Daily Archives: 22 Οκτώβριος, 2010

«Ωχ, τα νεφρά μου» από τον Α. Αντωνίου

Α. Αντωνίου και Τ. Βαμβακίδης, οι δύο ρακοσυλλέκτες του «Ωχ, τα νεφρά μου»

Συνεχίζοντας την δουλειά της πάνω στο νεοελληνικό έργο, η Θεατρική Σκηνή της και ο Αντώνης Αντωνίου παρουσιάζουν από χθες στην αίθουσα της οδού Νάξου 84, στην πλατεία Κολιάτσου, τη δοκιμασμένη κωμωδία του Μπάμπη Τσικληρόπουλου Ωχ, τα νεφρά μου.

Έργο παλιό, που δεν έπαψε όμως ποτέ να ανεβαίνει στις θεατρικές σκηνές, έχει ως πρωταγωνιστές δύο ρακοσυλλέκτες, τον Μπούλη και τον Μητσάρα, που πορεύονται στη ζωή έχοντας για στήριγμα ο ένας τον άλλον. Πάμφτωχοι, ζουν με αξιοπρέπεια, με μόνη οδό διαφυγής τα όνειρά τους για ταξίδια σε χώρες εξωτικές. Τη ρουτίνα της ζωής τους θα έρθει να αναστατώσει μια πόρνη, η Μαγδαληνή, αλλά και ένας περίεργος κύριος με μαύρο κοστούμι, που αποδεικνύεται ότι ειδικεύεται στο εμπόριο… ανθρωπίνων οργάνων. Η πρότασή του δίνει την ευκαιρία στο συγγραφέα να δημιουργήσει μια σειρά απρόβλεπτων κωμικών καταστάσεων.

Έργο «προφητικό» για την εποχή που γράφτηκε, με ένα εύρημα που τότε φάνταζε γκροτέσκο, στα μάτια του σημερινού θεατή φαντάζει απλώς κυνικό -και μόνο το πηγαίο χιούμορ του συγγραφέα εμποδίζει αυτόν τον κυνισμό να κυριαρχήσει…

Την παράσταση της Θεατρικής Σκηνής σκηνοθετεί ο Αντώνης Αντωνίου και μαζί τους παίρνουν μέρος οι ηθοποιοί Νατάσα ΑσίκηΤάκης Βαμβακίδης και Ηλίας Κατέβας, ενώ τα σκηνικά και κοστούμια φροντίζει ο Νίκος Κασαπάκης και τη μουσική ο Νίκος Παπακώστας. Σημειώνεται ότι, ενόψει της οικονομικής κατάστασης, κάθε Τετάρτη και Πέμπτη με ένα εισιτήριο την παράσταση μπορούν να παρακολουθήσουν δύο άτομα.

Ένα νεανικό τριήμερο που… τα έχει όλα

Ένα τριήμερο καλλιτεχνικών και εκπαιδευτικών δράσεων, από σήμερα έως και την Κυριακή, διοργανώνουν στη Θεσσαλονίκη, οι SourLiBooM. Ποιοι κρύβονται όμως πίσω από αυτό το παράξενο όνομα; Μια νεανική παρέα, με κοινή διαδρομή κατά το παρελθόν σε πανεπιστημιακές θεατρικές ομάδες, που θέλησαν, με αφετηρία το θέατρο, μια τέχνη εξ ορισμού πολυσυλλεκτική, να αποτελέσουν ένα χώρο συνάντησης και συν-δημιουργίας καλλιτεχνών από διαφορετικά καλλιτεχνικά πεδία. Έτσι γεννήθηκαν οι SourLiBooM το 2008, η ομάδα που στεγάζεται στον ομώνυμο χώρο τέχνης (Κλεισούρας 10, κοντά στα Δικαστήρια), όπου και θα διεξαχθεί το τριήμερο «Opening Art Blend», μια συνάντηση αλληλογνωριμίας, αλληλεπίδρασης και συνεργασίας…

Το αρκετά πυκνό πρόγραμμα του τριημέρου, που ξεκινά στις 12 το μεσημέρι (την Κυριακή στις 10 το πρωί) και διαρκεί μέχρι τα μεσάνυχτα, περιλαμβάνει εκθέσεις φωτογραφίας και εικαστικών, παρουσιάσεις βιβλίων, μαθήματα και βιωματικά εργαστήρια, μουσική (με το Folk Jazz συγκρότημα «Fara» την Παρασκευή και το Latin Jazz «Aperito» το Σάββατο) και, φυσικά, θεατρικές δράσεις: Την performance 9:15 από την Αλεξία Σαπρανίδου σε σκηνοθεσία Σμαρώς Πλατιώτη (Παρασκευή, 21.15), το «φωτο-θεατρικό αναλόγιο» της ομάδας SourLiBooM για μια φωτογράφο και τρεις ηθοποιούς σε κείμενα Φράνκα Ράμε Ανα-λόγια ν’ αγαπιόμαστε (Σάββατο, 18.45), το οποίο ακολουθεί, στις 21.15, ένα σόου ζογκλέρ με συμμετοχή του κοινού από τους Double Jougle, καθώς και τη multimedia μουσική performance Το χιούμορ στην κλασική μουσική, με τις Βιργινία Γκαϊντατζή και Βαλέρια Χαριτίδου, σε σκηνοθεσία Γρηγόρη Πυριαλάκου (Κυριακή, 17.00).

Το τριήμερο θα ολοκληρωθεί με τη μουσικο-θεατρική παράσταση των SourLiBooM, βασισμένη σε κείμενα Ελλήνων λογοτεχνών και ελληνικά ρετρό τραγούδια, Μ’ αρέσεις γιατί… (Reloaded), στις 20.30, η οποία θα συνεχίζει να παρουσιάζεται, στον ίδιο χώρο κάθε Σάββατο και Κυριακή. Ας σημειωθεί πως η είσοδος για το κοινό κατά τη διάρκεια του τριημέρου θα είναι… free! [Η ΑΥΓΗ: 22/10/2010]

Καραγκιόζης α λα… γαλλικά

Το Μουσείο Gadagne, που βρίσκεται στην καρδιά του ιστορικού κέντρου της παλιάς πόλης της Λυών, της γενέτειρας του γαλλικού κουκλοθέατρου Guignol, αποτελεί ένα από τα λίγα μουσεία μαριονέτας στον κόσμο. Μετά από μακρόχρονη διακοπή της λειτουργίας του, λόγω ανακαίνισης, ξανάνοιξε τις πόρτες του στο κοινό εδώ κι ένα χρόνο.

Από τους πρώτους καλεσμένους του μουσείου θα είναι ο Καραγκιόζης, το ελληνικό θέατρο σκιών, που θα παρουσιαστεί στο γαλλικό κοινό στο πλαίσιο της «ελληνικής εβδομάδας» που διοργανώνεται σε συνεργασία με τον ελληνογαλλικό πολιτιστικό σύλλογο της πόλης «Δευκαλίων», που εδώ και χρόνια οικοδομεί γέφυρες ανάμεσα στους  ανθρώπους της τέχνης της Ελλάδας και της Γαλλίας.

Το κοινό της πόλης του γαλλικού Νότου θα έχει έτσι την ευκαιρία για ένα πολιτιστικό ταξίδι στην ελληνική λαϊκή παράδοση, που αρχίζει αύριο, με μια διάλεξη του συγγραφέα Γιάννη Κιουρτσάκη με τίτλο «Ελληνικό θέατρο σκιών, ιδιαιτερότητα  και  παγκοσμιότητα  της λαϊκής δημιουργίας». Στη συνέχεια, στις 27-28/10, θα παρουσιαστούν δύο παραστάσεις από το κλασικό ρεπερτόριο του θεάτρου σκιών, «Το καταραμένο φίδι» και «Το καταραμένο δέντρο», με τον γνωστό καραγκιοζοπαίχτη της νέας γενιάς Άθω Δανέλλη. Παράλληλα, θα υπάρχουν εργαστήρια για τα παιδιά, που θα μπορούν να φτιάξουν φιγούρες Kαραγκιόζη, ενώ η εβδομάδα εκδηλώσεων για το θέατρο σκιών θα εγκαινιαστεί από τη δήμαρχο του διαμερίσματος όπου βρίσκεται το μουσείο, Αλεξαντρίν Πεσόν, η οποία είναι  ελληνικής καταγωγής. [Η ΑΥΓΗ: 22/10/2010]

Μάμετ από παλιά στο «Τόπος Αλλού»

Γ. Κοκιασμένος και Κ. Γκουλιώνη, πατέρας και κόρη στο «Reunion» του Μάμετ

Με τη βοήθεια ενός αγαπημένου από την ελληνική θεατρική σκηνή συγγραφέα, αλλά και σεναριογράφου και σκηνοθέτη, του Ντέιβιντ Μάμετ, κάνουν το πέρασμά τους από το χώρο του κινηματογράφου σε αυτόν του θεάτρου τόσο ο νεαρός σκηνοθέτης Γρηγόρης Ρέντης (βραβευμένος για τη μικρού μήκους ταινία του Η Δύση), όσο και ο ηθοποιός Γιάννης Κοκιασμένος (που θαυμάσαμε στη Στρέλλα), που κάνει το θεατρικό του ντεμπούτο. Αλλά και την συμπρωταγωνίστριά του Κάτια Γκουλιώνη θα δούμε φέτος στην ταινία του Άγγελου Φραντζή Μέσα στο δάσος.

Το έργο που φέρνει τους τρεις τους στη θεατρική σκηνή είναι τα μονόπρακτα του Μάμετ Reunion και Μαύρο πόνυ, έργα που παρουσιάστηκαν μαζί το 1976, αμέσως μετά τη μεγάλη του επιτυχία, τον Αμερικάνικο βούβαλο.

Ένας πρώην αλκοολικός πατέρας και μια κόρη που έχει να τη δει απ’ όταν ήταν τεσσάρων ετών είναι οι δύο ήρωες αυτής της «επανασύνδεσης», που και οι δύο αποδέχονται προκειμένου η μεν να βρει λύση στην αδιέξοδη ζωή της ο δε να περισώσει ότι αξίζει να περισωθεί από το διαλυμένο παρελθόν του. Μέσα στο απόγευμα που διαρκεί η συνάντησή τους θα επιχειρήσουν να αρπάξουν την τελευταία ευκαιρία για να διεκδικήσουν μια σχέση που και οι δυο έχουν ανάγκη.

Σε μια εποχή που την Αμερική στοιχειώνει ο πόλεμος στο Βιετνάμ και οι ανατροπές που επέφερε σε όλα τα επίπεδα της καθημερινής ζωής, ο Ντέιβιντ Μάμετ «επιλέγει να περιγράψει μια σχέση θεμελιώδη», που οι ήρωές του θεωρούσαν πολυτέλεια. Όμως, όπως σημειώνει ο σκηνοθέτης, «σχέσεις που θεωρούμε δεδομένες κοστίζουν το περισσότερο αν χαθούν».

Η παράσταση Reunion παρουσιάζεται από σήμερα στις 11.00 μ.μ. στη Σκηνή Στάθης Σύρος του θεάτρου Τόπος Αλλού.

Τιμώντας τον Λάκη Μιχαηλίδη

Με τρία σύγχρονα νεοελληνικά θεατρικά έργα ανοίγει η αυλαία του Studio Κυψέλης για την φετινή καλλιτεχνική σεζόν. Πρόκειται για την σατιρική τετραλογία Black Humour, η οποία περιλαμβάνει τέσσερα μονόπρακτα («Ο επικήδειος», «Μπουτίκ Τελετών», «Το μνημόσυνο» και «Αντί στεφάνου») του θεατρικού συγγραφέα Λάκη Μιχαηλίδη, που έφυγε την άνοιξη από κοντά μας -και τα τέσσερα περιστρέφονται γύρω από το θέμα του θανάτου- σε σκηνοθεσία Σταμάτη Τζελέπη, με τον ίδιο και την Εύη Βάρσου στους πρωταγωνιστικούς ρόλους. Σημειώνεται ότι την παράσταση της 25/10 θα προλογίσουν ο Κώστας Γεωργουσόπουλος και ο Γιώργος Λαζαρίδης, σε μία ειδική βραδιά-αφιέρωμα που διοργανώνει η Ένωση Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων στη μνήμη του Λάκη Μιχαηλίδη.

Παράλληλα, παρουσιάζεται το έργο της Βίβιαν Ιωάννου Το ταξίδι, το οποίο αναφέρεται στη σχέση δύο αδελφών, η μια εκ των οποίων αντιμετωπίζει το πρόβλημα της τύφλωσης, και τη μεταξύ τους αλληλεξάρτηση και αγάπη. Στο «ταξίδι» ανακαλύπτουν τα όρια τους, τα όρια της ανοχής, τα όρια της αντοχής, τα όρια της αγάπης… Στην παράσταση, που συνδυάζει την πρόζα με την κίνηση και το τραγούδι, πρωταγωνιστούν οι «Dos Gatos Pobres», δηλαδή οι ηθοποιοί Ζένια Θεοφανοπούλου και Έλενα Μιχαλάκη, που βρίσκονται πίσω από το χαριτωμένο αυτό όνομα, ενώ η σκηνοθεσία και η χορογραφία είναι της  Βίβιαν Ιωάννου.

Τέλος, επαναλαμβάνεται η περσινή παράσταση Τα ρολόγια της ζωής μου, της Τούλας Μπούτου, με την οποία το Studio Κυψέλης τιμά τα 50 χρόνια θεατρικής παρουσίας του Μανώλη Δεστούνη, με τον ίδιο στο μοναδικό ρόλο, σε σκηνοθεσία Μιχάλη Αχουριώτη.

Ο κόσμος του Ε. Α. Πόε επί σκηνής

Τη θεατρική παράσταση Tell-Tale Hearts: The (Un)told Stories of Edgar Allan Poe, παρουσιάζει το Bald Theatre, το μόνιμο θεατρικό σχήμα του Τμήματος Αγγλικής Φιλολογίας του ΑΠΘ, βασισμένη στα διηγήματα του Αμερικανού συγγραφέα Έντγκαρ Άλαν Πόε, σε σκηνοθεσία Αύρας Σιδηροπούλου.

Κινούμενα γύρω από τα δίπολα της λογικής και της τρέλας, της πραγματικότητας και της φαντασίας, της ίδιας της ζωής και του θανάτου, τα διηγήματα του σπουδαίου Αμερικανού συγγραφέα και ποιητή πετυχαίνουν τη συγκινησιακή φόρτιση του θεατή, εισάγοντάς τον σε έναν κόσμο όπου τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται.

Στην παράσταση τα κείμενα αυτά αποκτούν δραματική μορφή, όπου το μυστήριο και ο τρόμος εναλλάσσονται με την ειρωνεία παρασύροντας σε μια βιωματική εμπειρία μέσα από την οποία αποκαλύπτονται οι πιο σκοτεινές, αλλά και ανθρώπινες πλευρές της ίδιας μας της φύσης. Ερμηνευμένη στην αγγλική, για να αναδείξει τη μαγεία και τη σκηνική δυναμική της γλώσσας του Πόε, η παράσταση συντίθεται από γνωστές ιστορίες όπως το Fall of the House of Usher, The Cask of Amontillado, The Oval Portrait και Τhe Tell-Tale Heart.

Σε συνεργασία με τέσσερις φοιτητές της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών του ΑΠΘ, το Τell-Tale Hearts χτίζει έναν σκηνικό χώρο που ορίζεται από τη σύγκλιση διαφορετικών μορφών τέχνης, όπως η ζωγραφική, η πρωτότυπη μουσική σύνθεση και η παντομίμα, επιχειρώντας να δημιουργήσει ένα εικαστικό περιβάλλον που να μπορεί να φιλοξενήσει τις αμφισημίες του κόσμου του Πόε.

Η παράσταση παρουσιάζεται τη Δευτέρα, με ελεύθερη είσοδο, στην Ελληνοαμερικανική Ένωση (Μασσαλίας 22), στις 8.00 μ.μ.

«Χρυσός Δράκος» στο Εθνικό: Μια αιματηρή ιλαροτραγωδία από τη Γερμανία

Οι πέντε πρωταγωνιστές στο ταχυφαγείο του «Χρυσού Δράκου»

Με ένα σύγχρονο θεατρικό έργο, τον δύο φορές βραβευμένο ως καλύτερο γερμανικό έργο για το 2009 Χρυσό δράκο του νέου αλλά ιδιαίτερα σημαντικού συγγραφέα, του Ρόλαντ Σίμελπφενιχ, κάνει για τέταρτη φορά την εμφάνισή της ως σκηνοθέτις στο Εθνικό Θέατρο η Κατερίνα Ευαγγελάτου.

Έργο ιλαρό και ταυτόχρονα αιματηρό, απόλυτα μη ρεαλιστικό, έχει ως σκηνικό του ένα ασιατικό ταχυφαγείο στην καρδιά μιας δυτικής μεγαλούπολης. Οι πέντε ηθοποιοί (Φιλαρέτη Κομνηνού, Νίκος Χατζόπουλος, Εύη Σαουλίδου, Δημήτρης Παπανικολάου,  Νικόλας Αγγελής) καλούνται από τον συγγραφέα να υποδυθούν, στις 48 σύντομες, σχεδόν κινηματογραφικές, σκηνές που απαρτίζουν το έργο, δεκαεπτά διαφορετικούς ρόλους, όμως αντίθετου φύλου και ηλικίας απ’ ό,τι οι ίδιοι είναι στην πραγματικότητα. Αυτή η ανατροπή, που από μόνη της δημιουργεί ιλαρή ατμόσφαιρα, δεν εμποδίσει τον Σίμελπφενιχ να θέσει, μέσα στο κείμενό του, ζητήματα όπως η παράνομη μετανάστευση, ο κοινωνικός αποκλεισμός κ.ά., όπως προκύπτουν μέσα από την τοιχογραφία της σύγχρονης πολυπολιτισμικής πόλης που στήνει με την εικονοποιία του. Εστιάζοντας σε έννοιες όπως το πεπρωμένο, ο χρόνος, η αποξένωση, ο συγγραφέας αναδεικνύει την άρρητη επιθυμία του σύγχρονου δυτικού ανθρώπου να ήταν κάποιος «τελείως διαφορετικός από αυτόν που είναι».

Στην παράσταση, που κάνει πρεμιέρα σήμερα στη Νέα Σκηνή «Νίκος Κούρκουλος», τα σκηνικά και τα κοστούμια φρόντισαν οι Αλεξάνδρα Μπουσουλέγκα και Ράνια Υφαντίδου και τη μουσική ο Σταύρος Γασπαράτος.

  • Και στη Θεσσαλονίκη

Έργο του Γερμανού δραματουργού κάνει όμως πρεμιέρα σήμερα και στη Θεσσαλονίκη. Πρόκειται για τη μαύρη κωμωδία Για πάντα (Die Frau von frueher, 2004), ένα έργο για τις ανθρώπινες σχέσεις, τον έρωτα και το γάμο. Εδώ η παλιά αγαπημένη εισβάλλει στη ζωή του ζευγαριού, προκειμένου να θυμίσει στον παλιό της έρωτα το βάρος της υπόσχεσής του να την αγαπά για πάντα… Ο χρόνος, η αλλαγή, η φθορά, αποτελούν τις βασικές θεματικές με τις οποίες καταπιάνεται εδώ ο Γερμανός συγγραφέας.

Η παράσταση, σε σκηνοθεσία Εύης Δημητροπούλου, παρουσιάζεται στο Μικρό Θέατρο (Α. Κάμαρα 3 και Τσιμισκή 139, έναντι ΧΑΝΘ), ενώ από τις 10/12 θα παρουσιάστεί και στην Αθήνα, στο Θέατρο Παραμυθίας. Παίρνουν μέρος οι ηθοποιοί Βαγγέλης Ζλατίντσης, Ελισάβετ Σταυρίδου, Εύα Νέδου, Λίζα Νεοχωρίτη και Αλέξανδρος Ζαφειριάδης.

Στην Επίδαυρο η στάχτη του Βουτσινά

Βραβείο Σκηνοθεσίας Ανδρέας Βουτσινάς για πρωτοεμφανιζόμενο σκηνοθέτη θεάτρου ή κινηματογράφου πρόκειται να θεσπίσει ο Μάριος Βουτσινάς, γιος του κοσμοπολίτη σκηνοθέτη Ανδρέα Βουτσινά (1932-2010).

Θα απονέμεται κάθε δύο χρόνια και θα είναι επαμειβόμενο (θα συνοδεύεται με το ποσόν των 3.000 ευρώ). Συμβολικά, ο βραβευμένος θα φοράει για δύο χρόνια το ρολόι του Βουτσινά (ένα Rolex), το οποίο θα παραδίδεται ως «σκυτάλη» σε εκείνον που θα τον διαδέχεται.

«Δεν μπορεί να υπάρχει Γάλλος κριτικός που έγραψε «μετά τον Βουτσινά ο Θεός», και στην Ελλάδα να μην ξέρουν ποιος είναι», διαπιστώνει με πίκρα ο γιος του. «Το μόνο που θέλω με τη θέσπιση του Βραβείου Σκηνοθεσίας είναι να θυμούνται τι πρόσφερε ο πατέρας μου στον πολιτισμό και στο θέατρο», εξηγεί. «Δεν έχω κανένα προσωπικό όφελος».

Πράγματι. Ως κληρονόμος όλων των πνευματικών δικαιωμάτων του πατέρα του από τις ΗΠΑ, τη Γαλλία αλλά και την Ελλάδα, ο Μάριος Βουτσινάς έχει τη γενναιοδωρία και το όραμα να προσφέρει για τη μακροημέρευση του θεσμού μέρος των προσωπικών του εσόδων.

Αυτό το διάστημα δεν διερευνά μόνο το νομικό πλαίσιο για τη θέσπιση του σωματείου των βραβείων. «Ψάχνω και τους φίλους και συνεργάτες του Ανδρέα», λέει, προκειμένου να στελεχωθεί το Σωματείο και να οριστεί η επιτροπή των βραβείων.

Επειδή το εννοεί όταν λέει «θέλω να θυμάται ο κόσμος ποιος ήταν ο Ανδρέας Βουτσινάς», ήδη πρόσφερε την εκπληκτική προσωπογραφία του πατέρα του, που φιλοτέχνησε ο Γιάννης Τσαρούχης, στο Μουσείο Μπενάκη για το νέο «παράρτημά» του, το Μουσείο Χατζηκυριάκου-Γκίκα. «Στον Ανδρέα Βουτσινά, ελπίδα του κόσμου ετούτου για το θέατρο», γράφει η αφιέρωση του Τσαρούχη. Τις δύο προτομές του, διά χειρός Κάρολου Καμπελόπουλου, σκοπεύει να τις δωρήσει στο Εθνικό Θέατρο και το ΚΘΒΕ.

