ΘΕΑΤΡΟ «ΧΥΤΗΡΙΟ» Μια «κιβωτός» στο δάσος

  • Κυνικό χιούμορ, πρόκληση και κοφτερή γλώσσα στο «Τέλος του καλοκαιριού», όπου μια παρέα φίλων δοκιμάζει τα όρια των αντοχών της σε μία ξύλινη παράγκα

«Το τέλος του καλοκαιριού» αγγίζει το θέμα του ρατσισμού σε όλες του τις μορφές

«Το τέλος του καλοκαιριού» αγγίζει το θέμα του ρατσισμού σε όλες του τις μορφές

Eνα έργο σκληρό, προκλητικό, βίαια ποιητικό, με γλώσσα κοφτερή και σοκαριστική και ταυτόχρονα τρυφερή και αληθινή, με κυνικό και αφοπλιστικό χιούμορ, «Το τέλος του καλοκαιριού» του Γιώργου Ηλιόπουλου, η καινούργια παραγωγή της ομάδας «Poisoned by the small fish» παρουσιάζεται στο θέατρο «Χυτήριο», κάθε Δευτέρα και Τρίτη, έως τις 14 Αυγούστου. To έργο πραγματεύεται την ανάγκη μας να κυνηγήσουμε τα όνειρά μας , την ανάγκη αγάπης και της αποδοχής κάθε ανθρώπου, της φυγής από την πραγματικότητα.

Ταυτόχρονα αγγίζει το θέμα του ρατσισμού σε όλες του τις μορφές (κοινωνικού, ταξικού, εικόνας, φυλής, προέλευσης). Καθοριστικός άξονας της παράστασης είναι η διαπίστωση πως όλοι είμαστε ικανοί για όλα όταν περάσουμε τα όρια των αντοχών μας.

Στο δάσος μιας επαρχιακής πόλης, μια ιδιαίτερη παρέα φίλων που μεγάλωσαν μαζί έχουν ένα καταφύγιο: την «Κιβωτό», μια ξύλινη παράγκα πάνω σε ένα δέντρο. Για τον Χρήστο , την αδελφή του την Αγγελική – που όνειρό της είναι να γίνει τραγουδίστρια, τη Μαρία – μια Ρωσοπόντια κομμώτρια, τον Αλέκο – ένα παρατημένο παιδί (γι’ αυτό και όλοι τον λένε Κοπρίλο ) και τη Γιάννα – μια προκλητικά επιθετική κοπέλα, η Κιβωτός είναι κάτι παραπάνω από μία παράγκα.

Είναι ένα μέρος αποκομμένο από τη ζωή της πόλης τους, όπου μπορούν να είναι ελεύθεροι. Μπορούν να είναι οι εαυτοί τους. Η αποψινή βράδια είναι ιδιαίτερη. Ο Χρήστος -ένας μαθητής που έχει μείνει πολλές φορές στην ίδια τάξη- κατορθώνει το ακατόρθωτο: περνά στην Ιατρική. Την άλλη μέρα αυτός και η αδελφή του πάνε στην Αθήνα.

Γι’ αυτό η παρέα του έχει ετοιμάσει μια αποχαιρετιστήρια γιορτή. Ο Χρήστος πιστεύει πως πρέπει να κλείσει τους λογαριασμούς του πριν φύγει… Τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Γιώργος Ηλιόπουλος.

Παίζουν: Σίσσυ Αναστασιάδη, Αγγελος Θεοφίλου, Δημήτρης Μαγκλάρας, Μάρδη Μηλιαρά, Γεωργία Μπεκιάρη, Αλέξανδρος Παπατριανταφύλλου, Εύα Πετρίδη.

«Ο κόσμος είναι σφαίρα και γυρίζει»
Πόσο μακριά μας φαίνεται η εποχή που ένα παιδί ζητούσε «…μια σταξιά λάδι στο γυαλί»; Μήπως η κοινωνία μας εχθρεύεται ακόμα και περιθωριοποιεί τις ανύπαντρες γυναίκες; Και πόσο απέχει η σύγχρονη πραγματικότητα από το «δεν επετράπη εις τον Δερβίσην, τον ανέστιον, τον πλάνητα, να μείνη, επί τη προφάσει ότι έπαιζε το νάι [?] κ’ έφυγε.

Πού να υπάγη»; Μια διαφορετική ματιά πάνω σε τρία αθηναϊκά διηγήματα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, το «Πατέρας στο σπίτι», το «Χωρίς στεφάνι» και το «Ο ξεπεσμένος δερβίσης», γραμμένα στα τέλη του 19ου αιώνα, δίνεται μέσα από την παραγωγή «Ο κόσμος είναι σφαίρα και γυρίζει» σε σκηνοθεσία Λάμπρου Τσάγκα, που παρουσιάζεται, έως τις 2 Αυγούστου, στην αυλή του θεάτρου «Χυτήριο».

Σε μια λιτή, εικαστική παράσταση αναδεικνύεται η διαχρονικότητά των κειμένων του Σκιαθίτη συγγραφέα, η βαθιά ποιητικότητά τους και η άρρηκτη σύνδεσή τους με το σήμερα.

Τα σκηνικά- κοστούμια φιλοτέχνησε η Χριστίνα Οικονόμου και η μουσική είναι του Φίλιππου Περιστέρη. Παίζουν: Λ. Τσάγκας, Δ. Καλαχώρα, Γ. Κατινάς.

ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΚΑΡΑΛΗ, ΕΘΝΟΣ, 28/7/2012

Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: