Από την TV στο σανίδι

  • Με επιτυχία ανεβαίνει στο Λονδίνο η θεατρική διασκευή των σίριαλ, επιτομή του βρετανικού χιούμορ, «Yes Minister» και «Yes Prime Minister»

Δεν ξέρω αν υπάρχει έστω ένας φανατικός του βρετανικού χιούμορ που να μην έχει απολαύσει το «Yes Minister» και το «Yes Prime Minister».

Οι πρωταγωνιστές της τηλεοπτικής σειράς «Μάλιστα, κύριε πρωθυπουργέ». Στο θέατρο έχουν αντικατασταθεί από νεότερους συναδέλφους τους, αφού οι ίδιοι έχουν αποβιώσει.

Οι πρωταγωνιστές της τηλεοπτικής σειράς «Μάλιστα, κύριε πρωθυπουργέ». Στο θέατρο έχουν αντικατασταθεί από νεότερους συναδέλφους τους, αφού οι ίδιοι έχουν αποβιώσει.

ΟΚ, καταλαβαίνω ότι το «Faulty Towers» μπορεί να βγάζει πιο αβίαστο γέλιο και το «Thin Blue Line» να είναι το κρυμμένο διαμάντι του στέμματος, αλλά η σειρά των Τζόναθαν Λιν και Αντονι Τζέι εξακολουθεί να κρατάει τα σκήπτρα της τηλεοπτικής κωμωδίας όσα χρόνια κι αν έχουν περάσει από την πρώτη προβολή της. Και τώρα επιστρέφει ανανεωμένη (και σχετικώς εκσυγχρονισμένη…) στη θεατρική σκηνή για να δρέψει καινούριες δάφνες.

Τη μεταφορά του σίριαλ στο σανίδι (στο Γκίλγκουντ Θίατερ του Λονδίνου για την ακρίβεια, υπό τον τίτλο «Yes Prime Minister») έχουν αναλάβει οι ορίτζιναλ δημιουργοί του, με τον Τζέι να γράφει και τον Λιν να σκηνοθετεί. Εκείνοι που έχουν φυσικά αλλάξει είναι οι μυθικοί πρωταγωνιστές, καθώς τόσο ο Πολ Εντιγκτον (στο ρόλο του σχετικώς αφελούς υπουργού και πρωθυπουργού Τζιμ Χάκερ) όσο και ο Νάιτζελ Χόθορν (στο ρόλο του σατανικού υφισταμένου του σερ Χάμφρεϊ Απλμπι) έχουν αποβιώσει εδώ και χρόνια. Ιδιο παραμένει το πνεύμα του έργου, με την ανελέητη σάτιρα των δημοσίων υπαλλήλων που επιμένουν να ρυθμίζουν και να ελέγχουν τα πάντα πίσω από τις πλάτες των πολιτικών.

Και το αποτέλεσμα; Να σας πω την αλήθεια δεν πρόλαβα να περάσω από τη βρετανική πρωτεύουσα για να το δω με τα ματάκια μου, αλλά έστειλα κατάσκοπο να με ενημερώσει. Η αναφορά του; Με δυο λόγια πρόκειται για μια όχι και τόσο αδέξια συρραφή έξοχων στιγμών από τα τηλεοπτικά επεισόδια, προσαρμοσμένη κατά κάποιον τρόπο στο σήμερα. Βλέπε αναφορές σε συμμαχικές κυβερνήσεις, στο Αφγανιστάν, στην ειδική σχέση με τις ΗΠΑ, στα τηλέφωνα Blackberry και στο επικοινωνιακό εργαλείο Twitter και πάει λέγοντας. Πέφτει ολίγον βρισίδι επίσης και ακούγονται λέξεις («fuck» και «blowjob» μεταξύ άλλων) που θα έκαναν ακόμη και τη (φανατική των «Yes Minister» και «Yes Prime Minister») Μάργκαρετ Θάτσερ να κοκκινίσει.

Τι να κάνουμε, κάπως έπρεπε να αλιευθεί και το νεανικό κοινό που αλλιώς έχει συνηθίσει και μάθει τις ίντριγκες της εξουσίας. Οσες αλλαγές κι αν έγιναν πάντως, ο πυρήνας του «Yes Prime Minister» παραμένει σταθερός. Είτε στο 1985 βρισκόμαστε είτε στο 2011, το συμπέρασμα είναι ένα και μοναδικό: Politics as usual! [Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, Παρασκευή 31 Δεκεμβρίου 2010]

Advertisements
Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: