Θεατρικός φανατισµός… µε υπογραφή Κούνδουρου

  • ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΣΤΟ «ΑΛΕΚΤΟΝ»
  • ∆άφνη Κοντοδήµα, ΤΑ ΝΕΑ : Τρίτη 1 Φεβρουαρίου 2011

Το περιστατικό της δολοφονίας µιας νεαρής φοιτήτριας από τον εραστή της κατά την περίοδο της δικτατορίας – επειδήτην υποψιαζόταν ότι είχε διασυνδέσεις µε κοµµουνιστικές οµάδες – έκανε τον γύρο του κόσµου το 1973. ∆ράστης ήταν ένας υπαξιωµατικός της Ελληνικής Στρατιωτικής Αστυνοµίας που ο φανατισµός και οι εµµονές τον έφτασαν στην παράνοια µε αποτέλεσµα να πνίξει την κοπέλα και έπειτα να την πετάξει από τον 3ο όροφο ξενοδοχείου στην Οµόνοια. Στο Λονδίνο όπου διέµενε εκείνη την περίοδο, ο σκηνοθέτης Νίκος Κούνδουρος ενηµερώθηκε για το περιστατικό µέσω του Τύπου. Συγκλονισµένος θέλησε να µάθει πληροφορίες και να παρακολουθήσει τη δίκη του τότε κατηγορουµένου που αργότερα αθωώθηκε.

Με πηγή έµπνευσης την αληθινή αυτή ιστορία, ο βραβευµένος σκηνοθέτης τωνταινιών «Το σηµάδι της Αφροδίτης» και «Ο ∆ράκος» συνέθεσε τότε έναν µονόλογο µε τίτλο «Η απολογία του Θεόφιλου Τσάφου». Ο οποίος ανεβαίνει, τριάντα οκτώ χρόνια µετά τη συγγραφή του, στο θέατρο Αλεκτον, σε σκηνοθεσία της Γιώτας Κουνδουράκη και από την οµάδα Artefact.

«Με επηρέασε τόσο που θέλησα να γράψω για τον άνδρα που προσπαθούσε να απολογηθεί στο δικαστήριο. Είναι σαν µια καταγγελία στη δικτατορία», λέει στα «ΝΕΑ» ο Νίκος Κούνδουρος. Με µάτια καρφωµένα στο κοινό, ο Θεόφιλος Τσάφος διά στόµατος Νίκου Πανόπουλου, απολογείται και δηλώνει «Αψογος». Περνά όλα τα γεγονότα που τον οδήγησαν στον φόνο της γυναίκας που αγάπησε, κλαίει, απειλεί και καταγγέλλει «µια κοινωνία που δηµιουργεί δολοφόνους».

Ο «πατριάρχης του ελληνικού κινηµατογράφου» έπεσε θύµα ληστείας και ξυλοδαρµού µέσα στο σπίτι του στο Μετς τον Οκτώβριο. «Τα πράγµατα στη σύγχρονη κοινωνία αγριεύουν», σχολιάζει σήµερα, καθώς αναρρώνει ακόµη στο σπίτι του. Επιστρέφει λοιπόν «σε µια άλλη αγάπη µετά τον κινηµατογράφο», όπως ο ίδιος αποκαλεί το θέατρο, για πρώτη φορά ως συγγραφέας. «Πάντοτε αγαπούσα το θέατρο. Εδωσα όµως µεγαλύτερη έµφαση στον κινηµατογράφο», σχολιάζει. Τη δεκαετία του ‘90 ανέβασε µεταξύ άλλων τα έργα «Η όπερα της πεντάρας» του Μπέρτολντ Μπρεχτ, την «Ιφιγένεια εν Ταύροις» του Ευριπίδη καθώς και το «Εγώ η Αντιγόνη» στην Επίδαυρο.

Κρατούσε τριάντα ολόκληρα χρόνια το κείµενο της «Απολογίας του Θεόφιλου Τσάφου» στο συρτάρι µέχρι την ηµέρα που η σκηνοθέτρια Γιώτα Κουνδουράκη του ζήτησε να της το διαβάσει. «Κατάλαβα αµέσως ότι πρόκειται για ένα επίκαιρο έργο, καθώς µιλάει για τον φανατισµό και τις επιπτώσεις του στη ζωή των ανθρώπων», δηλώνει εκείνη στα «ΝΕΑ».

INFO

«Η απολογία του Θεόφιλου Τσάφου» του Νίκου Κούνδουρου στο θέατρο Αλεκτον (Σφακτηρίας 23, Μεταξουργείο, τηλ. 210-3420.419) κάθε ∆ευτέρα και Τρίτη στις 21.30

Advertisements
Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: