Παίζουν Μπρεχτ στο σαλόνι σας

Το «Οικείο Θέατρο» είναι μία ιδέα του Μίλτου Δημουλή, που έχει ως στόχο να «ξεπεράσει τα εμπόδια που θέτει σήμερα η έλλειψη χώρων ελεύθερης θεατρικής έκφρασης». Το «Οικείο Θέατρο» είναι μία ιδέα του Μίλτου Δημουλή, που έχει ως στόχο να «ξεπεράσει τα εμπόδια που θέτει σήμερα η έλλειψη χώρων ελεύθερης θεατρικής έκφρασης».

Θέατρο στο… σπίτι; Λίγο μετά το μεσημεριανό, το απόγευμα με τον καφέ ή πριν, ας πούμε, το δείπνο; Αντί να κάνετε ζάπινγκ ή να δείτε DVD, το νεοσύστατο «Οικείο Θέατρο» προτείνει: δείτε θέατρο. Στο σπίτι. Στον χώρο σας. Τι είναι όμως το «Οικείο Θέατρο»; 

Μια ομάδα πέντε ηθοποιών (Μίλτος Δημουλής, Τάσος Σωτηράκης, Ανδρομάχη Δαυλού, Παρασκευή Κατσάνη, Δάφνη Ασημακοπούλου), οι οποίοι παρουσιάζουν την παράστασή τους στο σπίτι, στην αυλή, στο σχολείο, στη δουλειά -αντί αμοιβής- όπου τους προσκαλέσετε.

Η πρώτη παραγωγή του «Οικείου Θεάτρου», με τίτλο «Θύτες ή Θύματα και κάτι γκρι» συστήνεται στο αθηναϊκό κοινό με δύο παραστάσεις στο καφέ του βιβλιοπωλείου «Ιανός», στις 19 και 26 Ιανουαρίου. Αποτελεί μία σύνθεση κειμένων εμπνευσμένη από τον Μίλτο Δημουλή, με αναφορά στον Ζαν Πολ Σαρτρ, στον Τάσο Λειβαδίτη, στον Μπέρτολτ Μπρεχτ και στην «Ελληνική Νομαρχία Ανωνύμου του Eλληνος».

«Αντί να πηγαίνουν οι θεατές στο Θέατρο, γιατί να μην πηγαίνει το Θέατρο στους θεατές;». Με αυτό το ερώτημα ως αφετηρία ξεκίνησε το «Οικείο Θέατρο», μία ιδέα του Μίλτου Δημουλή, που έχει ως στόχο να «ξεπεράσει τα εμπόδια που θέτει σήμερα η έλλειψη χώρων ελεύθερης θεατρικής έκφρασης.

Το κυρίως πρόβλημα είναι η επιβολή του κέρδους και της επιχειρηματικότητας πάνω από την Τέχνη, που δεν αφήνει χώρο για νέους ανθρώπους και νέες προσπάθειες. Οι θεατρώνες τείνουν να λησμονούν απόψεις όπως αυτή του Κάρολου Κουν, που έλεγε «ένας θεατής, μία καρέκλα και ένας ηθοποιός κάνουν Θέατρο»» εξηγεί ο εμπνευστής της ομάδας.

Επώνυμοι θεατές
«Στόχος είναι να «απελευθερωθούμε από τη στενωπό». Το «Οικείο Θέατρο» είναι μια συλλογική έκφραση που αναζητά επώνυμους θεατές. Δεν στηρίζεται σε φωτεινές μαρκίζες, σε προβολείς και σε σκηνικά, αλλά στα χαρακτηριστικά και στις δυνατότητες έκφρασης τόσο των ανθρώπων που το απαρτίζουν, όσο και εκείνων που το φιλοξενούν, κάνοντας κάθε παράσταση μοναδική» προσθέτει.

Η ιδέα του θεάματος που πηγαίνει στους θεατές αντί να έρχονται οι θεατές στον χώρο του δεν είναι καινούργια. Υπάρχει ήδη από την Αναγέννηση – τέτοιου είδους «επισκέψεις» σε άρχοντες και μαικήνες της εποχής έκαναν οι θίασοι του Σαίξπηρ και αργότερα του Μολιέρου. Κατά τα μέσα του 20ού αιώνα το «φαινόμενο» εμφανίστηκε και στην Ευρώπη (χωρίς ωστόσο να φτάσει ποτέ σ’ εμάς).

  • Που και πότε
    «Θύτες ή Θύματα και κάτι γκρι», στο καφέ του βιβλιοπωλείου «Ιανός», στις 19 και 26 Ιανουαρίου 2011.

ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΚΑΡΑΛΗ, ΕΘΝΟΣ

Advertisements
Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: