«Δεν τα βάζουμε με τον Χίτσκοκ»

  • ΤΟ «ΨΥΧΩ» ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ
  • Της ΙΩΑΝΝΑΣ ΚΛΕΦΤΟΓΙΑΝΝΗ, Ελευθεροτυπία, Δευτέρα 10 Ιανουαρίου 2011
  • «Ψυχώ». Μια από τις ταινίες του Αλφρεντ Χίτσκοκ, που έγραψε μεγάλη ιστορία, γίνεται θέατρο.

Ο Χάρης Ασημακόπουλος, ως ιδιοκτήτης του Motel, όπου εκτυλίσσονται οι φόνοι, δεν θα αναμετριέται με το δολοφόνο αλλά με το οιδιπόδειο και το alter ego του

Ο Χάρης Ασημακόπουλος, ως ιδιοκτήτης του Motel, όπου εκτυλίσσονται οι φόνοι, δεν θα αναμετριέται με το δολοφόνο αλλά με το οιδιπόδειο και το alter ego του

Είναι η πρώτη φορά που επιχειρείται, απ’ όσο είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε, η θεατρική μεταφορά του αγέραστου ψυχολογικού θρίλερ, το οποίο μισό αιώνα από την πρώτη προβολή του δεν εμφανίζει το ελάχιστο ίχνος κόπωσης ή γήρανσης. Και το αποτολμά ο ταλαντούχος Γρηγόρης Χατζάκης, ο οποίος έδειξε τόλμη ήδη με το σκηνοθετικό «καλημέρα» του προ ετών, μεταφέροντας σε χώρους-έκπληξη με ένα λεωφορείο των ΕΘΕΛ τα «Φτερά του Ερωτα» του Βιμ Βέντερς.

Οι «Ψυχώ-σεις» του, που υπογράφει ο Αντώνης Πέρης βασισμένος στο ψυχαναλυτικό μυθιστόρημα του Ρόμπερτ Μπλοχ, που αποτέλεσε και την πρώτη ύλη για τον Χίτσκοκ, από τις 20 Ιανουαρίου θα εκτυλίσσονται σε έναν χώρο πιο συμβατικό από αυτούς που μας έχει συνηθίσει: στη σκηνή του πολιτιστικού πολυχώρου «Beton 7».

Ο σκηνοθέτης γνωρίζει ότι το εγχείρημα αυτό καθ’ εαυτό αποτελεί πρόκληση για το κοινό, που το πιθανότερο είναι να θέλει ντε και καλά να δει επί σκηνής αυτούσιο το θρίλερ του Βρετανού μετρ. «Δεν τα βάζουμε με τον Χίτσκοκ! Αν έρθετε να δείτε τη θεατρική απεικόνιση της ταινίας του, θα απογοητευτείτε», διαμηνύει ο σκηνοθέτης. «Αλλά ακριβώς εκεί είναι το θέμα. Επειδή κι εγώ, όπως οι περισσότεροι, λατρεύω την ταινία του Χίτσκοκ, θεωρώ ιδανική ευκαιρία να τη δούμε σήμερα αλλιώς. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να ξαναδούμε στο θέατρο να σφάζει ένα χέρι με ένα μαχαίρι. Υπάρχουν dvd γι’ αυτό».

Από το Λύκειο, πριν από 14 και πλέον χρόνια, το «Ψυχώ» είχε γίνει έμμονη ιδέα στον Χατζάκη. «Από τότε ήταν το όνειρό μου να το ανεβάσω στο θέατρο», αποκαλύπτει. Η ιδέα πέρασε από «πάρα πολλές επεξεργασίες και διεργασίες», αφ’ ότου ο σκηνοθέτης διάβασε και το μυθιστόρημα. «Γιατί το βιβλίο με ιντρίγκαρε ακόμα περισσότερο», λέει.

Η τελική διεργασία είχε αποτέλεσμα μια παράσταση στην οποία τα πάντα θα είναι «πολύ πιο υπαινικτικά και συμβολικά από ό,τι στην ταινία του Χίτσκοκ. Οχι επειδή αποφεύγουμε να αναπαραγάγουμε κάποια κλισέ», δικαιολογείται ο Χατζάκης. «Αλλά γιατί η διαφορετική οπτική με την οποία βλέπουμε εμείς το έργο, μάς αναγκάζει να πάμε εντελώς αλλού».

Στο «Beton 7» το κεντρικό βάρος δεν θα πέφτει, επομένως, στο σασπένς, αλλά στη δραματοποίηση των φροϊδικών θεωριών που, έτσι κι αλλιώς, ξεδιπλώνει αριστοτεχνικά ο Μπλοχ με «όχημα» τους ήρωές του. «Ολα τα συμπεράσματα του Φρόιντ θα τα δείτε επί σκηνής», προεξοφλεί ο Χατζάκης. Δεν χρειάζεται πάντως να είναι εξοικειωμένος ο θεατής με τις θεωρίες του πατέρα της ψυχανάλυσης, προκειμένου να αποκωδικοποιήσει τα «κλειδιά» της δουλειάς, που κλίνει, όπως και το φιλμ, προς την κατηγορία του ψυχολογικού θρίλερ.

«Δεν είναι ένα δύσκολο έργο», τονίζει ο Χατζάκης. «Απλώς δεν υπάρχει τίποτα τυχαίο σε αυτό: απ’ τις κινήσεις των ηρώων, το στήσιμο των σκηνών, μέχρι τον τρόπο που λέγονται τα πράγματα. Αν και στα πάντα μπορείς να βρεις πολλά νοήματα».

Το στόρι πάντως της παράστασης είναι το ίδιο με αυτό που μάθαμε απ’ τον Χίτσκοκ.

Η σκηνή του «Beton 7» θα μας μεταφέρει, όπως και η διάσημη ταινία, στην Καλιφόρνια τη δεκαετία του ’50 και στο ξεχασμένο μοτέλ που διευθύνει ο Νόρμαν Μπέιτς μαζί με τη μητέρα του. Εκεί όπου μπλέκεται το γαϊτανάκι των φονικών.

Με αφορμή τη διαλεύκανσή τους, όπως κι ο Μπλοχ, ο Χατζάκης θα εισδύει στο μυαλό τού πρωταγωνιστή, ενός παράξενου, όπως λέει, «μεσήλικου παιδιού». Ολόκληρος ο θεατρικός χωροχρόνος μεταμορφώνεται συνεχώς, μέσα από τις ψυχικές μεταπτώσεις του χαρακτήρα. Τα πατώματα του οικήματος στο οποίο διαμένει ο Νόρμαν με τη μητέρα του συνδέονται με το Εγώ και το Υπερεγώ. Υπάρχει «χώρος» και για το οιδιπόδειο σύμπλεγμα του Νόρμαν με τη μητέρα του, ενώ κοντά στο Εγώ θα παρακολουθούμε συνεχώς και το alter ego.

«Η σχέση με το υγρό στοιχείο, που είναι καθαρά ψυχαναλυτική, είναι πάρα πολύ έντονη σε όλο το έργο», υπογραμμίζει ο σκηνοθέτης. Εξ ου κυριαρχεί στη σκηνή ένα τεράστιο ενυδρείο, μέσα στο οποίο επιπλέουν θραύσματα από τον κόσμο του Νόρμαν και της μητέρας του. «Το νερό φέρνει τα πάντα», προσθέτει ο Χατζάκης. «Η παράσταση ξεκινά με μια καταιγίδα. Η κοπέλα έρχεται μέσα σε μια τρομερή βροχή και πεθαίνει στο ντους. Η αυλαία πέφτει τελικά σε μια παραλία».

info: Beton 7, Πύδνας 7, Βοτανικός (Μετρό Κεραμεικός). Τηλ.: 210-7512625. «Ψυχώ-σεις» από Πέμπτη έως Δευτέρα. Σκηνικά – κοστούμια: Δανάη Χατζάκη. Πρωτότυπη μουσική: Χρίστος Θεοδώρου. Κινησιολογική επιμέλεια: Μαριέλα Νέστορα. Παίζουν: Χάρης Ασημακόπουλος, Βέρα Λάρδη, Αντώνης Κρόμπας, Βαγγέλης Αλεξανδρής, Γιάννης Κουμούνδρος, Κωνσταντίνα Χαρατσάρη, Σοφία Ρουπάκη.

Advertisements
Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: