Category Archives: Απαλλαγή

Μνήμες και μυστικά που ζητάνε «Απαλλαγή»

Γραμμένο το 1999, το Riddance (Απαλλαγή) αποτέλεσε το ηχηρό ντεμπούτο της Linda McLean, χαρίζοντάς της πολλά βραβεία και καθιερώνοντάς την ως μία από τις σημαντικότερες γυναικείες φωνές της σύγχρονης σκωτσέζικης και γενικότερα αγγλόφωνης δραματουργίας. H «Απαλλαγή» παρουσιάζεται τώρα στο θέατρο «Οδού Κεφαλληνίας», σε σκηνοθεσία Βίκυς Γεωργιάδου.

Η υπόθεση στρέφεται γύρω από την ιστορία τριών φίλων που ξανασυναντιούνται απρόσμενα μετά από 20 χρόνια υπεκφυγών και αποκρύψεων και αναγκάζονται να έρθουν αντιμέτωποι με τα φαντάσματα και τα ένοχα μυστικά της παιδικής τους ηλικίας. Τρεις ενήλικες στοιχειώνονται από το παιδικό τους παρελθόν σε ένα έργο που αποκαλύπτει σταδιακά γεγονότα, μνήμες και μυστικά που έρχονται να συμπληρώσουν την εικόνα ενός τρομακτικού παζλ, που δυστυχώς έχει πολλές αναφορές σε γεγονότα της σύγχρονης πραγματικότητας.

«Η κακοποίηση ενός παιδιού από ένα μέθυσο πατέρα, η αποσιώπηση ενός εγκλήματος που ήρθε για να σώσει ένα παιδί από τη βία και από την άλλη η γέννηση ενός ανεπιθύμητου παιδιού που δίνεται για υιοθεσία είναι τα νήματα που πλέκονται στο κουβάρι της μνήμης των τριών προσώπων. Ο τρόπος που τα πρόσωπα αναγκάζονται να ξεμπλέξουν αυτά τα νήματα και να αποκαλύψουν τις κρυφές τους σκέψεις, τα μυστικά τους και τα ψέματά τους, φτιάχνει ένα έξοχο συναισθηματικό θρίλερ που κόβει την ανάσα και ταυτόχρονα φέρνει για τα πρόσωπα και το θεατή την ανακούφιση, την απαλλαγή και το ξαλάφρωμα που επαγγέλλεται και ο τίτλος» εξηγεί η Βίκυ Γεωργιάδου και προσθέτει:

«Πέρα από την αριστοτεχνική δομή του ως προς το σασπένς και τη σταδιακή αποκάλυψη του παγόβουνου των μυστικών, η ‘’Απαλλαγή’’ είναι ένα εξαιρετικό παράδειγμα σύγχρονου λυρικού σχεδόν θεάτρου. Η σκληρή γλώσσα της καθημερινότητας ενδίδει σε πολλά σημεία και απρόσμενα στην ποίηση και το λυρισμό, ο ρυθμός του λόγου και οι εντυπωσιακές εικόνες στην αφήγηση μεταφέρουν ανάγλυφα ατμόσφαιρες, αισθήματα και την ένταση των σχέσεων των τριών προσώπων, ενώ είναι βαθιά ανθρώπινη η τόλμη με την οποία η McLean χρησιμοποιεί τη γλώσσα και τις αποχρώσεις της για να δείξει τον τρόπο με τον οποίο τα τραύματα του παρελθόντος έρχονται και επηρεάζουν το παρόν και το μέλλον».

Τη μετάφραση του θεατρικού έκανε η Χριστίνα Μπάμπου-Παγκουρέλη, τα σκηνικά και τα κοστούμια φιλοτέχνησε ο Κωνσταντίνος Ζαμάνης, τους φωτισμούς επιμελήθηκε η Μελίνα Μάσχα, ενώ τη μουσική έγραψε ο Κώστας Ανδρέου. Παίζουν οι: Κένι: Άκης Λυρής, Κλαιρ: Λαμπρινή Αγγελίδου, Φρανκ: Θανάσης Χαλκιάς.

Του ΣΤΑΥΡΟΥ ΞΗΝΤΑΡΑ, Απογευματινή, 31/01/2010

ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΗΣ ΟΔΟΥ ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑΣ: Ο βυσσινόκηπος, τα φαντάσματα και η εξομολόγηση της τραγουδίστριας

Μια διάσημη τραγουδίστρια ενσαρκώνει στον μονόλογο «Γράμμα στην κόρη μου» η Μάνια Παπαδημητρίου

  • Με τρεις καινούργιες παραγωγές εφορμά στην κρίσιμη θεατρική σεζόν η Θεατρική Εταιρεία «Πράξη», από τις δύο σκηνές του Θεάτρου της Οδού Κεφαλληνίας

Το αριστούργημα του Άντον Τσέχωφ «Βυσσινόκηπος» που θα σκηνοθετήσει ο Στάθης Λιβαθινός στην κεντρική σκηνή και τα πρωτοπαρουσιαζόμενα στην Ελλάδα σύγχρονα έργα «Γράμμα στην κόρη» του Άρνολντ Γουέσκερ που θα σκηνοθετήσει ο Βασίλης Κυρίτσης, καθώς και την «Απαλλαγή» της Λίντα ΜακΛίαν που θα σκηνοθετήσει η Βίκυ Γεωργιάδου στη β΄ σκηνή.

Η μεγάλη και φιλόδοξη παραγωγή που περιέλαβε στο ρεπερτόριό της η Μπέτυ Αρβανίτη, με τον όμορφο κι οδυνηρό «Βυσσινόκηπο» προβλέπεται να κινήσει το ενδιαφέρον του θεατρόφιλου κοινού. Κι επειδή ένα θεατρικό έργο ολοκληρώνεται στη σκηνή με τη θεατρική πράξη, ο θίασος και οι συντελεστές εμπνέουν την εκ των προτέρων εμπιστοσύνη μας.

Ο Στάθης Λιβαθινός είναι από τους σκηνοθέτες που βγάζουν από τη σκοτεινιά την ελαφρότητα και τη χάρη του δισταγμού των «ηττημένων» τσεχωφικών ηρώων. Εξάλλου, ο χαρακτηρισμός της κωμωδίας που ο Τσέχωφ δίνει στον «Βυσσινόκηπο» είναι μια λεπτή διαδικασία, φορτισμένη από ατμόσφαιρες, εικόνες, κινήσεις που απαιτεί ευαισθησία και μεγάλη ακρίβεια στην «ανάγνωση» της ιστορίας. Και φυσικά, όπως συμβαίνει πάντα, σημασία έχει ο τρόπος που τη διαβάζεις.

«Το έργο, γραμμένο στις αρχές του περασμένου αιώνα» λέει, «σκιαγραφεί μια οικογένεια που βυθίζεται στην επερχόμενη καταστροφή. Παραδομένοι με αναμελιά στις αναμνήσεις τους, οι ήρωες ερωτεύονται, εξομολογούνται, χορεύουν, διασκεδάζουν, κάνουν ταχυδακτυλουργικά, ονειρεύονται, χωρίς να βλέπουν το δραματικό τέλος που πλησιάζει με την πώληση του σπιτιού και τον αφανισμό του βυσσινόκηπου».

Τον κόσμο αυτής της ιστορίας αποδίδουν δώδεκα ηθοποιοί (με σειρά εμφάνισης): Μπέτυ Αρβανίτη, Κώστας Γαλανάκης, Στέλιος Ιακωβίδης, Βασίλης Καραμπούλας, Πηνελόπη Μαρκοπούλου, Δημοσθένης Παπαδόπουλος, Τζίνη Παπαδοπούλου, Δημήτρης Παπανικολάου, Μαρία Σαββίδου, Μαρίνα Συμεού, Άρης Τρουπάκης και Γιάννης Φέρτης. Η μετάφραση είναι της Χρύσας Προκοπάκη, τα σκηνικά και κοστούμια της Ελένης Μανωλοπούλου, οι φωτισμοί του Αλέξη Αναστασίου, η μουσική του Θοδωρή Αμπαζή και η χορογραφία του Κωνσταντίνου Μίχου.

ΙΝFΟ: Στο Θέατρο Οδού Κεφαλληνίας (Κεφαλληνίας 16, τηλ. 210-8838.727).

Πρεμιέρα: μέσα Δεκεμβρίου.

Του «Βυσσινόκηπου» θα προηγηθεί η πρεμιέρα του έργου «Γράμμα στην κόρη μου», του Άρνολτ Γουέσκερ, με το οποίο θα αρχίσει η β΄ σκηνή. Πρόκειται για έναν μονόλογο, σε μορφή επιστολής, που γράφει η ηρωίδα στην κόρη της.

«Η Μέλανι είναι μια αναγνωρισμένη και πετυχημένη τραγουδίστρια με ένα πιστό κοινό που την ακολουθεί παντού» λέει ο Βασίλης Κυρίτσης που σκηνοθετεί τη Μάνια Παπαδημητρίου. «Σε όλη τη διάρκεια του έργου γράφει στην κόρη της, μια επιστολή, συμβουλευτική επιστολή, ευφάνταστη, ανατρεπτική, αιρετική, αυτοκριτική, αποκαλυπτική. Συγχρόνως, το ίδιο το γράμμα μετατρέπεται κάποιες στιγμές σε ένα εξομολογητικό παραλήρημα που περιγράφει τις ενοχές που αισθάνεται η ίδια ως ανεπαρκής μητέρα».

Το έργο έχει έξι σκηνές και η καθεμιά κλείνει μ΄ ένα τραγούδι, σε στίχους του συγγραφέα και μουσική σύνθεση ειδικά γραμμένη για την παράσταση από τον Πλάτωνα Ανδριτσάκη. Η μετάφραση είναι της Χριστίνας Μπάμπου-Παγκουρέλη, τα σκηνικά και κοστούμια της Λαλούλας Χρυσικοπούλου και οι φωτισμοί του Αλέκου Αναστασίου.

Πρεμιέρα: μέσα Νοεμβρίου.

Ένοχα παιδικά μυστικά

Μετά τις γιορτές, η σκηνοθέτρια Βίκυ Γεωργιάδου θα παρουσιάσει την «Απαλλαγή» της Σκωτσέζας Λίντα ΜακΛίαν. Με το έργο αυτό πριν από δέκα χρόνια η συγγραφέας βγήκε δυναμικά στο προσκήνιο, αποσπώντας πολλά βραβεία. Η υπόθεση, όπως την αναφέρει η σκηνοθέτρια, στρέφεται γύρω από την ιστορία τριών φίλων που ξανασυναντιούνται απρόσμενα έπειτα από 20 χρόνια υπεκφυγών και αποκρύψεων και αναγκάζονται να έρθουν αντιμέτωποι με τα φαντάσματα και τα ένοχα μυστικά της παιδικής τους ηλικίας. Κι εδώ τη μετάφραση έχει κάνει η Χριστίνα ΜπάμπουΠαγκουρέλη. Τα σκηνικά και κοστούμια είναι του Κωνσταντίνου Ζαμάνη, οι φωτισμοί της Μελίνας Μάσχα και η μουσική του Κώστα Ανδρέου. Παίζουν: Άκης Λυρής, Λαμπρινή Αγγελίδου, Θανάσης Χαλκιάς.

Πρεμιέρα: αρχές του 2010.

Της Έλενας Δ. Χατζηιωάννου. ΤΑ ΝΕΑ: Πέμπτη 17 Σεπτεμβρίου 2009