Ο ΠΑΟΚ είναι ιερή ομάδα

  • Της ΙΩΑΝΝΑΣ ΚΛΕΦΤΟΓΙΑΝΝΗ, Ελευθεροτυπία, Σάββατο 5 Φεβρουαρίου 2011

«Θέλω να πεθάνω μια μέρα που θα ρίξουμε στον Ολυμπιακό 4-0». Αθεράπευτος ΠΑΟΚτζής, ο Σταύρος Τσιώλης έγραψε ένα θεατρικό έργο για την ομάδα του. «Ο ΠΑΟΚ είναι μια ιερή ομάδα. Του χρωστάω ευγνωμοσύνη», λέει. Το «Ταξιδεύοντας με τον ΠΑΟΚ» (υπότιτλος: «Μια ιστορία του Σταθμού Λαρίσης»), που παίζεται από χθες στο «Θέατρο Τέχνης», έχει ήδη κινητοποιήσει τους ΠΑΟΚτζήδες. Σκοπεύουν να το «τιμήσουν» συρρέοντας στην Αθήνα με πούλμαν.

Ολα ξεκίνησαν τυχαία. Από μία «συνάντηση» στον Σταθμό Λαρίσης, την ημέρα της «ιστορικής σιδηροδρομικής καθόδου» 2.500 οπαδών του ΠΑΟΚ στην Αθήνα για τον αγώνα της ομάδας τους με τον Ολυμπιακό. Στο ματς, που δόθηκε το 1999 στο «Καραϊσκάκη», ο ΠΑΟΚ ηττήθηκε 2-1. «Με ψεύτικο πέναλτι», θυμίζει ο Σ. Τσιώλης.

«Ηταν αποφασιστικό το παιχνίδι. Ηξερα ότι θα γίνουν επεισόδια». Ετσι βρέθηκε «λίγο τυχαία, λίγο από ένστικτο» στον Σταθμό Λαρίσης. «Για να προστατέψω τους ΠΑΟΚτζήδες. Να μιλήσω στους Ολυμπιακούς, που περίμεναν με τούβλα και πέτρες».

  • Ολα του κόσμου τα κορίτσια

Εκεί είδε τυχαία δύο κορίτσια. Τις ηρωίδες του έργου του. «Μου τα έστειλε ο Θεός. Και τα παρακολουθούσα δύο ώρες». Τους μίλησε; «Οχι, για να μην τρομάξουν. Παρέμενα όμως κοντά, μήπως ξεφύγουν τα πράγματα και χρειαστούν βοήθεια. Οταν φύγαν, τους έπεσε ένα αυτόγραφο του Σάκη με αφιέρωση «στην Ιωάννα». Το 60% του έργου είναι αυτά τα κορίτσια». Είναι το πρώτο του κείμενο με πρωταγωνίστριες γυναίκες. «Τα πνευματικά δικαιώματα τους ανήκουν. Κι επειδή πήρα στοιχεία για να τις πλάσω κι από άλλα κορίτσια που γνώρισα, αντιπροσωπεύουν όλες τις κοπέλες της Γης. Εκτός βεβαίως από την κυρία Θάτσερ και την κυρία Μέρκελ».

Στο «Ταξιδεύοντας με τον ΠΑΟΚ» η 30χρονη Κωνσταντίνα (Μυρτώ Αλικάκη) και η 20χρονη Ιωάννα (Ειρήνη Στρατηγοπούλου) ξεροσταλιάζουν στην αποβάθρα του Σταθμού Λαρίσης. Δεν πάνε στο γήπεδο, γιατί περιμένουν τον Ρουβά. Αντ’ αυτού συναντιούνται με τον κύριο Προβόπουλο, συνταξιούχο τεχνικό υπάλληλο του ΟΤΕ, παραλλαγή Ολυμπιακού, ενώ είναι ΑΕΚτζής (Αργύρης Μπακιρτζής), μια κυρία-αίνιγμα (Λουκία Πιστιόλα) κι ένα φανταράκι (Πάρις Θωμόπουλος). Στο φόντο ακούγονται οι ιαχές των οπαδών του Ολυμπιακού και στο ραδιόφωνο οι φάσεις του αγώνα, όπως όταν ο Ζαγοράκης ισοφαρίζει 1-1 στο 68′.

«Τα κορίτσια μένουν στην Τούμπα, κοντά στο γήπεδο του ΠΑΟΚ. Πηγαίνουν στις προπονήσεις και νιώθουν ότι μόνο εκεί τις αγαπούν. Η μικρότερη έστειλε στον Σάκη γράμμα ότι τον περιμένει στον Σταθμό. Δεν έρχεται. Και το κορίτσι κουρνιάζει στην αγάπη της ομάδας του», εξηγεί ο Τσιώλης με τρυφερότητα.

Εχει ιδεολογία η μπάλα; «Υπάρχει μια ομορφιά όταν οι άνθρωποι ενώνονται στην ίδια ελπίδα, στο ίδιο όραμα. Ολοι στο γήπεδο είναι ίσοι. Το μόνο που με πικραίνει είναι που οι φίλαθλοι αποδέχονται να έχουν επικεφαλής παράγοντες οικονομικούς, δηλαδή αυτούς που μας κατάντησαν έτσι. Ο κ. Βαρδινογιάννης επηρέασε την ηθική του ποδοσφαίρου, το ίδιο και κ. Κόκκαλης. Δεν έχω τίποτα με τους ανθρώπους. Αλλά είναι γεννημένοι νικητές, οπότε θέλουν το ίδιο και για τις ομάδες τους. Ο ΠΑΟΚ πάντα μένει με το όνειρο. Είναι άπειρα πιο έντιμη, πιο ονειρεμένη ομάδα. Δεν αγαπώ τα ψεύτικα πέναλτι!»

Εκτός από τα δύο κοριτσόπουλα, έχει γνωρίσει και τους υπόλοιπους ήρωες. Την αινιγματική κυρία του έργου τη γνώρισε ένα αυγουστιάτικο βράδυ. «Καθόμουν μόνος, βυθισμένος στη λύπη. Και ξαφνικά νιώθω μια παρουσία δίπλα μου. «Κύριε, είστε απελπισμένος; Φοβάστε την απόγνωση; Για μένα η απόγνωση είναι καταφύγιο…», μου είπε. Η Σαπφώ δεν θα μπορούσε να είναι τόσο ποιητικό πρόσωπο. Αυτή η γυναίκα είναι «δικιά μας», σκέφτηκα. Ο Τένεσι Ουίλιαμς θα την έκανε έργο». Ο Τσιώλης την έκανε ωραιότατο ρόλο.

Δεν φοβάται ότι θα τον κατηγορήσουν πως το έργο του είναι κλοπή ατόφιας ζωής; «Μα, αυτό ονειρευόμασταν με τον Κεχαΐδη», αναφωνεί. «Να συμβεί ένα μεγάλο γεγονός, να το ηχογραφήσουμε και απομαγνητοφωνώντας το να είναι έτοιμο έργο. Αλλά ο Θεός τι μας δίνει; Κομματάκια. Μια ατακούλα από εδώ, μια από εκεί. Τις μαζεύεις μια ζωή. Σε ένα έργο τις ξοδεύεις. Και άιντε πάλι από την αρχή».

  • Τέρμα πια ο κινηματογράφος

Αγαπάει την μπάλα περισσότερο κι από τις γυναίκες; «Είμαι 74 ετών, αλλά θα τολμήσω να πω πως δεν υπάρχει τίποτα ωραιότερο στον κόσμο από τη γυναίκα», λέει. «Είναι το πιο ελεύθερο πλάσμα στη Γη, μετά τη γάτα. Γι’ αυτόν τον λόγο ο άνδρας, που είναι κατώτερο ον, της βάζει μπούρκα, τη δέρνει, τη λιθοβολεί. Η γυναίκα ερωτεύεται βαθιά. Αλλά μπορεί να ερωτευτεί και έναν άλλο. Τέσσερις φορές έτυχε να είμαι ο προηγούμενος». Αυτός είναι ο λόγος που, όπως λέει, κάνει μόνο «ανδρικές ταινίες». «Ομως και πάλι όλα περιστρέφονται γύρω από γυναίκες που απουσιάζουν».

Η σχέση του με το θέατρο πώς προέκυψε; «Δεν θέλω πια να κάνω κινηματογράφο», αποκαλύπτει. «Δεν ανανεώθηκα. Εχω πολλά όμορφα θέματα, αλλά είναι συνέχεια των προηγούμενων ταινιών μου. Ηθελα κάτι να αλλάξει τελείως τη ζωή μου, να μη νιώθω τα γεράματα».

Το βρήκε στο θέατρο. Τώρα γράφει το θεατρικό «Πόρτα ή Ο σωρός των φασολιών», με υπότιτλο «Η τραγωδία της μαθηματικής επιστήμης». «Πόρτα είναι η είσοδος του σκυλάδικου όπου τραγουδούν ο Ζαφείρης Μελάς με την Κατερίνα Στανίση. Το έργο είναι η σύγκρουση πορτιέρη με σεκιουριτά», διευκρινίζει. «Ξέρετε κάτι; Αν δεν είχα ήδη μια ιστορία στο σινεμά, δεν θα με έπαιζε στο θέατρο κανένας. Ο Κατσικονούρης περιέφερε το «Γάλα» τρία χρόνια! Πρέπει να στέρξουν το ελληνικό έργο. Κι αυτό πρέπει να ξεκινήσει από τον κ. Χουβαρδά. Καλή η Γερμανία. Καλή, όμως, και η Ελλάδα». *

Advertisements
Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: