Η Φαύστα αντιστέκεται με τη «διαστροφή της γλώσσας»

Ο Θανάσης Παπαγεωργίου θυμάται την πρώτη του επαφή με τον Μποστ με αφορμή την επαναφορά της παράστασης στη «Στοά»

Λήδα Πρωτοψάλτη και Θανάσης Παπαγεωργίου πρωταγωνιστούν στη  Φαύστα  που παρουσιάζεται στη  Στοά

Λήδα Πρωτοψάλτη και Θανάσης Παπαγεωργίου πρωταγωνιστούν στη «Φαύστα» που παρουσιάζεται στη «Στοά»

Η ιστορία είναι γνωστή: η οικογένεια έχασε την κόρη της που πνίγηκε στη θάλασσα, αλλά στο ψάρεμα ο μπαμπάς έπιασε ένα μεγάλο ψάρι που είχε μέσα στην κοιλιά του το μικρό κοριτσάκι. Κι ενώ η οικογένεια ετοιμάζεται να γιορτάσει το χαρμόσυνο γεγονός, το κοριτσάκι, το Ριτσάκι, εξολοθρεύεται από τους γάτους επειδή μύριζε ψαρίλα.

Μια άλλη οικογένεια, που της έτυχε ακριβώς η ίδια περίπτωση με τον γιο τους, έρχονται να ζητήσουν σε γάμο το ομοιοπαθές κοριτσάκι αλλά πληροφορούνται τον χαμό του και φεύγουν άπραγοι. Hθικό δίδαγμα; Πρέπει να πλενόμαστε καλά γιατί όποιος δεν πλένεται κινδυνεύει από πολλά! Δεν χρειάζεται να πούμε ότι αναφερόμαστε στον Μποστ και τη «Φαύστα» του, την «Απωλεσθείσα κόρη», την οποία ο Θανάσης Παπαγεωργίου επαναφέρει στη σκηνή του θεάτρου «Στοά», από τις 13 Οκτωβρίου, ολοκληρώνοντας με τη συγκεκριμένη παραγωγή τον εορτασμό για τα 40 χρόνια λειτουργίας του θεάτρου. Η παράσταση υπήρξε από τις μεγαλύτερες επιτυχίες της σκηνής του Ζωγράφου και έθεσε τη βάση της πολυετούς και επιτυχημένης συνεργασίας τους, ενώ η Λήδα Πρωτοψάλτη, ιδανική ερμηνεύτρια των ηρωίδων του Μποστ, ξαναφοράει το κοστούμι της πρωταγωνίστριας.

Ο Θανάσης Παπαγεωργίου θυμάται την πρώτη του επαφή με τον Μποστ (Μέντη Μποσταντζόγλου). «Πρώτη φορά ασχοληθήκαμε με τον Μποστ το καλοκαίρι του 1987, όταν ο παραγωγός Βαγγέλης Λιβαδάς αποφάσισε να γιορτάσει τα σαράντα χρόνια της παρουσίας του Μέντη Μποσταντζόγλου με την παραγωγή «40 χρόνια Μποστ» στο καλοκαιρινό θέατρο «Σμαρούλα» της οδού Ευελπίδων. Αμέσως μετά, τον χειμώνα του ίδιου χρόνου, ανεβάσαμε στη «Στοά» τη «Φαύστα» που παίχτηκε ολόκληρη τη χρονιά». Η παραγωγή αποτέλεσε τη βάση για μια πολυετή συνεργασία με πολύ μεγάλες επιτυχίες («Μήδεια», «Ρωμαίος και Ιουλιέτα», «Ακούω ήχον κώδωνος»). Γι’ αυτό σε αυτά τα γενέθλια η «Στοά» τιμά ταυτόχρονα και τον «σπουδαίο συγγραφέα», με την επανάληψη μιας πολύ παλιάς επιτυχίας τους. «Η επιλογή του συγκεκριμένου συγγραφέα δεν έγινε τυχαία. Υπήρξε από τους πιο αγαπητούς συνεργάτες μας», εξηγεί ο Παπαγεωργίου.

