Monthly Archives: Αύγουστος 2013

«Στη Ρωσία με αγάπη»… από το Λονδίνο

  • Το ανέβασμα του «The Pride» συμπίπτει με τις διαδηλώσεις κατά των ρωσικών «αντι-γκέι» νόμων

The Guardian

Την περασμένη εβδομάδα, το Γουάιτχολ του Λονδίνου γέμισε από διαδηλωτές που διαμαρτύρονταν για τους νέους «αντι-γκέι» νόμους στη Ρωσία. Φαίνεται λοιπόν πως ήταν η πιο κατάλληλη στιγμή για το νέο ανέβασμα από τον Τζέιμι Λόιντ του βραβευμένου έργου του Αλέξι Κέιν Κάμπελ «The Pride», που πρωτοανέβηκε το 2008 και έχει θέμα τις σεισμικές αλλαγές που σημειώθηκαν στη Βρετανία, όσον αφορά τη στάση απέναντι στη σεξουαλικότητα τα τελευταία εξήντα χρόνια. Στο κλείσιμο της αυλαίας, μάλιστα, οι ηθοποιοί κρατούσαν πλακάτ που έγραφαν «Στη Ρωσία με αγάπη!».

Ωστόσο, το έργο του Κάμπελ είναι κάτι πολύ περισσότερο από προπαγάνδα: είναι ένα έργο τέχνης που αντιπαραβάλλει σκηνές από την καταπιεστική δεκαετία του ’50 με άλλες από το πιο απελευθερωμένο, αλλά ακόμη ατελές, παρόν. Συνέχεια

Advertisements

Σύγχρονοι θεατές, αρχαία αινίγματα και ο ρόλος του χορού

Πώς γίνεται σήμερα αντιληπτή η τραγωδία; Ποιοι είναι αυτοί που με μια φωνή υποδεικνύουν στους ήρωες τι θα πράξουν;

  • Του Βασιλη Καραποστολη*

Οι κερκίδες των αρχαίων θεάτρων γεμίζουν και πάλι με πλήθη. Οι θεατές προσέρχονται, τακτοποιούνται στις θέσεις τους, παρακολουθούν την παράσταση και επισφραγίζουν το τέλος της με ένα χειροκρότημα, που πιο πολύ και από το να ανταμείβει τους ηθοποιούς, σκεπάζει τις πολλές απορίες που γεννήθηκαν στο κοινό.

Είναι, πράγματι, αδύνατον να μην απορήσει ο σύγχρονος θεατής για τον τρόπο με τον οποίο οι ήρωες στην αττική τραγωδία βιώνουν τα πάθη τους. Τα βιώνουν φωναχτά! Τους βλέπουμε να ανακοινώνουν αυτά που εμείς θα θεωρούσαμε μύχιες υποθέσεις μας, σε μια περίεργη ομάδα συμπολιτών τους που τους περιτριγυρίζει, τους ακούει, τους θέτει ερωτήματα και τους δίνει τη γνώμη της. Είναι ο χορός, αυτό που περισσότερο από οτιδήποτε άλλο δυσκολεύεται να καταλάβει σήμερα ο θεατής. Γιατί να παρουσιάζονται οπωσδήποτε αυτοί οι μεσολαβητές; Γιατί να ανακόπτουν κάθε τόσο τη δράση; Συνέχεια

ΦΕΝΤΕΡΙΚΟ ΓΚΑΡΘΙΑ ΛΟΡΚΑ Οικουμενική, αθάνατη η ποίησή του

 

 

 
  • 19 Αυγούστου 1936 ο Λόρκα δολοφονείται από τους φαλαγγίτες του δικτάτορα Φράνκο

Ανθρωποι, πόθοι, πάθη, έρωτες, αγώνες, παραδόσεις, φύση ήταν ο μαγικός ιστός πάνω στον οποίο ο Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα ύφανε την οικουμενική, αθάνατη ποίησή του. Ο ποιητής, μέσα από την ποίησή του, «τραγούδησε» την αγάπη αλλά και το θάνατο, μίσησε το δεσποτισμό και την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο και όρθωσε το ανάστημά του σε κάθε μορφή αδικίας. Ο Λόρκα καταδίκαζε την καπιταλιστική κοινωνία και όλα όσα είχε σαν συνέπειες – την αδιαφορία για τη δυστυχία, την αποξένωση, τη φτώχεια και το ρατσισμό. Το έργο του απαγορεύτηκε στην Ισπανία μέχρι το 1953, όταν ξαναεμφανίστηκε λογοκριμένο. Μόνο μετά το θάνατο του Φράνκο το 1975, έγινε δυνατό να συζητηθεί δημόσια το έργο και ο θάνατός του.

Ο Λόρκα έβλεπε πέρα από τις περιστάσεις, αναζητώντας μια εξήγηση, με το φόβο πως η δυστυχία γύρω του δεν φαινόταν να έχει καμιά κοινωνική ή ηθική εξήγηση. Στο ποίημα «Τυφλό Πανόραμα της Νέας Υόρκης», έγραφε: «Ο αυθεντικός πόνος που κρατά τα πάντα ξύπνια είναι μια μικροσκοπική, απέραντη φωτιά στα αθώα μάτια άλλων συστημάτων». Ενώ στο «Ξημέρωμα», με θέμα πάλι τη Νέα Υόρκη, έγραφε: «Το ξημέρωμα της Νέας Υόρκης στενάζει στ’ απέραντα κλιμακοστάσια, ψάχνοντας μέσα απ’ τις γωνίες νάρδους από σχεδιασμένη αγωνία. Το ξημέρωμα φτάνει και κανείς δεν το παίρνει στο στόμα του γιατί εκεί δεν έχει αύριο και δυνατότητα ελπίδας». Συνέχεια

«Ασκηση Επίδαυρος – Σύσσημον», παράσταση εν εξελίξει…

 

Copyright: Kamvas Productions

H Εταιρεία Θεάτρου Χώρος – Σίμος Κακάλας παρουσιάζει την παράσταση «Ασκηση Επίδαυρος – Σύσσημον», στις 31 Αυγούστου, στην Επίδαυρο. Η καινούργια δουλειά της ομάδας βασίζεται στο ποιητικό κείμενο του Νίκου Παναγιωτόπουλου, το «Σύσσημον ή Τα Κεφάλαια», που κυκλοφόρησε τα τέλη του 2006. Πρόκειται για ένα ποιητικό κείμενο που καταδύεται στη μνήμη του τόπου, ανατρέχει στην ιστορία της ελληνικής γλώσσας, στην πάλη της καθημερινότητας με τη λογιοσύνη, στην ουσία – τελικά – της Υπαρξης. Το κείμενο αυτό εμπλουτίστηκε με αποσπάσματα από τον Οιδίποδα Τύραννο (μετάφραση Ν. Παναγιωτόπουλου), θέλοντας να μιλήσει για την προσπάθεια του ανθρώπου να οδηγηθεί στην αυτογνωσία. Πρόκειται για μια δουλειά εν εξελίξει, με χορό, ηθοποιούς και μουσικούς επί σκηνής. Μια άσκηση που την ίδια στιγμή είναι παράσταση και η οποία θα συνεχίσει να εξελίσσεται και μετά τη λήξη της.Κείμενα: Αισχύλος, Σοφοκλής, Ευριπίδης, Νίκος Παναγιωτόπουλος (Σύσσημον ή Τα Κεφάλαια). Σκηνοθεσία/ Επεξεργασία κειμένου Σίμος Κακάλας. Κοστούμια Κέννυ ΜακΛέλαν. Μάσκες Μάρθα Φωκά. Φωτισμοί Περικλής Μαθιέλλης. Ηθοποιοί: Ελενα Μαυρίδου, Δήμητρα Κούζα, Δήμητρα Λαρεντζάκη, Βασίλης Παπαγεωργίου, Βαγγέλης Κρανιώτης. Μουσικοί: Κωστής Κυριτσάκης, Γιάννης Παπαδόπουλος, Χρήστος Μπάρμπας. Τιμές εισιτηρίων Ζώνη Α: 15 ευρώ. Ανω διάζωμα: 10 ευρώ. Φοιτητικό, ανέργων, ΑΜΕΑ: 5 ευρώ.

ΕΥΡΩΠΑΙΚΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ «WORLD CRISIS THEATRE». Ο «Κύκλωπας» της κρίσης

Υπάρχει θέατρο για την παγκόσμια οικονομική κρίση; Το ευρωπαϊκό πρόγραμμα Culture «World Crisis Theatre» και το Κέντρο Κλασικού Δράματος και Θεάματος του Παντείου Πανεπιστημίου δίνουν την απάντηση στο τριήμερο φεστιβάλ που θα παρουσιαστεί την Παρασκευή, το Σάββατο και την Κυριακή στο Μικρό Θέατρο της Αρχαίας Επιδαύρου.

Η Ελλάδα συμμετέχει στο φεστιβάλ με το «Cyclops - Survival», την Παρασκευή στις 10.00 μ.μ.

Η Ελλάδα συμμετέχει στο φεστιβάλ με το «Cyclops – Survival», την Παρασκευή στις 10.00 μ.μ.

Στο φεστιβάλ, που «τρέχει» ο δραστήριος θεσμός του Παντείου, ομάδες που ασχολούνται με τις παραστατικές τέχνες από πέντε χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης (Ελλάδα, Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία και Πορτογαλία) ανεβάζουν έργα με κύρια θεματολογία την παγκόσμια οικονομική κρίση.

Με αντικείμενο του προγράμματος την ανάδειξη κοινωνικών φαινομένων και θεμάτων ανθρώπινης συμπεριφοράς που προκύπτουν ως συνέπειες της συνεχιζόμενης οικονομικής κρίσης στην Ευρώπη, η συνεργασία αυτή έχει ως κύριο στόχο την προαγωγή εργαλείων για τη διαμόρφωση της ευρωπαϊκής ταυτότητας μέσα από την τέχνη.

Το φεστιβάλ ξεκινά την Παρασκευή με τη γαλλική συμμετοχή. Ο θεατρικός σκηνοθέτης Μπρούνο Φρέισνετ παρουσιάζει ένα απόσπασμα από το έργο «The Power of Yes» του πολυβραβευμένου Βρετανού συγγραφέα, σεναριογράφου και σκηνοθέτη, Σερ Ντέιβιντ Χέαρ. Πρόκειται για θεατρική μεταφορά της έρευνας που έκανε ο Χέαρ σχετικά με τις επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης και η οποία περιλαμβάνει συνεντεύξεις από κορυφαίους οικονομολόγους, δημοσιογράφους και μεγαλοεπενδυτές, όπως ο Τζορτζ Σόρος. Συνέχεια

«Θερμοκήπιο» δικαστηρίων

  • ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΟΥ ΑΝΙΨΙΟΥ ΤΟΥ ΛΕΥΤΕΡΗ ΒΟΓΙΑΤΖΗ ΠΕΡΙ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ
  • Θέλω να δηλώσω: 1. Οι διαδικασίες αποδοχής της κληρονομιάς του θείου μου Λευτέρη Βογιατζή συνεχίζονται συντεταγμένα με τους ρυθμούς των ελληνικών και γερμανικών δικαστηρίων. 2. Το δεύτερο στάδιο των ενεργειών μας είναι η αποσφράγιση του σπιτιού του θείου μου στην οδό Κομνηνών (το οποίο σφραγίσαμε με εισαγγελική εντολή αμέσως μετά τον…

lefteris vogiatzisΔιαστάσεις παίρνει το θέμα της διαχείρισης της περιουσίας και του πνευματικού έργου του Λευτέρη Βογιατζή, σύμφωνα με επιστολή που έστειλε από τη Γερμανία προς τη Σεμίνα Διγενή ο ανιψιός του σκηνοθέτη Παναγιώτης Σταμ. Βογιατζής και η οποία είδε το φως της δημοσιότητας.

Ο Παναγιώτης Βογιατζής αναφέρει σχετικά:

Με μεγάλη μου λύπη παρακολουθώ, μέσω του Διαδικτύου, αλλά και ενημερώνομαι προσωπικώς από τον πληρεξούσιο δικηγόρο μου στην Ελλάδα την ύπαρξη μιας εσκεμμένης δραστηριότητας η οποία έχει σχέση με την αντιμετώπιση του πνευματικού έργου του θείου μου, Λευτέρη Βογιατζή, από πρόσωπα που ουδεμία συγγενική ιδιότητα έχουν με τον θείο μου με σκοπό να αποπροσανατολίσουν την κοινή γνώμη και τα ΜΜΕ για ίδιον όφελος.

Θέλω να δηλώσω:
1. Οι διαδικασίες αποδοχής της κληρονομιάς του θείου μου Λευτέρη Βογιατζή συνεχίζονται συντεταγμένα με τους ρυθμούς των ελληνικών και γερμανικών δικαστηρίων.
2. Το δεύτερο στάδιο των ενεργειών μας είναι η αποσφράγιση του σπιτιού του θείου μου στην οδό Κομνηνών (το οποίο σφραγίσαμε με εισαγγελική εντολή αμέσως μετά τον θάνατό του) και η εκκαθάριση της αστικής μη κερδοσκοπικής εταιρείας που στεγάζεται στο Θέατρο της οδού Κυκλάδων, ώστε να αποπληρωθούν οι οφειλές που τυχόν βαρύνουν τον θείο μου.
3. Ο επόμενος άμεσος στόχος μου είναι η ψηφιοποίηση του αρχείου, η βιβλιοθήκη του Λευτέρη Βογιατζή, η μουσική βιβλιοθήκη και το αρχείο του πατέρα μου Σταμάτη Βογιατζή. Ο φορέας που θα το διαχειρίζεται θα στεγαστεί στην οικία της Ανδρου (Στραπουργιές), ενώ τα αρχεία και οι βιβλιοθήκες θα στεγαστούν σε χώρο της Αθήνας που θα ανακοινωθεί σε συνέντευξη Τύπου.

Οποιαδήποτε ενέργεια (παράνομη αποσφράγιση οικίας ή κατάληψη περιουσιακών στοιχείων του Λευτέρη Βογιατζή) προσβάλλει το νομικό καθεστώς των ελληνικών δικαστηρίων, τη μνήμη και το έργο του Λευτέρη Βογιατζή, θα καταγγελθεί και θα διωχθεί αυτοφώρως ενώπιον της ελληνικής Δικαιοσύνης.

Παναγιώτης Σταμ. Βογιατζής

«Ετρεξε» σαν το αθάνατο νερό

  • Ηταν μια αλλιώτικη «Γκόλφω», που πήρε άξια τη θέση της στο πρόγραμμα των φετινών Επιδαυρίων. Μαύρα κοστούμια, μαύρο σκηνικό, κλαρίνα, υψηλή ποίηση και εξαιρετικές ερμηνείες
  • Της Εφης Μαρίνου, Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ, 19/08/13

getFile31«Τρέξε Τάσο!». Και ο Γιάννης Βογιατζής τρέχει. Τρέχει προς τα πεύκα, πίσω από την ορχήστρα του αρχαίου θεάτρου. Είναι ο τρίτος Τάσος, ο σημερινός, ο αγαπημένος της Γκόλφως όσα χρόνια κι αν έχουν περάσει…

Την είδαμε τον χειμώνα στη Σκηνή Ρεξ του Εθνικού Θεάτρου. Το βουκολικό κωμειδύλλιο «Γκόλφω», γραμμένο σε δεκαπεντασύλλαβο το 1893 από τον Σπυρίδωνα Περεσιάδη, έγινε επιτυχία. Την περασμένη Παρασκευή, η «Γκόλφω» κατάκτησε και την Επίδαυρο.

Περισσότεροι από πέντε χιλιάδες θεατές παρακολούθησαν την παράσταση του Νίκου Καραθάνου -ανάμεσά τους αρκετοί που την έβλεπαν για δεύτερη φορά- που παρουσιάστηκε σε συμπαραγωγή με το Ελληνικό Φεστιβάλ, και την απόλαυσαν. Κι αυτό δεν φάνηκε μόνο στο χειροκρότημα του φινάλε, αλλά και στη διάρκεια της παράστασης.

Μια μικρή μπάντα έπαιζε έξω από το «Ξενία» καλωσορίζοντας σε μια παράσταση ξεχωριστή. Γιατί, τυπικά, η «Γκόλφω» στην Επίδαυρο -έτσι όπως την έχουμε συνηθίσει-, συνιστά ένα… αλλόκοτο θεατρικό γεγονός. Κι όμως, αυτή η «Γκόλφω» απέδειξε ότι ανήκει δικαιωματικά στο ρεπερτόριο των Επιδαυρίων. Συνέχεια

Τραγωδία στο τέλος της αποικιοκρατίας. Το όραμα και οι αγώνες του Πατρίς Λουμούμπα για τη δημιουργία του Κονγκό

13congo1707prodThe Guardian

Οι ταραχές που ακολούθησαν την ανεξαρτησία του Κονγκό είχαν εμπνεύσει τον Τζον Αρντεν να γράψει το έργο «Η τελευταία καληνύχτα του Αρμστρονγκ», το 1964. Δύο χρόνια αργότερα, ο Αϊμέ Σεζέρ, ο ποιητής και δραματουργός από τη Μαρτινίκα, άγγιξε τα ίδια γεγονότα στο εκπληκτικό έργο του «A Season in the Congo», που τώρα έκανε τη βρετανική του πρεμιέρα στο Young Vic του Λονδίνου, σε μετάφραση του Ραλφ Μάνχαϊμ και σκηνοθεσία του Τζο Ράιτ. Είναι μια εξαιρετική παραγωγή που θα πρέπει να προσελκύσει όσους αγαπούν το πολιτικό θέατρο. Και επίσης, με δεδομένο ότι περιέχει μια τρομερή ερμηνεία από τον Τσίουετελ Ετζιόφορ, όσους απλώς απολαμβάνουν την καλή ηθοποιία.

Ο στόχος του Σεζέρ σ’ αυτό το μεγάλο, φιλόδοξο έργο ήταν να ιχνηλατήσει τη διαδικασία εξόδου από την αποικιοκρατία και να δημιουργήσει έναν τραγικό ήρωα στο πρόσωπο του Πατρίς Λουμούμπα. Βλέπουμε αρχικά τον Λουμούμπα το 1955, όταν είναι πωλητής μπίρας και πολιτικός ακτιβιστής στο Βελγικό Κονγκό. Τον Ιούνιο του 1960, έχει πλέον γίνει ο πρώτος πρόεδρος του νέου ανεξάρτητου κράτους. Ο Λουμούμπα επιτίθεται αμέσως στις βελγικές αποικιοκρατικές δομές και εγκαθιστά τον παλιό του σύμμαχο, Τζόζεφ Μομπούτου, ως αρχηγό του στρατού. Εχει όμως να αντιμετωπίσει την απόσχιση της πλούσιας σε ορυκτά επαρχίας της Κατάνγκα, την επέμβαση από βελγικά στρατεύματα και την κατάρρευση του ονείρου του για ένα ενωμένο Κονγκό. Το 1961, ο Λουμούμπα δολοφονείται και ο θάνατός του οδηγεί στην 32χρονη δικτατορία του Μομπούτου.
Συνέχεια

Απεβίωσε ο Πολωνο-γάλλος συγγραφέας Σλάβομιρ Μρόζεκ

mrozek_2Ο πολωνο-γάλλος δραματουργός, συγγραφέας και σκιτσογράφος Σλάβομιρ Μρόζεκ απεβίωσε σήμερα το πρωί στη Νίκαια της Γαλλίας, σε ηλικία 83 ετών, αναφέρουν σε ανακοίνωσή τους οι εκδοτικοί οίκοι του, οι Noir sur Blanc και Wydawnictwo. Γεννημένος στις 29 Ιουνίου 1930 στο Μπορζέτσιν, κοντά στην Κρακοβία (νότια Πολωνία), ο Σλάβομιρ Μρόζεκ άρχισε να γράφει για τις εφημερίδες και τα θέατρα της Πολωνίας υιοθετώντας το μαύρο χιούμορ και το παράλογο. Το 1963 φεύγει από την Πολωνία και αποφασίζει να εγκατασταθεί πρώτα στην Ιταλία και στη συνέχεια στη Γαλλία, όπου δημοσιεύει το 1968 μια επιστολή διαμαρτυρίας εναντίον της εισβολής των στρατευμάτων του Συμφώνου της Βαρσοβίας στην Τσεχοσλοβακία. Ζητεί τότε πολιτικό άσυλο στη Γαλλία και δέκα χρόνια αργότερα παίρνει τη γαλλική υπηκοότητα. Συνέχεια

Η Γκόλφω και ο Τάσος στην Επίδαυρο. Στις 16 Αυγούστου στο αρχαίο θέατρο, σε σκηνοθεσία Ν. Καραθάνου.

H τραγική ιστορία της Γκόλφως και του Τάσου, δύο νέων που ζουν και ερωτεύονται σε ένα ορεινό χωριό του Χελμού, κοντά στα Υδατα της της Στύγας και την πύλη για τον Κάτω Κόσμο, ζωντανεύει για μια βραδιά στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου. Η παράσταση του Εθνικού Θεάτρου, που παρουσιάστηκε με επιτυχία από τον περασμένο Μάρτιο στη σκηνή «Μαρίκα Κοτοπούλη» (θέατρο Ρεξ), αποτελεί μια σύγχρονη εκδοχή του βουκολικού δραματικού ειδυλλίου του Σπυρίδωνος Περεσιάδη σε σκηνοθεσία Νίκου Καραθάνου και σκηνικά-κοστούμια Ελλης Παπαγεωργακοπούλου. Διατηρείται ο δεκαπεντασύλλαβος και η ιδιαίτερη γλώσσα του συγγραφέα, ο οποίος σκιαγραφεί μια εξιδανικευμένη εικόνα της ελληνικής υπαίθρου στα τέλη του 19ου αιώνα. Το έργο γράφτηκε και πρωτοπαρουσιάστηκε στο θέατρο το 1893, κερδίζοντας αμέσως το κοινό, ενώ το 1914 μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο. Συνέχεια