Η δωρεά στο Μουσείο Μπενάκη είναι το «πρελούδιο» μιας σε βάθος χρόνου στενής συνεργασίας και σχέσης. Τα 280 κιβώτια με τα αρχεία μιας πολύχρονης δημιουργικής ζωής, οι μνήμες μιας πλούσιας σταδιοδρομίας, που σήμερα βρίσκονται στο Παρίσι, ο Μάριος σιγά σιγά τα ξεκαθαρίζει. Στο τέλος, ένα μέρος τους θα βρει τη θέση του στη μεγάλη έκθεση – αφιέρωμα στον σκηνοθέτη και τις 130 παραστάσεις του, που προγραμματίζει το Μουσείο Μπενάκη. Αργότερα το σύνολο του υλικού θα παραχωρηθεί στο Μουσείο.

«Ο Ανδρέας δεν είχε πετάξει τίποτα. Βρήκα ακόμη και λογαριασμούς της ΔΕΗ στη Ν.Υόρκη, τη δεκαετία του ’60. Εχω πολλή δουλειά», αποκαλύπτει ο Μάριος Βουτσινάς. Αρκετά προσωπικά αντικείμενα του σκηνοθέτη σκοπεύει να τα παραχωρήσει και στο Θεατρικό Μουσείο.

Στο μεταξύ, ο Μάριος Βουτσινάς σκέφτεται να εκδώσει ένα βιβλίο, με τίτλο «Εγώ και οι φίλοι μου», για τη σχέση του Ανδρέα με σημαντικούς καλλιτέχνες, όπως η Λόρεν, η Αρντάν κ.ά.

«Τον αγάπησα, αλλά πιο πολύ τον θαύμασα», εξομολογείται ο Μάριος για τον πατέρα του. «Ο θαυμασμός με έκανε τελικά να του σταθώ». Στις 22 Αυγούστου, ανήμερα των γενεθλίων του Βουτσινά, που έφυγε στις 10 Μαΐου, στα 78 του χρόνια, ο Μάριος έκανε την επιθυμία του πατέρα του πραγματικότητα.

Η τέφρα του, μοιρασμένη σε 14 βάζα, ρίχθηκε σε διαφορετικά σημεία του αρχαίου θεάτρου της Επιδαύρου από 14 αγαπημένους ανθρώπους του. Συμμαθητές του από το Actor’s Studio το ’57 ,τον γραμματέα του στο Παρίσι, τη Λίνα Νικολακοπούλου, την Παυλίνα Βοζιδάκη, τη Φιλαρέτη Κομνηνού, την Αλεξάνδρα Λαδικού, τη Μαρία Σκούντζου, τον Χριστόφορο Σταμπόγλη, τον Χρήστο Καρχαδάκη, τη Δάφνη Ζούνη, τη Βάσια Παναγοπούλου… Ακολούθησε «γενέθλιο τραπέζι» στον Λεωνίδα, στο Λυγουριό.

«Δεν υπήρχε πιο λυτρωτική στιγμή από την ώρα που από διαφορετικά σημεία του αρχαίου θεάτρου -εγώ ήμουν στην 8η σειρά των κερκίδων- ανοίξαμε τα βάζα. Ηταν 12 το μεσημέρι, είχε έναν υπέροχο ήλιο και πολλά Μποφόρ. Ο,τι ακριβώς χρειαζόταν για να σκορπιστεί η τέφρα του στο θέατρο που αγάπησε και τον αγάπησε». *

Της ΙΩΑΝΝΑΣ ΚΛΕΦΤΟΓΙΑΝΝΗ, Ελευθεροτυπία, Παρασκευή 22 Οκτωβρίου 2010

Η τραγωδία του να αγαπάς παντοτινά

Το έργο του Γερμανού συγγραφέα Ρόναλντ Σίμελπφενιχ, το οποίο έχει ως αυθεντικό τίτλο «Γυναίκα από το παρελθόν», σκηνοθετεί η Εύη Δημητροπούλου στην παράσταση «Για πάντα». Στο έργο ξεδιπλώνεται η σχεδόν παράλογη απαίτηση μίας μεσήλικης γυναίκας, της Ρόμι, να διεκδικήσει τον εφηβικό της έρωτα, ζητώντας του να εκπληρώσει την υπόσχεση που της είχε δώσει 24 χρόνια πριν. Να την αγαπά παντοτινά. Η παράσταση φιλοξενείται κάθε Παρασκευή – Σάββατο – Κυριακή, έως τις 5 Νοεμβρίου στο «Μικρό Θέατρο».

  • «Η Ρόμι έρχεται από το μέλλον»

Ως μία γυναίκα αυτόνομη και ασυμβίβαστη, που έρχεται με πλήρη συναίσθηση να καταργήσει τη συμβατική σχέση του Φρανκ και να ζήσουν μαζί τον απόλυτο εφηβικό έρωτα, χαρακτήρισε την ηρωίδα που υποδύεται, η ηθοποιός Εύα Νέδου σε συνέντευξη Τύπου. «Η Ρόμι είναι η γυναίκα από το παρελθόν, που έρχεται να κλονίσει τη ζωή του Φρανκ, καθώς του ζητάει, να πραγματοποιήσει την υπόσχεση που της έδωσε ο πρωταγωνιστής. Είναι ένας τύπος ανθρώπου, που έρχεται από το μέλλον. Ενα μέλλον όπου η γυναίκα δεν επιζητά την κοινωνική αποκατάσταση αλλά τον απόλυτο έρωτα».

Η σκηνοθέτρια του έργου, από την άλλη, θεωρεί ότι η παράσταση ξεκινάει από τις παρυφές της κωμωδίας και φτάνει στα όρια της τραγωδίας. Οπως είπε, «ο συγγραφέας συνδύασε τους μικρούς διαλόγους, με τους μεγάλους μονολόγους συνεχίζοντας έτσι τη μεγάλη σχολή της κεντροευρωπαϊκής θεατρικής πραγματικότητας».

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΣΑΛΑΜΕΣ, Παρασκευή, 22 Οκτωβρίου 2010 | ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ

«Βάκχες» από την Παράθλαση

Για τρεις μόνο παραστάσεις το studio Παράθλαση ανεβάζει τις «Βάκχες» του Ευριπίδη.

Το Θέατρο Παράθλαση (Κασσάνδρου 132, τηλ. 2310/ 216.567) προσεγγίζει το έργο του μεγάλου ποιητή με σεβασμό, σε μια σύγχρονηπαράσταση, μια παράσταση-θρίλερ, γεμάτη κίνηση και ένταση, όπως ταιριάζει στις Βάκχες, που δονείται από ήχους κρουστών, και οδηγεί τον θεατή στη μέθεξη.

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

Μετάφραση-Σκηνοθεσία: Μόνα Κιτσοπούλου

Σκηνικά-Κοστούμια: Νίκος Καλαϊτζίδης

Μουσική: Πέτρος Θεοδώρου

Χορογραφία-Κίνηση: Γιάννης Μαργαρώνης

Φωτισμοί: Δημήτρης Τσιγγογιάννης

ΔΙΑΝΟΜΗ

ΔΙΟΝΥΣΟΣ: Σωτήρης Κανταρτζής

ΤΕΙΡΕΣΙΑΣ: Γρηγόρης Μανωλόπουλος

ΚΑΔΜΟΣ: Θωμάς Αμαξόπουλος

ΠΕΝΘΕΑΣ: Πάνος Δεληνικόπουλος

ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ: Κώστας Ταρπατζής

ΑΓΑΥΗ: Μόνα Κιτσοπούλου

Χορός: Γιούλη Αθουσάκη, Ελένη Καραμεσίνη, Τζένη Κοτοπούλου, Φωτεινή Κουρνέτα, Στεφανία Κουφοπούλου, Χριστίνα Πιπερά, Μαρία Σεμερτζίδου, Ελένη Συμεωνίδου, Ειρήνη Τζουρέλη, Μαρία Χριστοφίδου.

22-24 Οκτωβρίου, 21.00