Στέφανος Ληναίος: «Το γέλιο είναι όπλο πολιτικό»

«Η άγνοια είναι η βάση της αδικίας. Σήμερα πρέπει να εκμεταλλευτούμε το γεγονός ότι εμείς οι άλλοι, οι θεατράνθρωποι, οι διανοούμενοι, οι ηθοποιοί, έχουμε το δικαίωμα του λόγου και τη δυνατότητα να ενημερώνουμε τους νέους. Εχουμε το χρέος να αφηγούμαστε τη ζωή. Γιατί αυτό που μου προξενεί τη μεγαλύτερη εντύπωση είναι η βαθιά άγνοια που επικρατεί. Ιδιαίτερα οι νέοι δεν έχουν ιδέα για το τι συμβαίνει, για τις φρικαλεότητες που διαπράττονται στο όνομα του κρατικού συμφέροντος» (Ντάριο Φο).

Με καταβολές από την Κομέντια ντελ άρτε και το θέατρο των Ρουτζάντε, Γκολντόνι και Μολιέρου, ο Φο σημάδεψε το θέατρο της εποχής του και συνεχίζει ακόμα να το τροφοδοτεί με ευφυή θεατρική σκέψη και το όνειρο, για ένα άλλο θέατρο, για έναν άλλο κόσμο καλύτερο! Οπως λέει και ο ίδιος «το γέλιο είναι όπλο πολιτικό».

Ο Ντάριο Φο γράφει πολιτικό θέατρο, αναπτύσσοντας διαλεκτικά το θέμα που δραματοποιεί. Στο «Δεν πληρώνω! Δεν πληρώνω!» μας μιλά για την επανάσταση των απλών ανθρώπων, των εργατών, όταν η ακρίβεια έχει φτάσει στο απροχώρητο, όταν μαζικές απολύσεις ή μειώσεις ωραρίου και αμοιβών έχουν γίνει καθημερινές και η ζωή έχει γίνει δυσκολότερη από ποτέ. Ο ένας μετά τον άλλο οι ήρωες του έργου υψώνουν το ανάστημα και τη φωνή τους: «Ακριβαίνετε εσείς τα πράγματα; Ε, κι εμείς, λοιπόν, δεν τα πληρώνουμε, τα «απαλλοτριώνουμε». Μας κάνετε τη ζωή μας δυσβάσταχτη; Σας κάνουμε τη δική σας δύσκολη».

Ληναίος – Ράμε – Φο

Κάθε Δευτέρα και Τρίτη, στο Θέατρο «Αλφα», ο Στέφανος Ληναίος, η Ελλη Φωτίου, ο Τρύφων Παπουτσής, ο Θοδωρής Προκοπίου, η Μαρία Βλάχου, ο Θανάσης Μπριάνας παίζουν στην επίκαιρη, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, κοινωνική σάτιρα του Νομπελίστα Ντάριο Φο «Δεν πληρώνω …δεν πληρώνω», που ως γνωστόν την παρουσίασαν σε χίλιες διακόσιες παραστάσεις, στην Αθήνα και σε ολόκληρη την Ελλάδα, το 1979-81, το 1991 και το 2000. Τώρα παρουσιάζεται στη σύγχρονη διασκευή, του ίδιου του συγγραφέα, με το νέο τίτλο: «Δεν πληρώνω, δεν πληρώνω τίποτα…».

  • Επίκαιρο και διαχρονικό

«Εκλεισαν τριάντα χρόνια από το 1979-1981» – σημειώνει ο Στέφανος Ληναίος – «που πρωτοπαρουσιάσαμε στο Θέατρο «Αλφα» και σε όλη την Ελλάδα αυτό το έργο του Ντάριο Φο. Από την πρώτη στιγμή καταλάβαμε ότι θα είναι μια σάτιρα, πάντα επίκαιρη, δυστυχώς. Το διαπιστώσαμε όταν το παρουσιάσαμε και πάλι στο Θέατρο «Αλφα» το 1986. Και όταν ο Ντάριο Φο πήρε το βραβείο Νόμπελ, το 1997, το ξαναπαρουσιάσαμε, για να τον τιμήσουμε, το 2000, διασκευασμένο αυτή τη φορά και προσαρμοσμένο στις μεγάλες, παγκόσμιες, οικονομικές και πολιτικές αλλαγές που είχαν ήδη προκύψει στο τέλος του Εικοστού Αιώνα μας. Ποτέ όμως δεν πιστεύαμε ότι σήμερα, έπειτα από τριάντα χρόνια, αυτή η κοινωνική σάτιρα θα ήταν τόσο επίκαιρη, περισσότερο από κάθε άλλη φορά… Και την ξαναπαρουσιάζουμε τώρα για τρεις λόγους. Επειδή είναι ένα διαχρονικό, σπουδαίο έργο που θα έπρεπε να υπάρχει πάντα στο ρεπερτόριο ενός θεάτρου που θέλει να προβληματίζει κάθε γενιά. Επειδή μας έστειλε το έργο του ο Ντάριο Φο. Προσαρμοσμένο, από τον ίδιο, στις νέες, παγκόσμιες, σημερινές πολιτικοοικονομικές συνθήκες… Και επειδή μας το ζήτησαν και το ζητούν επιμόνως, κάθε χρόνο, πολλοί, παλιοί και νέοι θεατές. Ξανά μαζί λοιπόν. Μεγαλωμένοι όλοι μας κατά 30 χρόνια. Εκτός από το έργο του Ντάριο Φο… Που δείχνει σαν να μη μεγάλωσε ούτε μια μέρα. Σαν να γεννήθηκε σήμερα, σαν να γράφτηκε τώρα. Για να είναι όπως ήταν πάντα. Δίπλα στους παλαιούς και νέους, προβληματισμένους Θεατές-Πολίτες. Οχι μόνο για να γελάσουμε και να εκτονωθούμε, αλλά, ταυτόχρονα, να προβληματιστούμε και να αισιοδοξήσουμε… Και όπως λέει κρυφογελώντας κι ο ίδιος ο Ντάριο Φο, στο έργο του: Αιώνες τώρα αυτά τραβάει η ανθρωπότητα. Και από μας, αποκλειστικά, εξαρτάται, με τη σιωπή μας ή την ανυπακοή μας, να συντηρήσουμε ή να αλλάξουμε την παράλογη κοινωνία μας και τα σάπια προϊόντα της»…

Η σύγχρονη απόδοση και σκηνοθεσία είναι του Στέφανου Ληναίου και τα σκηνικά του Μάριου Ζαφείρη. Κάθε Δευτέρα στις 8 μ.μ. με γενική είσοδο 15 ευρώ και κάθε Τρίτη στις 9.15 μ.μ. με γενική είσοδο 20 ευρώ. Θυμίζουμε ότι στο Θέατρο «Αλφα», από Τετάρτη μέχρι και Κυριακή, παρουσιάζεται το κοινωνικό έργο του Ντόναλντ Μάργκιουλις «Στοπ Καρέ», σε σκηνοθεσία Νικαίτης Κοντούρη και σκηνικά Γιώργου Πάτσα. Παίζουν: Γιώργος Παρτσαλάκης, Πέγκυ Τρικαλιώτη, Κρατερός Κατσούλης, Τζένη Θεωνά.

Σ. ΑΔΑΜΙΔΟΥ, ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, Παρασκευή 31 Δεκέμβρη 2010 – Κυριακή 2 Γενάρη 2011
Advertisements
Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: