θέατρο «Αττις» επαναλαμβάνει το έργο του Χάινερ Μίλερ «Μάουζερ». Το έργο, εμπνευσμένο από το διδακτικό δράμα του Μπρεχτ «Το μέτρο», αλλά και την αισθητική του ιαπωνικού θεάτρου «Νο», τοποθετείται στην εποχή του ρωσικού εμφυλίου πολέμου, μεταξύ μπολσεβίκων και τσαρικού καθεστώτος. Μετάφραση Ελένης Βαροπούλου, σκηνοθεσία – σκηνικό Θεόδωρου Τερζόπουλου, μουσική Παναγιώτη Βελιανίτη, δραματουργική συνεργασία Κώστα Αρβανιτάκη, φωτισμοί Θ. Τερζόπουλου – Κωνσταντίνου Μπεθάνη. Παίζουν: Θανάσης Αλευράς, Στάθης Γράψας, Αντώνης Μυριαγκός, Αλέξανδρος Τούντας. Συμμετέχουν: Μαρία Μπέικου, Θεόδωρος Τερζόπουλος.
ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΘΕΜΑΤΑ

Advertisements

ΚΘΒΕ: εργαζόμενοι απειλούν «Βαβυλωνία»

  • Ενώ ο Σωτήρης Χατζάκης ξεμπέρδεψε με τις αθηναϊκές του παραστάσεις και ανέβηκε στη Θεσσαλονίκη να πιάσει δουλειά, έπεσε πάνω σε κινητοποιήσεις
  • Απειλείται από κινητοποιήσεις στο ΚΘΒΕ η «Βαβυλωνία» σε σκηνοθεσία Δήμου Αβδελιώδη, η πρώτη φετινή παραγωγή του θεάτρου.

Ο πρόεδρος του ΚΘΒΕ, Δημήτρης Γαρούφας, υποστήριζε την περασμένη Παρασκευή, στη συνέντευξη Τύπου για τη «Βαβυλωνία», ότι επικρατεί εργασιακή ειρήνη. Λίγο πριν, είχε συζητήσει με τους εργαζόμενους προσπαθώντας να αποτρέψει τις κινητοποιήσεις τους τη μέρα της πρεμιέρας -είχαν στείλει εξώδικο στη διοίκηση ενημερώνοντάς την για στάσεις εργασίας αύριο ή την Τετάρτη. Μετά τη συνάντηση οι εργαζόμενοι αποφάσισαν να σεβαστούν την πρεμιέρα, παραμένει όμως ανοιχτή η Τετάρτη. Η απόφαση θα ληφθεί αύριο, λίγο πριν από την πρεμιέρα, σε νέα συζήτηση διοίκησης και εργαζομένων.

Οι τελευταίοι ζητούν εφαρμογή πενθημέρου, εξομοίωσή τους με τους συναδέλφους τους στο Εθνικό Θέατρο και καταβολή αναδρομικών που ανέρχονται από 7.000-10.000 ευρώ για τον καθένα από τους περίπου 60 εργαζόμενους, που προχώρησαν και σε αγωγές. Στις 4 Νοεμβρίου θα συζητηθεί η πρώτη. Ενα ακόμη αίτημα των εργαζομένων είναι να τους δίνονται οι συμβάσεις που υπογράφουν οι εργαζόμενοι. Οπως υποστηρίζουν, δεν έχουν εικόνα για το τι ακριβώς συμβαίνει, καθώς στο σωματείο γίνονται παράπονα για το ποιανών συμβάσεις λήγουν και ποιοι επαναπροσλαμβάνονται.

«Το ΚΘΒΕ διανύει μια καλή περίοδο. Υλοποιείται σχέδιο οικονομικής εξυγίανσης και αναδιάρθρωσης των υπηρεσιών», δήλωσε ο Δ. Γαρούφας, στη συνέντευξη Τύπου για τη «Βαβυλωνία», παρόντος και του καλλιτεχνικού διευθυντή του ΚΘΒΕ, Σωτήρη Χατζάκη. Ο τελευταίος μοιράζεται από το καλοκαίρι μεταξύ των υποχρεώσεών του στην Αθήνα («Ορνιθες», «Η εκατομμυριούχος», «Μάνα, Μητέρα, Μαμά») και των καθηκόντων του στη Θεσσαλονίκη. Εν απουσία του, το έργο του προωθούν ο αναπληρωτής καλλιτεχνικός διευθυντής Γρηγόρης Καραντινάκης -αναμένεται ακόμη η έκδοση του ΦΕΚ για την τοποθέτησή του- και ο αναπληρωτής διοικητικός διευθυντής, Δημήτρης Χαλκιάς, ιδιοκτήτης παιδικής θεατρικής σκηνής, ανταγωνιστικής, εξ αντικειμένου, στην Παιδική Σκηνή του ΚΘΒΕ. Η τελευταία δεν έχει ξεκινήσει ακόμη παραστάσεις.

Οι εργαζόμενοι, πάντως, βλέπουν στον Σ. Χατζάκη διάθεση να λυθούν τα ζητήματα, ώστε να υπάρξει πραγματική εργασιακή γαλήνη στο θέατρο. Την περασμένη Παρασκευή απάντησε σε όσους τον επέκριναν για την πληθώρα ελληνικών έργων στο φετινό πρόγραμμα του θεάτρου.

«Ελληνικό θέατρο χωρίς ελληνικό έργο δεν υπάρχει» και «Οτιδήποτε αυθεντικά τοπικό, είναι και παγκόσμιο», είπε. Πρόσθεσε επίσης ότι «το ελληνικό έργο περιέχει τους σπόρους για να φυτρώσει στους νεότερους η ελληνική συνείδηση και η ροή του έθνους». Μια πεποίθησή του που υπογράμμισε ότι είναι απαλλαγμένη από εθνικιστικούς χρωματισμούς.

«Δεν σημαίνει ότι θα ανεβάζουμε τα έργα μουσειακά», τόνισε και έφερε ως παράδειγμα τη «Βαβυλωνία» σε σκηνοθεσία Δήμου Αβδελιώδη. Τόνισε ότι το ΚΘΒΕ δεν χάνει το ενδιαφέρον για το διεθνές γίγνεσθαι και ανακοίνωσε την αναζήτηση έργων και νέων συνεργασιών στο εξωτερικό. Ανακοίνωσε επίσης τη δωρεάν διάθεση του Μικρού Θεάτρου της Μονής Λαζαριστών, τον Μάιο και τον Ιούνιο, σε νέους καλλιτέχνες και ομάδες που αναζητούν χώρους για να δείξουν τη δουλειά τους.

  • Του ΣΑΚΗ ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΗ, Ελευθεροτυπία, Δευτέρα 26 Οκτωβρίου 2009

«Βαβυλωνία» του Δημητρίου Κ. Βυζάντιου Βασιλικό Θέατρο. Πρεμιέρα – Τρίτη 27 Οκτωβρίου 2009

https://i2.wp.com/www.ntng.gr/UserFiles/Image/media_kit/PP0602/231009_12_KTHVE_SYN.jpg

Ένα έργο, ορόσημο, της ελληνικής δραματουργίας – ανάγλυφο ντοκουμέντο της γεωγραφίας των διαλέκτων και των ψυχικών διαθέσεων των ανθρώπων του ελληνικού χώρου-  η «Βαβυλωνία», του Δημητρίου Κ. Βυζάντιου, ανοίγει την αυλαία του  Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος για τη θεατρική περίοδο 2009-2010. Η παράσταση που ανεβαίνει σε σκηνοθεσία Δήμου Αβδελιώδη, κάνει πρεμιέρα, την Τρίτη 27 Οκτωβρίου 2009, στο Βασιλικό Θέατρο.

https://i2.wp.com/www.ntng.gr/UserFiles/Image/media_kit/PP0602/231009_11_KTHVE_SYN.jpg

  • Το έργο

Ένας Ανατολίτης, ένας Μωραΐτης, ένας Χιώτης, ένας Κρητικός, ένας Αρβανίτης, ένας Κύπριος κι ένας λογιότατος από την Κω, μαθαίνοντας την είδηση για την καταστροφή της αρμάδας του Ιμπραήμ στο Ναυαρίνο (1827), συγκεντρώνονται σε ένα πανδοχείο για να γιορτάσουν το γεγονός. Το γλέντι, ωστόσο, γρήγορα θα ακολουθήσει μια σειρά παρεξηγήσεων και παρανοήσεων, αφού ο καθένας χρησιμοποιεί το ιδιαίτερο γλωσσικό του ιδίωμα…….

Στη Βαβυλωνία σύμφωνα με τον μελετητή Δημήτριο Σπάθη, «ο Βυζάντιος εκμεταλλεύτηκε ένα πανάρχαιο κωμικό θέμα –την ασυνεννοησία και τις παρεξηγήσεις ανάμεσα σε πρόσωπα που μιλούν διαφορετικά τοπικά ιδιώματα. Αξιοποίησε το θέμα με δικό του πρωτότυπο και δημιουργικό τρόπο και πέτυχε να αποτυπώσει μιαν ανεπανάληπτη στιγμή από την πολιτική και πολιτιστική ιστορία του Ελληνισμού, καταγράφοντας μαζί με τις ντοπιολαλιές του Χιώτη, του Ανατολίτη, του Επτανήσιου και άλλων προσώπων και τις νοοτροπίες και συμπεριφορές τους σε ζωντανά στιγμιότυπα από τη νεοελληνική πραγματικότητα εκείνης της εποχής».

Η Βαβυλωνία  όπως σημειώνει ο Σπύρος Ευαγγελάτος «είναι για το θέατρο ό,τι τα Απομνημονεύματα του Μακρυγιάννη για την πεζογραφία μας: το λαβωμένο ηρωϊκό παρόν της γενιάς των αγωνιστών του ’21. Δεν θα μπορούσε να γεννηθεί κάτω από άλλες συνθήκες […]

Η  Βαβυλωνία τυπώθηκε για πρώτη φορά στο Ναύπλιο το 1836, παίχτηκε αμέσως στην Αθήνα από «επαγγελματικό» θίασο, ξανατυπώθηκε στην «οριστική», κατά τον συγγραφέα της, μορφή το 1840 στην Αθήνα, παίχτηκε και ξαναπαίχτηκε αδιάλειπτα από επαγγελματικούς και ερασιτεχνικούς θιάσους (ακόμη και έξω από τα ελληνικά σύνορα), τυπώθηκε και ανατυπώθηκε σε λαϊκές και «φροντισμένες» εκδόσεις ως τις μέρες μας, κατ’ επανάληψη διδάχτηκε και στον 20ό αιώνα σε όλη την Ελλάδα, «γυρίστηκε» ταινία, παρουσιάστηκε στο ραδιόφωνο, με δυο λόγια είναι ένα έργο ζωντανό. […]

https://i2.wp.com/www.ntng.gr/UserFiles/Image/media_kit/PP0602/PP0602J0001v01.jpg

  • Σημείωμα του Σκηνοθέτη

ΒΑΒΥΛΩΝΙΑ

Η γέννηση ενός έθνους

Το έργο αυτό του Δημήτρη Βυζάντιου παραμένει και σήμερα ζωντανό, όπως γίνεται με κάθε έργο τέχνης που έχει περικλείσει μέσα του έστω και μία μόνο αλήθεια. Ποια είναι αυτή η αλήθεια της ΒΑΒΥΛΩΝΙΑΣ, που ενδέχεται και να ξεπερνάει τις συνειδητές προθέσεις του ευγενούς αυτού συγγραφέα, έτσι όπως τις έχει διατυπώσει στον πρόλογο της έκδοσης του 1835;

Πέραν λοιπόν από την αξιολόγησή του ως θεατρικού έργου, έχουμε καταρχήν ένα αληθινά περιεκτικό και ανάγλυφο ντοκουμέντο της γεωγραφίας των διαλέκτων του ελληνικού χώρου κατά την περίοδο της επανάστασης του ’21, που υπερσκελίζει το στενά γλωσσικό ενδιαφέρον, διότι οι διάλεκτοι εδώ, εικονίζοντας πραγματικές ψυχικές διαθέσεις και αισθήματα των ηρώων που τις εκπροσωπούν, λάμπουν σαν γοητευτικά, αυτόνομα και ισοδύναμα Βασίλεια, που δεν γίνονται το εμπόδιο στη συνεννόησή τους αλλά μάλλον η αιτία για την πιο βαθιά κατανόηση μεταξύ τους. Σάν η διαφορετικότητα να είναι η προϋπόθεση για τον οίστρο και την ομορφιά, όπως η αντίστιξη είναι η προϋπόθεση της αρμονίας και του αγάλλεσθαι. Επιπροσθέτως, το ύφος του κειμένου δίνει την ταυτότητα ενός αυθεντικού πίνακα ζωγραφικής που έχει αποδώσει τους ήχους, τα χρώματα και τα αισθήματα των ανθρώπων εκείνης της περιόδου με την παρρησία και το ήθος του Μακρυγιάννη.

Όσον αφορά την αλήθεια του καθαυτού θεατρικού έργου, πρόκειται για ένα εμπνευσμένο γεμάτο πάθος έργο έτσι όπως το έγραψε το 1835, εκδοχή που προτιμήσαμε από τη δεύτερη γραφή που έκανε το 1840 χάριν της “θεατρικής τάξης” και από την οποία χάθηκε, μέσα στο νοικοκύρεμα, η πρωτογενής του μανία και ορμή που χαρακτηρίζει τις απρόβλεπτες και πηγαίες δημιουργίες. Όμως και στις δύο εκδοχές η αλήθεια του, διαφεύγει και πάλι από τις επιφανειακές αισθητικές εκτιμήσεις και εντοπίζεται στη διάταξη και ανάδυση ενός τελετουργικού που αρχίζει με τον ενθουσιασμό μιας Ανάστασης, η οποία συνεπάγεται τη συντροφιά με τους άλλους, το φαγητό, το πιοτό, το τραγούδι, τη μέθη και την εξ’ αυτής ύβρη που προκαλεί η υπέρβαση των λογικών ορίων, με αποτέλεσμα τον καυγά, τη σύγκρουση, την τιμωρία και στο τέλος την πληρωμή και τη λύτρωση. Όταν θα ξαναρχίσει ο κύκλος του γλεντιού είναι όλοι καθαρμένοι και ενωμένοι μέσα στη διαφορετικότητά τους και εξαιτίας της διαφορετικότητάς τους.

Είτε συνειδητά είτε ασυνείδητα ο Βυζάντιος έφτιαξε έναν στέρεο μύθο με δραματουργικό ιστό που ξεπερνάει το χρονικό του πλαίσιο, γιατί είναι αναφορικός και αναγνωρίσιμος σε κάθε ανθρώπινη ενθουσιώδη συνάθροιση και κοινωνικότητα.

Ίσως αυτή η αρχετυπική του δομή είναι που προσδίδει στο έργο αυτή την ιδιαίτερή του σημασία και δύναμη. Αυτός ο εγκλωβισμός της αλήθειας είναι αθέατος στην εξωτερική του μορφή που μας παραπλανά με την αφέλειά της. Μιας αφέλειας ιερής, προνόμιο της πηγαίας και ανεπιτήδευτης τέχνης που δύναται να αντικρίζει το Θαύμα και το Θαυμαστό με ορθάνοιχτα μάτια.

Μέσα σ’ αυτό το πνεύμα έγινε η διασκευή, για να αποκαλύψει και να αναδείξει τον ουσιώδη πυρήνα που συγκροτεί το έργο.

Με την ευκαιρία αυτού του σημειώματος, δεν θα εμποδίσει ο φόβος της κοινοτυπίας και των τυπικών φιλοφρονήσεων την εκ βαθέων επιθυμία μου, να εκφράσω ειλικρινείς ευχαριστίες στον Σωτήρη Χατζάκη για την προτροπή του και την επιμονή του να ανακαλύψω τη Βαβυλωνία και σε έναν έναν ξεχωριστά στους πολύτιμους στενούς συνεργάτες μου, στους ηθοποιούς, στους τεχνικούς και στους υπαλλήλους του Κρατικού που κατάφεραν να δώσουν υπόσταση στο σχέδιο που από κοινού αναλάβαμε και ονειρευτήκαμε.

Δήμος Αβδελιώδης

https://i0.wp.com/www.ntng.gr/UserFiles/Image/media_kit/PP0602/PP0602J0001v03.jpg

  • Ο Συγγραφέας Δημήτριος Κ. Βυζάντιος (Χατζηασλάνης)

(Κωνσταντινούπολη, περ.1790 – Πάτρα, 1853)

Θεατρικός συγγραφέας και αγιογράφος. Μεγάλωσε, σπούδασε και διδάχτηκε την τέχνη του αγιογράφου στην Κωνσταντινούπολη. Από το 1812 εργάστηκε ως διερμηνέας στην υπηρεσία του μπέη της Τύνιδας και τον Μάιο του 1821 ήρθε στην Πελοπόννησο για να πάρει μέρος στον Αγώνα. Υπηρέτησε σε διάφορες διοικητικές θέσεις (γραμματέας του Εγκληματικού Κριτηρίου, διευθυντής της επί των Πολεμικών Γραμματείας, έπαρχος, γραμματέας νομαρχίας

κλπ). Το 1838 διαφώνησε με την κυβέρνηση και παραιτήθηκε. Την τελευταία περίοδο της ζωής του ο Βυζάντιος εργάστηκε, για λόγους βιοποριστικούς, ως αγιογράφος. Έργα του σώζονται σε εκκλησίες του Ναυπλίου, της Καλαμάτας και στον Άγιο Ανδρέα της Πάτρας.

Το 1836 ο Βυζάντιος δημοσίευσε στο Ναύπλιο τη Βαβυλωνία, μια τετραπρακτη κωμωδία, που έμελλε να κατακτήσει ξεχωριστή θέση στο δραματολόγιο του ελληνικού θεάτρου. Ακολούθησαν Ο Σινάνης (1838), η Γυναικοκρατία (1841) και Ο Κόλαξ, που δημοσιεύτηκε το 1856 μετά τον θάνατο του συγγραφέα. Στο μεταξύ, το 1840, είχε τυπωθεί η δεύτερη γραφή της Βαβυλωνίας, σε πέντε πράξεις, με προσθήκες και αλλαγές που είχε κάνει ο συγγραφέας μετά την πρώτη παράστασή της (1837).

Δημ. Σπάθης, «Δημήτριος Βυζάντιος (Χατζηασλάνης)»

Συντελεστές

Διασκευή-σκηνοθεσία: Δήμος Αβδελιώδης

Σκηνικά-κοστούμια: Μαρία Γεράρδη-Πασσαλή

Μουσική-στίχοι: Βαγγέλης Γιαννάκης

Σκηνικός χώρος-χορογραφία-φωτισμοί:          Δήμος Αβδελιώδης

Συνεργάτις σκηνοθέτις: Ισαβέλλα Μαρτζοπούλου

Μουσική διδασκαλία:  Γιάννης Βενιζέλος, Αλέξανδρος Αβδελιώδης

Βοηθός σκηνοθέτη: Δημήτρης Τσιλινίκος

Βοηθός χορογράφου: Πάολα Μυλωνά

Οργάνωση παραγωγής:  Ροδή Στεφανίδου

Διανομή (με αλφαβητική σειρά)

Πάνος Αργυριάδης (Γραμματικός της Αστυνομίας), Άννα Γιαγκιώζη (Στρατιώτης, Διονύσιος), Ηλέκτρα Γωνιάδου (Κανέλλα), Δημήτρης Διακοσάββας      (Κρητικός), Νίκος Καπέλιος  (Αστυνόμος), Λευτέρης Λιθαρής ( Κύπριος), Δημήτρης Μορφακίδης (Σερβιτόρος, Στρατιώτης, Σκύλος), Ιωάννα Μπακαλάκου       (Μητέρα Κρητικού), Πάολα Μυλωνά (Στρατιώτης Αντζουλής, Σκύλος), Χρίστος Νταρακτσής        (Ανατολίτης), Δημήτρης Παπιόπουλος (Ξενοδόχος Χιώτης), Σάκης Πετκίδης         (Πελοποννήσιος), Νικολέτα Ρηγάκη (Στρατιώτης Μαρίνος), Εύη Σαρμή  (Στρατιώτης Τζορτζίνο), Βιργινία Ταμπαροπούλου (Στρατιώτης Σπυρέτος), Στέργιος Τζαφέρης      (Ιατροδικαστής Τζιοβάνι), Αλέξανδρος Τσακίρης (Λογιώτατος), Γιάννης Τσιακμάκης (Χιώτης), Μανώλης Φουντούλης  (Στρατιώτης Κάντηλας, Καφετζής), Βαγγέλης Χαλκιαδάκης (Αρβανίτης).

Παίζουν μουσική επί σκηνής: Πάνος Αργυριάδης (σαξόφωνο, τραγούδι), Άννα Γιαγκιώζη (ακορντεόν, κρουστά, τραγούδι), Ηλέκτρα Γωνιάδου (κλασική κιθάρα, πλήκτρα), Νίκος Καπέλιος (τύμπανο, μπάσο), Δημήτρης Μορφακίδης (τύμπανα), Ιωάννα Μπακαλάκου (κλαρινέτο, τραγούδι), Νικολέτα Ρηγάκη (πιάνο, τραγούδι), Εύη Σαρμή (κρουστά, τύμπανα, τραγούδι), Βιργινία Ταμπαροπούλου (βιολοντσέλο), Στέργιος Τζαφέρης (τρομπέτα, φλογέρα).

Παραστάσεις

Τετάρτη & Σάββατο 6 μ.μ.(Λαϊκή) & 9 μ.μ., Πέμπτη (Λαϊκή)& Παρασκευή 9 μ.μ., Κυριακή 7 μ.μ.

Τιμές Εισιτήριων

Πλατεία – Θεωρείο:  22 €, κανονικό, 15 € εκπτωτικό (παιδικό, μαθητικό φοιτητικό, ΟΛΜΕ, ΔΟΕ, ΑΠΘ)

Εξώστης: 15 €,  κανονικό και 12 €, εκπτωτικό (παιδικό, μαθητικό φοιτητικό, ΟΛΜΕ, ΔΟΕ, ΑΠΘ)

Γενική Είσοδος με Κάρτα Πολιτισμού ΥΠΠΟ 12 €

Χώρος: Βασιλικό Θέατρο

Πληροφορίες-Κρατήσεις:

Ώρες λειτουργίας ταμείων: Βασιλικό Θέατρο 9.30 π.μ. έως  9.30 μ.μ.,  Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών: 10.30π.μ. έως 5.30 μ.μ.. Τηλ. κρατήσεων: 2310 288000

Οπως… «χαμένοι στη μετάφραση»

  • Τάσος Ράτζος, Θοδωρής Γκόνης, οι δύο σκηνοθέτες της παράστασης, μιλούν για τη διαχρονικότητα του έργου του Δ. Βυζάντιου, που πρωτοπαρουσιάστηκε το 1937. Η «Βαβυλωνία» του Δ. Κ. Βυζάντιου, κλασική και δημοφιλής κωμωδία, αν και πρωτοπαρουσιάστηκε στην Αθήνα το 1937, παραμένει επίκαιρη και θίγει τους προβληματισμούς του σήμερα.
  • Σκηνή από την παράσταση της «Βαβυλωνίας» του Δ.Κ. Βυζαντίου, που παρουσιάζεται τη Δευτέρα στο θέατρο της Ρεματιάς Χαλανδρίου, σε συμπαραγωγή του Εθνικού Θεάτρου με τα ΔΗΠΕΘΕ Σερρών και Κομοτηνής. Η παραγωγή στις 21/7 θα παιχτεί στο Αττικό Αλσος, στις 22/7 στο Θέατρο Πέτρας και στις 23/7 στο Κηποθέατρο Παπάγου

Σκηνή από την παράσταση της «Βαβυλωνίας» του Δ.Κ. Βυζαντίου, που παρουσιάζεται τη Δευτέρα στο θέατρο της Ρεματιάς Χαλανδρίου, σε συμπαραγωγή του Εθνικού Θεάτρου με τα ΔΗΠΕΘΕ Σερρών και Κομοτηνής. Η πα

  • Το έργο με σύγχρονη εικαστική ματιά παρουσιάζεται τη Δευτέρα στο θέατρο της Ρεματιάς στο Χαλάνδρι, σε μία συμπαραγωγή των ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Σερρών και Κομοτητής σε συνεργασία με το Εθνικό Θέατρο, το οποίο στηρίζει έτσι έμπρακτα την ποιοτική θεατρική παραγωγή της περιφέρειας. Η παραγωγή περιοδεύει ανά την Ελλάδα.
  • Σύμφωνα με την υπόθεση του έργου, ένας Ανατολίτης, ένας Μωραϊτης, ένας Χιώτης, ένας Κρητικός, ένας Αρβανίτης, ένας Κύπριος κι ένας λογιότατος από την Κω, μαθαίνοντας στο Ναύπλιο το νέο της καταστροφής της αρμάδας του Ιμπραήμ (1827), αποφασίζουν να γιορτάσουν το ευχάριστο γεγονός μ’ ένα γλέντι στη λοκάντα του Χιώτη μισέ Μπαστιά. Τα παραπίνουν όμως πάνω στον πατριωτικό ενθουσιασμό τους κι ο αψύς Αρβανίτης που δεν καταλάβαινε το γλωσσικό ιδίωμα του Κρητικού, νομίζοντας σε μία στιγμή πως ο τελευταίος τον πρόσβαλε, τον τραυματίζει με μία πιστολιά. Φτάνει η αστυνομία, γίνονται ανακρίσεις από τον Επτανήσιο αστυνόμο Διονύσιο Φάντε, που μ’ όλη την ανακριτική πείρα του δεν τα καταφέρνει να εξακριβώσει τι έγινε, επειδή ούτε αυτός καταλαβαίνει το γλωσσικό ιδίωμα των μαρτύρων ούτε οι μάρτυρες το δικό του. Οι πανηγυριστές οδηγούνται στην αστυνομία μαζί με τον Χιώτη καταστηματάρχη και τελικά αποφυλακίζονται όλοι με διαταγή της διοίκησης για να φιληθούν σαν αδέρφια.
  • «Αυτούς όλους και όλα αυτά η παράστασή μας -το θέατρο έχει τον τρόπο- θα τους φέρει, θα τους βγάλει, θα τους αναστήσει στις μέρες μας, θα δείξει πόσο απελπιστικά παραμένουμε ίδιοι από την εποχή της απελευθέρωσής μας από τους Τούρκους», σημειώνει ένας εκ των σκηνοθετών της παράστασης, ο Τάσος Ράτζος.
  • «Αυτό που μας συγκινεί και σήμερα στη θρυλική Βαβυλωνία του Δ. Κ. Βυζάντιου είναι ότι υπάρχει στ’ αλήθεια μία βαβυλωνία, μία ασυνεννοησία στη «Βαβυλωνία» του, μία σύγχυση που συνεχίζεται έως τις μέρες μας», προσθέτει ο έτερος σκηνοθέτης, Θοδωρής Γκόνης. «Μπορεί σήμερα να μη μιλούμε διαλέκτους και ντοπιολαλιές, να μιλούμε την κοινή ελληνική, όμως η συνεννόηση μεταξύ μας είναι αδύνατη όσο ποτέ, κάτι που κάνει το έργο σήμερα τραγικά επίκαιρο. Αν το πούμε λίγο πιο κινηματογραφικά, είναι σαν να είμαστε όλοι μας «χαμένοι στη μετάφραση»», προσθέτει ο ίδιος. Και συνεχίζει: «Αυτή είναι ίσως μία σκέψη εκκίνησης για μας. Η ασυνεννοησία, η σύγχυση, το κομφούζιο, που κυριαρχεί στον νεοελληνικό βίο, το μαζί μιλούμε και χώρια καταλαβαίνουμε, το σκόρδο ο ένας κρεμμύδι ο άλλος. Κατά τα άλλα η υπόθεση του έργου είναι ίσως σε όλους μας γνωστή. Ακόμα και σε αυτούς που δεν την έχουν διαβάσει ή δεν την έχουν δει ποτέ. Είναι μέσα στη μνήμη μας».
  • ΟΙ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
  • Ο πρόλογος και η επεξεργασία του κειμένου είναι του Θόδωρου Γρηγοριάδη, η σκηνοθεσία των Θοδωρή Γκόνη – Τάσου Ράτζου, τα σκηνικά – κοστούμια της Ελένης Στρούλια, η σύνθεση των τραγουδιών του Γιώργου Ανδρέου και η μουσική της παράστασης του Κωνσταντίνου Ευαγγελίδη. Παίζουν: Ταξιάρχης Χάνος, Θάνος Δόβρης, Παναγιώτης Παναγόπουλος, Νίκος Τουρνάκης, Αρης Τσαμαπαλίκας, Στράτος Παυλίδης, Κώστας Βασαρδάνης, Θύμιος Κούκιος, Παντελής Δεντάκης, Κώστας Κοράκης, Ερατώ Πίσση, Βάσια Χρήστου, Τάσος Δημητρόπουλος.
  • ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΚΑΡΑΛΗ, ΕΘΝΟΣ, 17/07/2009