Bρήκε στέγη στο Εθνικό

Μετά το «λουκέτο» του «Αμφιθεάτρου», βρήκε στέγη στο Εθνικό Θέατρο. Μπορεί ο σκηνοθέτης και δάσκαλος Σπύρος Ευαγγελάτος να έζησε φέτος μία από τις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής του αφού «ξεσπιτώθηκε» από το (θεατρικό) του σπίτι, ωστόσο λίγο παρακάτω βρήκε μια πόρτα ανοιχτή.Αυτή της πρώτης κρατικής σκηνής, όπου καλείται να συνεργαστεί και να προσφέρει τις γνώσεις του και την πείρα μιας ζωής. Ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Εθνικού, Γιάννης Χουβαρδάς, του ανέθεσε τη σκηνοθεσία ενός ελληνικού έργου. Θα ανεβάσει την επόμενη σεζόν τον «Βασιλικό» του Μάτεσι, καθώς το στίγμα των δύο επόμενων χρόνων για το θέατρο της οδού Αγίου Κωνσταντίνου είναι: «Ανοίγουμε το κεφάλαιο “Ελλάδα”».

«Μετά το πρώτο σοκ, συνεχίζουμε, έτσι είναι η ζωή», σχολιάζει ο Σπύρος Ευαγγελάτος στην «Espresso». Η δουλειά είναι το καταφύγιό του και εκτός από τις σκηνοθεσίες, έχει τα μαθήματα Θεατρολογίας στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας, ενώ ολοκληρώνει τη μελέτη του πάνω στον Βιτσέντζο Κορνάρο, όπως μας αποκάλυψε.

Δεν αγκάλιασε όμως μόνον τον Ευαγγελάτο το Εθνικό Θέατρο, αλλά και την κόρη του Κατερίνα Ευαγγελάτου. Στη νεαρή σκηνοθέτρια ανατέθηκαν δύο έργα για τη θεατρική περίοδο 2012 – 2013: οι «Θεατές» του Μάριου Ποντίκα και η «Ελένη» του Ευριπίδη.

Ο Σπύρος Ευαγγελάτος με πόνο ψυχής άδειασε τον χώρο του «Αμφιθεάτρου» για να τον παραδώσει στους ιδιοκτήτες. «Συγκεντρώσαμε όλα τα πράγματα σε αποθήκες και διοργανώσαμε μπαζάρ για όσους ενδιαφέρονται για τα προγράμματα των παραστάσεων ή για τις αφίσες» μας είπε ο σκηνοθέτης, ο οποίος έκανε… την καρδιά του πέτρα προκειμένου να φέρει εις πέρας τη διαδικασία. Πάντα βέβαια με την στήριξη της πολυαγαπημένης του Κατερίνας, που είναι το μοναδικό πρόσωπο που του απέμεινε στη ζωή. Την καμαρώνει για την πρόοδο που σημειώνει στη δουλειάά της και όνειρό του είναι να τη βλέπει ευτυχισμένη και στην προσωπική της ζωή.

Αλλα ελληνικά έργα που θα ανεβούν στο Εθνικό Θέατρο είναι: «Του κουτρούλη ο γάμος», του Αλ. Ρίζου-Ραγκαβή, «Ο κόκκινος βράχος» του Γρ. Ξενόπουλου, «Η Νίκη» της Λούλας Αναγνωστάκη, «Πατρίδες» των Μ. Ρέππα – Θανάση Παπαθανασίου, «Ο γενικός γραμματέας» του Ηλία Καπετανάκη, «Παραμύθι χωρίς όνομα» της Πηνελόπης Δέλτα, «Ο μεγάλος περίπατος του Πέτρου», της Αλκης Ζέη, «Αντιγόνη» του Σοφοκλή, «Μικρά Ασία» του Νίκου Μαστοράκη, «Η αυλή των θαυμάτων» του Ιάκωβου Καμπανέλη, «Τα κόκκινα φανάρια» του Αλ. Γαλανού, «Γκόλφω» του Σπ. Περεσιάδου, «Vitrioli», του Γ. Μαυριτσάκη, «Ζ» του Βασίλη Βασιλικού και «Βάτραχοι» του Αριστοφάνη.
  • ΧΡΥΣΑ ΔΟΤΣΙΟΥ, ESPRESSO, 17.5.2011
Advertisements
Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: