Daily Archives: 14 Ιανουαρίου, 2011

Οι Φλαμανδοί διαβάζουν τραγωδία

Πολύ φιλόδοξο έμοιαζε αρχικά το εγχείρημα του φλαμανδικού σχήματος ηθοποιών με το περίεργο όνομα tg STAN, να παρουσιάσει τις δύο «Αντιγόνες» του Κοκτό (1922) και του Ανούιγ (1944) σε μία ενιαία παράσταση.

Και μάλιστα με τους δικούς του όρους που προτάσσουν την ερμηνευτική δεινότητα των ηθοποιών και αποτάσσονται την έννοια οποιασδήποτε ψευδαίσθησης. Δυόμισι ώρες συνεχούς αφήγησης και μάλιστα με ένα γνωστότατο σε εμάς μύθο; Ισως να μας έπεφταν βαριές. Η ομάδα όμως, που ερχόταν για πρώτη φορά στην Ελλάδα, είχε τις καλύτερες συστάσεις και το όραμα για ένα θέατρο ενάντια στην τυραννία του σκηνοθέτη ακουγόταν τόσο αγνό που δημιουργούσε προσδοκίες. Εξ ου και τα εισιτήρια των τριών ημερών (στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών) έγιναν ανάρπαστα.

Η αίσθηση που αποκομίζαμε εισερχόμενοι στην αίθουσα ήταν πως πετυχαίναμε τον θίασο σε μία από τις πρώτες φάσεις των προβών, σε αυτήν της ανάγνωσης. Καθώς βρίσκονταν ντυμένοι με απλά καθημερινά ρούχα γύρω από ένα μεγάλο ξύλινο τραπέζι. Κι όμως, η παράστασή τους συμπληρώνει φέτος δέκα χρόνια ζωής.

Το τραπέζι χρησίμευσε ως σκηνή στο πρώτο μέρος που διήρκεσε είκοσι λεπτά και όπου παρουσίασαν την άκαμπτη εκδοχή του Κοκτό, μια απλή μεταγραφή δηλαδή του σοφόκλειου μύθου κοντά στην τραγωδία. Η εκδοχή του Ανούιγ ακολούθησε με μεγαλύτερη δόση εσωτερικότητας, κλείνοντας διαρκώς το μάτι στον μύθο και κάνοντας ξεκάθαρη τη μετάβαση στο δράμα και στην εποχή μετά την ψυχολογία.

Αυτό που τελικά θαυμάσαμε περισσότερο όλων ήταν η απλότητα μιας ανεπιτήδευτης και καλοδουλεμένης γνήσιας κατάθεσης. «Είχα σιχαθεί την Αντιγόνη από τους ελληνικούς θιάσους», ψιθύριζε στην παρέα της λίγο πριν αρχίσει η συζήτηση με τους συντελεστές, που ακολούθησε μετά το τέλος, μια κυρία πίσω μας.

Και ένα από τα πρώτα πράγματα που φρόντισαν να ανιχνεύσουν οι ευφυείς ηθοποιοί ήταν η διάθεσή μας ως γνήσιων απογόνων όλης αυτής της κληρονομιάς. Η απάντηση ήρθε και πάλι από το κοινό, αντικατοπτρίζοντας τη γενικότερη αίσθηση: «Πέρα από Ελληνες ή Δυτικοί, είμαστε άνθρωποι. Και σήμερα συναντηθήκαμε απλά και ανθρώπινα για να θυμηθούμε μια ιστορία που είναι σίγουρο πως θα απασχολεί και για τα επόμενα χίλια χρόνια». Τόσο απλά.

  • ΕΛΕΝΑ ΓΑΛΑΝΟΠΟΥΛΟΥ, Ελευθεροτυπία, Πέμπτη 13 Ιανουαρίου 2011

«Λωξάντρα» στο Βασιλικό Θέατρο

  • Συνεχίζονται με επιτυχία, από το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, οι παραστάσεις του έργου «Λωξάντρα» της Μαρίας Ιορδανίδου. Στο έργο, το οποίο παρουσιάζεται στο Βασιλικό Θέατρο, σε θεατρική διασκευή Άκη Δήμου και σκηνοθεσία Σωτήρη Χατζάκη, πρωταγωνιστεί η Φωτεινή Μπαξεβάνη.
  • Μετά από την εξαιρετικά  επιτυχημένη πορεία των παραστάσεων και τη μεγάλη ανταπόκριση του κοινού, από την Τετάρτη 26 Ιανουαρίου θα προστεθεί μια ακόμη παράσταση στο πρόγραμμα των παραστάσεων
  • (Από 26/01/11 κάθε Τετάρτη θα δίνονται δύο παραστάσεις στις  18.00 & στις  21.00, αντί για τις 19.00).

ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ

  • Η θρυλική ιστορία της κοκόνας Λωξάντρας, μιας λαϊκής γυναίκας, εξαιρετικά δυναμικής, που ηγείται πρόσχαρα, στοργικά και ακούραστα μιας πολυμελούς μεσοαστικής ελληνικής οικογένειας της Πόλης  στα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ου αιώνα. Ενώ γύρω της στροβιλίζονται πολυάριθμα συγγενικά της πρόσωπα, φίλοι, γείτονες, η Παναγία η Μπαλουκλιώτισσα, παραπαίδια, λαϊκοί Τούρκοι, χανούμισσες, ο πασάς της γειτονιάς και εκτυλίσσονται σημαντικά ιστορικά γεγονότα, η Λωξάντρα φανερώνεται δυναμική και ακατάβλητη, έτοιμη να αντιμετωπίσει όλες τις αντιξοότητες της ζωής με τη σοφία του ενστίκτου αλλά και την ωριμότητα της εμπειρίας γενεών και με έμβλημά της τη φράση: «Tις εστί πλούσιος; Ο εν τω  ολίγω αναπαυόμενος». Ένας ύμνος προς τη ζωή.

AΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ

  • …Η Λωξάντρα αγαπά. Θυμώνει, πεισμώνει, χαριεντίζεται, κυριαρχεί, θρηνεί, επιβιώνει. Και μας μαθαίνει ότι η ζωή έχει ένα σκληρό πυρήνα, το φυσικό νόμο. Η φύση δεν υπάρχει για να θρέφει τον άνθρωπο, αλλά τον εαυτό της. Μέσα σε αυτή την φροντίδα μαθαίνουμε κι εμείς να επιβιώνουμε, κοντά της, μέσα της. Γι’ αυτό η Λωξάντρα μαγειρεύει. Το φαγητό είναι αίμα, μας κρατάει θερμούς, διώχνει τα ρίγη του παγερού κόσμου, τους αναίμακτους δαίμονες της ατονίας…
  • …Γιατί η Λωξάντρα; Γιατί τώρα μέσα στην κρίση και στις «σταυροφορίες» των Αγορών; Γιατί απλά μας συγκινεί. Γιατί έχει πρότυπα. Πατέρα, μητέρα, παιδιά, οικογενειακό τραπέζι, αρχές, τάξη, ευρυθμία. Γιατί στο οικοδόμημα της σιγουριάς της βάζουν πλάτη ακόμη και οι νεκροί.
  • Στις μέρες που ζούμε πιο δύσκολη από την οικονομική δυσπραγία, πιο φρικτή από την ανέχεια, είναι η αβεβαιότητα για το αύριο, η απουσία πρόβλεψης οποιουδήποτε μέλλοντος. Όμως εδώ πάνω στη σκηνή μας κάθε βράδυ στερεώνεται ένα τώρα, ένα μοναδικό παρόν ηθοποιών και θεατών που περικλείει μέσα στις δύο ώρες του ένα καθαρό σύμπαν.
  • Τα δόγματα εξουσίας οικονομικά, θρησκευτικά, πολιτικά κ.α. μας ξεγελούν διαρκώς με υποσχετικές ζωής, μας ξεναγούν γοητευτικά σε ένα εξωτικό μέλλον, αποσπώντας μας από το εδώ μας, στερώντας μας την πιο σημαντική περιουσία μας το τώρα. Αυτή τη μικρή νησίδα παραμονής στο εδώ και στο τώρα προτείνει το θνησιγενές και «ανυπόληπτο» θέατρο. Αν έστω ένα δευτερόλεπτο ευδαιμονίας εμβιώσουμε από κοινού θεατές και ηθοποιοί, ίσως να έχει αρχίσει μια νέα επανάσταση, μικρή και εύθραυστη, που όμως επαναφέρει εμφατικά τη σημαντικότητα ενός παρόντος που μας περιέχει… ΣΩΤΗΡΗΣ ΧΑΤΖΑΚΗΣ

ΟI ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

  • Διασκευή: Άκης Δήμου
  • Σκηνοθεσία: Σωτήρης Χατζάκης
  • Σκηνικά-κοστούμια: Έρση Δρίνη
  • Μουσική επιμέλεια: Φωτεινή Μπαξεβάνη
  • Φωτισμοί: Αντώνης Παναγιωτόπουλος
  • Χορογραφία: Γιώργος Λυκεσάς
  • Βοηθός σκηνοθέτη: Αναστασία Γκολέμα
  • Βοηθός σκηνογράφου: Κλεοπάτρα Αλαγιαλόγλου
  • Οργάνωση παραγωγής: Ροδή Στεφανίδου

Στον ρόλο της Λωξάντρας η Φωτεινή Μπαξεβάνη

  • Παίζουν (με αλφαβητική σειρά): Σοφία Αθανασοπούλου (Ευφημία- Ασπασία- Βιτορίτζα), Νεφέλη Ανθοπούλου (Θεανώ – Ευτέρπη), Μιχάλης Γούναρης (Καραγκιοζοπαίχτης), Θανάσης Δισλής (Γιώργος- Βοηθός Καραγκιοζοπαίχτη), Γιάννης Ηλιόπουλος (Μανωλιός-Χαρίλαος- Άγγελος), Νίκος Καπέλιος (Λογιότατος- Αδωναίδης- Κοσμάς), Μαρία Καραμήτρη (Ζωίτσα-Πλοπλό), Δημήτρης Κοντός (Θεόδωρος), Αννέτα Κορτσαρίδου (Σουλτάνα), Νίκος Μαγδαληνός (Ταρνανάς-Βαρσαμής), Γιώργος Μπαγιώκης (Κώτσος), Χρήστος Νίνης (Δημητρός), Ιωάννα Παγιατάκη (Κλειώ), Λίλιαν Παλάντζα (Ελεγκάκη), Μαριάννα Παπασάββα (Καμίλλη- Μαργιόγκα), Σπύρος Σαραφιανός (Γιωργάκης- Άγγελος) , Δημήτρης Σιακάρας (Επαμεινώνδας-Φιλάρετος), Γιάννης Σιαμσιάρης (Μαντάμ Μαρή- Τούρκος Πρόξενος), Πολυξένη Σπυροπούλου (Αγαθώ), Μαριάννα Τάντου (Άννα), Στέργιος Τζαφέρης (Αλεκάκης- Άγγελος ), Αλέξανδρος Τσακίρης (Κοτκοτίνος- Τάκης- Λεπρέντης- Άγγελος), Μαρίζα Τσάρη (Χαρικλό- Κλεονίκη- Λιλίκα- Χανούμισσα).
  • Παίζει επί σκηνής το μουσικό σχήμα «Λωξάντρα»: Δημήτρης Βασιλειάδης (κανονάκι), Αθανάσιος Γκουντάνος (ούτι), Ελευθερία Ελληνίδου (τραγούδι), Πρόδρομος Μπακλατζής (βιολί), Δημήτρης Παναγούλιας (κρουστά)

ΗΜΕΡΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ:

  • Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή
  • Τετάρτη 18.00 & 21.00 ( Ισχύει από 26 Ιανουαρίου)
  • Πέμπτη, Παρασκευή στις 21.00,
  • Σάββατο 18.00 & 21.00
  • Κυριακή 19.00

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ:

  • Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή
  • Κανονικό (Πλατεία-Θεωρεία)  20€
  • Κανονικό (Εξώστης) 15€
  • Φοιτητικό/Πολυτέκνων (Πλατεία- Θεωρεία)12€
  • Φοιτητικό/Πολυτέκνων (Εξώστης) 10€
  • Ομαδικό/ Κάτοχοι κάρτας ΥΠΠΟΤ, ΑΠΘ, ΠΑΜΑΚ, ΟΛΜΕ (Πλατεία- Θεωρεία)15€
  • Ομαδικό/ Κάτοχοι κάρτας ΥΠΠΟΤ, ΑΠΘ, ΠΑΜΑΚ, ΟΛΜΕ (Εξώστης)12€
  • Τετάρτη & Πέμπτη
  • Γενική είσοδος 12 €
  • Φοιτητικό/Πολυτέκνων 10 €
  • Ομαδικό/ Κάτοχοι κάρτας ΥΠΠΟΤ, ΑΠΘ, ΠΑΜΑΚ, ΟΛΜΕ 10 €
  • Εκπτωτικό για ανέργους και μετανάστες 7 €

Πληροφορίες-Κρατήσεις:

Βασιλικό θέατρο

  • Τρίτη– Κυριακή: 9.30 π.μ. – 9.30 μ.μ.

Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών

  • Τρίτη: 9.30 π.μ. – 5.30 μ.μ.
  • Τετάρτη– Κυριακή: 9.30 π.μ. – 9.30 μ.μ

Μονή Λαζαριστών

  • Τρίτη– Κυριακή: 9.30 π.μ. –  1.30 μ.μ.  & 5.30 μ.μ. – 9.30 μ.μ.

Τηλ. κρατήσεων: 2310 288000 & 223785

Μάκης Παπαδημητρίου: «Στο «Cock» όλοι λένε αλήθειες»

ΜΥΡΤΩ ΛΟΒΕΡΔΟΥ | Πέμπτη 13 Ιανουαρίου 2011  [ 18:04 ]

Ο Μάκης Παπαδημητρίου και ο Δημήτρης Μωθοναίος σε σκηνή από το βραβευμένο έργο «Cock» του Μάικ Μπάρλτερ που θα ξεκινήσεις παραστάσεις στο θέατρο Θησείον σε σκηνοθεσία της Κατερίνα Ευαγγελάτου

«Κατάλαβα ότι πρόκειται για ένα πολύ ωραίο έργο», λέει εξαρχής ο Μάκης Παπαδημητρίου, ανασύροντας από τη μνήμη του τις πρώτες εντυπώσεις που του προκάλεσε το «Cock» (= πέος) του Μάικ Μπάρτλετ, που του πρότεινε η Κατερίνα Ευαγγελάτου.

«Μιλάει για τη σχέση τεσσάρων ανθρώπων, χωρίς να μένει στην επιφάνεια _εμβαθύνει, γιατί τελικά, όλοι λένε αλήθειες μέσα στο «Cock»», προσθέτει, αναφερόμενος στην πλοκή ενός πραγματικά πρωτότυπου αλλά και προκλητικού, ίσως, έργου. Θέμα του, ο προσωπικός διχασμός ενός νέου άνδρα που επί σειρά ετών διατηρούσε σταθερό δεσμό με έναν ερωτικό σύντροφο, ώσπου μια γυναίκα μπήκε και αναστάτωσε τη ζωή του. Εκτός από τους δύο νέους άνδρες και την νεαρή γυναίκα, εμφανίζεται και ο πατέρας του ενός, ο οποίος επεμβαίνει με σκοπό να βγάλει τη γυναίκα από τη μέση και να επανενώσει το ζευγάρι.

«Στην ουσία το έργο αφορά στη διεκδίκηση του ενός από τον άλλον, και όχι στο αν είναι ή όχι ομοφυλόφιλοι», λέει μια που άλλωστε ο Μάκης Παπαδημητρίου πιστεύει ότι σήμερα η κοινωνία μας αντέχει μια τέτοια θεματολογία, «γιατί οι δυσκολίες πια έχουν ξεπερασθεί. Το κοινό έχει εξοικειωθεί με θέματα που ως πρόσφατα θεωρούσε ακραία». Γι΄αυτό και επανέρχεται στην ίδια την ιστορία του Μπάρτλετ, και τον ήρωά του, «που έχει χιούμορ, πάθος, ευστροφία, ευθύτητα, παράπονο. Δεν είναι όμως η καρικατούρα ενός γκέι… Αυτό που κάνει είναι να διεκδικεί με πάθος αυτός που αγαπάει και δεν δίνει σημασία στις λέξεις…».

Το έργο που πρωτοπαρουσιάστηκε το 2009 στο Royal Court Theatre του Λονδίνου αποσπώντας διθυραμβικές κριτικές, απέσπασε το βραβείο Olivier της χρονιάς. Ο συγγραφέας του, Μαρκ Μπάρτλετ, είναι σήμερα τριάντα χρόνων.

Ταλαντούχος, με ένα βραβείο Χορν ήδη στο ενεργητικό του, το 2009, για την εξαιρετική ερμηνεία του αυτιστικού στο «Motortown», ο Μάκης Παπαδημητρίου ανήκει στα «παιδιά» του Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου και το Θεάτρου του Νέου Κόσμου, απ΄ όπου έφυγε για να δοκιμάσει κάτι διαφορετικό στο Εθνικό, ενώ τώρα, βγαίνει στο ελεύθερο θέατρο _προτού επιστρέψει στο «σπίτι» του, το θέατρο του Νέου Κόσμου και πάλι….

Από το 2002 που βγήκε στο θέατρο _με μοναδική διακοπή την μονοετή θητεία του, δεν άργησε να ξεχωρίσει. Ανάμεσα στους ενδιαφέροντες θεατρικούς ρόλους του προστέθηκε και η επιτυχημένη του συμμετοχή στα τηλεοπτικά «Μαύρα Μεσάνυχτα» . Δεν συνέχισε όμως στη μικρή οθόνη γιατί, όπως επισημαίνει, «δεν ήθελα να εξαργυρώσω την επιτυχία μου με ένα ακόμα ρόλο στην τηλεόραση».

Μετρημένος και χαμηλών τόνων, ο Μάκης Παπαδημητρίου, θέλει να κάνει προσεκτικά βήματα, αφήνοντας τον εαυτό του να τον οδηγεί με ελευθερία σε νέες επιλογές ή και προκλήσεις. Κι απ΄ ό,τι φαίνεται τα πάει μια χαρά….

Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=4&artid=377907&dt=13/01/2011#ixzz1B0xOK1F2

Ο Κιμούλης προβάρει τη στολή του Φιλοκτήτη

ΜΥΡΤΩ ΛΟΒΕΡΔΟΥ | Παρασκευή 14 Ιανουαρίου 2011

Τον ρόλο του Φιλοκτήτη στην ομώνυμη τραγωδία του Σοφοκλή θα ερμηνεύσει το προσεχές καλοκαίρι ο Γιώργος Κιμούλης, προσθέτοντας έτσι ακόμη έναν σημαντικό ρόλο του αρχαίου δράματος στην πλούσια παραστασιογραφία του. Για την παράσταση, που θα παιχθεί εντός και εκτός Αθηνών, τη μουσική θα γράψει ο Μίκης Θεοδωράκης, σχεδόν δέκα χρόνια μετά τη «Λυσιστράτη», την όπερα που παρουσιάστηκε στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών το 2002. Ο έλληνας συνθέτης άλλωστε έχει πλούσιο μουσικό έργο με θέμα την αρχαία τραγωδία- θέατρο, κινηματογράφος, όπερα. Τη σκηνοθεσία του «Φιλοκτήτη» ανέλαβε ο Σπύρος Ευαγγελάτος, τη μετάφραση ο Κ. Χ. Μύρης και τη σκηνογραφία ο Γιώργος Πάτσας.

Στον «Φιλοκτήτη» ο τραυματισμένος ήρωας παραμένει εγκαταλελλειμμένος στη Λήμνο για δέκα χρόνια, όσο διαρκεί ο Τρωικός Πόλεμος αλλά ο σύμφωνα με τον χρησμό δεν θα κυριεύσουν το Ιλιον αν δεν βοηθήσει το τόξο του Ηρακλής, το οποίος χάρισε, μετά τον θάνατό του, στον Φιλοκτήτη, μια που ήταν ο μόνος που μπορούσε να το λυγίσει. Ετσι ο Οδυσσέας και ο Νεοπτόλεμος επιστρέφουν και προσπαθούν να του το αποσπάσουν. Ο Φιλοκτήτης όμως αρνείται να το δώσει, καθώς δεν θέλει να συμφιλιωθεί με τους ανθρώπους που εγκατέλειψαν με τόση σκληρότητα. Κι εδώ ο από μηχανής θεός θα δώσει τη λύση και θα φέρει τη νίκη στους Αχαιούς.

Ο Γιώργος Κιμούλης έχει ήδη στο ενεργητικό του τον Οιδίποδα στον «Οιδίποδα Τύραννο» του Σοφοκλή- και μάλιστα δύο φορές, με την Αννα Συνοδινού (1996) και τη Νόνικα Γαληνέα (2005) -, τον Κρέοντα στην «Αντιγόνη» το 2001 και τον Ετεοκλή στους «Επτά επί Θήβας» του Αισχύλου (2004). Ηταν ο Ορέστης στην ομώνυμη τραγωδία του Ευριπίδη το 1998, καθώς και στην «Ιφιγένεια εν Ταύροις», το 1987. Ακόμη, έχει ερμηνεύσει τον Χρεμύλο στον «Πλούτο» του Αριστοφάνη, σε σκηνοθεσία Σταμάτη Φασουλή, το 1994. Στο πρόσφατο παρελθόν τον ρόλο του Φιλοκτήτη έχουν ερμηνεύσει ο Νικήτας Τσακίρογλου (2004) και ο Νίκος Κούρκουλος (1991). Ο «Φιλοκτήτης» πρωτοπαρουσιάστηκε στα Διονύσια το 409 π.Χ. κερδίζοντας το πρώτο βραβείο. Τη δική τους εκδοχή είχαν δώσει τόσο ο Αισχύλος όσο και ο Ευριπίδης, αλλά τα έργα τους δεν διασώθηκαν.

Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=4&artId=378021&dt=14/01/2011#ixzz1AzxqtGFA

10+1 πρεμιέρες για το 2011

Ο Λευτέρης Βογιατζής στο «Θερμοκήπιο» του Χάρολντ Πίντερ

Εντεκα νέες παραστάσεις, έντεκα καινούργια θεατρικά έργα έρχονται να προστεθούν στον αθηναϊκό θεατρικό χάρτη του 2011: Νομπελίστες συγγραφείς, όπως ο Μπέκετ και ο Πίντερ, σπάνια παιζόμενα έργα, όπως η τριλογία του Γκολντόνι, μεγάλα κλασικά κείμενα σαν το πρώτο θεατρικό του Μπύχνερ και του Τσέχωφ, θεατρικές μεταφορές λογοτεχνικών βιβλίων, και πολλά ακόμα περιμένουν τον θεατή. Η λίστα με τις παραστάσεις αυξάνεται, αλλά, αξίζει:

Ο Λευτέρης Βογιατζής για τον 2011 ετοιμάζει το «Θερμοκήπιο» του Χάρολντ Πίντερ: Γραμμένο το 1958, το έργο του νομπελίστα συγγραφέα πρωτοπαρουσιάστηκε το 1980. Μέσα σε ένα κρατικό ησυχαστήριο όπου διεισδύουν η παράνοια, η αυθαιρεσία και η εγκληματικότητα οι ασθενείς κακοποιούνται από το προσωπικό. Σε μετάφραση Νίνου-Φενέκ Μικελίδη, παίζουν ο ίδος ο Λευτέρης Βογιατζής και οι Αλεξία Καλτσίκη, Παντελής Δεντάκης, Δημήτρης Ήμελλος, Βασίλης Κουκαλάνι, Ερρίκος Λίτσης, Δημήτρης Μακαλιάς.

Με το έργο «Χάρολντ και Μοντ» του Κόλιν Χίγκινς η Αννα Παναγιωτοπούλου επιστρέφει στο σανίδι, πλάι στον Πέτρο Φιλιππίδη, για να μοιρασθούν τους ρόλους αυτής της διαχρονικής ιστορίας αγάπης. Σε σκηνοθεσία Πέτρου Ζούλια, στο Μουσούρη, η παράσταση θα κάνει πρεμιέρα στα τέλη Ιανουαρίου.

Σαράντα ετών γίνεται φέτος η Γουίνι και η Ράνια Οικονομίδου ετοιμάζεται να ερμηνεύσει την κορυφαία ηρωίδα του Σάμιουελ Μπέκετ από τι «Ευτυχισμένες μέρες», σε μετάφραση του Διονύση Καχάλη και σκηνοθεσία του Αντώνη Αντύπα. Ενας μονόλογος για τη ζωή μέσα από την ακινητοποιημένη στον λόφο της Γουίνι _από 26 Ιανουαρίου στο Απλό Θέατρο.

Σαλιέρι και Μότσαρτ, ή Δημήτρης Λιγνάδης και Χριστόφορος Παπακαλιάτης: Στο «Αμαντέους» του Πίτερ Σάφερ θα βρεθούν αντιμέτωποι σε μια παράσταση που θέτει το ερώτημα για το τι είναι, τελικά, ταλέντο, Σε σκηνοθεσία του Λιγνάδη, το έργο θα ανέβει στα μέσα Φεβρουαρίου στο Βρετάνια _έναν μήνα πριν, μεθαύριο Παρασκευή, δηλαδή, ο ίδιος θα υποδυθεί τον Βέρθερο στην ομώνυμη παράταση που σκηνοθετεί ο Γιάννης Σκουρλέτης με την ομάδα Bijoux de Kant, στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών.

Δαντόν και Ροβεσπιέρος θα βρεθούν αντιμέτωποι επί σκηνής, μέσα από το έργο του Γκέοργκ Μπύχνερ «Ο θάνατος του Δαντόν» που σκηνοθετεί ο Στάθης Λιβαθινός. Μελέτης Ηλίας, Βασίλης Ανδρέου, Μαρία Ναυπλιώτου και Νίκος Καρδώνης, ανάμεσα στον θίασο, που εγκαινιάζει στις 20 τρέχοντος, την Κεντρική Σκηνή στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών.

Στην «Τριλογία του παραθερισμού» του Κάρλο Γκολντόνι, ο Νίκος Μαστοράκης έχει αναλάβει τη διασκευή, τη σκηνοθεσία, τα κοστούμια και τη μουσική επιμέλεια αυτής της πάντα επίκαιρης κωμωδίας που καυτηριάζει διαχορνικές συνήθεις πριν, κατά και μεά τις διακοπές. Με τους Μάγια Λυμπεροπούλου, Δημήτρη Πιατά, Εύη Σαουλίδου, Προμηθέα Αλειφερόπουλο, Γιάννο Περλέγκα κ.ά. Από 9 Φεβρουαρίου στην Κεντρική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου.

Το μοναδικό θεατρικό έργο του Κωστή Παλάμα, την «Τρισεύγενη» θα σκηνοθετήσει η Λυδία Κονιόρδου έχοντας τη Στεφανία Γουλιώτη να ηγείται το θιάσου _μαζί της ο Γιώργος Γάλλος, ο Νίκος Κουρής κ.ά. Είναι η ιστορία μιας νέας κοπέλας που πάει κόντρα στα οικογενειακά και κοινωνικά στερεότυπα. Από τα μέσα Μαρτίου στην Κεντρική Σκηνή του Εθνικού.

Ο ίδιος ο Παύλος Μάτεσις ξανάγραψε τη «Μητέρα του σκύλου» για το σανίδι, μεταφέροντας στο θεατρικό τα στοιχεία του μυθιστορήματός του, με ηρωίδα τη φίρμα της επιθεώρησης Ραραού. Η Θέμις Μπαζάκα πρωταγωνιστεί στην παράσταση που σκηνοθετεί ο Νικίτα Μιλιβόγιεβιτς _στη Νέα Σκηνή του Εθνικού, από τις αρχές Απριλίου.

Πρώιμος Τσέχωφ: Ο «Πλατόνοφ» στη σύγχρονη διασκευή του Ντέιβιντ Χέαρ θα είναι η θεατρική πρόταση του κινηματογραφικού κυρίως σκηνοθέτη Γιώργου Λάνθιμου, που ξεχώρισε με τον «Κυνόδοντα». Στη Νέα Σκηνή του Εθνικού, από τα μέσα Φεβρουαρίου, ο Αρης Σερβετάλης θα υποδυθεί τον νεαρό δάσκαλο που θα αναστατώσει την καθημεριότητα των υπόλοιπων ηρώων. Παίζουν επίσης η Μαρία Πρωτόπαππα, η Ελενα Τοπαλίδου κ.ά.

Τέλος, η Αμαλία Μουτούση θα κλείσει τις ραψωδίες της Ιλιάδας, στο Εθνικό Θέατρο, στη μετάφραση του Δημήτρη Μαρωνίτη, διαβάζοντας – ερμηνεύοντας την Ω…..