Category Archives: Αγαπητή Ελένα

Για να ζεις καλά γίνε… κάθαρμα

  • «Ξέρω μόνο ένα πράγμα: στην εποχή που ζούμε, για να ζεις καλά, πρέπει να γίνεις κάθαρμα», κραυγάζουν αναφερόμενοι στη Ρωσία του 80 οι νεαροί πρωταγωνιστές στο κείμενο της Λιουντμίλα Ραζουμόβσκαγια «Αγαπητή Ελένα», που παρουσιάζεται από την ερχόμενη Παρασκευή έως τις 30 Απριλίου, σε σκηνοθεσία Κωστή Καπελώνη, στο «Υπόγειο» του «Θεάτρου Τέχνης», μετά τις επιτυχημένες παραστάσεις που δόθηκαν στο Αγρίνιο (παραγωγή «Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Αγρινίου»).

Για να ζεις καλά γίνε... κάθαρμα
  • Οπως παρατηρεί ο σκηνοθέτης της παράστασης, «το ίδιο πιστεύουν και οι σημερινοί νέοι της Παγκοσμιοποίησης που «τα σπάνε» στους δρόμους. Δεν είναι αλήτες, δεν ζουν στο περιθώριο, δεν αντιμετώπισαν τις δύσκολες συνθήκες της περασμένης γενιάς. Μεγαλωμένοι σε μια κοινωνία που βλέπει τις αξίες της νιότης της να παρακμάζουν, επιστρέφουν σε μακιαβελικές ιδέες και αρχές, για να κατακτήσουν αυτό που τους έμαθαν να κυνηγούν από μικροί: την επιτυχία. Γι αυτούς είναι πολύ χρονοβόρο να αρκεστούν στη «διαδρομή», το μυαλό τους παγιδεύει ο «στόχος»».
  • Οι τέσσερις μαθητές της Αγαπητής Ελένας Σερκέγιεβνας, έχοντας αποτύχει στις απολυτήριες εξετάσεις, εισβάλλουν στο σπίτι της καθηγήτριάς τους, όχι για να διεκδικήσουν, αλλά για να αρπάξουν μια δεύτερη ευκαιρία: το κλειδί του χρηματοκιβωτίου όπου φυλάσσονται τα γραπτά τους. Στο χρηματοκιβώτιο οι «μεγάλοι» δεν κρύβουν μόνο τις αποτυχημένες προσπάθειές τους αλλά και τις αξίες που δεν πρόλαβαν να τους διδάξουν.
  • «Αυτό που ζητάτε είναι ανήθικο», θα τολμήσει να προφέρει η καθηγήτριά τους, που αδυνατεί να καταλάβει τη σχετικότητα της Ηθικής. Η Ελένα όχι μόνο δεν θέλει, αλλά δεν μπορεί να δώσει το κλειδί. Θεματοφύλακας αξιών και ιδανικών, που οι μαθητές της δεν κατάφεραν να ενστερνιστούν, θα πολεμήσει μέχρι τέλους για τη διασφάλισή τους. «Το χάσμα πραγματικά είναι αγεφύρωτο. Τελικά στο έργο πρωταγωνιστής είναι η επικοινωνία που απουσιάζει. Καμιά πλευρά δεν καταφέρνει να καταλάβει την άλλη. Και το πείραμα αρχίζει… Πειραματόζωα θα γίνουν όλοι τους σε μια βραδιά που θα αλλάξει για πάντα τη ζωή τους. Αντί για το χρηματοκιβώτιο θα ανοίξουν το «κουτί της Πανδώρας», απ όπου θα ξεχυθεί η βία για να καταλάβει τις ψυχές και να ποτίσει τις πράξεις. Η Βία, που θα γίνει τελικά ο κυρίαρχος του παιχνιδιού. Η Βία που σχεδόν ποτέ δεν λύνει το πρόβλημα. Συνήθως καταφέρνει να αναβάλει ή και να ματαιώσει τις λύσεις», καταλήγει ο σκηνοθέτης.
  • Τη μετάφραση υπογράφουν οι Βικτώρια και Ειρήνη Χαραλαμπίδου, τα σκηνικά ο Βασίλης Ραμμόπουλος, τα κοστούμια η Ανθία Λοϊζου. Παίζουν: Ιλιάς Λαμπρίδου, Δημήτρης Κερεστετζής, Μιχάλης Κοιλάκος, Δώρα Σαμψώνα, Νίκος Φραγκιουδάκης. [Αντ. Καρ., ΕΘΝΟΣ, 17/04/2009]
Advertisements

Ανοιξιάτικες πρεμιέρες από νεότερες ομάδες. Νέος κύκλος στις αθηναϊκές σκηνές

  • Οι σκηνές της άνοιξης εξορμούν στο ταλαιπωρημένο –εξ αιτίας της καθυστέρησης των επιχορηγήσεων– τοπίο, με καινούργια έργα, νέα ανεβάσματα και πολλές ελπίδες. Με μότο όλων τις λίγες παραστάσεις, διεκδικούν θεατές λίγο πριν αρχίσει ο δεύτερος κύκλος νέων παραγωγών από νεότερες ακόμη ομάδες.

Για δέκα μόνο παραστάσεις το Θέατρο Αττις παρουσιάζει από τις 22 του μηνός τον «Χορευτή» του Γερμανού ποιητή Εριχ Αρεντ σε σκηνοθεσία Θεόδωρου Τερζόπουλου και μετάφραση του Τόρστεν Ισραελ. Τον βασικό ρόλο ερμηνεύει ο Τάσος Δήμας. Στην παράσταση συμμετέχει και ο σκηνοθέτης. Το κείμενο στο οποίο βασίζεται η σκηνική σύνθεση του Θ. Τερζόπουλου, είναι εμπνευσμένο από τη γνωστή μινωική τοιχογραφία με την ταυρομαχία. Πρόκειται για το πιο πολυσυζητημένο και σχολιασμένο από τα λεγόμενα ελληνικά ποιήματα του Αρεντ. «Και όχι άδικα, καθώς ο ποιητής με το έργο αυτό πραγματοποιεί μια καλλιτεχνική υπέρβαση, δημιουργώντας ουσιαστικά ένα καινούργιο λογοτεχνικό είδος, στο μεταίχμιο της ποίησης και του θεατρικού λόγου», σημειώνει ο σκηνοθέτης. Το βασικό θέμα του «Χορευτή» είναι η σύγκρουση δύο δυνάμεων, που καταλήγει σε καταστροφή.

Η ομάδα Gestus σε συνεργασία με το θέατρο Σημείο παρουσιάζει κι αυτή για δέκα παραστάσεις το «Touch me in the morning». Μια παράσταση devised theatre βασιμένη στο άγγιγμα και στην αναζήτηση επαφής. Ανθρώπινες στιγμές, διαπροσωπικές σχέσεις, οικογενειακές ιστορίες και ερωτικά απρόοπτα απαντώνται μέσα από τις σχέσεις πέντε προσώπων. Τα κείμενα και τη δραματουργική επεξεργασία έχουν οι συντελεστές της ομάδας, τη σκηνοθεσία ο Μάνος Χασάπης. Παίζουν οι: Ελευθερία Γιαμβριά, Αλέξανδρος Μητρόπουλος, Βασίλης Νταρλαντάνης, Ελεάννα Παπαχρήστου, Μαρία Φραγκούλη.

Σε μια άλλη γειτονιά, στο Αμφι-Θέατρο του Σπύρου Ευαγγελάτου από τις 23/4 ανεβαίνει «Η λέσχη αυτοκτονίας». Μια συνταρακτική ιστορία για τη ζωή και το θάνατο, την ηδονή του ρίσκου και το αδιέξοδο της ανθρώπινης ύπαρξης. Είναι η φετινή πρόταση της Κατερίνας Ευαγγελάτου στη σκηνή «Είσοδος Κινδύνου», που ίδρυσε πριν από τρία χρόνια. Το κείμενο της παράστασης προέκυψε κατά τη διάρκεια των προβών από τη σκηνοθέτιδα και τους ηθοποιούς με αφορμή το ομότιτλο διήγημα του Ρόμπερτ Λούις Στίβενσον. «Η λέσχη αυτοκτονίας» θα παίζεται για 20 παραστάσεις από τους: Νικόλαο Παπαγιάννη, Στάθη Μαντζώρο, Λευτέρη Πολυχρόνη, Τάσο Δαρδαγάνη, Φώτη Μπατζά, στο σκηνικό που ετοίμασε ο Κωνσταντίνος Ζαμάνης.

Στον ιστορικό χώρο μνήμης, στα πρώην κρατητήρια της Κομαντατούρ στην οδό Κοραή (Μέγαρο της Εθνικής Ασφαλιστικής), στις 24 του μηνός ανεβαίνει το θεατρικό έργο «Puerto Grande» του Μάνου Λαμπράκη, που σκηνοθετεί η Ρούλα Πατεράκη.

Αρθρωμένο σε 24 σκηνές, πρόκειται για μια σύγχρονη διασκευή πάνω στον «Βόυτσεκ» του Μπύχνερ. Σ’ ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης παρακολουθούμε το βασανισμό και τη σταδιακή αποκτήνωση του κρατούμενου Bukner. Οι ήρωες του έργου, που υποδύονται οι: Κοσμάς Φοντούκης, Διονύσης Ποταμίτης, Ενκε Φεζολάρι, Λένικα Αρφάνη, Κώστας Σειραδάκης, Γιάννης Παπαδόπουλος, Σαράντος Ρηγάκος, Αλέξης Πασπαρδάνης, Ανδρέας Αντωνιάδης, Ρίτα Λυτού, Ευτυχία Γιομελά, Θεανώ Βασιλείου, Ευτυχά Κιουρτίδου, Ευγενία Μαμάη, προσπαθούν να επιζήσουν σε έναν υπό κατάρρευση κόσμο. Ενα σύμπαν σε μέγιστη κρίση. Μια οργανωμένη φρίκη που οδηγεί στην πλήρη αποδιοργάνωση και την καταστροφή.

Το ίδιο βράδυ στο «Αλεκτον», με ελεύθερη μάλιστα είσοδο, η σκηνοθέτις Ελλη Παπακωνσταντίνου, η ηθοποιός Αγλαΐα Παπά και ο μουσικός Τηλέμαχος Μούσας προτείνουν κάτι διαφορετικό, αυτοσχεδιάζουν πάνω στο επεισόδιο της Οδύσσειας που εσείς διαλέγετε να ακούσετε.

Η παράσταση με τίτλο «ΟΔC» εντάσσεται σε έναν πολυετή κύκλο ερευνητικής δουλειάς της σκηνοθέτιδος πάνω στην ομηρική «Οδύσσεια».

Σε μιαν άλλη γειτονιά, στο Θέατρο Τέχνης (το υπόγειο), παρουσιάζεται η «Αγαπητή Ελένα» της Λιουντμίλα Ραζουμόβσκαγια σε σκηνοθεσία Κωστή Καπελώνη. Eίναι η κεντρική παραγωγή του ΔΗΠΕΘΕ Αγρινίου, όπου οι ήρωες (παίζουν οι: Ιλιάς Λαμπρίδου, Δημήτρης Κερεστετζής, Μιχάλης Κολάκος, Δώρα Σαμψώνα, Νίκος Φραγκιουδάκης) υποδύονται τέσσερις μαθητές οι οποίοι, έχοντας αποτύχει στις απολυτήριες εξετάσεις, εισβάλλουν στο σπίτι της καθηγήτριάς τους για μια δεύτερη ευκαιρία. Την «αρπάζουν», βρίσκοντας το κλειδί του χρηματοκιβωτίου στο οποίο φυλάσσονται τα γραπτά τους.

Ομως και το ΔΗΠΕΘΕ Λάρισας από τις 24/4 παρουσιάζει τη δουλειά του στο αθηναϊκό κοινό. Την παραγωγή του «Λόγω φάτσας», στο Θέατρο Βικτώρια. Στo γλυκόπικρο έργο του Γιώργου Διαλεγμένου, που σκηνοθέτησε ο Δημήτρης Κομνηνός, παίζουν οι: Ελεάνα Απέργη, Αννα Πολυτίμου, Μανώλης Δεστούνης, Γιάννης Καλατζόπουλος, Λεωνίδας Γιαννακόπουλος, Χαρά Τσιώλη. [Γιωτα Συκκα, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 16/04/2009]

«ΑΓΑΠΗΤΗ ΕΛΕΝΑ» ΑΠΟ ΤΟ ΔΗΠΕΘΕ ΑΓΡΙΝΙΟΥ. «Σήμερα για να ζεις καλά πρέπει να γίνεις κάθαρμα»

Η «Αγαπητή Ελένα»- Ιλιάς  Λαμπρίδου και οι επικίνδυνοι  μαθητές της στο Αγρίνιο

  • «Ξέρω μόνο ένα πράγμα: στην εποχή που ζούμε για να ζεις καλά πρέπει να γίνεις κάθαρμα» κραυγάζουν, αναφερόμενοι στη Ρωσία του ΄80, οι νεαροί πρωταγωνιστές στο κείμενο της Λουντμίλα Ραζουμόφσκαγια «Αγαπητή Ελένα», που παρουσιάζεται σε σκηνοθεσία Κωστή Καπελώνη από το Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Αγρινίου.
  • «Το ίδιο πιστεύουν και οι σημερινοί νέοι της παγκοσμιοποίησης που τα σπάνε στους δρόμους», λέει ο Κωστής Καπελώνης. «Δεν είναι αλήτες, δεν ζουν στο περιθώριο, δεν αντιμετώπισαν τις δύσκολες συνθήκες της περασμένης γενιάς. Μεγαλωμένοι σε μια κοινωνία που βλέπει τις αξίες τής νιότης της να παρακμάζουν, επιστρέφουν σε μακιαβελικές ιδέες και αρχές για να κατακτήσουν αυτό που τους έμαθαν από μικροί να κυνηγούν: την επιτυχία. Γι΄ αυτούς είναι πολύ χρονοβόρο να αρκεστούν στη διαδρομή, το μυαλό τους το παγιδεύει ο στόχος».
  • «Οι τέσσερις μαθητές της «Αγαπητής Ελένας» Σεργκέγιεβνα, έχοντας αποτύχει στις απολυτήριες εξετάσεις, εισβάλλουν στο σπίτι της καθηγήτριάς τους όχι για να διεκδικήσουν, αλλά για να αρπάξουν μια δεύτερη ευκαιρία: το κλειδί του χρηματοκιβωτίου όπου φυλάσσονται τα γραπτά τους. Στο χρηματοκιβώτιο οι μεγάλοι δεν κρύβουν μόνο τις αποτυχημένες προσπάθειές τους αλλά και τις αξίες που δεν πρόλαβαν να τους διδάξουν», σημειώνεται.
  • «»Αυτό που ζητάτε είναι ανήθικο» θα τολμήσει να προφέρει η καθηγήτριά τους, που αδυνατεί να καταλάβει τη σχετικότητα της Ηθικής. Η Ελένα όχι μόνο δεν θέλει, αλλά δεν μπορεί να δώσει το κλειδί. Θεματοφύλακας αξιών και ιδανικών που οι μαθητές της δεν κατάφεραν να ενστερνιστούν, θα πολεμήσει μέχρι τέλους για τη διασφάλισή τους. Το χάσμα πραγματικά είναι αγεφύρωτο».
  • Τελικά στο έργο πρωταγωνιστής είναι η επικοινωνία που απουσιάζει. Καμιά πλευρά δεν καταφέρνει να καταλάβει την άλλη. Και το πείραμα αρχίζει… Πειραματόζωα θα γίνουν όλοι τους σε μια βραδιά που θα αλλάξει για πάντα τη ζωή τους. Αντί για το χρηματοκιβώτιο θα ανοίξουν το κουτί της Πανδώρας, απ΄ όπου θα ξεχυθεί η βία για να καταλάβει τις ψυχές και να ποτίσει τις πράξεις. Η βία που θα γίνει τελικά ο κυρίαρχος του παιχνιδιού. Η βία, που σχεδόν ποτέ δεν λύνει το πρόβλημα αλλά συνήθως καταφέρνει να αναβάλει ή και να ματαιώσει τις λύσεις…
  • Το έργο, που πρωτοπαρουσιάστηκε τον χειμώνα 2000-2001 στο θέατρο «Επί Κολωνώ», παίζεται σε μετάφραση Βικτώριας και Ειρήνης Χαραλαμπίδου, με σκηνικά Βασίλη Ραμμόπουλου, κοστούμια Ανθίας Λοΐζου και φωτισμούς Σπύρου Μερεγκλίτση και Δημήτρη Παπαδάκη. Στη διανομή: Ιλιάς Λαμπρίδου, Δημήτρης Κερεστετζής, Μιχάλης Κοιλάκος, Δώρα Σαμψώνα, Νίκος Φραγκιουδάκης.  [Γιώργος Δ. Κ. Σαρηγιάννης. ΤΑ ΝΕΑ: Τετάρτη 8 Απριλίου 2009]

ΙΝFΟ: Στο Δημοτικό Θέατρο Αγρινίου (τηλ. 26410-56.135).

Η βία ποτέ δεν λύνει το πρόβλημα. ΔΗΠΕΘΕ Αγρινίου: Λιουντμίλα Ραζουμόβσκαγια «Αγαπητή Ελένα»

  • «Ξέρω μόνο ένα πράγμα: στην εποχή που ζούμε για να ζεις καλά πρέπει να γίνεις κάθαρμα», κραυγάζουν, αναφερόμενοι στη Ρωσία του ’80, οι νεαροί πρωταγωνιστές στο κείμενο της Λιουντμίλα Ραζουμόβσκαγια «Αγαπητή Ελένα» που παρουσιάζεται σε σκηνοθεσία Κωστή Καπελώνη στο Δημοτικό Θέατρο Αγρινίου. Όπως εξηγεί ο σκηνοθέτης της παράστασης, «το ίδιο πιστεύουν και οι σημερινοί νέοι της Παγκοσμιοποίησης που ‘‘τα σπάνε’’ στους δρόμους. Δεν είναι αλήτες, δεν ζουν στο περιθώριο, δεν αντιμετώπισαν τις δύσκολες συνθήκες της περασμένης γενιάς. Μεγαλωμένοι σε μια κοινωνία που βλέπει τις αξίες της νιότης της να παρακμάζουν, επιστρέφουν σε μακιαβελικές ιδέες και αρχές για να κατακτήσουν αυτό που τους έμαθαν από μικροί να κυνηγούν: Την Επιτυχία. Γι’ αυτούς είναι πολύ χρονοβόρο να αρκεστούν στη ‘‘διαδρομή’’, το μυαλό τους παγιδεύει ο ‘‘στόχος’’».
  • Οι τέσσερις μαθητές της Αγαπητής Ελένας Σερκέγιεβνας, έχοντας αποτύχει στις απολυτήριες εξετάσεις, εισβάλλουν στο σπίτι της καθηγήτριάς τους, όχι για να διεκδικήσουν, αλλά για να αρπάξουν μια δεύτερη ευκαιρία: το κλειδί του χρηματοκιβωτίου όπου φυλάσσονται τα γραφτά τους. Στο χρηματοκιβώτιο οι «μεγάλοι» δεν κρύβουν μόνο τις αποτυχημένες προσπάθειές τους, αλλά και τις αξίες που δεν πρόλαβαν να τους διδάξουν. «Αυτό που ζητάτε είναι ανήθικο» θα τολμήσει να προφέρει η καθηγήτριά τους, που αδυνατεί να καταλάβει τη σχετικότητα της Ηθικής. Η Ελένα όχι μόνο δεν θέλει, αλλά δεν μπορεί να δώσει το κλειδί. Θεματοφύλακας αξιών και ιδανικών που οι μαθητές της δεν κατάφεραν να ενστερνιστούν, θα πολεμήσει μέχρι τέλους για τη διασφάλισή τους. Το χάσμα πραγματικά είναι αγεφύρωτο.
  • Τελικά στο έργο πρωταγωνιστής είναι η επικοινωνία που απουσιάζει. Καμιά πλευρά δεν καταφέρνει να καταλάβει την άλλη. Και το πείραμα αρχίζει… Πειραματόζωα θα γίνουν όλοι τους σε μια βραδιά που θα αλλάξει για πάντα τη ζωή τους. Αντί για το χρηματοκιβώτιο θα ανοίξουν το «κουτί της Πανδώρας», απ’ όπου θα ξεχυθεί η βία για να καταλάβει τις ψυχές και να ποτίσει τις πράξεις. Η βία, που θα γίνει τελικά ο κυρίαρχος του παιχνιδιού. Η βία ποτέ δεν λύνει το πρόβλημα. Συνήθως καταφέρνει να αναβάλει ή και να ματαιώσει τις λύσεις… Τη μετάφραση έκαναν η Βικτώρια και η Ειρήνη Χαραλαμπίδου, τα σκηνικά φιλοτέχνησε ο Βασίλης Ραμμόπουλος, τα κοστούμια σχεδίασε η Ανθία Λοΐζου. Παίζουν οι ηθοποιοί: Ιλιάς Λαμπρίδου, Δημήτρης Κερεστετζής, Μιχάλης Κοιλάκος, Δώρα Σαμψώνα, Νίκος Φραγκιουδάκης [ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ, 13/03/2009]