Daily Archives: 22 Ιανουαρίου, 2011

Ο ΟΠΑΠ στηρίζει το θέατρο

Η Αγγελική Παπαθεμελή και ο Δημήτρης Ξανθόπουλος στις πρόβες του «Γλάρου» του Τσέχοφ

Εννέα παραστάσεις που έχουν δώσει τα διαπιστευτήριά τους, με επιτυχία, στην Αθήνα θα περιοδεύσουν μέσα από τον Ιανουάριο ως τον Μάιο στην περιφέρεια, με τη στήριξη του ΟΠΑΠ, στο πλαίσιο του προγράμματος Κοινωνικής Ευθύνης για τον Πολιτισμό.

Με κοινό άξονα μια σύγχρονη θεματολογία, όλες οι ομάδες αποτελούνται από καλλιτέχνες της νεώτερης γενιάς που με τη δουλειά τους μοιράζονται τους προβληματισμούς τους με το κοινό. Ο ΟΠΑΠ θα καλύψει μεγάλο μέρος των εξόδων ενώ στις περισσότερες παραστάσεις η είσοδος θα είναι ελεύθερη για το κοινό _αλλά σε κάθε περίπτωση δεν θα ξεπερνά τα δέκα (10) ευρώ.

Συγκεκριμένα πρόκειται για τις παραστάσεις: «Εγώ ελπίζω να τη βολέψω», του Βασίλη Μαυρογεωργίου – «Χωρίς Μουσική», του Κώστα Γάκη– «Ο Γλάρος» του Τσέχωφ σε σκηνοθεσία Δημήτρη Ξανθόπουλου-«Η Πέτρα της υπομονής» του Γιώργο Νανούρη – «ΜΑΜΑ ΕΛΛΑΔΑ 2»του Γιάννη Σαρακατσάνη και των «Abοvo» – «Οταν είδα το 100% τέλειο κορίτσι για μένα» της Γεωργίας Μαυραγάνη – «Μην παίζεις με τα χώματα», της Σοφίας Καραγιάννη – «Το όνομά μου είναι Rachel Corrie» της Μάνιας Παπαδημητρίου – «Παραλογές ή Μικρές καθημερινές τραγωδίες» του Γιάννη Καλαβριανού.

Πατρινό Καρναβάλι: «Πρεμιέρα» το Σάββατο με πυροτεχνήματα και εκπλήξεις

Εικόνα από περασμένο Πατρινό Καρναβάλι

Ξεκινούν το Σάββατο οι εκδηλώσεις του Πατρινού Καρναβαλιού, με την καθιερωμένη τελετή που θα πραγματοποιηθεί στις 9 το βράδυ στην πλατεία Γεωργίου. Εκπλήξεις, πυροτεχνήματα και πολύ μουσική είναι τα στοιχεία που θα χαρακτηρίζουν την τελετή έναρξης, μετατρέποντας ταυτόχρονα την πλατεία Γεωργίου σε μια τεράστια πίστα χορού.

Η κεντρική ιδέα, σύμφωνα με τον προγραμματισμό που έχει κάνει ο δήμος, θα εξελιχθεί σε δύο σκηνές, μία στην πλατεία Γεωργίου και η άλλη στον εξώστη του Δημοτικού Θεάτρου «Απόλλων». Η δράση θα ξεκινήσει με τον τελάλη πάνω στο άρμα του να διαλαλεί την έναρξη του Πατρινού Καρναβαλιού, ερχόμενος από το Δημαρχείο.

Οταν θα φτάσει στην πλατεία Γεωργίου, θα σταματήσει μπροστά στο Δημοτικό Θέατρο. Εκείνη την στιγμή θα σβήσουν τα φώτα και θα ακουστεί ο ήχος από δυο ντραμς, που θα είναι τοποθετημένα δεξιά και αριστερά του εξώστη του Δημοτικού Θεάτρου. Το θέατρο αναμένεται να φωτιστεί με εντυπωσιακά χρώματα και ο κεντρικός προβολέας θα πέσει πάνω στον τελάλη, που θα αναγγείλει την έναρξη του καρναβαλιού.

Στην συνέχεια, η δράση θα μεταφερθεί στη σκηνή που έχει στηθεί στην πλατεία Γεωργίου, όπου θα εμφανιστούν οι δυο παρουσιαστές της εκδήλωσης, κύρία Ζακελίνα Κυρούση και κ. Δημήτρης Πολίτης. Μέσα από έναν καρναβαλικό διάλογο με ατάκες και χιούμορ, θα προετοιμάσουν την επίσημη έναρξη του Πατρινού Καρναβαλιού 2011, που θα κηρύξει αμέσως μετά ο δήμαρχος Πατρέων κ. Γιάννης Δημαράς.

Κατόπιν θα εμφανιστεί ο Βασιλιάς Καρνάβαλος συνοδευόμενος από την μπάντα του δήμου και καρναβαλιστές, ενώ καταιγισμός πυροτεχνημάτων θα προσφέρουν ξεχωριστό χρώμα και θέαμα. Επίσης κατά την διάρκεια της τελετής θα βραβευτούν καλλιτέχνες, που συνέβαλαν με την μουσική τους προσφορά στο θεσμό του Πατρινού Καρναβαλιού. Η τελετή έναρξης θα ολοκληρωθεί με ανοικτή γιορτή στην πλατεία Γεωργίου.

Η τελευταία πράξη για τη Θεώνη Βαχλιώτη-Ολντριτζ

 

Η βραβευμένη ελληνοαμερικανίδα ενδυματολόγος Θεώνη Βαχλιώτη-Ολντριτζ πέθανε στη διάρκεια της νύχτας στο Κονέκτικατ από καρδιακή προσβολή σε ηλικία 88 ετών. Είχε δημιουργήσει τα κοστούμια για περισσότερες από 300 θεατρικές και κινηματογραφικές παραγωγές, μεταξύ των οποίων το «Dreamgirls» και το «42nd Street» που ανέβηκαν στο Μπρόντγουεϊ, και είχε συνεργαστεί με τους μεγαλύτερους σκηνοθέτες. Το 1975 κέρδισε Οσκαρ για τα κοστούμια της ταινίας «Ο μεγάλος Γκάτσμπι» με τον Ρόμπερτ Ρέντφορντ, ενώ βραβεύτηκε και με τρία Τόνι για τα θεατρικά «Αννι», «Barnum» και το «Κλουβί με τις τρελές». Η κορυφαία ενδυματολόγος, η οποία ήταν παντρεμένη με τον ηθοποιό Τομ Ολντριτζ, υπήρξε γνωστή για την ικανότητά της να μεγαλουργεί είτε επρόκειτο για θέαμα του Λας Βέγκας είτε για παράσταση όπερας και να δημιουργεί τα πάντα, από κοστούμια της ελισαβετιανής εποχής έως σύγχρονη μόδα του δρόμου. Επί 20 και πλέον χρόνια ήταν η κύρια ενδυματολόγος του Φεστιβάλ Σαίξπηρ της Νέας Υόρκης.

Η Θεώνη Αθανασίου Βαχλιώτη είχε γεννηθεί στη Θεσσαλονίκη, αλλά μεγάλωσε στην Αθήνα. Ο πατέρας της ήταν στρατιωτικός χειρουργός και βουλευτής. Ως παιδί η Θεώνη είχε μανία με τις κούκλες και τα ρούχα τους _ όλη της τη ζωή διατηρούσε μεγάλη συλλογή από κούκλες. Αμέσως μόλις αποφοίτησε από το αμερικανικό Κολλέγιο στην Αθήνα αποφάσισε να στραφεί στο θέατρο. Γράφτηκε στη Θεατρική Σχολή Γκούντμαν του Σικάγου και σταματώντας καθ’ οδόν στη Νέα Υόρκη παρακολούθησε την ταινία «Καίσαρας και Κλεοπάτρα». Δεκαετίες αργότερα δήλωσε στο περιοδικό «New Yorker»: «Κάτι παράξενο συνέβη. Με συνεπήρε η ομορφιά των ανάλαφρων ρούχων που φορούσε η Βίβιαν Λι. “Οι άνθρωποι μπορούν να δείξουν τόσο ωραίοι με τα ρούχα” είπα στον εαυτό μου. “Υπάρχει ένα μυστήριο στα κοστούμια”. Και έτσι ξεκίνησαν όλα».

ΔΙΑΒΑΣΕ ΚΙ ΑΥΤΟ

Η κρίση χτυπάει το θέατρο

«Τα θέατρα σκίζουν». «Η κρίση δεν άγγιξε τις σκηνές». Η σταθερά υπεραισιόδοξη επωδός που ακούμε συχνά στα ταμεία των θεάτρων, όπου κόντρα στην κρίση σχηματίζονται ουρές, επωδός που επαναλαμβάνεται στους προληπτικούς θεατρικούς κύκλους στην προσπάθειά τους να ξορκίσουν το κακό που ασφαλώς έφτασε, δεν επαληθεύεται από τα νούμερα.

Η κρίση άγγιξε την τσέπη του θεατή και επηρέασε και τη θεατρική έξοδό του. Αναμενόμενο. Αλλά σε ποιο βαθμό; Υπάρχουν σκηνές που είδαν να μειώνονται οι εισπράξεις τους έως και 80 τοις εκατό. Η συνολική μείωση των εσόδων στις σκηνές τη σεζόν που ξεκίνησε τον Οκτώβριο κινείται έως σήμερα σε ένα καθαρό 30 με 35%. Δεν είναι αμελητέο ποσοστό, ούτε όμως η καταστροφή που όλοι περίμεναν. Είναι όμως η πρώτη χρονιά που εμπορικά θέατρα και λαϊκά θεάματα, ό,τι δηλαδή παραδοσιακά πήγαινε εξαιρετικά καλά, κυμαίνονται σε ποσοστά κάτω του μετρίου. Είναι, επίσης, η πρώτη χρονιά που αρκετές παραστάσεις «πρωταγωνιστών» κατεβαίνουν στα μέσα της σεζόν. Αναμένονται προσεχώς τρανταχτές αυλαίες.

Το παράδοξο είναι ότι ενώ διαφαινόταν η στενότητα, οι άνθρωποι του θεάτρου δεν έδειξαν τη διάθεση να μαζευτούν. Δεν αναδιπλώθηκαν. Ετσι και φέτος, σαν να μη συμβαίνει τίποτα στη χώρα που γονατίζει από το Μνημόνιο, οι παραστάσεις ξεπέρασαν τις 200.

«Αυτό δεν θα συμβεί του χρόνου», σχολιάζει στην «Ε» έμπειρος παράγων του θεάτρου. «Το θεατρικό κοινό δεν είναι οι 600.000 που κάποιοι θέλουν να λένε. Είναι το πολύ 400.000. Πού θα πρωτοπάνε; Θα γίνει ανακατανομή της πίτας. Καλώς ή κακώς, θα δούμε ένα γενναίο ξεσκαρτάρισμα τον επόμενο χρόνο. Δύσκολα θα κάνει κάποιος το δικό του θίασο», προβλέπει.

  • «Σε κινούμενη άμμο»

Το θέατρο είναι τζόγος. Ετσι, κανείς δεν θα προέβλεπε ότι παραστάσεις που πέρσι κατέβηκαν με ουρές, στη φετινή επανάληψή τους δεν έχουν αναλόγως μεγάλη προσέλευση, όπως η «Φθινοπωρινή ιστορία» του Αρμπούζοφ με τον Γ. Μιχαλακόπουλο («Αλμα»). «Δεν μπορώ να ξέρω τι θα συμβεί στο θέατρο με την κρίση. Είμαι σε πλήρη σύγχυση, όπως όλος ο ελληνικός λαός», διαπιστώνει ο πρωταγωνιστής. «Εχω την αίσθηση ότι είμαστε πάνω σε μια κινούμενη άμμο. Δεν είμαι καθόλου αισιόδοξος, ούτε για τη χώρα ούτε για το θέατρο. Κάποτε τον αντίπαλο τον είχαμε απέναντι. Σήμερα δεν ξέρουμε πού είναι».

Ο Διαγόρας Χρονόπουλος, που είδε δύο παραστάσεις του «Θεάτρου Τέχνης», την «Κυρία Κούλα» του Ακη Δήμου (από τη νουβέλα του Μ. Κουμανταρέα) και «Το δείπνο» της Μόιρα Μπουφίνι να ξεκινάνε καλά, αλλά μια βδομάδα πριν από τα Χριστούγεννα να έχουν ξαφνικά μικρότερη προσέλευση, αναγνωρίζει τον «εχθρό» του θεάτρου: «Παράλληλα με την οικονομική κρίση, ήρθαν οι απεργίες των συγκοινωνιών. Γίνονταν κρατήσεις, που τελευταία στιγμή τις ακύρωναν. Η ζημιά κάποιων θεάτρων θα αγγίξει τα 10.000 με 20.000 ευρώ».

Εν τω μεταξύ, φέτος για πρώτη χρονιά το τσουνάμι των… τζαμπατζήδων έχει γίνει σφοδρότερο από άλλοτε. «Ολοι θέλουν να μπουν στο θέατρο με κάποιο τρόπο τζάμπα. Στους 100 οι 50 είναι προσκλήσεις. Αυτό δεν συνέβαινε πέρσι», παρατηρεί ο Δ. Χρονόπουλος. Εξ ου και το, μόλις 13 ευρώ, εισιτήριο του Εθνικού Θεάτρου τις Πέμπτες απέδωσε τη συγκεκριμένη ημέρα 100% πληρότητα σε όλες τις σκηνές του. Ετσι κι αλλιώς, το Εθνικό φέτος, «ανεβασμένο» συγκριτικά με πέρσι, χτυπά συχνά πληρότητες μεταξύ 90 κι 100%.

Ενα από τα «φαινόμενα» της σεζόν οι «Παραλογές ή μικρές καθημερινές ιστορίες» του Γιάννη Καλαβριανού, μεταφέρθηκαν από το Φεστιβάλ Αθηνών στο «Bios» με λίστες αναμονής και πήραν και δεύτερη παράταση. «Μου φαίνεται πολύ τρελό», παραδέχεται ο σκηνοθέτης. «Νομίζω ότι η συγκυρία μάς ευνοεί. Μέσα στον αχταρμά, το ελληνικό υλικό της παράστασής μας, που βασίζεται στο λόγο, εκτιμήθηκε. Δεν μπορώ να δώσω άλλη εξήγηση, βλέποντας τι συμβαίνει γύρω μας. Ακόμα και τα εμπορικά θέατρα πηγαίνουν άπατα!».*

  • Της ΙΩΑΝΝΑΣ ΚΛΕΦΤΟΓΙΑΝΝΗ, Ελευθεροτυπία, Παρασκευή 21 Ιανουαρίου 2011

Σε ρυθμούς καρναβαλιού η Πάτρα

Ξεκινάνε οι εκδηλώσεις του πατρινού καρναβαλιού, με την καθιερωμένη τελετή που θα πραγματοποιηθεί στις 21:00 το βράδυ στην πλατεία Γεωργίου. Εκπλήξεις, πυροτεχνήματα, μουσική, χορός είναι τα στοιχεία που θα χαρακτηρίζουν την φετινή τελετή έναρξης.

Φέτος η τελετή έναρξης θα εξελιχθεί σε δύο σκηνές, μία στην πλατεία Γεωργίου και η άλλη στον εξώστη του Δημοτικού Θεάτρου «Απόλλων».

Ο τελάλης από το άρμα του θα διαλαλεί την έναρξη του Πατρινού Καρναβαλιού, ερχόμενος από το Δημαρχείο. Μόλις φτάσει στην πλατεία Γεωργίου, θα σταματήσει μπροστά στο Δημοτικό Θέατρο. Τα φώτα θα σβήσουν και θα ακουστεί ο ήχος από δυο ντραμς, που θα είναι τοποθετημένα δεξιά και αριστερά του εξώστη του Δημοτικού Θεάτρου. Το θέατρο αναμένεται να φωτιστεί με εντυπωσιακά χρώματα και ο κεντρικός προβολέας θα πέσει πάνω στον τελάλη, που θα αναγγείλει την έναρξη του καρναβαλιού.

Στην συνέχεια η δράση θα μεταφερθεί στη σκηνή της πλατεία Γεωργίου. Παρουσιαστές της εκδήλωσης θα είναι η Ζακελίνα Κυρούση και ο Δημήτρης Πολίτης. Την επίσημη έναρξη του πατρινού καρναβαλιού 2011 θα κηρύξει ο Δήμαρχος Πατρέων Γιάννης Δημαράς.

Στη σκηνή θα παρελάσουν ο Βασιλιάς Καρνάβαλος συνοδευόμενος από την Μπάντα του Δήμου και καρναβαλιστές, ενώ κατά την διάρκεια της τελετής θα βραβευτούν καλλιτέχνες, που συνέβαλαν με την μουσική τους προσφορά στο θεσμό του Πατρινού Καρναβαλιού. [enet.gr, 11:26 Σάββατο 22 Ιανουαρίου 2011]

«Ευτυχισμένες μέρες» μιας καθηλωμένης αισιοδοξίας…

  • Με ένα εμβληματικό έργο του μοντέρνου θεάτρου, τις Ευτυχισμένες μέρες του Σάμιουελ Μπέκετ, ολοκληρώνουν τη φετινή, επετειακή, καλλιτεχνική περίοδο το «Απλό Θέατρο» και ο Αντώνης Αντύπας, εορτάζοντας τα είκοσι χρόνια παρουσίας του θεάτρου και του Καλλιτεχνικού Οργανισμού «Φάσμα» στα αθηναϊκά θεατρικά δρώμενα.
  • Έργο σε δύο πράξεις για δύο ρόλους, τη Γουίνυ, μια γυναίκα γύρω στα πενήντα, που είναι θαμμένη, καθηλωμένη σε ένα λοφάκι, και τον Γουίλυ, εξηντάρη, που ζει και κινείται με τα τέσσερα γύρω της, δημιουργεί ένα κωμικοτραγικό σύμπαν, μέσα από το οποίο η γυναίκα, μιλώντας διαρκώς, τρέμοντας τη σιωπή, προκειμένου να δαμάσει τη μελαγχολία και να διασκεδάσει τη φθορά, επιδεικνύει μια λυτρωτική αισιοδοξία, ακόμη και όταν, στη δεύτερη πράξη, βρίσκεται θαμμένη μέχρι τον λαιμό, αδυνατώντας να χρησιμοποιήσει ούτε τα λιγοστά αντικείμενα που βρίσκονται μπροστά της. Ο Γουίλυ εμφανίζεται πού και πού, απαντώντας σποραδικά στον μακρύ της μονόλογο, όμως ακόμη και αυτή η παρουσία του είναι πηγή παρηγοριάς και αισιοδοξίας για τη Γουίνυ.
  • Η Γουίνυ συνδιαλέγεται «με φανταστικές φωνές και με τη σιωπή του Γουίλυ, που στέκει στο πλάι της, συνένοχος στο έρημο τοπίο. Συνδιαλέγεται με την εικόνα ενός ζεύγους, ‘του τελευταίου των ανθρώπων που ξεστράτισαν εδώ’, αντανάκλαση της δικής της συζυγικής σχέσης με τον Γουίλυ, ψευδαισθητικό εφεύρημα της μοναξιάς, που επιζητεί μία μαρτυρία ως πιστοποίηση της ύπαρξης» σημειώνει η Άννα Αγγέλου στο κείμενο που έγραψε για το πρόγραμμα της παράστασης.
  • Ο Μπέκετ άρχισε να γράφει τις Ευτυχισμένες μέρες το φθινόπωρο του 1960 στα αγγλικά, ενώ η πρεμιέρα του δόθηκε ένα χρόνο αργότερα, στο Cherrylane Theatre της Ν. Υόρκης, σε σκηνοθεσία Alan Schneider, με την Ruth White που βραβεύτηκε για την ερμηνεία της. Στην Ελλάδα πρώτες ερμηνεύτριες του ρόλου της Γουίνυ υπήρξαν η Βάσω Μανωλίδου και η Χριστίνα Τσίγκου.
  • Στην παράσταση, που σκηνοθετεί ο Αντώνης Αντύπας και η οποία θα παρουσιάζεται από Τετάρτη 26 Ιανουαρίου στην Κεντρική Σκηνή του «Απλού Θεάτρου», τον εμβληματικό ρόλο της Γουίνυ ερμηνεύει η Ράνια Οικονομίδου, ενώ εκείνον του Γουίλυ ο Κώστας Γαλανάκης. Η μετάφραση του μπεκετικού κειμένου είναι του Διονύση Καψάλη, τα σκηνικά και τα κοστούμια του Γιώργου Πάτσα, η μουσική της Ελένης Καραΐνδρου και οι φωτισμοί του Ανδρέα Σινάνου.

«Ίδρυμα» από τους ΑbOvo

  • Το Ίδρυμα, που στόχο έχει να μας… αναβαθμίσει από Έλληνες σε Ευρωπαίους, καλεί σε μια βραδιά ψυχαγωγικού, αλλά και… εκπαιδευτικού χαρακτήρα, στην ομώνυμη παράσταση της ομάδας ΑbOvo, που στήνει για μια ακόμη φορά μια πολιτική κωμωδία, μια παράσταση – παιχνίδι με το κοινό, το οποίο προειδοποιείται να αφήσει έξω από την αίθουσα του Bios τις προκαταλήψεις του σχετικά με το τι είναι θέατρο, γιατί… «απόψε παίζετε κι εσείς!».
  • Η σκηνοθεσία της παράστασης, που θα παρουσιάζεται από τις 24.1 κάθε Δευτέρα-Τρίτη, είναι του Γιάννη Σαρακατσάνη και παίρνουν μέρος οι Γιώργος Αγγελόπουλος, Λευτέρης Ελευθερίου, Βάσω Καβαλιεράτου, Μαρία Μπαλούτσου, Φάνης Παυλόπουλος, Γιάννης Σαρακατσάνης, Σωσώ Χατζημανώλη.

Στο κλειστοφοβικό σπίτι της εξουσίας

Η ΑΥΓΗ: 21/01/2011

Της Κατερίνας Διακουμοπούλου*

Στις 19 Ιουνίου 1936 ολοκληρώθηκε το τελευταίο έργο της τριλογίας του «Γάμου», το Σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα του Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα. Η πρώτη ανάγνωση πραγματοποιήθηκε λίγες ημέρες αργότερα στη Μαδρίτη, στο σπίτι του γιατρού Eusebio Oliver, ενώπιον φίλων, μεταξύ των οποίων οι Damaso Alonso, Jorge Guillen κ.ά. Την ίδια περίοδο στη Μαδρίτη ο Λόρκα διάβασε τη διακήρυξη των Ισπανών συγγραφέων εναντίον του φασισμού, κατά τη διάρκεια τιμητικής εκδήλωσης για τον ποιητή Ραφαέλ Αλμπέρτι, και στις 16 Ιουλίου αναχώρησε για τη Γρανάδα.

Την επόμενη μέρα ξεσπά το πραξικόπημα του Φράνκο και τρεις μέρες αργότερα οι φαλαγγίτες καταλαμβάνουν τη Γρανάδα. Η πρεμιέρα της Μπερνάρντα Άλμπα, η οποία είχε οριστεί να δοθεί τον Οκτώβριο του 1936 στο θέατρο Espanol, ακυρώθηκε. Ο ποιητής δολοφονήθηκε στις 19 Αυγούστου στην περιοχή της Γρανάδας, σε ηλικία μόλις 38 ετών, και ο τάφος του δεν βρέθηκε ποτέ. Θύμα του φασισμού λόγω της φιλελεύθερης και αντιφασιστικής του σκέψης, αλλά, σύμφωνα με νεότερους μελετητές, και θύμα της σεξουαλικής του ετερότητας. Στις 8 Μαρτίου του 1945, εννιά ολόκληρα χρόνια μετά τον φόνο, το κύκνειο άσμα του Λόρκα παρουσιάστηκε στο θέατρο Avenida στο Buenos Aires.

Στην Ελλάδα πρωτοπαίχθηκε το 1954, στο «Θέατρο Κοτοπούλη», με την ιστορική μετάφραση του Ν. Γκάτσου και σε σκηνοθεσία του Α. Μινωτή. Τον ομώνυμο ρόλο ενσάρκωσε αμίμητα η Κατίνα Παξινού. Η ίδια συγκλονιστική παράσταση επαναλήφθηκε το 1962 στο Εθνικό Θέατρο. Στη Θεσσαλονίκη το έργο ανέβηκε στη «Θυμέλη» τον Οκτώβριο του 1963, σε μετάφραση και σκηνοθεσία του Π. Κατσέλη, και τον κεντρικό ρόλο ερμήνευσε η Αλέκα Κατσέλη.

Στο έργο περιγράφονται τα γεγονότα κατά την περίοδο πένθους σε ένα ανδαλουσιανό σπίτι. Η εξηντάχρονη χήρα Μπερνάρντα Άλμπα και οι τέσσερις κόρες της πενθούν τον θάνατο του πατέρα, του δεύτερου άντρα που θάβει η Μπερνάρντα. Μετά την κηδεία και τους εθιμοτυπικούς θρήνους η μάνα αποφασίζει το σπίτι να παραμείνει ερμητικά κλειστό. Δεν εμφανίζεται κανένας ανδρικός χαρακτήρας, ενώ στην πραγματικότητα ένας «άφαντος» θα ορίσει τη μοίρα και την τύχη του σπιτιού-φυλακή: ο Πέπε Ρομάνο, ο αρραβωνιαστικός της Αγκούστιας, της μεγάλης κόρης από τον πρώτο γάμο.

Ο Πέπε είναι το αντικείμενο του πόθου και η πέτρα του σκανδάλου για τις κόρες, είναι ο άνθρωπος που θα μετατρέψει το σπίτι της Μπερνάρντα σε τάφο ζωντανών. Η μεγάλη αδελφή διαθέτει περιουσία από τον πατέρα της, ενώ η μικρότερη διαθέτει ομορφιά. Ο Πέπε συναντιέται κρυφά τις νύχτες με τη νεαρή Αδέλα. Σύντομα όμως έρχεται η αποκάλυψη και η μάνα αποφασίζει να αποκαταστήσει την τάξη. Η Μπερνάρντα πυροβολεί τον Πέπε, ο οποίος όμως διαφεύγει αβλαβής, ενώ η Αδέλα, ούσα έγκυος, θεωρεί ότι ο αγαπημένος της έχει πεθάνει και αυτοκτονεί.

Η μάνα όμως είναι αποφασισμένη να μην ξεσπάσει κανένα σκάνδαλο και δίνει εκ νέου τις διαταγές της: «Η θυγατέρα μου πέθανε παρθένα. Φθάνουν πια τα κλάματα, σιωπή, είπα, σιωπή».

Η τυραννική Μπερνάρντα είναι σαν να προμηνύει τη φύση του καθεστώτος του Φράνκο. Στο έργο προβάλλονται κύρια ζητήματα, όπως η καταπίεση των γυναικών, το πάθος, ο συμβιβασμός, η συντηρητική κοινωνία που εμμένει σε θέματα κοινωνικής τάξης, παρθενίας, θρησκείας κ.ά.

Η Μπερνάρντα είναι η ενσάρκωση του απολυταρχισμού. Η εξουσία της, η οποία επιβάλλεται με αυταρχικό, σκληρό και άδικο τρόπο, συμβολίζεται με το μπαστούνι της. Απαιτεί τον σεβασμό και την υποταγή όλων. Θεωρεί τον εαυτό της θεματοφύλακα των εθιμικών τύπων και των απαγορευτικών προλήψεων, ενώ καταλήγει να περιφρονεί την ανθρώπινη φύση. Η μικρή Αδέλα επαναστατεί ενάντια στην τυραννία της μητέρας της και η διεκδίκηση της ελευθερίας πληρώνεται με το βαρύτερο τίμημα, την ίδια της τη ζωή.

ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ ΜΠΕΡΝΑΡΝΤΑ ΑΛΜΠΑ του Φ. Γκ. Λόρκα. Μετάφραση: Έφη Γιαννοπούλου. Σκηνοθεσία: Στάθης Λιβαθινός. Ερμηνεύουν: Μπέττυ Αρβανίτη, Αννέζα Παπαδοπούλου, Σμαράγδα Σμυρναίου, Γωγώ Μπρέμπου, Τζίνη Παπαδοπούλου, Κόρα Καρβούνη, Εκάβη Ντούμα, Λουκία Μιχαλοπούλου. Σκηνικά – κοστούμια: Ελένη Μανωλοπούλου. Μουσική: Τηλέμαχος Μούσας

ΘΕΑΤΡΟ ΤΗΣ ΟΔΟΥ ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑΣ.

* Η Κ. Διακουμοπούλου είναι θεατρολόγος

Μαζί στη ζωή, μαζί στη σκηνή

Μια ιστορία αγάπης, που διήρκεσε έξι χρόνια και καταγράφηκε σε 800 περίπου ερωτικές επιστολές, συγκροτεί την παράσταση της Θεατρικής Εταιρείας «Πόλις», από την Ερμούπολη της Σύρου, που παρουσιάζεται από αυτή τη Δευτέρα στο Κέντρο Λόγου και Τέχνης 104.

Πρωταγωνιστές της δύο άνθρωποι του θεάτρου, ένας διάσημος δραματουργός και μια φημισμένη στην εποχή της ηθοποιός, ο Άντον Τσέχωφ και η Όλγα Κνίπερ. Οι δύο μελλοντικοί σύζυγοι γνωρίζονται κατά την ανάγνωση του Γλάρου, το 1898, στο νεοϊδρυμένο Θέατρο Τέχνης της Μόσχας. Εκείνος είναι 38 ετών και ήδη διάσημος συγγραφέας, εκείνη μόλις 30, ηθοποιός που ακολούθησε τον δάσκαλό της Βλαντίμιρ Νεμίροβιτς Ντασένκο μαζί με τον Στανισλάβσκι στο νέο θεατρικό σχήμα. Η γνωριμία τους γρήγορα εξελίσσεται σε φιλία, στη συνέχεια σε ερωτική σχέση και τέλος σε γάμο, το 1901, που κράτησε μέχρι τον θάνατο του συγγραφέα το 1904.

Ο Τσέχωφ βρισκόταν ήδη σε προχωρημένο στάδιο φυματίωσης, κάτι που τον ανάγκαζε να ζει στην Κριμαία, στο κτήμα του στη Γιάλτα, ενώ η Κνίπερ παραμένει στη Μόσχα για τις παραστάσεις του θεάτρου. Η απόσταση που τους χωρίζει τους κάνει να διατηρήσουν μια παθιασμένη αλληλογραφία, που χαρακτηρίζεται από δραματικούς και άλλοτε χιουμοριστικούς τόνους.

Με βάση αυτές τις επιστολές, αλλά και υλικό από βιογραφίες του Τσέχωφ, τα διηγήματά του, το σύνολο της αλληλογραφίας του, αναμνήσεις της Κνίπερ κ.ά., η ομάδα συνέθεσε την παράσταση Τσέχωφ – Κνίπερ: Η αλληλογραφία, που σκηνοθέτησε η Ελένη Γεωργοπούλου και παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο Θέατρο Απόλλων της Σύρου τον περασμένο Μάιο. Τους δύο ρόλους ερμηνεύουν η Αιμιλία Βάλβη και ο Κωνσταντής Μιζάρας. Η μετάφραση είναι της Χριστίνας Μπάμπου Παγκουρέλη, τα σκηνικά και τα κοστούμια της Κλαιρ Μπρέισγουελ, ενώ η μουσική του Απόστολου Λεβεντόπουλου.

Πατήστε το «Play»…

Την ευκαιρία να γίνουν οι ίδιοι «συγγραφείς» της θεατρικής παράστασης που καλούνται να παρακολουθήσουν προσφέρει η ομάδα «Playback Ψ», η οποία για έβδομη συνεχή χρονιά οργανώνει αυτήν την «ιδιότυπη» θεατρική και δραματοθεραπευτική δράση, όπου με τη βοήθεια πέντε ηθοποιών (σε αυτό το ρόλο εναλλάσσονται οι Μ. Ηλίας, Χρ. Θεοχαρόπουλος, Α. Ιορδάνου, Β. Λάρδη, Γ. Λούκα, Μ. Καστρινού, Χρ. Φραγκιαδάκη, Μ. Χρονέα, Δ. Ατπόσογλου), δύο μουσικών (Κ. Ελοσίτου, Γ. Παπαθανασίου), μιας εικαστικού (Μ. Πλευράκη), ενός φωτιστή επί σκηνής και ενός συντονιστή μεσάζοντα ανάμεσα στη σκηνή και την πλατεία (Δ. Μπέγιογλου), δραματοποιεί αυτοσχεδιαστικά τις ιστορίες και τα βιώματα των θεατών.  Μια ιστορία μπορεί να είναι και μια λέξη μόνο, μια εικόνα, μια ατάκα ή ένας στίχος, που με τη βοήθεια του συντονιστή «περνάει» στους ηθοποιούς.

Το Playback είναι ένα είδος θεάτρου εμψύχωσης που ξεκίνησε από την Αμερική και αναπτύχθηκε σε διάφορες χώρες την τελευταία εικοσαετία. Συνδυάζει το σωματικό θέατρο με τεχνικές που προκύπτουν από τη δραματοθεραπεία, το ψυχόδραμα και το κοινωνικό θέατρο. Φέτος, η παράσταση που προτρέπει τους θεατές: «Πατήστε το Play κι εμείς αρχίζουμε…» παρουσιάζεται κάθε Σαββατοκύριακο στο Θέατρο Olvio (Ιερά Οδός και Φαλαισίας 7, Γκάζι) μέχρι τις 13/4, ενώ θα συνεχιστεί κάθε Δευτέρα-Τρίτη από 21/3-12/4.