Daily Archives: 5 Μαΐου, 2011

Συμμετοχή Ελλήνων μαθητών στο Φεστιβάλ Συρακουσών

Μαθητές και εκπαιδευτικοί τριών ελληνικών καλλιτεχνικών σχολείων θα κηρύξουν, φέτος, την έναρξη του Διεθνούς Φεστιβάλ Αρχαίου Δράματος Νέων στις Συρακούσες, στο πλαίσιο πρωτοβουλίας της Υπουργού Παιδείας, Άννας Διαμαντοπούλου, για την Εκπαίδευση και τον Πολιτισμό.

Η Υπουργός Παιδείας συναντήθηκε, σήμερα 05/05/2011,  με τον Καλλιτεχνικό Διευθυντή του Istituto Nazionale del Dramma Antico (INDA), Fernando Balestra,  τον Πρόεδρο της Καλλιτεχνικής Επιτροπής των Καλλιτεχνικών Σχολείων, Θεόδωρο Αγγελόπουλο, τον σκηνοθέτη, καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών  και μέλος της Καλλιτεχνικής Επιτροπής των Καλλιτεχνικών Σχολείων, Τάκη Τζαμαργιά, μαθητές του Καλλιτεχνικού Σχολείου Γέρακα και τον υπεύθυνο καθηγητή της παράστασης, Κωνσταντίνο Μίχο. Συνέχεια

Η… σκούπα στην εθνική οδό και τα χαστούκια του «Ηλία»

  • Το πρόβλημα άρχισε όταν έπεσε το πρώτο χαστούκι. Τότε ο Βέγγος απ’ τη δύναμη, έφυγε από τη μηχανή 

Η... σκούπα στην εθνική οδό και τα χαστούκια του «Ηλία»

– Ο Ντίνος Κατσουρίδης γράφει τον Μάιο του 2000 για την παραγωγή του «Δράκου»:

«1955. Ταινία: Ο δράκος. Ο Κούνδουρος φεύγει απελπισμένος από τα στούντιο Σκουληκίδη κι έρχεται στo φινέικο να λύσει τα προβλήματά του και να τελειώσει το μοντάζ της ταινίας. Και βέβαια, ο Φίνος αναθέτει τη δουλειά σ’ εμένα…. Μοναδική λύση ήταν να μεταφέρουμε την πρόζα όλης της ταινίας σε μαγνητικό υλικό, να αφαιρέσουμε όλα τα «γκουπ» και να τα αντικαταστήσουμε με ανάλογο «χώρο». Αυτό σήμαινε, φυσικά, μερικά χιλιάδες κοψίματα και κολλήσεις, αυτή τη φορά στο μαγνητικό υλικό?

Ο Βέγγος τότε με τον Κούνδουρο ήταν το παιδί για όλες τις δουλειές… Πήρε, λοιπόν, από τον Κούνδουρο την εντολή και φορτώθηκε εκείνος το χαμαλίκι. Eγινε το σχετικό φροντιστήριο. Του έδωσα λεπτομερείς οδηγίες…

Yστερα από κάπου 20 ώρες άγρυπνη ταλαιπωρία, τέλειωσε. Μπράβο, Θανάση!… Περάσαμε μια πράξη να την ακούσουμε και… καταστροφή. Τα χιλιάδες «γκουπ» φύγανε, αλλά στη θέση τους μπήκαν χιλιάδες «ρουφήγματα» (απόλυτο κενό ήχου), που δεν ήταν απλώς ενοχλητικά, ήταν πολύ πολύ… αστεία. Συνέχεια

Τα μυστικά του σωματικού θεάτρου

Σεμινάριο σωματικής μιμικής για όσους ενδιαφέρονται να γνωρίσουν την τεχνική του σωματικού θεάτρου και να εξερευνήσουν τις εκφραστικές δυνατότητες του σώματός τους πραγματοποιεί το Σάββατο και την Κυριακή η Ευγενία Παλληκάρη στον «Χώρο» (Σφηττιών 10, Κ. Πετράλωνα). Οι συμμετέχοντες μέσα από ασκήσεις τεχνικής, εκτέλεσης χορογραφιών και αυτοσχεδιασμούς θα γνωρίσουν το σώμα τους.

Τα μυστικά του σωματικού θεάτρου

Ο νέος «Χώρος», που δημιουργήθηκε από τον χορευτή που συμμετείχε στην «Ομάδα Εδάφους» Γιάννη Γιαπλέ, επιδιώκει την αναζήτηση της φωτεινής πλευράς του εαυτού μας μέσω της ολιστικής γυμναστικής, αλλά και των φυσικών συμπληρωματικών θεραπειών. Ετσι, παράλληλα με τα μαθήματα σύγχρονου χορού, γιόγκα, πιλάτες και γυναικείας αυτοάμυνας, εφαρμόζονται και θεραπείες (ηλεκτροβελονισμός, ρεφλεξολογία, συμβουλευτική ολιστική διατροφολογία). Πληροφορίες: 210-3414547, 69466061264.

«Ολη μου τη ζωή θα κλαίω για τον Θανάση»

Θρήνος, βουβός που «σκέπαζε» όλους όσοι έφτασαν χθες στον Ιερό Ναό της Αγίας Μαρίνας στο Θησείο για το ύστατο χαίρε στον Θανάση Βέγγο. Oλες οι ηλικίες και κοινωνικές τάξεις. Παιδιά στους ώμους των μπαμπάδων ηλικιωμένοι με μπαστούνι και καβουράκι. Θρήνος. Βουβός. Κι ας «σκέπαζε» πολλούς. Γιατί πολλοί ήταν αυτοί που έφτασαν χθες στον Ιερό Ναό της Αγίας Μαρίνας στο Θησείο, για να πουν στον Θανάση Βέγγο το ύστατο χαίρε. Oλες οι ηλικίες, όλες οι κοινωνικές τάξεις και οι ενδυματολογικές επιλογές. Παιδιά στους ώμους των μπαμπάδων τους και ηλικιωμένοι με μπαστούνι και καβουράκι.

«Ολη μου τη ζωή θα κλαίω για τον Θανάση»

Νέοι και νέες με σκουλαρίκια στη μύτη και πολύχρωμες φράντζες, αλλά και κυρίες με ταγέρ ή κύριοι με κοστούμι και γραβάτα. Μερσεντές που παρ’ ολίγον να… ανέβουν τα σκαλιά της εκκλησίας και… πεζό δύο. Κι αυτή ήταν η πλειοψηφία του κόσμου. Που ήρθε με το μετρό και τον ηλεκτρικό. Που έψαχνε την Αγία Μαρίνα. Συνέχεια

Αξιοπρεπής, μαχητής, Έλληνας

  • Tου Αθανασιου Ελλις, Η Καθημερινή, Πέμπτη, 5 Mαϊου 2011

Πέρα από το άφθονο γέλιο που μας χάρισε και τις σπαρταριστές σκηνές που θα μείνουν ανεξίτηλα χαραγμένες στις μνήμες όλων μας, ο Θανάσης Βέγγος επί μισό αιώνα μάς δίδαξε, με τον δικό του αυθεντικό τρόπο, τις αρετές του ήθους, της ανθρωπιάς, της αντοχής στις κακουχίες. Μας εισήγαγε στον κόσμο της φτώχειας, αλλά και της σκληρής εργασίας, της αγνής περηφάνειας και του ονείρου μιας καλύτερης ζωής.

Με τη λιτή ζωή του και τη σπάνια καλοσύνη του, μας δίδαξε ότι τα χρήματα δεν είναι το παν. Δεν είναι η ευτυχία. Ο αγνός «καλός μας άνθρωπος» δεν επιχείρησε να αποστασιοποιηθεί από την ταπεινή καταγωγή του. Ηταν περήφανος γι’ αυτήν. Δεν περιορίστηκε στο γέλιο. Ταυτόχρονα, μας έκανε να σκεφτούμε και να προβληματιστούμε. Μας ταξίδεψε στη μεταπολεμική φτώχεια της Ελλάδας, τη μετεμφυλιακή κοινωνική αδικία, αλλά και τον μεταπολιτευτικό ηθικό της ξεπεσμό. Ως νεαρός φοιτητής στο Παρίσι, τη δεκαετία του ’80, παρακολούθησα ένα αφιέρωμα στον ελληνικό κινηματογράφο. Εκεί, στην κατάμεστη αίθουσα του κέντρου Ζορζ Πομπιντού, μετά την προβολή της ταινίας «Τι έκανες στον πόλεμο Θανάση;» άκουσα για πρώτη φορά να μιλούν για έναν «αντιπολεμικο ύμνο» και τότε συνειδητοποίησα ότι, πέρα από το πηγαίο χιούμορ του που γενναιόδωρα μοιραζόταν μαζί μας, ο Βέγγος ήταν και ένας κοινωνικός στοχαστής. Συνέχεια

  • Tης Μαριαννας Τζιαντζη, Η Καθημερινή, Πέμπτη, 5 Mαϊου 2011

Η αγάπη του λαού για τον Θανάση Βέγγο ξεχείλιζε στις τηλεοπτικές εικόνες από τον ναό της Αγίας Μαρίνας στο Θησείο όπου χθες ψάλθηκε η νεκρώσιμη ακολουθία. Τον τόνο δεν τον έδιναν οι «επώνυμοι», αλλά το πλήθος των ανωνύμων όλων των ηλικιών που αποχαιρετούσαν έναν δικό τους άνθρωπο. Ανάμεσα στο πλήθος ήταν πολλοί νέοι που τον γνώρισαν και τον αγάπησαν μέσω της τηλεόρασης και όχι στη μεγάλη οθόνη. Και όχι απλώς τον γνώρισαν, αλλά αναγνώρισαν σ’ αυτόν μια φιγούρα γνώριμη που δεν έρχεται από το παρελθόν αλλά ίσως συμπυκνώνει και στοιχεία του παρόντος και του μέλλοντος. Δεν ήταν η λατρεία για τους σελέμπριτι αυτό που έφερε τόσο κόσμο εκεί, αλλά ο σεβασμός και η ευγνωμοσύνη, η ανάμνηση της χαράς που είχε σκορπίσει η παρουσία του.

«Το 2010 θα κάνουμε ορθοπεταλιά», είχε πει στις αρχές της περασμένης χρονιάς ο Ελληνας πρωθυπουργός, μια πρόβλεψη που δεν την επιβεβαίωσαν οι εξελίξεις, αφού εδώ κι έναν χρόνο δεν μας ζητούν να εργαζόμαστε περισσότερο, αλλά λιγότερο. Συνέχεια

Θανάσης Βέγγος Εφυγε όπως έζησε, αθόρυβα

  • Ελευθεροτυπία, Πέμπτη 5 Μαΐου 2011 Της ΙΩΑΝΝΑΣ ΚΛΕΦΤΟΓΙΑΝΝΗ

Σεμνά. Ταπεινά. Σχεδόν αθόρυβα. Οπως διέτρεξε όλη τη ζωή του. Οπως θα ήθελε να είναι και η κατακλείδα. Σεμνός, βουβός θρήνος ήταν το τελευταίο κατευόδιο στον δικό μας, καλό μας άνθρωπο, τον Θανάση Βέγγο, χθες στην Αγ. Μαρίνα Θησείου, παρ’ όλο το παλλαϊκό προσκύνημα.

Χιλιάδες κόσμου στο ύστατο χαίρε

Χιλιάδες κόσμου στο ύστατο χαίρε Η νεκρώσιμος ακολουθία εψάλη στις 2 μ.μ., χοροστατούντος του Αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου, μια έκπληξη ακόμη και για την οικογένεια του θανόντος. Ομως ο κόσμος, ένα ανώνυμο κυρίως συνονθύλευμα όλων των ηλικιών, που έσπευσε αυθόρμητα στο Θησείο και μέχρι αργά το απόγευμα πάσκιζε εις μάτην να μάθει πού θα γινόταν η κηδεία, προσερχόταν στο ναό ώρες νωρίτερα. Και παρέμεινε για να προσκυνήσει έως και τις 4 μ.μ.

Συντετριμμένη η Ασημίνα Βέγγου και οι γιοι τους Βασίλης και Χάρης, βρίσκονταν στην Αγ. Μαρίνα ήδη από τις 12. Σιγά σιγά εμφανίζονταν και τους πλησίαζαν παρηγορητικά, εξίσου καταβεβλημένοι, άνθρωποι που έζησαν τον Βέγγο: ο Παντελής Βούλγαρης, η Ιωάννα Καρυστιάνη, ο Δήμος Αβδελιώδης, ο Νίκος Κούνδουρος. Συνέχεια

Θανάσης Βέγγος στη «Μηχανή του χρόνου»

Από τις φτωχογειτονιές του Φαλήρου, στην εξορία της Μακρονήσου και στο κυνήγι για το μεροκάματο. Η περιπετειώδης ζωή του Θανάση Βέγγου περνάει από τη «Μηχανή του χρόνου» του Χρίστου Βασιλόπουλου, που τη μεταδίδει (Α’ μέρος) αυτή την Κυριακή η ΝΕΤ (22.00), εστιάζοντας σε άγνωστες πτυχές της ζωής του. Υπήρξε παγοπώλης, γαλατάς, έφτιαχνε τσάντες, και στον κινηματογράφο «σταδιοδρόμησε» αρχικά ως φροντιστής. Ηθοποιό τον έκανε ο Νίκος Κούνδουρος, ο οποίος μιλά για τον Θανάση της Μακρονήσου και αποκαλύπτει γιατί η σκόνη ήταν ο χειρότερος εχθρός του… Ο σκηνογράφος Τάσος Ζωγράφος, στην τελευταία του συνέντευξη, περιγράφει τον αεικίνητο Θανάση, που μέσα στην ταλαιπωρία και τον περιορισμό της εξορίας έβρισκε τρόπο να είναι πάντα γεμάτος θετική ενέργεια. Οι Ντίνος Κατσουρίδης, Γιώργος Λαζαρίδης, Βάσια Τριφύλλη, Αννα Φόνσου, Εφη Ροδίτη, Γιώργος Μιχαηλίδης, Σπύρος Παπαδόπουλος, Γιάννης Σολδάτος, Τάκης Παπαγιαννίδης θυμούνται στιγμές που πέρασαν με τον μεγάλο ηθοποιό. Το αφιέρωμα θα ολοκληρωθεί την επόμενη εβδομάδα (β’ μέρος), με την πτώχευση της κινηματογραφικής εταιρείας του, που έβγαλε την οικογένεια Βέγγου στον δρόμο, αλλά και την αναγνώρισή του στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης (1971). [Ελευθεροτυπία, Πέμπτη 5 Μαΐου 201]

Ο Ντίνος Κατσουρίδης θυμάται τον Θανάση Βέγγο

  • Ο σκηνοθέτης περιγράφει στο «ΒΗΜΑ» την πρώτη επαγγελματική συνάντησή τους
TO BHMA:  03/05/2011, 13:34
Ο Ντίνος Κατσουρίδης θυμάται τον Θανάση Βέγγο
Ο Ντίνος Κατσουρίδης

«Είναι δύσκολες οι δηλώσεις αυτή τη στιγμή» μας είπε ο Ντίνος Κατσουρίδης. «Ο Βέγγος είναι ένα τεράστιο κομμάτι της ζωής μου. Δεκαέξι χρόνια περπατήσαμε χέρι χέρι μαζί. Δεκατέσσερις ταινίες δικές του και δικές μου. Είμαι συγκλονισμένος». Η πρώτη ωστόσο επαγγελματική συνεργασία του Κατσουρίδη με τον Βέγγο έγινε στον «Δράκο» του Κούνδουρου και ο Ντίνος Κατσουρίδης μοιράστηκε στο «Βήμα» το πώς ακριβώς έγινε. «Ερχεται ο Κούνδουρος στο Φινέικο με τον “Δράκο” του υπό μάλης, έτοιμος για χαρακίρι. Είχε “ντουμπλάρει” την πρόζα του και, καθώς οι “συγχρονισμοί” είχαν γίνει (πού αλλού;) στο αρνητικό, γέμισε το αρνητικό κολλήσεις και κάθε κόλληση ήταν κι ένα “γκουπ”. Μιλάμε για χιλιάδες κολλήσεις και χιλιάδες “γκουπ”.  Ο Φίνος τον έστειλε, φυσικά, σε μένα και εγώ έκρινα πως η μόνη λύση ήταν να “μεταφέρουμε” την πρόζα σε μαγνητικό υλικό (μόλις τότε είχαμε πρωτοπεράσει στον μαγνητικό ήχο) και εκεί απάνω να μπει το νυστέρι. Συνέχεια

Τελευταίο «αντίο» στον Θανάση Βέγγο

  • Στον Ιερό Ναό της Αγίας Μαρίνας στο Θησείο η νεκρώσιμος ακολουθία για τον Θανάση Βέγγο.

To «ύστατο χαίρε» στον Θάναση Βέγγο είπαν συνάδελφοι και απλοί πολίτες που παρευρέθηκαν στη νεκρώσιμο ακολουθία, στον Ιερό Ναό της Αγίας Μαρίνας στο Θησείο. Για τον άνθρωπο που εκπροσώπησε τη μεταπολεμική και μετεμφυλιακή Ελλάδα και τον τελευταίο της μεγάλης γενιάς των ηθοποιών, έκαναν λόγο συνάδελφοί του. «Τον αγαπήσαμε γιατί ήταν ένας από μας. Ένας Έλληνας, ο μέσος Έλληνας, που προσπαθούσε να τα βγάλει πέρα με όποιον τρόπο, χωρίς να προδίδει τις αρχές του. Αεικίνητος, πολυμήχανος, πάντα χαμένος αλλά και κερδισμένος μαζί. Τώρα μπορεί να παρακολουθεί τις ταινίες του στο Σινεμά ο Παράδεισος. Καλό ταξίδι, καλέ μας άνθρωπε», τονίζει σε ανακοίνωσή του το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών. Μέχρι στιγμής, η οικογένειά του διατηρεί άγνωστη την τοποθεσία ταφής του μεγάλου ηθοποιού. Συνέχεια