Στις αυλές των θαυμάτων η παράσταση αρχίζει

  • Στους κοινόχρηστους χώρους του Εθνικού Θεάτρου, του κτιρίου Τσίλερ, σε «Κοινή Θέα» από τους γείτονες

Της Ολγας Σελλα, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 20/5/2012

Είναι οι ανάγκες της κρίσης για χαμηλότερο κόστος; Είναι η διάθεση των καλλιτεχνών να κάνουν κάτι διαφορετικό; Είναι το ελληνικό καλοκαίρι που επιτρέπει την εξωστρέφεια; Ισως είναι όλα μαζί. Πάντως, όλο και περισσότερο, όλο και συχνότερα, θεατρικές ομάδες και θεατρικοί οργανισμοί επιλέγουν να στήσουν τις δουλειές τους -παραστάσεις, περφόμανς, χάπενινγκ, συζητήσεις- σε εξωτερικούς χώρους κτιρίων. Αλλες με ελεύθερη είσοδο, άλλες με πολύ χαμηλό εισιτήριο. Και οι σύγχρονες αυλές των θαυμάτων στήνονται, όχι τυχαία, σε υποβαθμισμένες περιοχές της Αθήνας και οι καλλιτέχνες καλούν τους πολίτες να επισκεφθούν ή να περπατήσουν σε δρόμους της πόλης με αφορμή ένα θέαμα.

Την αρχή έκανε την περασμένη εβδομάδα το Εθνικό Θέατρο. Αξιοποίησε με τον καλύτερο τρόπο την αυλή πίσω από το κτίριο Τσίλερ, ανέσυρε από τις αποθήκες του παλιά σκηνικά και κάλεσε καλλιτέχνες. Οι θεατές έμπαιναν από την οδό Κουμουνδούρου, χωρίς εισιτήριο. Περπατούσαν στους ανισόπεδους διαδρόμους που είχε στήσει η αρχιτεκτονική ομάδα Architecture for Humanity Athens, αγόραζαν τα ποτά τους από το υπαίθριο μπαρ, έπαιρναν θέση στις μικρές ξύλινες εξέδρες. Ο χώρος είχε πρασινίσει από τα φυτά που πρόσφερε ο Δήμος Αθηναίων. Οι κάτοικοι των γύρω πολυκατοικιών έχουν ήδη πάρει θέσεις στα μπαλκόνια. Αλλοι περαστικοί, κυρίως μετανάστες, στέκονται στα εξωτερικά κάγκελα. «Ηταν μια ανάγκη να συνδέσουμε τις τέχνες, το θέατρο, τη μουσική, τα εικαστικά, την αρχιτεκτονική», λέει στην «Κ» πριν ξεκινήσει η βραδιά η Ελένη Κούκου, η οποία είχε με την Κατερίνα Τσέλιου την ιδέα για την αναμόρφωση της αυλής και την εικαστική επιμέλεια. «Κοινή θέα» ονόμασαν την ιδέα τους, και μέχρι τώρα δείγματα είχαμε δει στους εσωτερικούς κοινόχρηστους χώρους του Εθνικού Θεάτρου. Τώρα η «Κοινή Θέα» βγήκε στην αυλή, σε… κοινή θέα από τους γείτονες του Εθνικού. «Είχαμε να διαχειριστούμε διαφορετικά πράγματα και φέραμε στην αυλή διαφορετικές τέχνες με μηδέν κόστος». Και έχει την πεποίθηση ότι «με απλούς τρόπους μπορείς να αλλάξεις τη διάθεση των κατοίκων αυτής της πόλης».

Η Παρασκευή 10 Μαΐου ήταν η μέρα της Αποστολίας Παπαδαμάκη να παρουσιάσει την περφόμανς της, μια διαδρομή σε ιστορικά κοστούμια παραστάσεων του Εθνικού που φορούσε το ένα πάνω από το άλλο στη διαδρομή της. Μια διαδρομή που σύντομα οδήγησε έξω από την αυλή, με το κοινό πίσω της, στους δρόμους γύρω από το Εθνικό και τον Αγιο Κωνσταντίνο. Εντάσσοντας στη διαδρομή της και τους μετανάστες που συνάντησε σε ένα παγκάκι της πλατείας Αγίου Κωνσταντίνου. Ηταν μια διαφορετική διαδρομή στην πόλη. Ηταν μια ακόμα απόδειξη για την καθοριστική συμβολή της τέχνης στο ζωντάνεμα αυτής της πόλης.

H «Αγγέλα» στην αυλή

Στην αυλή ετοιμάζεται να βγει και μια ακόμα καλλιτεχνική προσπάθεια. Στην αυλή ενός παλιού σπιτιού επί στης οδού Κεραμεικού 28, στο Μεταξουργείο, ο σκηνοθέτης Ενκε Φεζολάρι θα στήσει από τις 7 Ιουνίου το σκηνικό της «Αγγέλας» του Γιώργου Σεβαστίκογλου. «Ηθελα η παράσταση να παιχτεί στον δρόμο και σε δύσκολες περιοχές. Ποιες είναι οι σύγχρονες Αγγέλες; Αυτές οι γυναίκες δεν είναι; Θέλαμε έναν χώρο που να έχουν όλοι πρόσβαση και φυσική σκηνογραφία», προσθέτει. Και μέσα στην οπτική του είναι η προσπάθεια να ζωντανέψει αυτή η πόλη, «να μην την αφήσουμε να ρημάξει». Στη διαδικασία της πρόβας μετέχει όλη η γειτονιά. «Μια μέρα, μια ηθοποιός, για τις ανάγκες του έργου φώναξε “βοήθεια” και αμέσως έφτασαν αστυνομικοί να δουν τι τρέχει. Γι’ αυτό ήθελα να τελειώνει η παράσταση με τη δύση του ήλιου, σαν να παρακολουθούμε τον ρυθμό των ανθρώπων που ζουν εκεί». Και διευκρινίζει ότι ο θεατής με τον ηθοποιό είναι μια παρέα, δεν φωτίζεται κανείς. Ενα μπουλούκι, μια παρέα είμαστε όλοι» λέει λίγο πριν ξεκινήσει για την πρόβα.

Στο «Συνεργείο»

Η Γιολάντα Μαρκοπούλου είναι μια νέα γυναίκα, που έχει ήδη δώσει δείγματα της δουλειάς της με την ομάδα «Συνεργείο», στο Μεταξουργείο. Ομως ήδη έχουν εντάξει τους κατοίκους της γειτονιάς σε ό, τι κάνουν. «Θέλουμε να έχουμε ανοικτές τις πόρτες μας στη γειτονιά, γι’ αυτό επιλέξαμε το Μεταξουργείο». Αυτή τη φορά θα… μετακομίσει λίγο μέχρι την πλατεία Αυδή, στην αυλή ενός αθηναϊκού σπιτιού, στην οδό Γιατράκου 2, όπου θα παρουσιάσει από τις 24 Μαΐου «Το χώμα» του Χοσέ Ραμόν Φερναντέζ. Εχει να αφηγηθεί πολλά περιστατικά συμμετοχής των κατοίκων της περιοχής, άλλα ευτράπελα, άλλα συγκινητικά. Οπως πέρυσι, όταν παρουσίαζε το έργο «Μάγισσες» του Παπαδιαμάντη. «Από ένα παραθυράκι, βγήκε μία από τις γυναίκες που εργάζεται στον διπλανό οίκο ανοχής. Κάθισε σιωπηλά επί ώρα και παρακολουθούσε».

Υποστηρίζει με πάθος ότι μέρος της δουλειάς των καλλιτεχνών είναι να βρίσκουν τρόπους να δημιουργούν ιδιαίτερα σε δύσκολους καιρούς. «Δεν θέλω να επαναλαμβάνω ό, τι έχω κάνει, θέλω να προχωράω». Και αυτή η διάθεση την οδήγησε στην αυλή της οδού Γιατράκου 2.

Advertisements
Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: