«Η λήθη είναι εθνική αναγκαιότητα»

  • Ο ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΓΥΜΝΟΣ ΣΕ ΜΟΝΟΛΟΓΟ ΤΟΥ Δ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ
  • Της ΙΩΑΝΝΑΣ ΚΛΕΦΤΟΓΙΑΝΝΗ, Ελευθεροτυπία, Τρίτη 22 Φεβρουαρίου 2011

«Τα κείμενα του Δημητριάδη σε αρπάζουν από τα μαλλιά και σε σέρνουν. Το μόνο που οφείλεις να κάνεις είναι να μην αντιστέκεσαι», παραδέχεται ο Δημοσθένης Παπαδόπουλος.

«Στις μέρες μας το γυμνό είναι περισσότερο κοινοτοπία παρά πρόκληση», επισημαίνει ο Δημοσθένης Παπαδόπουλος

«Στις μέρες μας το γυμνό είναι περισσότερο κοινοτοπία παρά πρόκληση», επισημαίνει ο Δημοσθένης Παπαδόπουλος

Ολόγυμνος ερμηνεύει από απόψε στο θέατρο «Πορεία» το μονόλογο του Δημήτρη Δημητριάδη «Λήθη», που σκηνοθετεί ο Δημήτρης Τάρλοου. Είναι η πρώτη φορά που παρουσιάζεται στην Ελλάδα «ολόκληρο» το κείμενο. Ανέβηκε για πρώτη φορά το 1998 στο Παρίσι στο Petit Odeon από τον J.-C. Bailly και το 2001 στο Theatre de Bobigny.

Το έναυσμα του Δημητριάδη να γράψει τη «Λήθη» ήταν το ερώτημα: «Τι μας κάνει να δίνουμε τόση σημασία στη μνήμη; Οταν η μνήμη, ως επανάληψη του εαυτού της, έχει τα χαρακτηριστικά μιας τέτοιας ψυχικής συναισθηματικής και σωματικής εμπλοκής, χωρίς να προσφέρει τίποτα περισσότερο;».

Τότε σκέφτηκε «τι λύτρωση θα ήταν αν δεν μας βάραινε η μνήμη όσων προηγήθηκαν». Και εξηγεί: «Πρόκειται για την απόρριψη οποιουδήποτε στοιχείου κάνει τη ζωή να καθηλώνεται σε ένα σημείο και να επαναλαμβάνει τον εαυτό της, σε μια μια στασιμότητα, αποβάλτωση, όπως λέμε αποβλάκωση. Οπότε, αυτός ο μονόλογος είναι μια λυτρωτική πράξη. Η λήθη αποτελεί πια μια εθνική αναγκαιότητα», τονίζει ο συγγραφέας.

Το σκηνικό της «Λήθης» στο «Πορεία» είναι ένα γυάλινο κουτί, μέσα στο οποίο βρίσκεται ένα γυμνό σώμα, το κορμί του Δημοσθένη Παπαδόπουλου. «Νιώθω άνετα σ’ αυτό το κουτί. Οπως και στο κουτί της ζωής μου», λέει ο ηθοποιός. Δεν θεωρεί πρόκληση το ότι εμφανίζεται γυμνός; «Επαφιέται στη γνώμη του κάθε θεατή», απαντά. «Στις μέρες μας περισσότερο κοινοτοπία είναι το γυμνό, παρά πρόκληση. Στην παράστασή μας, πάντως, το γυμνό είναι μια αναγκαιότητα».

Αντιμετώπισε πρώτη φορά το κείμενο του Δημητριάδη το ’95. «Το δουλέψαμε πάνω στους «Ορισμούς» του με τον Σπύρο Σακκά για το θέατρο «Αμόρε»», θυμάται. «Η γραφή του Δημητριάδη είναι τόσο βαθιά προσωπική που γίνεται συλλογική, παγκόσμια».

Πώς οδηγείται ο ήρωας της «Λήθης» από το «τώρα αρχίζω» στο «τώρα ξεχάστε με»;

«Κάθε αρχή είναι ένα τέλος. Και κάθε τέλος εμπεριέχει τη λήθη», εξηγεί ο ηθοποιός. «Αυτήν αναζητεί και διεκδικεί ο ήρωας. Η λήθη στο κείμενο είναι λύτρωση. Για να αρχίσεις, πρέπει να ξεχάσεις. Για να γεννηθείς, πρέπει να ξεχαστείς. Το κείμενο είναι ένας κύκλος. Οπως και η ζωή».

Ο ήρωας θέλει να κάνει μια καθαρή και καινούργια αρχή. «Συνειδητοποιεί ότι, για να το πετύχει, πρέπει να κερδίσει τη λήθη. Η λήθη είναι μια πράξη συνειδητή. Δεν είναι απώλεια μνήμης. Είναι υπαρξιακή και πολιτική επιλογή. Η πορεία του μέσα στο κείμενο είναι αυτή η συνειδητοποίηση. Οτι, για να αρχίσεις πραγματικά, πρέπει να τελειώσεις».

Ο Δημητριάδης θεωρεί τη λήθη «εθνική αναγκαιότητα». «Συμφωνώ», προσθέτει ο Παπαδόπουλος. «Η μνήμη στην ιστορία της ανθρωπότητας, είτε σε πολιτικό είτε σε θρησκευτικό επίπεδο, ήταν και είναι κινητήριος μοχλός για πολέμους, διαμάχες, πολιτικές και θρησκευτικές αντιπαραθέσεις. Ο Δημητριάδης είναι βαθιά πολιτικός συγγραφέας. Γράφει για τον άνθρωπο. Συνεπώς και για το περιβάλλον του».

«Η μνήμη σκληραίνει. Η μνήμη μισεί. Η λήθη μαλακώνει», γράφει ο Δημητριάδης. «Ο ήρωας της «Λήθης» αποζητά την καθαρότητα», υπογραμμίζει ο Δημοσθένης Παπαδόπουλος. «Μια απόλυτα καθαρή αρχή. Νομίζω πως αυτό είναι μια βαθιά υπαρξιακή αναζήτηση για όλους μας. Κι επειδή είναι τόσο προσωπική, γίνεται πολιτική. Στις μέρες μας ιδιαίτερα είναι αναγκαία η εκκαθάριση του σκληρού δίσκου. Σε προσωπικό, συλλογικό, εθνικό και παγκόσμιο επίπεδο».

* Σκηνικά-κοστούμια: Ελένη Μανωλοπούλου. Φωτισμοί: Φελίς Ρος. Σχεδιασμός ήχων – μουσική: Μπλέιν Ρέινινγκερ. Παραστάσεις: Δευτέρα, Τρίτη, Τετάρτη. Η «Λήθη» επανεκδίδεται από τις εκδόσεις «Σαιξπηρικόν». *

Advertisements
Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: