Μονόλογος-κραυγή ενός μετανάστη

  • Ο ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ ΣΚΗΝΟΘΕΤΕΙ ΤΗ «ΒΡΩΜΙΑ» ΤΟΥ ΑΥΣΤΡΙΑΚΟΥ ΡΟΜΠΕΡΤ ΣΝΑΪΝΤΕΡ * ΣΑΝΤ, Ο ΓΙΑΝΝΟΣ ΠΕΡΛΕΓΚΑΣ
  • Της ΙΩΑΝΝΑΣ ΚΛΕΦΤΟΓΙΑΝΝΗ
  • Ελευθεροτυπία, Τετάρτη 8 Ιουνίου 2011

«Με λένε Σαντ. Είμαι ένα σκατό. Βρωμάω. Πλένω τα χέρια μου αλλά βρωμάω. Εσείς είστε καλοί. Είστε υποχρεωμένοι να με βλέπετε. Να ανασαίνω το λιγοστό αέρα σας. Να μένω στα σπίτια σας. Να καταλαμβάνω τα κρεβάτια στα νοσοκομεία σας.

Ο αγώνας και η προσπάθεια ενός ξένου να επιβιώσει στην «αφιλόξενη» ξενοφοβική χοάνη της Αθήνας του 2011

Ο αγώνας και η προσπάθεια ενός ξένου να επιβιώσει στην «αφιλόξενη» ξενοφοβική χοάνη της Αθήνας του 2011 Τα ούρα μου σιγά σιγά θα κάνουν το αποχετευτικό σας σύστημα να ξεχειλίσει. Δεν θέλαμε να σας λερώσουμε! Αλλά οι λευκοί δρόμοι σας όσο πάει και σκουραίνουν. Ευνουχίστε μας! Βγάλτε μας τα μάτια! Μην κάθεστε με σταυρωμένα χέρια. Μια μέρα θα σας βάλουμε κάτω. Εγώ έχω μαχαίρι στο σακίδιό μου. Κλείστε τα σύνορα!».  Ανατριχιαστικός ο μονόλογος του τριαντάχρονου Ιρακινού Σαντ ή Σαντάμ, που παραληρεί κυνηγημένος από ακροδεξιούς στην Αυστρία του ’90.

Το πιο άγριο είναι ότι η «Βρωμιά» του Αυστριακού Ρόμπερτ Σνάιντερ, που σκηνοθετεί ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος με Σαντ τον Γιάννο Περλέγκα και κάνει αύριο πρεμιέρα στην «Πειραιώς 260», θα μπορούσε να είναι ο μονόλογος ενός μετανάστη που προσπαθεί να επιβιώσει στην «αφιλόξενη» ξενοφοβική χοάνη της Αθήνας του 2011.

Μέχρι Χάιντεγκερ

Ο ήρωας, όμως, του Σνάιντερ δεν είναι ο στερεοτυπικός λαθρομετανάστης. Η λέξη Leica (Λάικα) τον έκανε, σαν από θαύμα, να αγαπήσει τη γερμανική γλώσσα και να καμαρώνει που αγόρασε το καλύτερο γερμανοαραβικό λεξικό. Δεν είναι ξύλο απελέκητο ο Σαντ. Σπούδασε φιλοσοφία, είναι εύστοχα αυτοαναφορικός, ευθύβολα σαρκαστικός, ενώ φτάνει να μιλάει ακόμη και με τσιτάτα από τα έργα του Χάιντεγκερ.

«Εχει ενδιαφέρον αυτός ο ήρωας», λέει ο Γιάννος Περλέγκας, που τον υποδύεται σε ένα ιδανικά διαμορφωμένο περιβάλλον στην «Πειραιώς 260». «Εχει λιποτακτήσει από τον πόλεμο του Κόλπου για ιδεολογικούς λόγους. Εχει προλάβει να σπουδάσει στη Βασόρα φιλοσοφία και τρέφει τρομερή αγάπη για ό,τι φανταζόταν ότι σήμαινε δυτικός πολιτισμός. Τον βρίσκουμε όμως σε μια φάση οριακή.

Ο κόσμος, που παλαιότερα ονειρευόταν, τον απογοητεύει. Οπότε του επιτίθεται με αυτοσαρκαστικό τρόπο.

Ο,τι κι αν λέει, ό,τι κι αν βιώνει, δεν του είναι εύκολο, γιατί καταγγέλλει και τα κουσούρια των δικών του. Την απροσεξία, τη βρωμιά τους… Δεν πρέπει όμως να ξεχνάμε ότι παρακολουθούμε τη φαντασίωση ενός Αυστριακού για το τι μπορεί να είναι ένας Ιρακινός».

Δεν είχε λόγο να υποβάλει τον εαυτό του στο άγονο δίλημμα ήρωας-αντιήρωας. «Είναι εύκολο να γλιστρήσεις σε μια εξυπνακίστικη αντιρατσιστική καταγγελία», λέει ο Γιάννος Περλέγκας.

Τα τελευταία γεγονότα με θύτες τους Χρυσαυγίτες, που εκτραχύνθηκαν μετά τη δολοφονία του Μανώλη Καντάρη, πιστεύει ότι αφ’ ενός κάνουν το έργο «επίκαιρο όσο ποτέ», αφ’ ετέρου «συνιστούν μια καλή αφορμή για να αποσπώμαστε από πιο σημαντικά ζητήματα». «Το πρόβλημα δεν είναι μόνο πολιτικό, με την ανύπαρκτη ή εγκληματική μεταναστευτική πολιτική των κυβερνώντων», ξεκαθαρίζει. «Το θέμα είναι και ατομικό. Νοικοκυραίοι, που κατηγορούν για όλα τα κακά τους μετανάστες, στριμώχνουν σε δυάρια 30 αλλοδαπούς, ζητώντας πληρωμή με το κεφάλι.

Οσο υπάρχει οικονομική εξαθλίωση, δυστυχώς θα εξαθλιώνεται και ο άνθρωπος!».

Το έργο ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος το πρωτοανέβασε το ’97-’98 με τον Κωνσταντίνο Μαρκουλάκη στο ρόλο του Σαντ. «Ακόμα στην Ελλάδα δεν είχαμε τη σημερινή έκρηξη βίας, είχαμε όμως αρχίσει να έχουμε τους πρώτους μετανάστες.

Σήμερα δηλαδή είναι πολύ πιο επίκαιρο», υποστηρίζει ο σκηνοθέτης. «Είναι ένα κείμενο για τον άλλο, τον αποκλεισμένο, τον ξένο που φταίει για όλα τα κακά της ζωής μας. Για τον κάθε διαφορετικό, που σπρώχνουμε στο περιθώριο».

Η επιλογή του ερμηνευτή για τον απαιτητικότατο μονόλογο ήταν… «αυτόματη». Ο Γ. Περλέγκας ήταν μαθητής του στη δραματική σχολή του Εθνικού Θεάτρου, τη χρονιά που επεξεργαζόταν στην τάξη τη «Βρωμιά». «Ηταν το πρώτο πρόσωπο που σκέφτηκα, γιατί θυμόμουν την ενέργειά του», εξηγεί ο σκηνοθέτης.

INFO: Η «Βρωμιά» ανεβαίνει σε μετάφραση Κοραλίας Σωτηριάδου, από την Πέμπτη ώς το Σάββατο, και από τις 15 έως τις 16 Ιουνίου, στην Αποθήκη Η’ της Πειραιώς 260, στο Πλαίσιο του Θεάτρου σε Α’ Ενικό (Κύκλος μονολόγων) του Φεστιβάλ Αθηνών. *

«Συγκοινωνούντα δοχεία»

Ενώ οι περισσότεροι βλέπουν τη συρρίκνωση ως μονόδρομο την προσεχή σεζόν, το Θέατρο του Νέου Κόσμου επεκτείνεται. Δημιουργεί στο σινεμά «Φαργκάνη» της Θεσσαλονίκης τη δεύτερη βάση του. Δεν θα αντιμετωπίζεται ως ο φτωχός συγγενής. «Θα είναι συγκοινωνούντα δοχεία», τονίζει ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος.

Η σεζόν δεν θα ξεκινήσει στην Αθήνα, αλλά στο Θέατρο του Νέου Κόσμου Θεσσαλονίκης την 1η Νοεμβρίου, με την πρεμιέρα του «Στάλερχοφ» του Φ.Χ. Κρετς, σε σκηνοθεσία Β. Θεοδωρόπουλου με τους Μάνο Βακούση, Κώστα Τριανταφυλλόπουλο, Μαρία Καλλιμάνη και Αμαλία Αρσένη. Και δεύτερη είδηση σε δύσκολους καιρούς: το Θέατρο του Νέου Κόσμου εγκαινιάζει το 2011-12 εφηβική σκηνή, με την «Περσέπολις» της Μαριάν Σατραπί, σε σκηνοθεσία Β. Μαυρογεωργίου.

Στο νέο ρεπερτόριο εντάσσεται και ο «Μαξιλαρένιος» του ΜακΝτόνα, που θα σκηνοθετήσει ο Β. Μαυρογεωργίου, αλλά και ο «Συγγραφέας» του Τιμ Κράουτς που θα ανεβάσουν από κοινού οι Περικλής Δεντάκης, Γιάννος Περλέγκας, Μάκης Παπαδημητρίου και Κατερίνα Λυπηρίδου.

Το παιδικό, όμως, θέατρο που για δέκα χρόνια έδωσε 1.500 παραστάσεις δωρεάν στα νοσοκομεία χτυπήθηκε από την κρίση και αναζητεί χορηγό.

Advertisements
Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Trackbacks

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: