Category Archives: Αγγελόπουλος Θόδωρος

«Ο δικός μας Αγγελόπουλος»

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΕΩΣ ΤΗΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ
Το Megaron Plus και το Συνέδριο Κινηματογραφικών Λεσχών διοργανώνουν εκδηλώσεις για τον Ελληνα σκηνοθέτη, αύριο και την Παρασκευή

«Ο δικός μας Αγγελόπουλος»

Από την Αθήνα έως την Αλεξανδρούπολη, τη μνήμη του Θόδωρου Αγγελόπουλου τιμούν την τρέχουσα εβδομάδα δύο ξεχωριστές εκδηλώσεις. Η πρώτη («Θόδωρος Αγγελόπουλος ? In memoriam») πραγματοποιείται αύριο στο Megaron Plus, στις 7.00 μ.μ. με ελεύθερη είσοδο (θα δοθούν δελτία προτεραιότητας από τις 5.30 μ.μ. και μετά), ενώ η δεύτερη θα διεξαχθεί στο πλαίσιο του 25ου Συνεδρίου της Ομοσπονδίας Κινηματογραφικών Λεσχών Ελλάδας, που ξεκινάει την Παρασκευή. Συνέχεια

«Γιαξεμπόρε, Θόδωρε»

Εκδήλωση στο Μουσείο Μπενάκη, στη μνήμη του Θόδωρου Αγγελόπουλου, την Παρασκευή, ημέρα που ο σκηνοθέτης θα έκλεινε τα 77 του χρόνια.

Της Μαρίας Κατσουνάκη, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 28/4/2012

Η πρόσκληση έγραφε «αντί γενεθλίων». Στις 27 Απριλίου ο Θόδωρος Αγγελόπουλος θα συμπλήρωνε τα 77 του χρόνια. Χθες βράδυ, λοιπόν, στο Μουσείο Μπενάκη (Πειραιώς) οργανώθηκε μια γιορτή προς τιμήν του. Ο τιμώμενος απουσίαζε, αλλά ήταν όλα έτσι φτιαγμένα ώστε να έχουμε την αίσθηση ότι βρίσκεται στην αίθουσα και παρακολουθεί. Δεν είχε τίποτα θρηνητικό η εκδήλωση. Μόνο εικόνες, ήχο (μουσική από τη χορωδία και την ορχήστρα του Ωδείου Αθηνών), χιούμορ, τρυφερότητα, ανεκδοτολογικές αφηγήσεις, μνήμες, συγκίνηση, άφθονα χαμόγελα και μεγάλη διάρκεια. Άρχισε λίγο μετά τις οκτώ και τελείωσε λίγο πριν τις 11. Και ο ίδιος όμως να την είχε μοντάρει δεν θα μπορούσε να πετάξει τίποτα…

Τέσσερις σκηνοθέτες, η Κατερίνα Ευαγγελάκου (πρόεδρος της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου, που συνδιοργάνωσε την εκδήλωση), η Μαργαρίτα Μαντά (βοηθός του Θ. Αγγελόπουλου, η οποία είχε αναλάβει και όλο το βάρος της εύρεσης, σύνθεσης και επεξεργασίας του οπτικού υλικού), ο Θάνος Αναστόπουλος (βοηθός του, παρουσίασε τη βραδιά), ο Αγγελος Φραντζής (βοηθός του, συμμετείχε στην διοργάνωση), ήταν επί της υποδοχής. Στην πρώτη σειρά η σύζυγος του Φοίβη Αγγελοπούλου και οι τρεις κόρες του. Η αίθουσα, κατάμεστη. Όλοι φίλοι, σκηνοθέτες, συνεργάτες, άνθρωποι που τον συνάντησαν, τον έζησαν, τον αγάπησαν. Συνέχεια

Ανθρωποι του πνεύματος γράφουν για τον Αγγελόπουλο

  • Ο συγραφέας Κώστας Ακρίβος και ο Ομότιμος Καθηγητής του ΑΠΘ Δημήτρης Φατούρος επισημαίνουν την σημασία του έργου του
ΤΟ ΒΗΜΑ:  27/1/2012
Ανθρωποι του πνεύματος γράφουν για τον Αγγελόπουλο

Το βλέμμα του μελισσοκόμου

  • του Κώστα Ακρίβου

Το 1986, φρέσκος καθηγητής στα χωριά της Ελασσόνας, μαθαίνω πως ο Θόδωρος Αγγελόπουλος θα κάνει γυρίσματα για τον Μελισσοκόμο στην κεντρική πλατεία της Τσαρίτσανης. Πηγαίνω πιο πολύ για να δω από κοντά τον Μαρτσέλο Μαστρογιάνι, όταν όμως ο σκηνοθέτης ζητάει από το κοινό κομπάρσους, σηκώνω απ΄ τους πρώτους το χέρι. Είμαι η σκιά του διαβάτη μπροστά από το καφενείο, όπου σε λίγο θα μπουκάρει με το φορτηγάκι του ο Μαστρογιάννι και, σπάζοντας τη βιτρίνα, θα αρπάξει με τη βία τη Νάντια Μουρούζη. Η σκηνή πρέπει να γυρίστηκε το λιγότερο δέκα φορές. Στο τέλος ήμασταν ξεθεωμένοι μα ο Αγγελόπουλος ευχαριστημένος, δίχως όμως να το δείχνει.

Η εικόνα που μου έχει μείνει αξεθώριαστη είναι το βλέμμα του, ένα βλέμμα σχολείο. Πως το μέλι χρειάζεται το χρόνο του. Ότι δίχως πίστη στο προσωπικό σου όραμα τίποτα δεν γίνεται. Η τέχνη σε θέλει με σκυμμένο το κεφάλι, γιατί χωρίς σκληρή δουλειά και δίχως ταπεινότητα, θα ΄ρθει ο χρόνος και θα τα κάνει όλα σκόνη. Θίασος περαστικών είμαστε και μόνο με την τέχνη μπορεί ο καθένας να κατακτήσει έστω μια ελάχιστη σκηνή αναπαράστασης απ΄ το ταξίδι στα προσωπικά του Κύθηρα.

Η θεμελιώδης πρόταση ή Η κρίσιμη προϋπόθεση ή…

  • του Δημήτρη Φατούρου Ομότιμου Καθηγητή Α.Π.Θ.

Με το έργο του και το λόγο του η παρουσία του Θόδωρου Αγγελόπουλου στο σημερινό κόσμο και όχι μόνο στον ελληνικό τόπο, έθεσε με δημιουργική ένταση, τη προτεραιότητα της στοχαστικής αναζήτησης, τη δύσκολη και επίπονη προϋπόθεση της ανθρώπινης παρουσίας. Χάρις σε αυτήν η ακολουθία των έργων του αποκαλύπτει και το υπόβαθρο της ιστορικής διαδρομής του ελληνικού τόπου.

Οι εικόνες, ο ήχος, οι χειρονομίες, το τοπίο της φύσης και του κτισμένου κόσμου, οι λέξεις, οι δράσεις και η προσωπική του στάση, πραγματοποιούν το θαύμα της διατύπωσης της στοχαστικής αναζήτησης.

Η απώλεια του Θόδωρου Αγγελόπουλου αφήνει τη πολύτιμη αποκάλυψη μετέωρη μέσα στις σημερινές παγκόσμιες πραγματικότητες.

Η πολιτική πραγματικότητα πόσο μπορεί να κατανοήσει τη θεμελιώδη πρόταση, τη στοχαστική διαδικασία;