Daily Archives: 20 Οκτώβριος, 2010

«Δεν θα επηρεαστούν οι μισθοί» διαβεβαιώνει το ΥΠΠΟΤ τους εργαζόμενους του ΚΘΒΕ

Οι εργαζόμενοι διαμαρτύρονται για την περικοπή των κονδυλίων στο φετινό προϋπολογισμό του θεάτρου
Οι εργαζόμενοι διαμαρτύρονται για την περικοπή των κονδυλίων στο φετινό προϋπολογισμό του θεάτρου   

Οι περικοπές στον προϋπολογισμό του ΚΘΒΕ θα προκύψουν από τον περιορισμό των δραστηριοτήτων τους ή από άλλες δαπάνες και δεν θα επηρεάσουν τη μισθολογική κατάσταση των εργαζομένων, διαβεβαιώνει το υπουργείο Πολιτισμού.

Η ανακοίνωση του υπουργείου προήλθε με αφορμή τις κινητοποιήσεις των εργαζομένων στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος.

Οι εργαζόμενοι διαμαρτύρονται για την περικοπή των κονδυλίων στο φετινό προϋπολογισμό του θεάτρου κατά 30% και υποστηρίζουν ότι «θα υποβαθμιστεί η πολιτιστική παραγωγή και θα διαταραχθεί η εύρυθμη λειτουργία των έξι σκηνών του πολιτιστικού οργανισμού της Βόρειας Ελλάδας».

Ένας ήρωας χωρίς επιλογή…

«Όταν δεν έχεις ούτε χέρια ούτε πόδια και (εκτός απο όλα αυτά) κατάφερες να έρθεις στον κόσμο αυτό και ορφανός -τέρμα. Είσαι καταδικασμένος να είσαι ήρωας μέχρι το τέλος της ζωής σου. Αλλιώς ψόφα. Είμαι ήρωας. Απλώς δεν έχω άλλη επιλογή». Τα λόγια αυτά ανήκουν στον συγγραφέα Ρουμπέν Γαλγιέγο, που γεννήθηκε στη Σοβιετική Ένωση το 1968, όμως μεγάλωσε σε ένα ορφανοτροφείο, καθώς ο παπούς του, ο τότε γ.γ. του Κ.Κ. Ισπανίας (και μετά το 1982 ηγέτης του φιλοσοβιετικού PCPE) Ιγνάσιο Γαλγιέγο, θεώρησε ντροπή τη γέννηση ενός βρέφους με εγκεφαλική παράλυση, η οποία άλλωστε προκλήθηκε από λάθος των Σοβιετικών ιατρών…

Ο μικρός Ρούμπεν θεωρήθηκε καταδικασμένος, καθώς δεν μπορούσε να χρησιμοποιήσει τα χέρια και τα πόδια του. Κι όμως, παρά τη συναισθηματική στέρηση και την απώλεια της ανθρώπινης αξιοπρέπειας που βίωνε καθημερινά, αποδείχθηκε, όπως κι ίδιος γράφει, ήρωας. Πολέμησε για τη ζωή του, για το δικαίωμα να παραμένει άνθρωπος, για να ξεπεράσει τις προκαταλήψεις που τον είχαν οδηγήσει στο άσυλο. Έως το 2001 παρέμεινε στη Ρωσία, όπου  εργαζόταν στον τομέα της πληροφορικής. Αργότερα έφυγε για να συναντήσει τη μητέρα του στην Πράγα και στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στις ΗΠΑ. Τις εμπειρίες του από το ορφανοτροφείο κατέγραψε στο βιβλίο Άσπρο σε μαύρο, το οποίο κατέκτησε το ρωσικό βραβείο Booker το 2003.

Με βάση αυτό το κείμενο, η σκηνοθέτις Ιρίνα Μπόικο δημιούργησε τη θεατρική παράσταση Μαύρα γράμματα σε άσπρο φόντο, η οποία παρουσιάζεται από χθες στην αίθουσα Black Box του Ιδρύματος Μ. Κακογιάννης. «Στόχος μου είναι να φτιάξω ένα έργο για την ανθρώπινη δύναμη, την αγάπη για την ζωή και την ακατανίκητη επιθυμία του ανθρώπου να επιβιώσει και να παραμείνει άνθρωπος, πέρα από οποιαδήποτε δυσκολία και κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες», σημειώνει η Ι. Μπόικο. Γι’ αυτό επέλεξε ως πρωταγωνιστή της τον Γιώργο Χρηστάκη, ηθοποιό, χορευτή και χορογράφο, «ο οποίος γνωρίζει εκ πείρας τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν στην σύγχρονη κοινωνία οι άνθρωποι περιορισμένης κινητικής ικανότητας, όντας και ο ίδιος σε αναπηρικό καροτσάκι. Αυτό δεν τον εμπόδισε να ιδρύσει την δική του ομάδα χορού, αναλαμβάνοντας την θέση χορογράφου και χορευτή, η οποία με τις επιτυχημένες παραστάσεις της ταξιδεύει σε όλο τον κόσμο».

Στην παράσταση Μαύρα γράμματα σε άσπρο φόντο παίρνουν ακόμη μέρος οι Προμηθέας Νερατίνι Δοκιμάκης, Στέλλα Χατζημιχελάκη και Φώτης Λαγανόπουλος. Τα σκηνικά και τα κοστούμια επιμελήθηκε η Ιουλία Σταυρίδου, τη μουσική ο Πλάτων Ανδριτσάκης και την κίνηση η Μαριέλλα Νέστορα.

Η «Φαίδρα» του Χειμωνά στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης

Η «Φαίδρα» του Γ. Χειμωνά ανεβαίνει ως θεατρικό στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης.

Εμπνευσμένη από την αισθητική και τις δυνατότητες του Αρχαιολογικού Μουσείου Θεσσαλονίκης, η Θεατρική Λέσχη ανεβάζει στο Μουσείο τη νέα εκδοχή του θεατρικού (τραγωδία – όπερα) έργου του Γιώργου Χειμωνά «Φαίδρα – η κάθοδος στον Αδη του έρωτα».  Σκηνοθετεί ο Σπύρος Βαρχωρίτης, τα κοστούμια επιμελείται η Ιουλία Σταυρίδου και παίζουν οι Ευάγγελος Χρήστου, Χριστιάνα Καραμανίδου, Ανδρεάς Κουτσουρέλης. Η παράσταση ανεβαίνει από τις 22 έως τις 24 Οκτωβρίου, στις 20.30. Κρατήσεις θέσεων γίνονται καθημερινά (10.00-12.00) στο τηλ. 2310/ 830.538 (εσωτ. 217 και 402). Θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας.

Οι Ρωμιοί της Πόλης κάνουν θέατρο

Μια ερασιτεχνική θεατρική ομάδα προσπαθεί να γεφυρώσει το χάσμα με τη μεγάλη θεατρική παράδοση του παρελθόντος

Το επίκαιρο όσο ποτέ έργο «Δον Καμίλο» του Σωτήρη Πατατζή ανέβασε μια ερασιτεχνική θεατρική ομάδα στην Κωνσταντινούπολη, η οποία αποτελείται από Ελλαδίτες μετακλητούς εκπαιδευτικούς, διπλωματικούς υπαλλήλους, μεταπτυχιακούς φοιτητές και γηγενείς Ρωμιούς.

Τον «Δον Καμίλο» του Σωτήρη Πατατζή ανέβασε πρόσφατα μια ομάδα από εκπαιδευτικούς, διπλωματικούς υπαλλήλους, μεταπτυχιακούς φοιτητές και γηγενείς Ρωμιούς

Τον «Δον Καμίλο» του Σωτήρη Πατατζή ανέβασε πρόσφατα μια ομάδα από εκπαιδευτικούς, διπλωματικούς υπαλλήλους, μεταπτυχιακούς φοιτητές και γηγενείς Ρωμιούς Θα μπορούσε να χαρακηριστει ένα προμήνυμα για το σήμερα, αφού ο θεατής παρακολουθεί τις «διαπλοκές» πολιτικών και κληρικών. Οι διάλογοί του είναι επίκαιροι, αφού οι υποψήφιοι πολιτικοί ζητούν τη βοήθεια της Εκκλησίας για να εκλεγούν. Το ίδιο και η τοποθέτηση του Δον Καμίλο «τι τη νόμισες, βρε, την Εκκλησία;», σε εποχές που πολιτικοί και πολιτευτές τη θεωρούν «τσιφλίκι» τους, καθώς ορισμένοι κληρικοί υποβαθμίζουν με τη στάση τους τον θεσμό της.

Η ομάδα, η οποία συνεχίζει τη θεατρική ιστορία της Ρωμιοσύνης της Πόλης, ξεκίνησε πριν από περίπου ένα χρόνο με πρωτοβουλία του μετακλητού εκπαιδευτικού από την Αλεξανδρούπολη Γιάννη Κοντακίδη. Στελεχώθηκε από άτομα διαφόρων ηλικιών και επαγγελμάτων με ένα μόνο κοινό γνώρισμα: ζούσαν στην Πόλη και αγαπούσαν το θέατρο. Το εγχείρημά τους, δύσκολο, αφού έπρεπε να προετοιμάζονται και να κάνουν πρόβες μετά τις επαγγελματικές τους υποχρεώσεις, να αντιμετωπίζουν από μόνοι τους τα έξοδα και να «ανακαλύπτουν» θεατρικές σκηνές, στις οποίες οι πρόεδροι των κοινοτήτων θα τους επέτρεπαν να κάνουν πρόβες.

Η ερασιτεχνική ομάδα έπρεπε να «ανταγωνιστεί» και το ιστορικό θεατρικό παρελθόν της Πόλης με τους τόσους θιάσους, όταν η Ομογένεια ήκμαζε πολιτιστικά και πληθυσμιακά. Και τα κατάφερε πολύ καλά παρουσιάζοντας μέχρι σήμερα τέσσερις παραστάσεις σε μεγάλες ελληνικές κοινότητες. Ψυχαγωγεί όλους αυτούς που σήμερα ζουν με το θεατρικό παρελθόν, τότε που μικροί και μεγάλοι Ρωμιοί ανέβαζαν τραγωδίες αλλά και Μολιέρο και πολλά άλλα έργα (όπως τον «Καλό στρατιώτη Σβέικ», τον «Θόδωρο και το δίκαννο», το «Νυφικό κρεβάτι» κ.ά.).

Η ομάδα έγινε και η γέφυρα για να γίνουν φίλοι ελληνικών θεατρικών έργων και Τούρκοι στην καταγωγή, αφού σε κάθε παράσταση μεταξύ των θεατών υπήρχαν δεκάδες Τούρκοι που παρακολουθούσαν το έργο από μετάφραση στα τουρκικά, την οποία έκαναν μόνοι τους.

Ο κύκλος του «Δον Καμίλο» έκλεισε με δύο παραστάσεις, μεταξύ των οποίων η μία ήταν για τους «νέους της τρίτης ηλικίας» του γηροκομείου Βαλουκλί. Τώρα, αναζητεί η ομάδα και το νέο έργο, το οποίο θα ανεβάσει, για να συνεχίσει την πολιτιστική της προσφορά στην Πόλη.

Του ΣΥΜΕΩΝ ΣΟΛΤΑΡΙΔΗ, Ελευθεροτυπία, Τετάρτη 20 Οκτωβρίου 2010

Εχουμε ρόλο, ζητάμε εξαίρεση

ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΚΑΝΟΥΝ ΠΟΡΕΙΕΣ, ΑΛΛΑ Ο ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΑΙΣΙΟΔΟΞΕΙ

Την αποχώρηση του ΚΘΒΕ από τη σκηνή «Σωκράτης Καραντινός» στη Μονή Λαζαριστών, αλλά και από το θέατρο της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών αν το ΥΠΠΟΤ προχωρήσει στη μείωση της επιχορήγησής του, εξετάζει ο καλλιτεχνικός διευθυντής του, Σωτήρης Χατζάκης.

Με συνθήματα εναντίον του μαρασμού τού θεάτρου οι εργαζόμενοι έκαναν χθες πορεία στη Γενική Γραμματεία Μακεδονίας-Θράκης

Με συνθήματα εναντίον του μαρασμού τού θεάτρου οι εργαζόμενοι έκαναν χθες πορεία στη Γενική Γραμματεία Μακεδονίας-Θράκης Ηδη, η παράσταση «Υπάρχει και φιλότιμο», που επρόκειτο να ξεκινήσει αυτές τις μέρες στη Μονή Λαζαριστών, ματαιώθηκε εν αναμονή απάντησης από τον υπουργό Πολιτισμού και Τουρισμού, Παύλο Γερουλάνο. Ο Σ. Χατζάκης δηλώνει αισιόδοξος ότι το ΚΘΒΕ θα εξαιρεθεί από την κατά 30% μείωση των εξόδων του ΥΠΠΟΤ, λόγω και του ρόλου του στο όραμα του Γερουλάνου «Θεσσαλονίκη – Σταυροδρόμι Πολιτισμών».

Ηθοποιοί και εργαζόμενοι, που μόλις χθες έλαβαν την εξόφληση Σεπτεμβρίου, έκαναν χθες πορεία στη Γενική Γραμματεία Μακεδονίας – Θράκης. Με σύνθημα «Οχι στην απαξίωση του πολιτισμού, όχι στον μαρασμό του ΚΘΒΕ», διαμαρτυρήθηκαν κατά της οικονομικής πολιτικής του ΥΠΠΟΤ και των ενδεχόμενων απολύσεων. Συναντήθηκαν με την υφυπουργό Εσωτερικών, Θεοδώρα Τζάκρη, η οποία τους διαβεβαίωσε ότι η κυβέρνηση θα στηρίξει το ΚΘΒΕ και ότι θα μεσολαβήσει για να συναντηθούν με τη γ.γ. του ΥΠΠΟΤ, Λίνα Μενδώνη. Αύριο θα μεταβούν στην Αθήνα για παράσταση διαμαρτυρίας έξω από το ΥΠΠΟΤ.

Το ΚΘΒΕ γιορτάζει τον Μάρτιο τα 50 του χρόνια σε κατάσταση αβεβαιότητας για το μέλλον του. Η επέτειος είναι ένας από τους λόγους αισιοδοξίας του Σ. Χατζάκη. «Θα γιορτάσουμε σεμνά και ταπεινά. Το ΚΘΒΕ έχει επίσης κυρίαρχο ρόλο στις εκδηλώσεις για τα 100 χρόνια από την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης. Στο πλαίσιο της Ενωσης Θεάτρων της Ευρώπης προωθούμε σειρά ενεργειών του προγράμματος «Θεσσαλονίκη – Σταυροδρόμι Πολιτισμών», που μας ανακοίνωσε τον Σεπτέμβριο ο υπουργός Πολιτισμού. Ολοι αυτοί οι λόγοι, κι επειδή το ΚΘΒΕ είναι βασικός φορέας της πολιτικής του ΥΠΠΟΤ στα Βαλκάνια, μας κάνουν να είμαστε αισιόδοξοι ότι θα εξαιρεθούμε από την περικοπή του 30%», τονίζει.

Δύο είναι τα βασικά αγκάθια που αντιμετωπίζει το ΚΘΒΕ, σύμφωνα με τον καλλιτεχνικό του διευθυντή. Η μη έγκαιρη υπογραφή της μηνιαίας επιχορήγησης, ώστε να καταβάλλεται εγκαίρως η μισθοδοσία. «Τουλάχιστον μέχρι να ξεκινήσουν οι παραστάσεις κι έχουμε έσοδα από τα εισιτήρια», λέει. Και η μείωση της μηνιαίας δόσης της επιχορήγησης από 8% σε 5% μέχρι τον Δεκέμβριο, που σημαίνει μείωση μέχρι τον Δεκέμβριο κατά 891.900 ευρώ. Οσο για το ενδεχόμενο μείωσης της επιχορήγησης κατά 30% το 2011, ο Σ. Χατζάκης πιστεύει ότι ο Π. Γερουλάνος θα βρει πόρους από εναλλακτικές πηγές, καθώς «η επιχορήγηση καλύπτει κυρίως τη μισθοδοσία και πάγια έξοδα».

Ανάλογα με την απάντηση του υπουργού, θα αποφασιστεί αν το ΚΘΒΕ μειώσει παραγωγές του, ή αν θα εγκαταλείψει σκηνές (το θέατρο της Μονής Λαζαριστών κοστίζει 500.000 ευρώ τον χρόνο και η ΕΜΣ 300.000).

ΣΑΚΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΗΣ, Ελευθεροτυπία, Τετάρτη 20 Οκτωβρίου 2010

Πιο πολύ από το video μετράει το συναίσθημα

ΤΟ «ΠΡΟΪΟΝ» ΤΟΥ ΜΑΡΚ ΡΕΪΒΕΝΧΙΛ ΣΤΟ BIOS

Η Νάνσυ Μπινιαδάκη είναι η σκηνοθέτρια που μας έφερε αυτή τη σεζόν άπαιχτο Ρέιβενχιλ, το «Προϊόν», στο Bios. Το καλοκαίρι ήταν η ιδιότυπη «συμπρωταγωνίστρια» της Ξένιας Καλογεροπούλου στην παράσταση για βρέφη «Ελα – έλα». Εκείνη δημιούργησε το βίντεο που αναπαριστούσε το φεγγάρι.

Μοιράζοντας το χρόνο της μεταξύ Βερολίνου και Αθήνας, ασχολείται ταυτόχρονα με τον κινηματογράφο και το θέατρο. Εχοντας ολοκληρώσει σπουδές Φιλολογίας και Κινηματογράφου στη Σχολή Σταυράκου, στράφηκε σ’ ένα δημιουργικό πεδίο, που της επέτρεπε την επαφή και με τους δύο χώρους: τη δημιουργία βίντεο για θεατρικές παραστάσεις, όπου και διαπρέπει.

Πιο πρόσφατες δουλειές της ήταν τα βίντεο για την «Αλκηστη» του Ευριπίδη, που σκηνοθέτησε ο Θωμάς Μοσχόπουλος το καλοκαίρι του 2009 στην Επίδαυρο και ο «Ερρίκος Δ’», που σκηνοθέτησε το 2006 για το Εθνικό ο Δημήτρης Μαυρίκιος. Την υπογραφή της φέρουν δεκατρία τηλεοπτικά «Παρασκήνια», ενώ οι τρεις ταινίες μικρού μήκους, με τις οποίες ξεκίνησε την καριέρα της, έχουν όλες βραβευτεί και ακολουθήσει μια ενδιαφέρουσα διαδρομή σε φεστιβάλ του εξωτερικού. Το «Προϊόν» δεν είναι η πρώτη της θεατρική απόπειρα. Εχουν προηγηθεί μία από τις πρώτες δοκιμές στο «Αμόρε» (2001), το «Rien ne va plus!», βασισμένο στη ζωή και στο έργο του Αλέν Ρενέ Λεσάζ, και το «Vurt» στο «Θησείον» (2003), βασισμένο στο μυθιστόρημα του Jeff Noon, ενώ τώρα ολοκληρώνει το σενάριο για την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία της, βασισμένη σε ελληνικό διήγημα.

Η ίδια πάντως μοιάζει να είναι λάτρης της αφήγησης και της συγκίνησης. «Με ενδιαφέρει να λέω ιστορίες και να μεταδίδω συναισθήματα. Να μοιράζομαι πράγματα που μ’ έχουν συγκινήσει», λέει. Γι’ αυτό και κάτω από τον γενικό όρο της σκηνοθεσίας νιώθει πιο άνετα. Αυτοί είναι και οι λόγοι που θέλησε να ανεβάσει το «Προϊόν» (2005) του Ρέιβενχιλ, ένα έργο που «παίζει» πολύ με την αφήγηση, τη σχολιάζει, την ανατρέπει καθώς όλη του η δράση εντοπίζεται στην αφήγηση ενός κινηματογραφικού παραγωγού (Δημήτρης Λιόλιος), που προσπαθεί να πείσει τη σέξι στάρλετ (Ηλιάνα Γαϊτάνη) πως έχει το τέλειο σενάριο. Σύμφωνα με αυτό, μια όμορφη επιχειρηματίας, που έχει χάσει τον άντρα της στους Δίδυμους Πύργους, ζει μια θυελλώδη ερωτική σχέση με τον Μοχάμετ, έναν βομβιστή αυτοκτονίας που σχεδιάζει ν’ ανατινάξει την Ντίσνεϊλαντ στο Παρίσι!

«Ηταν πρόκληση να σκηνοθετήσω ένα έργο στο οποίο όλα συμβαίνουν στην αφήγηση ενός προσώπου, ενώ το άλλο παραμένει σε όλη του τη διάρκεια βωβό», λέει. Στην πρόκληση αυτή απάντησε με απλότητα. Επέτρεψε στο διαμαντάκι του Ρέιβενχιλ να αστράψει χωρίς καμία εξωτερική παρέμβαση και τα ελάχιστα σχόλια που πρόσθεσε (βίντεο και μουσική) τοποθετήθηκαν στην αρχή και στο τέλος. «Ηθελα να αναπτυχθεί αποκλειστικά στο μυαλό του κοινού», εξηγεί.

Αλλωστε γι’ αυτήν το έργο του Ρέιβενχιλ, που μιλά για την κυριαρχία της εικόνας -«δεν ξέρουμε τελικά ποια είναι η αληθινή και ποια η κινηματογραφική»- αλλά και για τη μοναξιά, είναι καθαρά πολιτικό. «Αλλά όχι στοχευμένο, καθώς μιλά για τις μικρές προσωπικές μας ιδεολογίες μέσα από τη μεγάλη ιστορία του κόσμου. Σε μια εποχή που οι μεγάλες ιστορίες δεν μας συγκινούν πια, η ανάγκη μας να πιστέψουμε σε οτιδήποτε, να ταυτιστούμε με κάτι, παραμένει».

* Bios (Πειραιώς 84), καθημερινά (9.15 μ.μ.) ώς την Κυριακή.

Της ΕΛΕΝΑΣ ΓΑΛΑΝΟΠΟΥΛΟΥ, Ελευθεροτυπία, Τετάρτη 20 Οκτωβρίου 2010

Παράσταση για μεράκλωμα

Είπαμε να θεατριστούμε στο Λονδίνο και πέσαμε πάνω στον… Βασίλη Δημητρίου και τον Γιώργο Νταλάρα. Οχι ότι κακοπέσαμε, ίσα ίσα μια χαρά περάσαμε, για να μην πω ότι μερακλώσαμε κιόλας.

Ανοιξε η αυλαία του θεάτρου Novello και όλος ο θίασος επί σκηνής, σε άπταιστα ελληνικά, ξεκίνησε να τραγουδά: «Στο πεπρωμένο σου να δίνεις σημασία/ και να προσέχεις πώς βαδίζεις στη ζωή/όταν κοιμάσαι άλλος γράφει ιστορία…».

Εμείς τον «Ωνάση» πήγαμε να δούμε, το νέο θεατρικό έργο του Μάρτιν Σέρμαν, βασισμένο στο βιβλίο «Νέμεσις» του Πίτερ Εβανς. Τώρα τι δουλειά έχει με τον Ωνάση το τραγούδι του Βασίλη Δημητρίου γραμμένο το 1993 για τα «Βαμμένα κόκκινα μαλλιά», θα σας γελάσω. Δεν ήταν η μοναδική «παραφωνία» της παράστασης, ούτε και το μοναδικό τραγούδι. Και τι δεν ακούσαμε στην 2,5 ωρών παράσταση. Το «Μικρός αρραβωνιάστηκα», το «Μινόρε της αυγής», το «Είμαστε αλάνια», το «Μην κλαις και μη λυπάσαι που βραδιάζει…» ερμηνευμένα άψογα, αν και -αναπόφευκτα- με προφορά. Υπεύθυνη για τη μουσική η Ιλόνα Σεκάζ (Ilona Seckaz), ενώ χορογράφος των ζεϊμπέκικων, γιατί όλα ζεϊμπέκικα τα χόρευαν, η Λίζι Γκι.

Το έργο είναι σαπουνόπερα. Επιφανειακό, με ήρωες καρικατούρες, που αν εξαιρέσεις τα πιπεράτα σχόλια του έμπιστου του Ωνάση, Κώστα, για το ποιος κοιμήθηκε με ποιον, ή τη βεβαιότητα με την οποία «φορτώνει» στον Ωνάση το φόνο του Μπόμπι Κένεντι, δεν λέει και τίποτα. Βγάζει γέλιο, μέχρις εδώ. Δεν αντιλαμβάνεσαι γιατί το έγραψε ο Σέρμαν. Τι ήθελε να πει; Να διηγηθεί ξανά τη ζωή του Ελληνα κροίσου; Γιατί; Αν φώτιζε κάπως διαφορετικά τους ήρωές του (Ωνάση, Τζάκι, Κάλλας) ίσως είχε κάποια αξία. Αλλά φάνηκε σαν να μην τον απασχόλησαν. Ειδικά την Κάλλας, την παρουσιάζει μες στην υστερία. Σε μια σκηνή παρακαλάει τους θεούς (του Ολύμπου, φυσικά) να τιμωρήσουν τον προδότη εραστή της.

Ο μόνος που διασώζεται είναι ο Ωνάσης, γιατί τον ερμηνεύει ένας σπουδαίος ηθοποιός, ο Ρόμπερτ Λίντσεϊ. Κυνικός, πανέξυπνος, χυδαίος, σε πείθει αμέσως. Οι θεατές έσπευσαν να μας ρωτήσουν πώς μας φάνηκε. Προδοθήκαμε επειδή τραγουδούσαμε. Ας όψεται το Εθνικό Θέατρο της Αγγλίας, που μέχρι το τέλος του χρόνου είναι sold out…

ΦΩΤΕΙΝΗ ΜΠΑΡΚΑ, Ελευθεροτυπία, Τετάρτη 20 Οκτωβρίου 2010

Φρεναπάτη στο Εθνικό Θέατρο κ.λπ.

 

"Φρεναπάτη"

** Ενεργοποιώντας το παιχνίδι της ψευδαίσθησης και της σκηνικής δράσης, ο Κορνέιγ δημιουργεί «ένα θέατρο μέσα στο θέατρο», όπου συγγραφέας, ηθοποιοί και «θεατές» αναμιγνύουν τη ζωή με την τέχνη και την πραγματικότητα με τη φαντασία. Ο Δημήτρης Μαυρίκιος σκηνοθετεί τη «Φρεναπάτη» του Πιερ Κορνέιγ για το Εθνικό Θέατρο (Κεντρική Σκηνή – Αγίου Κωνσταντίνου 22-24, τηλ.: 210-5288170). Τους ρόλους ερμηνεύουν οι Βαγγελιώ Ανδρεαδάκη, Εύα Κοταμανίδου, Γιάννης Βογιατζής, Χρήστος Λούλης, Εμιλυ Κολιανδρή κ.ά.

**«Ο τυχαίος θάνατος ενός αναρχικού» του Ντάριο Φο στο θέατρο «Αλέκος Αλεξανδράκης». «Αν και γράφτηκε το 1970 για να ασκήσει κριτική στην κατάχρηση εξουσίας του συστήματος δικαιοσύνης της Ιταλίας και της κυβερνητικής διαφθοράς, έπειτα από σαράντα χρόνια ο θεατής θα βρει πολλές ομοιότητες με την Ελλάδα του σήμερα», σημειώνει ο Σπύρος Παπαδόπουλος, ο οποίος σκηνοθετεί και πρωταγωνιστεί στην κωμωδία του Ντάριο Φο «Ο τυχαίος θάνατος ενός αναρχικού», που κάνει πρεμιέρα στο θέατρο «Αλέκος Αλεξανδράκης». (Κυψέλης 54, τηλ.: 210-7707227). Σκηνοθετεί και πρωταγωνιστεί ο Σπύρος Παπαδόπουλος.

* «Τι είδε ο μπάτλερ» του Τζο Ορτον, για δεύτερη χρονιά, στο θέατρο «Δημήτρης Χορν» (Αμερικής 10, τηλ.: 210- 3612500). Η Μις Τζέραλντιν μένει γυμνή, ένας ψυχίατρος και ένας αστυνομικός μπαίνουν για επιθεώρηση, η σύζυγος του ψυχιάτρου κυκλοφορεί αλλόφρων και η συνέχεια επί σκηνής…  στην πρεμιέρα της φάρσας του Τζο Ορτον. Σκηνοθετεί ο Θωμάς Μοσχόπουλος και παίζουν οι Λυδία Φωτοπούλου, Αννα Καλαϊτζίδου, Γιώργος Γλάστρας, Κώστας Μπερικόπουλος κ.ά.

**«Πώς να έχετε έναν άντρα του χεριού σας» στο «Swing» (Ιάκχου 8, Γκάζι, τηλ.: 210-9430739). Εγραψε το κείμενο, σκηνοθετεί και πρωταγωνιστεί ο Ιάκωβος Μυλωνάς. Μαζί του στη σκηνή η Χριστίνα Πομόνη και ο Ορέστης Τρίκας.

**«Στο ψυγείο» της Μισέλ Λόου στο θέατρο «Διάνα» (Ιπποκράτους 7, τηλ.: 210-3626596). Σκηνοθετεί ο Λευτέρης Γιοβανίδης και παίζουν οι Καίτη Κωνσταντίνου, Αλεξάνδρα Παλαιολόγου, Σάρα Γανωτή.

**«Rent», μιούζικαλ του Τζόναθαν Λάρσον, για δεύτερη χρονιά, στη «Σφεντόνα» (λ. Αλεξάνδρας 22, τηλ.: 210-8253991). Σκηνοθετεί η Θέμις Μαρσέλλου και παίζουν οι Πάνος Μουζουράκης, Ησαΐας Ματιάμπα, Αντα Λιβιτσάνου, Τάμτα.

 

«Ο τυχαίος θάνατος ενός αναρχικού»

Το Εθνικό σερβίρει ασιατικούς µεζέδες

«Μ’ αρέσει που είµαι στην Ελλάδα,  παρά την οικονοµική κρίση. Αλλωστε,  έχω τη δυνατότητα να συνεργαστώ  µε σηµαντικούς ανθρώπους και να  επιλέγω τα έργα.  Θα ήταν υπερβολικό να τα παρατήσω και να µεταναστεύσω», λέει στα  «ΝΕΑ» η Κατερίνα  Ευαγγελάτου που  έκανε το σκηνοθετικό της ντεµπούτο  στο Εθνικό Θέατρο  και επιστέφει και  φέτος µε τον «Χρυσό Δράκο»
  • Γυναίκες σε αντρικούς ρόλους και το αντίστροφο. Μετανάστες από την Ασία και Δυτικοί. Ολοι «χωρούν» στην παράσταση – ταχυφαγείο «Ο Χρυσός Δράκος» που φέρνει στην κρατική σκηνή η σκηνοθέτιδα Κατερίνα Ευαγγελάτου
Γευστικά πιάτα από την κινέζικη και ταϊλανδέζικη κουζίνα «σερβίρει» το Εθνικό Θέατρο στη Νέα Σκηνή, όπου στήνεται το ταχυφαγείο «Ο Χρυσός Δράκος». Αφορµή είναι το οµώνυµο έργο του Γερµανού Ρόλαντ Σίµελπφενιχ, το οποίο ανεβαίνει από την Κατερίνα Ευαγγελάτου. Παράνοµοι µετανάστες από Κίνα και Βιετνάµ και ντόπιοι πελάτες συνθέτουν την εικόνα µιας σύγχρονης πολυπολιτισµικής κοινωνίας. Ενα σύγχρονο έργο που µεταφράστηκε για την παράσταση από τη Ρούσα Δάλλα και παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα.

Οι σκηνικές οδηγίες του συγγραφέα είναι σαφείς: Οι γυναίκες υποδύονται τους ανδρικούς ρόλους όπως και οι νέοι παίζουν τους µεγαλύτερους σε ηλικία και το αντίστροφο… Η Κατερίνα Ευαγγελάτου δεν ένιωθε να καταπιέζεται. Αντιθέτως, λάτρεψε το κείµενο για τη γοητεία και τα πολλά επίπεδά του. Ως νέα και δραστήρια σκηνοθέτιδα, αρέσκεται στην αναζήτηση του διαφορετικού, λειτουργεί ενστικτωδώς και επιλέγει έργα άγνωστα για το ελληνικό κοινό. «Στο θέατρο επικρατεί η “διαφορετικολαγνεία”. Υπάρχει η αποθέωση του διαφορετικού, το οποίο ίσως έχει οδηγήσει στον αποπροσανατολισµό της τέχνης», εξηγεί στα «ΝΕΑ».

Η αίσθηση της πρόβας είναι έντονη, καθώς οι ηθοποιοί (Φιλαρέτη Κοµνηνού, Νίκος Χατζόπουλος, Εύη Σαουλίδου, Δηµήτρης Παπανικολάου, Νικόλας Αγγελής) κάνουν µικροδιορθώσεις ο ένας στον άλλον επί σκηνής. Ακόµη, εκφωνούνται οι παύσεις και οι σκηνικές οδηγίες ανάµεσα στη δράση ενώ σχολιάζουν τους ρόλους.

«Απαιτείται η µη ταύτιση του ηθοποιού µε τον ρόλο και µια κριτική στάση. Από αυτές τις σκηνές βγαίνει και το χιούµορ της παράστασης», λέει η νεαρή σκηνοθέτιδα.

Το θέατρο δεν ήταν για εκείνη µονόδροµος, ούτε… πεπρωµένο, αλλά συνειδητή επιλογή. Θυµάται τη µητέρα της και ηθοποιό Λήδα Τασοπούλου ν’ απαντάει µε χιούµορ σε όσους έλεγαν ότι η κόρη της θα γίνει σκηνοθέτης ή ηθοποιός: «Το παιδί θα γίνει χηµικός». «Φοβόταν ότι στο θέατρο θ’ αντιµετωπίσω δυσκολίες επειδή είµαι κόρη δική της και του Σπύρου Ευαγγελάτου. Είναι αλήθεια ότι το επίθετό µου κάνει κάποιους περισσότερο σκεπτικούς απέναντί µου. Εγώ είµαι περήφανη επειδή στο σπίτι µου καλλιέργησα κατάλληλα νου και ψυχή ώστε ν’ ακολουθήσω τον δρόµο µου», λέει.

Η µητέρα της πέθανε το 2005, έναν χρόνο πριν από το ντεµπούτο της στο Εθνικό. «Δεν κατάφερε να δει παράστασή µου. Κάτι που κληρονόµησα από τη µητέρα µου είναι το πάθος της διδασκαλίας», λέει η σκηνοθέτης που το 2006 δίδασκε στο Τµήµα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστηµίου Πελοποννήσου και συνεχίζει µε σεµινάρια στην Αθήνα.

«Εύχοµαι να ήµουν κάποια τελείως διαφορετική από αυτή που είµαι», λέει ο ηθοποιός Νίκος Χατζόπουλος, ως 28χρονη αεροσυνοδός µε το ψευδώνυµο Μπάρµπι στον «Χρυσό Δράκο». Εχει ευχηθεί ποτέ κάτι τέτοιο; «Τα τελευταία χρόνια ήταν δύσκολα για εµένα. Δεν έχω πει όµως ποτέ κάτι τέτοιο», απαντά.

Σήµερα νιώθει ότι στην Ελλάδα έχει «πεδίο δράσης». Υστερα από σπουδές σε Αθήνα, Λονδίνο και Μόσχα, έφερε φρέσκιες ιδέες και για το Αµφι-Θέατρο του πατέρα της. «Η συνεργασία µας είναι µοναδική», λέει. «Ηδη έχουν ανέβει τρία έργα στην “Είσοδο Κινδύνου”, η οποία δηµιουργήθηκε για να προσελκύσει νέα εγχειρήµατα και νέους ανθρώπους», σχολιάζει η σκηνοθέτης που τον Ιανουάριο θα παρουσιάσει στο θέατρο Θησείον το έργο «Cοck» του Μάικ Μπάρτλετ.

  • Οι οικονοµικές δυσκολίες επηρεάζουν τη δουλειά σας;

«Η νέα γενιά σκηνοθετών δεν έχει παραδώσει τα όπλα. Είµαστε µαχητικοί και επιβιώνουµε κάνοντας παράλληλα πολλές δουλειές. Εχω µάθει να δουλεύω µε χαµηλό προϋπολογισµό, µε λίγους ηθοποιούς και να προσαρµόζω τη σκηνοθεσία µου. Οι άξιοι µπορούν και µε λίγα, µας λένε. Γιατί να µην µπορούν µε λίγα και οι αθλητές, οι διευθυντές, οι πολιτικοί, οι παρουσιαστές της τηλεόρασης; Το πρόβληµα είναι ότι δεν δέχονται το θέατρο ως µέρος της παιδείας. Υπάρχουν βέβαια φίλοι µου που φεύγουν για την επαρχία για να εργαστούν. Με εξοργίζει η ανεργία. Οταν µετά από λαµπρές σπουδές, οι νέοι επιστρέφουν σπίτι τους και δεν βρίσκουν δουλειά».

ΙΝFΟ

«Ο Χρυσός Δράκος» του Ρόλαντ Σίµελπφενιχ, στη Νέα Σκηνή – Νίκος Κούρκουλος του Εθνικού Θεάτρου (Αγ. Κωνσταντίνου 22-24, τηλ. 210-5288.170) από 22 Οκτωβρίου. Εισιτήρια: 18 και 13 (φοιτητικό) ευρώ

  • Αντιµέτωποι µε την εµπορία ανθρώπων

«Οι µετανάστες είναι δίπλα µας, κι ας άργησαν να µας χτυπήσουν την πόρτα», λέει η Κατερίνα Ευαγγελάτου. Στον «Χρυσό Δράκο», οι µετανάστες από την Ασία και οι Δυτικοί έρχονται αντιµέτωποι µε τα γηρατειά, το πεπρωµένο, την αποξένωση, το trafficking (εµπορία ανθρώπων). Ολα αυτά στο κτίριο Τσίλερ, λίγα µέτρα από την πλατεία Οµονοίας. «Η εκπαίδευση παίζει ρόλο στο πώς αντιµετωπίζουµε τους µετανάστες. Ισως το γεγονός ότι το νοµοθετικό πλαίσιο δεν είναι ξεκάθαρο για εκείνους, επηρεάζει και στην αύξηση της εγκληµατικότητας. Δυστυχώς, µια µεγάλη µερίδα των Ελλήνων είναι ρατσιστές απέναντι στο διαφορετικό (καταγωγή, χρώµα του δέρµατος, σεξουαλικές προτιµήσεις)».

ΚΘΒΕ: Συνεχίζονται οι κινητοποιήσεις

Οι εργαζόμενοι στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδας συνεχίζουν τις αγωνιστικές τους κινητοποιήσεις, διαμαρτυρόμενοι για τη μείωση της κρατικής επιχορήγησης στο ΚΘΒΕ σχεδόν κατά 50%. Χτες το πρωί, πραγματοποίησαν συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από το θέατρο της Εταιρίας Μακεδονικών Σπουδών και στη συνέχεια, με πορεία διά μέσου του Λευκού Πύργου, της Παραλιακής λεωφόρου, της Αριστοτέλους, της Εγνατίας και της Βενιζέλου, κατευθύνθηκαν έξω από το κτίριο της Γενικής Γραμματείας Μακεδονίας – Θράκης. Το βράδυ, και πάλι στο πλαίσιο των κινητοποιήσεών τους, πραγματοποίησαν παράσταση διαμαρτυρίας έξω από τον κινηματογράφο «Ολύμπιον» στην πλατεία Αριστοτέλους. Παρουσιάστηκαν αποσπάσματα του έργου «Μπαντα-ρισμένοι» από μια ομάδα νέων ηθοποιών και μουσικών του ΚΘΒΕ που αυτοσχεδιάζουν, χορεύουν και τραγουδούν σε ρυθμούς γνωστών θεατρικών και άγνωστων μουσικών θεμάτων.

Σήμερα, οι εργαζόμενοι πραγματοποιούν νέα Γενική Συνέλευση, για να καθορίσουν τις παραπέρα δράσεις τους, ενώ ήδη έχουν αποφασίσει απεργία για αύριο Πέμπτη στο πλαίσιο της οποίας προγραμματίζουν και κάθοδο στην Αθήνα.

Οι εργαζόμενοι του ΚΘΒΕ δεν έχουν πληρωθεί υπερωρίες και υπερεργασία από τον περασμένο Μάρτη, ενώ τώρα άρχισαν να εξοφλούνται τα δεδουλευμένα του Σεπτέμβρη.

Ηθοποιοί και εργαζόμενοι των άλλων ειδικοτήτων εκτιμούν ότι η πολιτική περικοπών που αποφάσισε η κυβέρνηση και το ΥΠΠΟ, με μαθηματική ακρίβεια, θα οδηγήσει σε περιορισμό του αριθμού των εργαζομένων, των παραστάσεων, των δραστηριοτήτων και του τεχνικού προσωπικού. Στην πραγματικότητα οδηγείται σε κλείσιμο. Οι εργαζόμενοι, και μέσα από τη χτεσινή κινητοποίηση, ξεκαθάρισαν πως το ΚΘΒΕ είναι από τους σημαντικότερους πνεύμονες πολιτισμού της πόλης. Είναι περιουσία του λαού της και δε θα το αφήσουν να σβήσει.

Υπενθυμίζουμε ότι αύριο στις 12 το μεσημέρι στο ΥΠΠΟ-Τ το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών καλεί όλους τους ηθοποιούς σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας. [ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, Τετάρτη 20 Οχτώβρη 2010]