«Δύο θεοί» γερνούν στην απομόνωση

  • Της ΙΩΑΝΝΑΣ ΚΛΕΦΤΟΓΙΑΝΝΗ, Ελευθεροτυπία, Τετάρτη 19 Ιανουαρίου 2011

Κάθε φορά που επισκέπτομαι το σπίτι του ταξιδιάρη Λένου Χρηστίδη, στην πλατεία Εξαρχείων, αισθάνομαι ότι βυθίζομαι σε μια… μαγική κουνελότρυπα. Ή σε μια νησίδα εκτός τόπου και χρόνου.

Φώτης Μακρής και Γιώργος Νινιός: οι... μεγαλωμένοι κατά μία δεκαετία «Δύο θεοί»

Φώτης Μακρής και Γιώργος Νινιός: οι… μεγαλωμένοι κατά μία δεκαετία «Δύο θεοί»

Ιδίως σήμερα που δεν επιδιώκει καμία «επικοινωνία» με την άχαρη, χειμαζόμενη Ελλάδα του 2011, πέραν του μονίμως συνδεδεμένου στο Ιντερνετ pc του.

Κάθεται απέναντί μου, χαλαρός, με μια υπέροχη ινδική παντελόνα, έχοντας πίσω του ένα οργιαστικό κολάζ από αυθεντικές κινηματογραφικές αφίσες: απ’ το «Πάρτι» του Σέλερς, τον «Πολίτη Κέιν», την «Καζαμπλάνκα», τον «Ταξιτζή». Συνυπάρχουν δίπλα σε χαρακτικά του ΕΛΑΣ και πορτρέτα του Γκεβάρα. Παντού γύρω, σπαρμένα έθνικ αντικείμενα από τα μεγάλα, σταθερά ταξίδια του στην Ινδία, τη Λατινική Αμερική.

Και τώρα, ενώ οι περίφημοι «Δύο θεοί» του ετοιμάζονται να ανεβούν από τις 11 Φεβρουαρίου με τον Γιώργο Νινιό και τον Φώτη Μακρή, σε σκηνοθεσία του τελευταίου, στο «Studio Μαυρομιχάλη», «ενηλικιωμένοι» πια αλλά και περισσότερο ιδρυματοποιημένοι, ο Λένος Χρηστίδης ετοιμάζεται για ένα ακόμη μεγάλο ταξίδι στη μόνιμη «βάση» του στην Ινδία.

Μου μιλά με ενθουσιασμό για το Εκουαδόρ, όπου βρέθηκε πρόσφατα, και τον Ραφαέλ Κορέα που πέταξε πυξ λαξ το ΔΝΤ απ’ τη χώρα του. «Ομως, εμείς πού θα βρούμε έναν Κορέα; Η εναλλακτική που έχουμε είναι ο Σαμαράς!» διαπιστώνει με δυσθυμία. Μιλά για το «μπάχαλο» της τοπικής αυτοδιοίκησης, που διαπίστωσε μέσω της εμπλοκής μιας απλής υπόθεσής του στη Νομαρχία Αττικής, η οποία θεσμικά δεν υφίσταται σήμερα.

  • Εθισμένοι στο κομπιούτερ

Το αστείο είναι ότι οι «Δύο θεοί», με ήρωες δυο τυπάκια εθισμένα στη χρήση του κομπιούτερ, ενώ το 1999 που γράφτηκαν μας εκτόξευαν στο μέλλον, σήμερα καυτηριάζουν τη συνήθη καθημερινότητά μας. Βεβαίως, οι «εθισμένοι» χαρακτήρες, που είναι έγκλειστοι σε ίδρυμα «αποτοξίνωσης», επιδεικνύουν μεγαλομανία: Καταγράφοντας την ιστορία του ανθρώπινου γένους σε μια δισκέτα, για να τη βρουν οι μελλοντικοί κάτοικοι του πλανήτη που όπου να ‘ναι θα καταστραφεί, δίνουν στον εαυτό τους το ρόλο δύο παντοδύναμων δημιουργών. Δύο θεών, δηλαδή.

«Είναι ενδιαφέρον ότι έχουμε προχωρήσει το έργο ηλικιακά», παρατηρεί ο συγγραφέας για την παράσταση στο «Studio Μαυρομιχάλη». «Ενώ στην αρχή οι ήρωες ήταν 30άρηδες, δέκα χρόνια κλεισμένοι, τώρα με μερικές ελάχιστες διασκευαστικές παρεμβάσεις παρουσιάζονται σαν να είναι ήδη 20 χρόνια στη φυλακή και 10 στην απομόνωση. Είναι πιο μεγάλοι, πιο δυσκίνητοι. Φέρουν εντονότερα τον ιδρυματισμό».

Ο ίδιος πέρασε μια περίοδο που σκεφτόταν να παρουσιάσει τους ήρωες, τού βραβευμένου το 1999 έργου του με βραβείο «Κουν» για το καλύτερο ελληνικό θεατρικό, ακόμη μεγαλύτερους. «Να είναι 30 χρόνια στη φυλακή. Να έχουν φάει πολύ μπουντρούμι», σχολιάζει. «Γιατί η πρώτη εκτέλεση ήταν με πιτσιρικάδες και είχε χαβαλέ».

  • Καλύτερα στην… Ινδία

Πάντως ακόμα και χωρίς παρεμβάσεις, το θεατρικό του θα έμοιαζε, όπως παραδέχεται και ο ίδιος, σαν να γράφτηκε για τις μέρες που ζούμε και δονούνται σχεδόν καθημερινά από τις αποκαλύψεις του WikiLeaks. «Επειδή είναι science fiction, αντέχει», θεωρεί. «Τα νατουραλιστικά έργα είναι εκείνα που ενδεχομένως χρειάζονται κάποια αλλαγή. Αν και η «Ωραία Φάση» μου αντέχει ως έχει».

Σήμερα ο Λένος Χρηστίδης δεν γράφει θέατρο. Ή μάλλον «δεν γράφω τίποτα», απαντά αποστομωτικά. «Το τελευταίο μου βιβλίο, το «Μόνολογκ», με εξάντλησε. Ηταν πολύ κουραστικό. Γενικά, με το που τελειώνω ένα βιβλίο, θεωρώ ότι δεν θα ξαναγράψω άλλο. Δεν χρειάζεται και να γράφεις συνέχεια».

Εδώ που τα λέμε, δεν ξέρει αν θα ξαναγράψει οτιδήποτε. «Αυτά έρχονται μόνα τους. Αλλά δεν υπάρχει περίπτωση να πω ποτέ «θέλω να γράψω κάτι για το θέατρο»».

Εχει απομακρυνθεί τα τελευταία τρία χρόνια από τη συγγραφή. Οχι όμως και από τους μεγάλους «έρωτες»: τα ταξίδια, την ανάγνωση… Η χώρα μας μοιάζει συστηματικά να τον διώχνει. «Το πρόβλημα της Ελλάδας είναι ότι δεν υπήρξε κράτος ποτέ», τονίζει. «Η Ιστορία του ελληνικού έθνους από το 1821 έως σήμερα είναι κάτι συμμορίες κατσαπλιάδων που αλληλομαχαιρώνονται. Εδώ δεν έχουμε καν Δεξιά με την κλασική έννοια, της συντηρητικής χριστιανοδημοκρατίας που έχει όλη η Ευρώπη. Η δεξιά παράταξη στην Ελλάδα πάντα ήταν Ακροδεξιά. Και τώρα έχουμε τον Σαμαρά, έναν εθνικιστή», παρατηρεί. «Το ρόλο των χριστιανοδημοκρατών, το ρόλο της πραγματικής Δεξιάς τον παίζει το ΠΑΣΟΚ. Οπότε όλο το σύστημα είναι τελείως ανισόρροπο. Κι ας μη μιλήσουμε για την Αριστερά. Απελπισία!».*

Advertisements
Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: