«Στη Ρωσία με αγάπη»… από το Λονδίνο

  • Το ανέβασμα του «The Pride» συμπίπτει με τις διαδηλώσεις κατά των ρωσικών «αντι-γκέι» νόμων

The Guardian

Την περασμένη εβδομάδα, το Γουάιτχολ του Λονδίνου γέμισε από διαδηλωτές που διαμαρτύρονταν για τους νέους «αντι-γκέι» νόμους στη Ρωσία. Φαίνεται λοιπόν πως ήταν η πιο κατάλληλη στιγμή για το νέο ανέβασμα από τον Τζέιμι Λόιντ του βραβευμένου έργου του Αλέξι Κέιν Κάμπελ «The Pride», που πρωτοανέβηκε το 2008 και έχει θέμα τις σεισμικές αλλαγές που σημειώθηκαν στη Βρετανία, όσον αφορά τη στάση απέναντι στη σεξουαλικότητα τα τελευταία εξήντα χρόνια. Στο κλείσιμο της αυλαίας, μάλιστα, οι ηθοποιοί κρατούσαν πλακάτ που έγραφαν «Στη Ρωσία με αγάπη!».

Ωστόσο, το έργο του Κάμπελ είναι κάτι πολύ περισσότερο από προπαγάνδα: είναι ένα έργο τέχνης που αντιπαραβάλλει σκηνές από την καταπιεστική δεκαετία του ’50 με άλλες από το πιο απελευθερωμένο, αλλά ακόμη ατελές, παρόν.

Από το παρελθόν έχουμε ένα προβληματικό συναισθηματικό τρίγωνο: ο Φίλιπ (Χάρι Χάντεν-Πάτον) είναι ένας κτηματομεσίτης παντρεμένος με τη Σίλβια (Χέιλι Ατγουελ) αλλά ερωτευμένος, κρυφά και ενοχικά, με τον Ολιβερ (Αλ Γουίβερ), τον συγγραφέα του οποίου τα βιβλία εικονογραφεί η σύζυγός του. Στο παρόν, τα ονόματα είναι τα ίδια αλλά οι χαρακτήρες διαφορετικοί: ο σημερινός Ολιβερ είναι ένας δημοσιογράφος που κινδυνεύει να καταστρέψει τη σχέση του με τον Φίλιπ εξαιτίας του εθισμού του στο ανώνυμο σεξ και που συνεχώς στρέφεται στη φίλη του, τη Σίλβια, για υποστήριξη.

Aναβίωση του ’50

Για μένα η επιτυχία του έργου έγκειται κυρίως στην αναβίωση της μακρινής δεκαετίας του ’50, στον τρόπο που τυπικές συναντήσεις διαποτίζονται με σεξουαλική ένταση. Και τίποτα στις σκηνές του σήμερα δεν μπορεί να συναγωνιστεί τη φρίκη του επεισοδίου, όπου ο φορτωμένος με τύψεις Φίλιπ καταφεύγει σε «θεραπεία μέσω της αποστροφής» για να «γιατρέψει» τη σεξουαλική έλξη προς άλλους άνδρες.

Η εξαιρετικά σκηνοθετημένη παράσταση του Τζέιμι Λόιντ στο Trafalgar Studios του Λονδίνου εξισορροπεί τα δύο μισά του έργου καλύτερα απ’ ό,τι στην πρώτη παρουσίαση στο Royal Court. Η Σίλβια τώρα φαίνεται μια πιο καίρια φιγούρα χάρη στην ικανότητα να δημιουργεί ένα σύνδεσμο ανάμεσα στην πληγωμένη σύζυγο του ’50 και την πιστή φίλη του σήμερα. Ο Χάρι Χάντεν Πάτον καταφέρνει κι αυτός να σφυρηλατήσει μια ανεπαίσθητη σύνδεση ανάμεσα στον Φίλιπ του παρελθόντος και του παρόντος, που κρύβουν αμφότεροι τον πόθο πίσω από μια μάσκα τυπικής ευπρέπειας.

Aλλαγή στα ήθη

Και αν όλα αυτά ακούγονται κάπως σοβαρά κι αγέλαστα, ο Μάθιου Χορν έρχεται να προσφέρει κωμική ανακούφιση παίζοντας έναν «ενοικιαζόμενο» προμηθευτή σεξουαλικών φαντασιώσεων. Αυτός ο τελευταίος ήρωας υπενθυμίζει με οξύτητα ότι στη Βρετανία έχει σημειωθεί μια τεράστια αλλαγή στα σεξουαλικά ήθη –αλλά ακόμα δεν έχουν εξαλειφθεί η ενοχική λαγνεία και οι προκαταλήψεις.

Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ: 25-08-13

Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: