Monthly Archives: Σεπτεμβρίου 2013

Τι απαντά η Εθνική Βιβλιοθήκη στην αντίδραση των κληρονόμων του Λευτέρη Βογιατζή που προκάλεσε η δωρεά του αρχείου του

Την αντίδραση των κληρονόμων του Λ.Βογιατζή προκάλεσε η δωρεά του αρχείου του
Η απόφαση της συντρόφου του Λευτέρη Βογιατζή, Ειρήνης Λεβίδη, να δωρίσει το πολύτιμο αρχείο του σκηνοθέτη στην Εθνική Βιβλιοθήκη προκάλεσε την αντίδραση των κληρονόμων του. Η Εθνική Βιβλιοθήκη δηλώνει ότι έχει αποδεχθεί την σημαντική δωρεά, χωρίς προς το παρόν να έχει συναφθεί συμφωνητικό. Συγκεκριμένα, όπως αναφέρεται σε επιστολή του δικηγόρου και νομικού εκπροσώπου των κληρονόμων του Λευτέρη Βογιατζή, η απόφαση της Ειρήνης Λεβίδη προκάλεσε την αντίδραση των νόμιμων κληρονόμων του σκηνοθέτη, των παιδιών του αδελφού του, Σταμάτη Βογιατζή -Παναγιώτη Λόταρ Βογιατζή και Μαρία Ιζαμπέλα Τσακ. Να σημειωθεί ότι δεν έχει βρεθεί διαθήκη που να έχει συνταχθεί από τον Λευτέρη Βογιατζή. Συνέχεια

Το πολυβραβευμένο μιούζικαλ «A Chorus Line»

th Palladium

http://www.londonpalladium.org

«Α Chorus Line». Εργο με μακρόχρονη θητεία στο Μπροντγουέι, το πολυβραβευμένο μιούζικαλ «A Chorus Line» παρουσιάζεται σε νέα παραγωγή στο θέατρο του Αντριου Λόιντ-Βέμπερ, για πρώτη φορά μετά τη λονδρέζικη πρεμιέρα του το 1976. Γραμμένο από τον Τόνι Μπένετ και σε μουσική του συνθέτη Μάρβιν Χάμλις, ο οποίος πέθανε πριν από ένα χρόνο, το έργο στρέφεται στους «αφανείς ήρωες» των μιούζικαλ, τους νεαρούς χορευτές και τραγουδιστές που πλαισιώνουν τους διάσημους πρωταγωνιστές των μουσικών παραστάσεων. Την παράσταση σκηνοθέτησε ο έμπειρος Μπομπ Εϊβιαν, ο οποίος είχε χορογραφήσει την αρχική παράσταση (η τωρινή χορογραφία είναι της Μπάαγιορκ Λι). Μεταξύ των πρωταγωνιστών είναι ο Τζον Πάρτριτζ, η Σκάρλετ Στράλεν, η Βικτόρια Χάμιλτον-Μπάριτ, η Λι Ζίμερμαν και ο Γκάρι Γουντ.

«The Pride» του Αλέξι Κέι Κάμπελ

thepride-production-02Τrafalgar Studios

http://www.thepridewestend.com

«The Pride». Το έργο του Αλέξι Κέι Κάμπελ, που πρωτοανέβηκε το 2008 και κέρδισε το βραβείο Ολίβιε, εστιάζει στην τεράστια αλλαγή που σημειώθηκε στη Βρετανία όσον αφορά στην κοινωνική στάση απέναντι στην ομοφυλοφιλία, αντιπαραβάλλοντας τη δεκαετία του ’50 με τη σημερινή εποχή. Το παρελθόν αντιπροσωπεύεται από ένα «τρίγωνο» – τον Φίλιπ, τη σύζυγό του Σίλβια και τον Ολιβερ, με τον οποίο ο Φίλιπ είναι ανομολόγητα ερωτευμένος. Στη σημερινή εποχή έχουμε και πάλι τρία άτομα με τα ίδια ονόματα, μόνο που τώρα ο Φίλιπ και ο Ολιβερ είναι ζευγάρι και η Σίλβια είναι η καλή φίλη του Ολιβερ, στην οποία εξομολογείται τα προβλήματά του. Εύστοχο, αιχμηρό αλλά και διασκεδαστικό, το έργο σκηνοθετήθηκε στο νέο ανέβασμά του από τον Τζέιμι Λόιντ, ο οποίος απέσπασε εξαιρετικές ερμηνείες από τους τρεις ηθοποιούς που ερμηνεύουν τους ήρωες του ’50 αλλά και του σήμερα: τον Χάρι Χάντεν-Πάτον (Φίλιπ), τον Αλ Γουίβερ (Ολιβερ) και τη Χέιλι Ατγουελ (Σίλβια). Εως τις 9 Νοεμβρίου.

Βουτιά στα βαθιά νερά της εξαπάτησης. Μια οξυδερκής κοινωνική κωμωδία για την ανάπτυξη της κουλτούρας της αποζημίωσης

 

l-r-nigel-lindsay-daniel-mays-monica-dolan-in-the-same-deep-water-as-me-at-the-donmar-warehouse-2013-credit-johan-perssonThe Guardian

Το καινούργιο έργο του Νικ Πάιν «The Same Deep Water As Me» («Στα ίδια βαθιά νερά με μένα», στο θέατρο Donmar Warehouse) εκτυλίσσεται σ’ ένα λονδρέζικο δικηγορικό γραφείο που ειδικεύεται στις αγωγές αποζημίωσης για προσωπικές βλάβες, θέμα που πιθανόν να μην ακούγεται θεατρικά ελκυστικό. Είναι όμως μια πολύ οξυδερκής κοινωνική κωμωδία για την εκθετική ανάπτυξη της κουλτούρας της αποζημίωσης, που βασίζεται σε «κατασκευασμένα» ατυχήματα: όχι τόσο ωμή όσο η ταινία του Μπίλι Γουάιλντερ «The Fortune Cookie», αλλά εξαιρετικά διασκεδαστική. Το φιλμ του Γουάιλντερ έδειχνε έναν πανούργο δικηγόρο να εκμεταλλεύεται έναν αφελή πελάτη: ο Πάιν το αντιστρέφει αυτό, δείχνοντας δύο μικροδικηγόρους, τον Χάρι και τον Αντριου, να τους «φέρνει βόλτα» ένας απατεώνας. Oταν ένας παλιός συμμαθητής του Αντριου, ο Κέβιν, εμφανίζεται και τους λέει ότι είναι θύμα μιας σύγκρουσης όπου εμπλέκεται ένα φορτηγό σούπερ μάρκετ, ο Μπάρι οσμίζεται ότι κάτι δεν πάει καλά. Ο Αντριου όμως τον πείθει να αναλάβουν την υπόθεση του οργίλου «θύματος» και στη δίκη η συνήγορος του σούπερ μάρκετ ξηλώνει σιγά σιγά τους απατηλούς ισχυρισμούς του. Συνέχεια

«Καθρέφτης» του Τζορτζ Μπέρναρντ Σο. Το δίλημμα της Κάντιντα αποκαλύπτει πολλά για τον ίδιο

080713223707--candidaThe Guardian
Η «Κάντιντα» του Τζορτζ Μπέρναρντ Σο ήταν παλιότερα ένα έργο με σταθερή θέση στο ρεπερτόριο των θεάτρων, σήμερα όμως σπανίως παίζεται. Είναι κρίμα, γιατί όπως δείχνει η εξαιρετική παραγωγή που σκηνοθέτησε ο Σάιμον Γκόντουιν στο Theatre Royal του Μπαθ, αυτό το έργο του 1895 έχει ακόμα πολλά να μας πει. Προσφέρει ένα ειρωνικό σχόλιο στο «Κουκλόσπιτο» του Ιψεν, έχει μια παράξενη συναισθηματική ένταση και, επιπλέον, μας αποκαλύπτει πολλά για την περίπλοκη ψυχολογία του ίδιου του Σο.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η πλοκή του έργου είναι σε μεγάλο βαθμό τεχνητή. Η Κάντιντα, η κεντρική ηρωίδα, γίνεται το μήλον της Εριδος στον πόλεμο μεταξύ δύο ανδρών. Από τη μια μεριά είναι ο σύζυγός της, ο αιδεσιμότατος Τζέιμς Μορέλ, ένας ρωμαλέος, ισχυρογνώμων χριστιανοσοσιαλιστής· από την άλλη, είναι ο Γιουτζίν Μάρτσμπανκς, ένας ευέξαπτος 18χρονος ποιητής, της ρομαντικής σχολής των προ-ραφαηλιτών. Συνέχεια