Επικαιρότητα

Η Φαύστα αντιστέκεται με τη «διαστροφή της γλώσσας»

Στα τέλη του ’63 ο Μποστ αρχίζει να γράφει τη «Φαύστα». Λέει ο ίδιος: «Εκείνο τον καιρό παίζονταν στο θέατρο κάποια επιθεωρησιακά μου κείμενα. Μέρα με την ημέρα έβλεπα όμως το έργο μου να αδυνατίζει, γιατί καινούργια θέματα της επικαιρότητας έκαναν τον κόσμο να βαριέται τα θέματά μου. Τότε ήταν που πείσμωσα κι αποφάσισα να γράψω ένα έργο διαχρονικό. Και τι θα μπορούσε να αντέξει περισσότερο στον χρόνο από την ιστορία ενός κοριτσιού που πάει να κολυμπήσει και το καταπίνει ένα ψάρι?». Το γράψιμο ολοκληρώνεται αρχές του ’64. Ο πλήρης τίτλος του είναι «Φαύστα ή Η απωλεσθείς κόρη» κι ανεβαίνει τον Μάη του ’64. Αποσπά πρωτοφανώς καλές κριτικές, μα ο κόσμος δεν πολυπηγαίνει να τη δει. Λέει ο Μποστ: «Μη νομίζετε πως το έργο έπιασε αμέσως. Η γλώσσα του και ο παραλογισμός του θέματός του ξένισαν τον κόσμο». Η επιτυχία ήλθε από τη Θεσσαλονίκη, όπου ταξίδεψε αμέσως μετά.

Από τότε, ήδη η τεχνική του στο θεατρικό γράψιμο παραμένει αναλλοίωτη. Τεχνική του είναι ο περίφημος «ηθελημένος πλατειασμός», όπως δηκτικότατα τον είχε ονομάσει, επειδή πολλές φορές οι κριτικοί του γράψανε πως πλατειάζει και πως θα μπορούσε να το ‘χει γράψει αλλιώς αυτό ή το άλλο σημείο.

«Ο σουρεαλισμός, ο γνωστός δεκαπεντασύλλαβος, οι ήρωες που μοιάζουν με τα σκίτσα του, αλλά κυρίως η υπόγεια κριτική που κάνει έμμεσα στον Ελληνα μικροαστό, είναι τα στοιχεία εκείνα που κάνουν το έργο του Μποστ να αποτελεί ένα από τα σπουδαιότερα δείγματα ενός θεάτρου που δεν υπήρξε όμοιο στην Ελλάδα», σύμφωνα με τον Θανάση Παπαγεωργίου. Ο Μποστ πιστεύει πως αυτό που κάνει τη «Φαύστα» να αντιστέκεται στον χρόνο είναι αναμφισβήτητα: «Η διαστροφή της γλώσσας. Γιατί ούτε και για τον Βασιλιά Ληρ πρόκειται ούτε κομίζει τίποτα μηνύματα! Μη γελιέσαι. Ο,τι είναι παλιό περιστοιχίζεται από μία αίγλη, ένα μυθικό σύννεφο. Εκείνα τα χρόνια ήταν δύσκολα». Τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Θανάσης Παπαγεωργίου, το σκηνικό και τα κοστούμια είναι του Μποστ (υλοποίηση Λέα Κούση) και η μουσική του Βασίλη Δημητρίου.

Παίζουν: Λήδα Πρωτοψάλτη, Εύα Καμινάρη, Θανάσης Παπαγεωργίου, Κοραλία Τσόγκα, Νίκη Χαντζίδου, Παναγιώτης Μέντης, Βάσω Ορκοπούλου.

«Ο ελέφας»
Την ίδια σεζόν θα παρουσιαστεί στο θέατρο «Στοά» και το πρώτο θεατρικό του γιου του Μποστ, Κώστα Βοσταντζόγλου, «Ο ελέφας», το οποίο θα αποτελέσει το δεύτερο έργο της περιόδου.

ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΚΑΡΑΛΗ, ΕΘΝΟΣ, 5/10/2011

Advertisements
Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: