Monthly Archives: Σεπτεμβρίου 2011

15 χώρες στο Φεστιβάλ Κουκλοθεάτρου Κιλκίς

POSTER_final_2a

Στην εφηβεία μπαίνει φέτος το Διεθνές Φεστιβάλ Κουκλοθεάτρου και Παντομίμας, που γίνεται 13 ετών. Ξεκινά αύριο και ως τις 16 Οκτωβρίου θα φιλοξενήσει καλλιτέχνες από 15 χώρες (Ελλάδα, Ιταλία, Βραζιλία, Χιλή, Ελβετία, Ισπανία, Ρωσία, Αυστραλία, Πολωνία, Αργεντινή, Μ. Βρετανία, Γερμανία, Πορτογαλία, Ουγγαρία και Βουλγαρία).

Οπως κάθε 13άχρονος, έτσι και το φεστιβάλ του Κιλκίς, θέλει το χαρτζιλίκι του. Και το έλαβε από το ΕΣΠΑ. Πήρε 980.000 ευρώ για τις διοργανώσεις από φέτος μέχρι και το 2015. Σύμφωνα με τον καλλιτεχνικό διευθυντή του φεστιβάλ, Χουάνχο Κοράλες, οι γραφειοκρατικές δυσκολίες τελείωσαν μόλις στις 19 Σεπτεμβρίου και το φεστιβάλ ετοιμάστηκε με την ψυχή στο στόμα, χωρίς προχειρότητες όμως.

Τα προηγούμενα χρόνια το φεστιβάλ συμμετείχε σε ανάλογα φεστιβάλ στα Ιεροσόλυμα, στο Κέιπ Τάουν και στο Μπιλμπάο, άνοιξε τα σύνορα για τους ελληνικούς θιάσους και τα έργα τους και έβαλε το σπόρο για μελλοντικές συνεργασίες. Φέτος γίνεται και πάλι η συνάντηση των νέων κουκλοπαικτών και όσοι διακριθούν θα δείξουν τη δουλειά τους σε κάποιο ανάλογο φεστιβάλ από αυτά που γίνονται σε Κωνσταντινούπολη, Σόφια, Μπιλμπάο και Κέιπ Τάουν.

Υπάρχουν πρωινές παραστάσεις για τα σχολεία με εισιτήριο 4 ευρώ, ενώ οι παραστάσεις θα απλωθούν σε νηπιαγωγεία, και χωριά. Οι παραστάσεις θα δοθούν στο Συνεδριακό Κέντρο και στην Κεντρική Βιβλιοθήκη του Κιλκίς και στους δρόμους της πόλης. Υπάρχει επίσης και πρόγραμμα παράλληλων εκδηλώσεων με εργαστήριο για το κοινωνικό θέατρο για 60 μαθητές, 3 σεμινάρια -εργαστήρια για εκπαιδευτικούς και εμψυχωτές, εργαστήρια στα δημοτικά σχολεία του Κιλκίς, 3 master classes, έκθεση με την ιστορία του κουκλοθεάτρου στις 5 ηπείρους και διημερίδα για το κοινωνικό θέατρο.

Σ.Α.
Ελευθεροτυπία, 29/9/2011

Σέξπιρ σε 36 + 1 γλώσσες

Ο «ΠΕΡΙΚΛΗΣ» ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ ΣΥΜΜΕΤΕΧΕΙ ΣΤΙΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ ΣΤΟ GLOBE THEATRE

Της ΙΩΑΝΝΑΣ ΚΛΕΦΤΟΓΙΑΝΝΗ
Ελευθεροτυπία, Πέμπτη 29 Σεπτεμβρίου 2011
Ο Σέξπιρ σε ένα πρωτοφανές θεατρικό γλέντι, για κάθε γούστο και κάθε… γλώσσα: σε 37 γλώσσες και διαλέκτους -ακόμη και σ’ αυτήν των Αβοριγίνων-, στη νοηματική, αλλά και σε χιπ χοπ.

Ο μεγαλύτερος καλλιτεχνικός εορτασμός στην ιστορία των Αγώνων θα στεγαστεί στο Globe Theatre§Μηνάς Χατζησάββας και Μαρία Σκουλά, οι δύο από τους «καταπληκτικούς Ελληνες ηθοποιούς» του «Περικλή», σύμφωνα με τον Ντ. Ντρόμγκουλ

Ο μεγαλύτερος καλλιτεχνικός εορτασμός στην ιστορία των Αγώνων θα στεγαστεί στο Globe Theatre §Μηνάς Χατζησάββας και Μαρία Σκουλά, οι δύο από τους «καταπληκτικούς Ελληνες ηθοποιούς» του «Περικλή», σύμφωνα με τον Ντ. Ντρόμγκουλ

Ο σεξπιρικός θεατρικός μαραθώνιος διάρκειας έξι εβδομάδων ξεκινά στο περίφημο Globe Theatre του Λονδίνου στις 23 Απριλίου, στο πλαίσιο της Ολυμπιάδας 2012, ο μεγαλύτερος και πιο φιλόδοξος καλλιτεχνικός εορτασμός στην ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων, κρύβει πραγματικά μεγαλύτερες εκπλήξεις απ’ ό,τι θα περίμενε κανείς. Δεν είναι μόνο ο «Τρωίλος και η Χρυσηίδα» στα μαορί και η «Κωμωδία των παρεξηγήσεων» στα φαρσί!

Ο σκηνοθέτης και καλλιτεχνικός διευθυντής του Globe, Ντόμινικ Ντρόμγκουλ, ανοίγοντας προχθές τα κρυφά χαρτιά της διοργάνωσης, μίλησε για την εφαρμογή μιας «ιδανικής μεθόδου», η οποία «επιτρέπει σε διαφορετικούς ανθρώπους, από διαφορετικούς πολιτισμούς, να επικοινωνήσουν στην κοινή γλώσσα του θεάτρου, αλλά και του Σέξπιρ». Δεν αναφέρθηκε καθόλου στη γενναιοδωρία των Βρετανών να θιγούν τα… ιερά και τα όσιά τους. Να αφήσουν, δηλαδή, τον κορυφαίο ποιητή τους, κομμάτι της βρετανικής πολιτιστικής κληρονομιάς, «έκθετο» σε άγνωστες παραδόσεις (όπως των Ζουλού), ακόμη και σε ραπαρίσματα χιπ-χοπ καλλιτεχνών (ο «Οθέλος» από τους Αμερικανούς Q Brothers). Συνέχεια

Ο Οκτώβρης του θεάτρου

Οι πρεμιέρες παίρνουν σειρά
Μυρτώ Λοβέρδου
ΤΟ ΒΗΜΑ:  29/9/2011
Ο Οκτώβρης του θεάτρου
Ο Μάνος Καρατζογιάννης, ο Ενκε Φεζολάρι και η Βασιλική Τρουφάκου προετοιμάζουν την «Παρέλαση» της Λούλας Αναγνωστάκη στο θέατρο του Νέου Κόσμου

Ο Οκτώβριος ανήκει στο θέατρο: Και φέτος μια σειρά από παραστάσεις ξεκινούν με την έλευση του δέκατου μήνα του χρόνου, ενώ ορισμένες έχουν ήδη σηκώσει την αυλαία τους ή τη σηκώνουν, όπως συμβαίνει με το «Τρίτο Στεφάνι» του Κώστα Ταχτσή που κάνει πρεμιέρα την Τετάρτη (28/9) στο Παλλάς. Σε σκηνοθεσία του Σταμάτη Φασουλή και σε διασκευή που μοιράστηκε με τον Θανάση Νιάρχο, το θεατρικό επιστρέφει, μετά από έναν χρόνο, και επαναφέρει στη σκηνή την Εκάβη και τη Νίνα, τη Νένα Μεντή και τηΦιλαρέτη Κομνηνού, μαζί με τον πλούσιο θίασο (Τάνια Τρύπη, Γιάννης Στάνκογλου, Γιάννης Νταλιάνης, Ηρώ Μπέζου κ.ά.). Ανάμεσα σε επαναλήψεις και καινούργιες παραγωγές, το θέατρο ξεκινά τη σεζόν 2011-2012.

Ο Γρηγόρης Βαλτινός μαζί με την Κατερίνα Λέχου προτείνει τον «Φυλακισμένο της διπλανής πόρτας» του Νιλ Σάιμον, ένα έργο που ταιριάζει ιδιαίτερα στις μέρες και την ψυχολογία μας. Μαζί τους στη σκηνή οι Υβόννη Μαλτέζου, Κώστα Φλωκατούλα, Αλεξάνδρα Παντελάκη, Φωτεινή Ντεμίρη και Στάθη Νικολαϊδη. Η πρεμιέρα είναι προγραμματισμένη για την Πέμπτη, 6 Οκτωβρίου στο θέατρο Ιλίσια. Το ίδιο βράδυ θα δοθεί και η πρώτη παράσταση για τις «Δούλες» του Ζαν Ζενέ με την Εφη Μουρίκη να σκηνοθετεί και να παίζει μαζί με την Κατερίνα Παπουτσάκη και τη Μάρα Μοτάκη. Το έργο, σε μετάφραση του Ερρίκου Μπελιέ θα παιχθεί στο Νέο Ελληνικό Θέατρο του Γιώργου Αρμένη, στα Εξάρχεια. Μαζί και η πρεμιέρα για τον Πέτρο Φιλιππίδη και τηνΑννα Παναγιωτοπούλου που συνεχίζουν για δεύτερη σεζόν με το τρυφερό έργο Χάρολντ και Μόντ» του Κόλιν Χίγκινς, στο θέατρο Μουσούρη.

Για δεύτερη χρονιά συνεχίζονται τα «Ορφανά» του Ντέννις Κέλλι, στη σκηνοθεσία τουΒαγγέλη Θεοδωρόπουλου, στην παράσταση του Θεάτρου του Νέου Κόσμου. Η μετάφραση είναι της Κοραλίας Σωτηριάδου και παίζουν οι Μαρία ΚίτσουΜιχάλης Οικονόμου και Ομηρος Πουλάκης. Η πρεμιέρα θα δοθεί στις 7 Οκτωβρίου στον Πάνω Χώρο, ενώ ο μέρες νωρίτερα (5/10) θα έχει δοθεί η πρεμιέρα του «Συγγραφέα» από τουςΠαντελή Δεντάκη, Κατερίνα Λυπηρίδου, Μάκη Παπαδημητρίου και Γιάννο Περλέγκα στο Δώμα. Οσο για τον Κάτω Χώρο, εκεί από τις 17 Οκτωβρίου ο Ενκε Φεζολάρι σκηνοθετεί την «Παρέλαση» της Λούλας Αναγνωστάκη με τον Μάνο Καρατζογιάννη και τη Βασιλική Τρουφάκου.

Η Υρώ Μανέ επανέρχεται με τον μονόλογο του «Συμβολαιογράφου», του Νίκου Βασιλειάδη αλλάζοντας όμως χώρο: Σε διασκευή και σκηνοθεσία του Γιώργου Καραμίχου θα παιχθεί από τις 8 Οκτωβρίου στο Θέατρον του Ελληνικού Κόσμου. Περιορισμένες παραστάσεις και για την «Ηλέκτρα» του Σοφοκλή στην παράσταση του θεάτρου «Δρόμος με δένδρα» από τη Μάρθα Φριτζήλα με τη Δέσποινα Αναστάσολγουκαι τη Μαρία Κεχαγιόγλου στους ρόλους της Ηλέκτρας και της Κλυταιμνήστρας.

Μετά την Αυλή (στου Ψυρρή), «Το τάβλι» του Δημήτρη Κεχαΐδη, μετακομίζει στη Θεσσαλονίκη. Από τις 13 Οκτωβρίου ο Γιώργος Κάππας και η Νίκος Ορφανός θα παίζουν στο θέατρο Σοφούλη το έργο στο οποίο συνυπογράφουν τη σκηνοθεσία.

Τέλος επανέρχεται για τρίτη χρονιά η Καρυοφυλλιά Καραμπέτη με τη μεγάλη της επιτυχία, στο έργο «La Chunga» του βραβευμένου με Νόμπελ Λογοτεχνίας (2010) Μάριο Βάργκας Λιόσα, στο θέατρο Επί Κολωνώ. Σε σκηνοθεσία της Ελένης Σκόττη και μαζί με την ομάδα των Δημήτρη Λάλου, Στάθη Σταμουλακάτου, Γιάννη Λεάκου, Δημήτρη Καπετανάκου και της Ηλιάνας Μαυρομάτη, η παράσταση συνεχίζει από την 1η Οκτωβρίου _και αξίζει να τη δείτε….

Oι «Δούλες» του Ζενέ ξανάρχονται

Φέτος, 25 χρόνια από τον θάνατό του, το Νέο Ελληνικό Θέατρο προτείνει το έργο-σύμβολο του γάλλου συγγραφέα

Μυρτώ Λοβέρδου, TO BHMA:  28/9/2011
Oι «Δούλες» του Ζενέ ξανάρχονται
Εργο-σταθμός στην πορεία του Ζαν Ζενέ (1910-1986), οι «Δούλες» επιστρέφουν στην αθηναϊκή σκηνή, μέσα από την παράσταση του Νέου Ελληνικού Θεάτρου του Γιώργου Αρμένη, σε σκηνοθεσία της Εφης Μουρίκη.

Πέντε χρόνια μετά το ανέβασμά τους από τον Λευτέρη Βογιατζή, το θεατρικό του γάλλου συγγραφέα εξακολουθεί να προκαλεί και να γοητεύει, με το θέμα και τις προεκτάσεις του. «Οι δούλες» είναι το πρώτο θεατρικό έργο του Ζενέ που παίχθηκε στο Παρίσι, τον Απρίλιο του 1947, από τονΛουί Ζουβέ _νωρίτερα είχε γράψει την «Υψηλή Εποπτεία». Αν και ενόχλησε με τη θεματολογία του το συντηρητικό κοινό της εποχής, έγινε αποδεκτό από την κοινωνία της λογοτεχνίας και συνέβαλε αποφασιστικά στη γέννηση του «θεάτρου του Παραλόγου», μαζί με τον Σάμιουελ Μπέκετ και τον Ευγένιο Ιονέσκο.
Βασισμένος στην αληθινή ιστορία των αδελφών Λέα και Κριστίν Παπέν από την περιοχή του Λε Μαν, ο Ζενέ έγραψε το θεατρικό του έργο κρατώντας, ωστόσο τις αποστάσεις του.

Σύμφωνα με τις εφημερίδες της εποχής, το 1933 οι δύο αδελφές, υπηρέτριες σε ένα αστικό σπίτι, κατακρεούργησαν την Κυρία τους _και την κόρη της. Οταν δικάστηκαν και καταδικάστηκαν, δεν ζήτησαν κανένα ελαφρυντικό, παρά μόνον ότι ήθελαν να μοιραστούν την ευθύνη της πράξης τους. Ενας κλειστός χώρος, το υπνοδωμάτιο της Κυρίας, ένα φλυτζάνι ζεστό τίλιο, λίγα κόκκινα τριαντάφυλλα και η εκδίκηση που φωλιάζει μέσα στις δούλες παίρνει μορφή. Το σχέδιό τους απόβλέπει στη δολοφονία της Κυρίας τους. Κατά τη διάρκεια της πρόβας για το εγκλημά τους, μπερδεύουν την αλήθεια με το ψέμα κι έτσι τελικά αντί για το φόνο, αυτοκτονούν, καθώς οργανώνουν μόνες τους, την έξοδό τους…

Αν και ο Ζενέ δεν ήθελε να δικαιώσει τις δούλες όλων των εποχών, επεδίωξε να μεταφέρει στο κοινό την εσωτερική του φωνή, μια φωνή που όπως αποδείχθηκε αργότερα, τον έστρεψε στους αγώνες υπέρ των δικαιωμάτων των μειονοτήτων… Μορφή των γραμμάτων και των τεχνών της Γαλλίας, ο Ζενέ αποτελεί ένα ακόμα παράδειγμα «κακού παιδιού» με μπόλικο ταλέντο, που κατάφερε να αντιστρέψει τους όρους και από τρόφιμος αναμορφωτηρίων να κερδίσει μια θέση, τελικά, στα παγκόσμια γράμματα.

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ
«Δούλες» του Ζαν Ζενέ. Μετάφραση Ερρίκος Μπελιές, σκηνοθεσία Εφη Μουρίκη, σκηνογραφίας Τόλης Τατόλας, φωτισμοί Lato B. Παίζουν: Κατερίνα Παπουτσάκη, Εφη Μουρίλη, Μάρα Μοτάκη
ΠΟΤΕ & ΠΟΥ
Νέο Ελληνικό Θέατρο Γιώργου Αρμένη
Σπ. Τρικούπη 34 & Κουντουριώτου, Εξάρχεια, 210-8253.489
Πρεμιέρα την Πέμπτη, 6 Οκτωβρίου, στις 21.15
Παραστάσεις: Τετάρτη – Κυριακή, στις 21.15
Εισιτήρια: 20 – 15 ευρώ

Επιστροφή στη συλλογικότητα

ΟΙ ΙΔΙΟΚΤΗΤΕΣ ΑΣΤΙΚΩΝ ΜΗ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΘΕΑΤΡΟΥ ΣΥΣΤΗΝΟΥΝ ΝΕΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ

Της ΙΩΑΝΝΑΣ ΚΛΕΦΤΟΓΙΑΝΝΗ

Ελευθεροτυπία, Τετάρτη 28 Σεπτεμβρίου 2011

Ενα νέο σωματείο με νομικό και συνδικαλιστικό χαρακτήρα για τις αστικές μη κερδοσκοπικές εταιρείες θεάτρου πρόκειται να συσταθεί. Ο πνιγμένος απ’ τα… μαλλιά του πιάνεται; Οχι, ακριβώς. Ηταν επιτακτικό αίτημα του χώρου από καιρό.

Ξένια Καλογεροπούλου, Κωστής Καπελώνης, Αιμιλία Υψηλάντη και Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος στη συνάντηση της Δευτέρας§VALASOPOULOS

Ξένια Καλογεροπούλου, Κωστής Καπελώνης, Αιμιλία Υψηλάντη και Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος στη συνάντηση της Δευτέρας§VALASOPOULOS

Διότι «δεν μας καλύπτει ούτε η Πανελλήνια Ενωση Ελεύθερου Θεάτρου ούτε το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών». Διότι «είμαστε εντελώς αβοήθητοι». Διότι «είναι προβληματικό το ισχύον καθεστώς». Διότι «φορολογούμαστε παράλογα». Διότι «δεν μπορεί να έχει την ίδια συλλογική σύμβαση η Πέπη Οικονομοπούλου, η Μίνα Χειμώνα κι ο Αντώνης Αντωνίου με την Ελληνική Θεαμάτων». Διότι «δεν μπορούν να συγκρίνονται σκηνούλες όπως το Δώμα του Θεάτρου του Νέου Κόσμου με τις μεγάλες σκηνές της Ελληνικής Θεαμάτων»…

Ο κατάλογος των λόγων που απαρίθμησαν τη Δευτέρα, στο θέατρο «Αργώ», οι ιδιοκτήτες αστικών μη κερδοσκοπικών εταιρειών θεάτρου, απ’ τον Βαγγέλη Θεοδωρόπουλο και την Ξένια Καλογεροπούλου μέχρι τη νεανική ομάδα «Ex Animo», τον Νίκο Διαμαντή και τον Νίκο Δαφνή δεν έχει τέλος.

Η αίσθηση ήταν ότι μάλλον σφίγγουν τα πράγματα για να επανενεργοποιείται η χαμένη τα τελευταία χρόνια συλλογικότητα. Διότι δεν είναι μόνο το άδηλο καθεστώς των κρατικών επιχορηγήσεων, που παραδόξως δεν εθίγη στη συνάντηση. Ολοι γνωρίζουν ότι με το νέο θεσμικό πλαίσιο που ετοιμάζει για τις αστικές μη κερδοσκοπικές εταιρείες το υπουργείο Οικονομικών θα μπουν και νέα «χαράτσια». «Εμάς ποιος θα μας αντιπροσωπεύει; Ποιος θα τους πει στο υπουργείο Οικονομικών ότι δεν είμαστε Αλ Καπόνε;», αναρωτήθηκαν εκπρόσωποι του ζωντανότερου επιχορηγούμενου θεάτρου, επιχειρηματίες-καλλιτέχνες που έχουν να τα βγάλουν πέρα με την ισοπεδωτική λογική του υπουργείου και μια νομοθεσία που αντιβαίνει στην ίδια τη λειτουργία ενός θεάτρου. Κι ακόμη δεν ήρθαν τα χειρότερα. Συνέχεια

«Πολίτης… Γάμα Κατηγορίας» ντύνεται ο Στάθης Ψάλτης

Ο Στάθης Ψάλτης θα γίνει «Πολίτης… Γάμα Κατηγορίας»! Φυσικά για τις ανάγκες της ομώνυμης πολιτικής-κοινωνικής σάτιρας του Γιώργου Κωνσταντίνου, ο οποίος υπογράφει και τη σκηνοθεσία της παράστασης, που κάνει πρεμιέρα 27 Οκτωβρίου στο θέατρο «Ζίνα».
Κώστας Ευριπιώτης και Στάθης Ψάλτης

Κώστας Ευριπιώτης και Στάθης Ψάλτης

Ο Στάθης Ψάλτης θα γίνει «Πολίτης… Γάμα Κατηγορίας»! Φυσικά για τις ανάγκες της ομώνυμης πολιτικής-κοινωνικής σάτιρας του Γιώργου Κωνσταντίνου, ο οποίος υπογράφει και τη σκηνοθεσία της παράστασης, που κάνει πρεμιέρα στις 27 Οκτωβρίου στο θέατρο «Ζίνα».

Ο «Πολίτης? Γάμα Κατηγορίας» ξεκίνησε τον αγώνα του το 1985 με στόχο να βελτιώσει την κατηγορία του, αν όχι σε Αλφα έστω σε Βήτα. Οταν οι άλλοι τρώγανε από το Αλφα -Βήτα του πουλιού το γάλα, αυτός βάδιζε πεινασμένος να βρει την πόρτα να βγει από το τούνελ. Είκοσι πέντε χρόνια βάδην, κουπί, τρέξιμο, μαγκανοπήγαδο. Πέρασε από τα πράσινα λιβάδια της απατηλής ελπίδας, μπήκε στα μπλε της φαυλοκρατίας. Διέσχισε και πάλι την πράσινη ασυδοσία. Ξανά στα μπλε, ξανά στα πράσινα. Και έφτασε ως εδώ. Κατακουρασμένος, νηστικός, στερημένος. Στο 2011. Η μόνη διαφορά ήταν ότι τα πράγματα δεν ήταν ακριβώς τα ίδια, ήταν χειρότερα! Τότε με τρόμο σκέφτηκε ότι και, μετά από είκοσι χρόνια και από σαράντα χρόνια, θα πρέπει να δίνει αγώνες, να καταγγέλλει, να τσαλαπατιέται και να βρίζει και πάντα να παραμένει στην ίδια κατηγορία ένας πολίτης? ΓΑΜΑ κατηγορίας και όταν λέμε ΓΑΜΑ εννοούμε ΓΑΜΑ! Συνέχεια

Πέντε σκηνοθέτες καταργούν τη σκηνή

ΣΤΟ «ΘΕΑΤΡΟ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΚΟΣΜΟΥ»

Επίθεση στην «αντίληψη εκείνη που αντιλαμβάνεται τον θεατή ως καταναλωτή», με τους ηθοποιούς της παράστασης «Ο συγγραφέας» να παίζουν ανάμεσα στο κοινό

Ο  Συγγραφέας  είναι ένα έργο, γραμμένο το 2007, που μιλάει σε πρώτο επίπεδο για τη βία και για την ενδοοικογενειακή κακοποίηση

Ο «Συγγραφέας» είναι ένα έργο, γραμμένο το 2007, που μιλάει σε πρώτο επίπεδο για τη βία και για την ενδοοικογενειακή κακοποίηση

Το διαδραστικό, λεγόμενο, θέατρο είναι της μόδας τα τελευταία χρόνια. Εδώ όμως οι ηθοποιοί δεν μας ζητάνε να μπούμε στη δράση. Προχωρούν ένα βήμα παραπέρα, καταργούν τη σκηνή και παίζουν ανάμεσά μας, σαν να είμαστε μια παρέα, για τις ανάγκες του «Συγγραφέα» του Τιμ Κράουτς, που κάνει πρεμιέρα στις 5 Οκτωβρίου, στο Δώμα, του «Θεάτρου του Νέου Κόσμου». Πρόκειται για ένα σύγχρονο αγγλικό έργο, γραμμένο το 2007, που μιλάει σε πρώτο επίπεδο για τη βία και για την ενδοοικογενειακή κακοποίηση. Ταυτοχρόνα, μελετά αποκαλυπτικά τον κόσμο του θεάτρου και τις διάφορες μεταμορφώσεις του, παραπέμποντας ευθέως στον Πιραντέλο και στα «Πρόσωπα που ζητούν συγγραφέα». Στην ουσία όμως, μιλάει για τη βία που κρύβει ο καθένας μας μέσα του, τόσο οι ήρωες του έργου όσο και κάθε θεατής προσωπικά, και για την ηδονοβλεπτική διάθεση του θεατή. Για την ευθύνη μας ?ως θεατών? απέναντι σ’ αυτό που επιλέγουμε και μας αρέσει να βλέπουμε, όσο δυσάρεστο, όσο βίαιο, όσο σοκαριστικό κι αν είναι!

Το έργο επιτίθεται στην «αντίληψη εκείνη που αντιλαμβάνεται τον θεατή ως καταναλωτή. Δυστυχώς, με την υπερπληθώρα πληροφοριών και με την ευχέρεια που μας παρέχουν η τηλεόραση και το Ιντερνετ, ο σημερινός αναγνώστης, ακροατής, ή θεατής, καταναλώνει άκριτα και επιπόλαια την είδηση, την εικόνα ή το έργο τέχνης.

Μεταβάλλεται σε έναν ηδονοβλεψία της εικόνας, που αρκείται στο να παρακολουθεί, αλλά αρνείται να συνειδητοποιήσει τι είναι αυτό που παρακολουθεί, πόσω μάλλον να το θέσει υπό αυστηρή κρίση και, ένα βήμα πιο πέρα, να επιλέξει τι πρέπει να βλέπει και τι όχι» σημειώνουν ο Παντελής Δεντάκης και οι Κατερίνα Λυπηρίδου, Μάκης Παπαδημητρίου, Γιάννος Περλέγκας, Χρήστος Σαπουντζής (πρωταγωνιστούν επίσης), οι οποίοι υπογράφουν την «ομαδική» σκηνοθεσία της παράστασης. Ο Τιμ Κράουτς αφηγείται επίτηδες την ιστορία μιας βίαιης παράστασης και μιας επαχθούς, ανατριχιαστικής προσωπικής του ιστορίας – η οποία φυσικά είναι πλαστή, είναι προβοκατόρικη – γιατί επιζητά ο «θεατής να αναλάβει τις ευθύνες του. Ο αναγνώστης οφείλει στον προσωπικό και στον κοινωνικό του εαυτό να πάψει να αφήνεται στην αφήγηση ενός συγγραφέα-θεού, ο ακροατής οφείλει να ακούει και τη συνείδησή του εκτός από την είδηση που του πλασάρουν, και ο θεατής οφείλει να συνειδητοποιήσει ότι η παντοδυναμία της εικόνας δεν πρέπει να του στερήσει την προσωπική του θέαση, την προσωπική του θεώρηση για τον κόσμο.

Οσο υπεύθυνος είναι αυτός που παράγει κάτι και είναι υπόλογος για την ποιότητα του προϊόντος του, άλλο τόσο υπεύθυνος είναι κι αυτός στον οποίο απευθύνεται το προϊόν και καλείται να το επιλέξει ή όχι».

Η παράσταση καταργεί τη σκηνή, μια και «ιδιοφυώς ο Κράουτς καταργεί την τάφρο που χωρίζει τη σκηνή από την πλατεία. Η σκηνή πια είναι η ίδια η πλατεία και το σκηνικό οι θεατές κάθε παράστασης»!

Δύο αντικριστές κερκίδες, η μία αντιμέτωπη με την άλλη, καθόλου σκηνικός χώρος ανάμεσά τους, αυτό είναι το σκηνικό! Οι ηθοποιοί δεν ξεχωρίζουν κατά κανέναν τρόπο από τους θεατές, κάθονται ανάμεσά τους, πράγμα που σημαίνει ότι είναι ισάξιοι, είναι συνδημιουργοί του γεγονότος. Το έργο μάς «υπενθυμίζει τη δημόσια λειτουργία του θεάτρου, σε βαθύ προσωπικό επίπεδο.

Με αυτόν τον τρόπο η δύναμη της αφήγησης γίνεται πανίσχυρη. Κάπου το σύγχρονο θέατρο έχει βαλτώσει με την αναπαράσταση και τα πολυφορτωμένα σκηνικά κι αυτός ο απλός τρόπος αφήγησης μιας ιστορίας κρίνεται αναγκαίος σε μια εποχή που η παντοδυναμία της εικόνας έχει αμβλύνει τις ικανότητες πρόσληψης που έχουμε».

Τη μετάφραση υπογράφει ο Δημήτρης Κιούσης. Τη σκηνοθεσία- μουσική επιμέλεια οι Παντελής Δεντάκης, Κατερίνα Λυπηρίδου, Μάκης Παπαδημητρίου, Γιάννος Περλέγκας, Χρήστος Σαπουντζής. Παίζουν: Κατερίνα Λυπηρίδου, Μάκης Παπαδημητρίου, Γιάννος Περλέγκας, Χρήστος Σαπουντζής.

ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΚΑΡΑΛΗ, ΕΘΝΟΣ, 27/9/2011

Τρεις αριστοφανικοί ήρωες ιδρύουν μια ουτοπική χώρα

Τη μουσικοθεατρική παράσταση «Ουτοπίξ-Eνα βότσαλο στη μνήμη» σε κείμενα και σκηνοθεσία Θωμά Βελισσάρη, φιλοξενεί από την Πέμπτη το Θέατρο Τέχνης «Ακτίς Αελίου» στη Θεσσαλονίκη.

Τη μουσικοθεατρική παράσταση «Ουτοπίξ-Eνα βότσαλο στη μνήμη» σε κείμενα και σκηνοθεσία Θωμά Βελισσάρη, φιλοξενεί από την Πέμπτη το Θέατρο Τέχνης «Ακτίς Αελίου» στη Θεσσαλονίκη.

Το κείμενο της παράστασης είναι μια σύνθεση βασισμένη σε κάποιες από τις κωμωδίες του Αριστοφάνη συνδυασμένη με πρωτότυπα κείμενα που αφορούν στη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα, με τη συνοδεία ζωντανής μουσικής. Το μουσικό μέρος βασίζεται στο έργο του Διονύση Σαββόπουλου «Ο Αριστοφάνης που γύρισε από τα θυμαράκια» και σε επιλογές από το ελληνικό και ξένο ρεπερτόριο.

Τρεις αριστοφανικοί ήρωες συναντιούνται για να ιδρύσουν μια χώρα ουτοπική, έναν τόπο φτιαγμένο απ’ την αρχή, χωρίς παρελθόν, και όπως πιστεύουν με λαμπρό μέλλον.

Το σκηνικό και τα κοστούμια είναι της Μ. Γκούμλα, η μουσική επιμέλεια του Δ. Δημητρακόπουλου, οι χορογραφίες της Ν. Μπένου και παίζουν οι ηθοποιοί: Θ. Βελισσάρης, Δ. Δημητρακόπουλος, Δ. Καλπενίδου, Γ. Μόμτσιος, Γρ. Παπαδόπουλος, Δ. Τίκου.

Οι παραστάσεις θα δίνονται μέχρι τις 16 Οκτωβρίου στο θέατρο της «Ακτίς Αελίου», στην οδό Χριστοπούλου.

Αγριος χορός με Αγγλους σεφ

ΣΕ ΑΝΑΜΕΤΑΔΟΣΗ
Η «Κουζίνα» του Γουέσκερ, «χάρτης» της φρενίτιδας, της πίεσης και των ανθρώπινων σχέσεων, σε απευθείας σύνδεση από τη σκηνή Ολίβιε στο Μέγαρο

Η ευρηματική παραγωγή -όπως έγραψε ο βρετανικός Τύπος- του Εθνικού Θεάτρου της Αγγλίας και η σκηνοθεσία του Μπιζάν Σεϊμπανί μεταμορφώνουν ένα νατουραλιστικό δράμα σε μια έξοχα χορογραφημένη εναλλαγή σ

Η ευρηματική παραγωγή -όπως έγραψε ο βρετανικός Τύπος- του Εθνικού Θεάτρου της Αγγλίας και η σκηνοθεσία του Μπιζάν Σεϊμπανί μεταμορφώνουν ένα νατουραλιστικό δράμα σε μια έξοχα χορογραφημένη εναλλαγή σκηνών

Οι κατσαρόλες αχνίζουν, τα τηγάνια παίρνουν φωτιά, οι μπαλτάδες επιτίθενται ανελέητα στα κρέατα, οι σεφ δίνουν εντολές με στόμφο, οι βοηθοί εκτελούν έναν άγριο χορό ανάμεσα στις εστίες, οι σερβιτόροι καταρρέουν στο πάτωμα, τα πιάτα σπάνε, οι σερβιτόρες απαγγέλλουν ασθμαίνοντας τις παραγγελίες τους, το άγχος ξεχειλίζει, το τυραννικό αφεντικό δεν χαρίζεται σε κανέναν. Σκηνοθέτης, σκηνογράφος, ενδυματολόγος, μηχανικοί ήχου και τριάντα ηθοποιοί δημιουργούν την απόλυτη κουζίνα εστιατορίου στη σκηνή Ολίβιε του Εθνικού Θεάτρου της Αγγλίας, μια χορευτική παντομίμα με εξοντωτικούς ρυθμούς, έναν χάρτη της φρενίτιδας, της πίεσης και των ανθρώπινων σχέσεων, που κρύβονται πίσω από κάθε πιάτο που προσγειώνεται στο τραπέζι των θαμώνων του. Συνέχεια

Η ναΐφ Ηλέκτρα και η θεϊκή ειρωνεία

Η ευριπίδεια «Ηλέκτρα» με την παρωχημένη εικόνα των αρχαίων Ελλήνων που συντηρούν τα τουριστικά μαγαζάκια στο Μοναστηράκι; Με σανδάλια και χλαμύδες; Χιλιόμετρα μακριά απ’ τη «σύγχρονη ή φουτουριστική ή Mad Max αισθητική» των παραστάσεων αρχαίου δράματος που δίνονται τα τελευταία χρόνια; Ακριβώς.

Ευριπίδεια Ηλέκτρα από το θίασο «Δρόμος με Δέντρα»

Ευριπίδεια Ηλέκτρα από το θίασο «Δρόμος με Δέντρα»

Η «Ηλέκτρα» του θιάσου «Δρόμος με Δέντρα» της Μάρθας Φριντζήλα, φορτωμένη «με όλο το ναΐφ και το φολκλόρ», όπως λέει απενοχοποιημένη η γνωστή τραγουδίστρια και σκηνοθέτις, έπειτα από μια μικρή γύρα στα πέριξ, επιστρέφει στη βάση της, το θέατρο «Baumstrasse» στον Βοτανικό για εννέα μόνο παραστάσεις. Από αύριο Τετάρτη μέχρι τις 7 Οκτωβρίου.

Επειδή «πίσω από οτιδήποτε κάνουμε, είτε είναι Τσέχοφ είτε Σίπελφενιχ, βρίσκεται το αρχαίο δράμα» και επειδή η «έρευνά μας πάνω στο είδος δεν σταματά όλο τον χρόνο», μετά τον «Ιωνα» του Ευριπίδη και τον «Αίαντα» του Σοφοκλή, ο θίασος της Φριντζήλα συνεχίζει ακάθεκτος με την «Ηλέκτρα», ακολουθώντας ξανά τον δικό του… δρόμο. Και διαθέτοντας αρκετά «ατού». Μαζί με την Κλυταιμνήστρα – Μαρία Κεχαγιόγλου, μια σπουδαία ηθοποιό, τον Ορέστη-Χάρη Φραγκούλη, περσινή αποκάλυψη και τον πρεσβευτή Δημήτρη Αγαρτζίδη, διαθέτει τη νεαρότατη Ηλέκτρα-Δέσποινα Αναστασόγλου, ταλέντο που «ήταν η στιγμή να αναλάβει κάτι πραγματικά μεγάλο» και τη φιλόλογο Νικολέττα Φριντζήλα, «μια σπουδαία μεταφράστρια που την έχουμε σπίτι μας». Συνέχεια