Χορεύοντας με τη φιλοσοφία

  • Της ΜΑΤΟΥΛΑΣ ΚΟΥΣΤΕΝΗ, Επτά, Κυριακή 19 Δεκεμβρίου 2010
  • Τριλογίες δεν υπάρχουν μόνο στο σινεμά και τη λογοτεχνία. Υπάρχουν και στο χορό, και μάλιστα μία από αυτές ολοκληρώνεται αυτές τις μέρες.

Η Μαριέλλα Νέστορα και η ομάδα της YELP Dance Company παρουσιάζουν σήμερα και αύριο στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών του Ιδρύματος Ωνάση το έργο «Lebenswelt» (21.00, Μικρή Σκηνή) με το οποίο κλείνει η τριλογία-αφιέρωμα στη φιλοσοφία.

«Πριν από μερικά χρόνια αποφάσισα πως θα φτιάξω τρεις παραστάσεις εμπνευσμένες από τη φιλοσοφία» λέει η χορογράφος. «Ξεκίνησα το 2008 με μια παράσταση που μελετούσε την οντολογία. Η δεύτερη δουλειά άντλησε το θέμα της από το βιβλίο «Tractatus Logicophilosophicus», του Αυστριακού Λούντβιχ Βιτγκενστάιν. Και σήμερα ολκληρώνουμε με το «Lebenswelt» το οποίο δανείζεται τον τίτλο του από τον Εντμουντ Χούσερλ. Πρόκειται για τον ιδρυτή της φαινομενολογίας ο οποίος με τον όρο Lebenswelt ορίζει το πως ο καθένας αντιλαμβάνεται τον κόσμο γύρω του. Είναι μια τριλογία που ακολουθεί και ιστορικά την εξέλιξη της φιλοσοφίας. Είναι σαν με την πρώτη δουλειά να ρωτάμε «Ποιος;», με τη δεύτερη «Με ποιο τρόπο;» και με αυτήν την τρίτη «Πώς είναι ο κόσμος του;»».

Η Μαριέλλα Νέστορα, η οποία πριν ιδρύσει τη «YELP» το 2001 στο Λονδίνο, είχε σπουδάσει βιολογία, αντιμετωπίζει τις χορογραφίες ως ένα τρόπο για να μελετά. «Η έρευνα με ενδιέφερε πάντα, όποια κι αν ήταν η θεματολογία της παράστασής μου. Πάντα θεωρούσα πως η δημιουργία μιας χορογραφίας είναι αποτέλεσμα δύο παραγόντων: της γνώσης που αποκτάς διαβάζοντας και της δουλειάς που κάνεις με τους χορευτές μέσα στην αίθουσα. Αυτή τη φορά προσπαθώ να θέτω τους προβληματισμούς της φιλοσοφίας ως ερωτήματα μέσω του χορού».

Το «Lebenswelt» παρακολουθεί την ιστορία ενός ντουέτου μέσα σε ένα χώρο όπου παντρεύονται οι ζωντανές μορφές με τις βίντεο προβολές. «Με ενδιαφέρει το ίδιο και ο τρόπος που μπορεί κανείς να ενώσει τις τέχνες μεταξύ τους αλλά και πώς κάθε μία από αυτές μπορεί να σταθεί αυτόνομα σε μια παράσταση».

Μεταξύ των δύο πρωταγωνιστικών μορφών δεν λείπουν οι συγκρούσεις, οι παρεξηγήσεις, αλλά και η σύμπνοια, η τρυφερότητα, η ελπίδα. Η σωματική και ψυχολογική συμπεριφορά τους καθορίζεται τελικά από την ανάγκη τους για μια κοινή πραγματικότητα. Μοιάζουν πρόθυμοι να εγκαταλείψουν συχνά τις προσωπικές τους ελευθερίες, προκειμένου να νιώσουν πιο ασφαλείς, πιο πλήρεις, γιατί, όπως προτείνει και η χορογράφος, ίσως το εμείς είναι πιο αδιαμφισβήτητο από το εγώ.

Η μουσική που ακούγεται είναι των ILIOS και Francois Couperin, τα κοστούμια του Αντώνη Βολανάκη, η σκηνογραφία του Αντώνη Δαγκλίδη, τα βίντεο του Λουίζου Ασλανίδη, οι φωτισμοί του Σάκη Μπιρμπίλη. Ερμηνεύουν: Ι. Τουμπακάρη, Κ. Κοσμόπουλος, Ν. Καρμίρη, Ι. Καραγιάν, Ρ. Γλυμίτσα, Π. Ερωτοκρίτου, Χ. Παπαδόπουλος, Ν. Καμόντος, Κ. Χατζηιωάννου, Ν. Σπανάτης. *

Advertisements
Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: