Daily Archives: 21 Σεπτεμβρίου, 2010

Η πόρνη Πανωραία ανέβηκε Θεσσαλονίκη

  • Η «Πανωραία», η ηλικιωμένη πόρνη από την Πάτρα, που μίλησε για τη ζωή της στον ποιητή Γιώργο Χρονά, έρχεται να πει την ιστορία της και στη Θεσσαλονίκη.

Είναι το έργο «Η γυναίκα της Πάτρας», μία εκ βαθέων εξομολόγηση 13 ωρών μιας πόρνης, στις αρχές της δεκαετίας του ’80. Η παράσταση, που ανέβασε τον χειμώνα στην Αθήνα η Λένα Κιτσοπούλου με πρωταγωνίστρια την Ελένη Κοκκίδου, θα παρουσιαστεί στο πλαίσιο των «Δημητρίων» (22-26 Σεπτεμβρίου), στο θέατρο «Ανετον» (Παρασκευοπούλου 42, τηλ.: 2310-869869).

«Η γυναίκα αυτή βγάζει την ψυχή της και κάνει μαθήματα ηθικής. Ο λόγος της είναι επικίνδυνος, γιατί διηγείται ωμά. Βγαίνει στο προσκήνιο και μιλά για τη ζωή της χωρίς να φοβάται», είπε χθες, στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου, ο Γ. Χρονάς. Συνάντησε την Πανωραία στο πλαίσιο συνεντεύξεων που έπαιρνε από καθημερινούς ανθρώπους για εκπομπή στο Τρίτο Πρόγραμμα της ΕΡΤ. Ετσι και αλλιώς, όπως είπε, «τα ποιήματά μου αφορούν αμόρφωτους ανθρώπους, γιατί από αυτούς μαθαίνω την αλήθεια. Κουράστηκα από τους μορφωμένους που περιτριγυρίζουν την εξουσία και τους πολιτικούς».

Χαρακτηρίζει το έργο του, «έργο ανατομίας του γυναικείου σώματος» και «αποθέωση της γυναίκας» και υπογραμμίζει ότι δεν περίμενε η παράσταση να ανταγωνιστεί την περσινή σεζόν έργα των Ιψεν και Πιραντέλο και να αναδειχτεί σε παράσταση της χρονιάς, ξεπερνώντας τις άλλες σε εισιτήρια. «Το βιβλίο ευτύχησε στα χέρια της Λ. Κιτσοπούλου και της Ελ. Κοκκίδου», υπογράμμισε.

Στην παράσταση η Πανωραία μπαίνει στη σκηνή από το δρόμο και κάθεται μπροστά στο κοινό για να διηγηθεί την ιστορία της, είπε η σκηνοθέτις Λ. Κιτσοπούλου. «Το κοινό παίρνει, έτσι, τη θέση του Γ. Χρονά».

Η Ελένη Κοκκίδου επιστρέφει στη Θεσσαλονίκη ύστερα από 13 χρόνια και τη θητεία της στο ΚΘΒΕ την περίοδο 1995-1997. «Τη λαχταρούσα αυτή τη στιγμή», είπε, γιατί στη συγκεκριμένη παράσταση «πραγματικά το θέατρο αντλεί από τη ζωή και γίνεται και πάλι ζωή. Την Πανωραία τη χαρακτηρίζει η αγάπη για τη ζωή, τον άνθρωπο, τους άντρες, αλλά και ο σεβασμός για τον εαυτό της, ενώ παράλληλα έχει μία δαιμόνια ικανότητα να ζει τη ζωή με όλους τους χυμούς της».

  • Σ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΗΣ, Ελευθεροτυπία, Τρίτη 21 Σεπτεμβρίου 2010

Θέατρο δρόμου: «Παράσταση – παγίδα» με δρώμενα και παραστάσεις από καλλιτέχνες 44 χωρών

  • Με πυροτεχνήµατα, φωτιές και ξυλοπόδαρα, ένας θίασος γελωτοποιών του Μεσαίωνα «προσγειώνεται» έξω από το Παναθηναϊκό Στάδιο. Σκοπός τους είναι να στήσουν µια παράσταση-παγίδα. Μόνο εάν ξεγελάσουν τον δάσκαλό τους θα τού αποσπάσουν εκείνο που εδώ και αιώνες αναζητούν οι καλλιτέχνες: «Το µυστικό της Μεγάλης Τέχνης».

Με αυτήν την παράσταση, υπό τον τίτλο «Dies Ιrae», της δραστήριας ελληνικής οµάδας θεάτρου δρόµου «Ηelix», ανοίγει το 2ο Διεθνές Φεστιβάλ Θεάτρου Δρόµου, που οργανώνουν οι ίδιοι καλώντας οµότεχνά τους σχήµατα από την Ελλάδα και το εξωτερικό.

Τα δρώμενα στους δρόμους της Αθήνας θα διαρκέσουν από τις 30 Σεπτεμβρίου έως τις 4 Οκτωβρίου.

Οι γελωτοποιοί θα δώσουν το σύνθηµα «Ψυχή στον Δρόµο» και οι πεζόδροµοι και οι κεντρικές πλατείες της Αθήνας θα πληµµυρίσουν από 200 παραστάσεις µε ζογκλέρ, ξυλοπόδαρα, µίµους, µαριονέτες, κλόουν, χορευτές και καραγκιοζοπαίχτες.

Συµµετέχουν, σπάζοντας τους ρυθµούς της καθηµερινότητας, 44 οµάδες και καλλιτέχνες από Ελλάδα, Γερµανία, Ιράν, Ισπανία, Ουρουγουάη και Βραζιλία.

«Το πρόγραµµα κάθε περαστικού αλλάζει από την τυχαία συνάντησή του µε τον καλλιτέχνη» λέει ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ, Νίκος Χατζηπαπάς. «Το Θέατρο του Δρόµου αξιοποιεί το περιβάλλον της πόλης. Χαρακτηριστικό του είναι η αµεσότητα και η ζωντάνια, καθώς εισβάλλει στον πραγµατικό χώρο του θεατή».

Τα καπέλα των καλλιτεχνών βγαίνουν στην Ερµού για να δώσει ο περαστικός τον οβολό του, τη στιγµή που ακροβάτες σε ξυλοπόδαρα, µε εντυπωσιακά κοστούµια, παρελαύνουν στο δρώµενο του «Ηelix» «Φαντασία µε χρώµατα». Ένα αυτόφωτο κοστούµι βολτάρει στην Αποστόλου Παύλου και η µαριονέτα Μαριλένα αγκαλιάζει τα µικρά παιδιά στην Καπνικαρέα. Από την Ουρουγουάη στο Μοναστηράκι ταξιδεύει ο Αλβάρο Ραµίρες Μαρκές για να αναζητήσει το πάθος του: «το γέλιο του κοινού».

Στον χώρο έξω από το Παναθηναϊκό Στάδιο θα πραγµατοποιηθεί και η τελετή λήξης, µε την παράσταση του έργου Ω, τι κόσµος µπαµπά! του Κώστα Μουρσελά, από το Θέατρο Δρόµου «Ηelix», σε σκηνοθεσία Νίκου Χατζηπαπά.

Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=4&artid=355724&dt=21/09/2010#ixzz109NvU8Ay

Ολεγκ Ταμπάκοφ: «Ιδανικό θέατρο δεν υπάρχει»

  • Ο διευθυντής του Θεάτρου Τέχνης της Μόσχας μιλάει στο «Βήμα» λίγο πριν από τις τρεις παραστάσεις του «Βυσσινόκηπου» στην Αθήνα

O Ολεγκ Ταμπάκοφ έκλεισε τον περασμένο Αύγουστο τα 75 του χρόνια έχοντας ήδη συμπληρώσει περισσότερο από μισό αιώνα πάνω στο σανίδι: στα γενέθλιά του έλαβε ευχές τόσο από τον πρωθυπουργό όσο και από τον πρόεδρο της Ρωσίας, οι οποίοι αναφέρθηκαν στο ταλέντο, στην καλλιτεχνική παρουσία και στη δημιουργική προσωπικότητά του. «Η αφοσίωσή σας στις παραδόσεις του ρωσικού θεάτρου αλλά και η πίστη στις αρχές σας, τόσο στη δουλειά όσο και στη ζωή σας, σας κάνουν να ξεχωρίζετε» είπε ο Βλαντίμιρ Πούτιν στο πλαίσιο τιμητικής εκδήλωσης.

Αυτός ο ρώσος ηθοποιός, δάσκαλος και σκηνοθέτης, καλλιτεχνικός διευθυντής εδώ και δέκα χρόνια του Θεάτρου Τέχνης της Μόσχας που ίδρυσε ο Στανισλάφσκι, είναι ένας δραστήριος και δημιουργικός άνθρωπος που πιστεύει στη δύναμη της τέχνης του και την υπηρετεί με πάθος. Τις πρώτες ημέρες του Οκτωβρίου το θέατρο του οποίου ηγείται θα βρεθεί στην Αθήνα για να παρουσιάσει τον «Βυσσινόκηπο», το κύκνειο άσμα του Αντον Τσέχοφ, από τη γέννηση του οποίου συμπληρώθηκαν εφέτος 150 χρόνια. «Με γνώμονα το λογοτεχνικό επίπεδο των έργων επιλέγουμε το ρεπερτόριο στις τρεις σκηνές μας:ρωσικά, διεθνή κλασικά και σύγχρονα» λέει στο «Βήμα» ο ρώσος θεατράνθρωπος. «Το ρεπερτόριο εξαρτάται επίσης από το γεγονός ότι συμμετέχουν πάντα λίγοι και εξαιρετικά ταλαντούχοι ηθοποιοί. Προσπαθούμε να έχουμε έναν θίασο που να μπορεί να παίξει τα πιο δύσκολα πράγματα. Πολλές φορές επιλέγουμε ένα έργο ανάποδα, π.χ. έχοντας έναν λαμπρό ηθοποιό, τον οποίο θέλουμε να εκπαιδεύσουμε στα δύσκολα». Η εφετινή χρονιά άνοιξε για το Θέατρο Τέχνης της Μόσχαςμε ένα σύγχρονο έργο, τον «Καταραμένο» του Βίκτορ Αστάφιεβ, όπου συμμετέχει η νεότερη γενιά ηθοποιών, ενώ συνολικά έχουν πργοραμματιστεί δέκα έργα.

Εχοντας την εμπειρία ρόλων και έργων- έπαιξε επί εικοσαετία τον Μολιέρο και τον Σαλιέρι, έχοντας σκηνοθετήσει στη σκηνή και στη μεγάλη οθόνη και έχοντας φτιάξει τη δική του θεατρική ομάδα προτού αναλάβει τη διεύθυνση του Θεάτρου Τέχνης-, ο Ολεγκ Ταμπάκοφ συνεχίζει να πιστεύει ότι «σύγχρονο θέατρο είναι εκείνο που μπορεί να προκαλέσει ζωντανή κραυγή αντίδρασης», ενώ καλός ηθοποιός είναι εκείνος «που αντιμετωπίζει τον ρόλο του ως πρόκληση και τον μελετά για μεγάλο διάστημαώσπου να γίνει ένα με αυτόν».

Αν και οπαδός και συνεχιστής της μεθόδου Στανισλάσφκι, ο Ολεγκ Ταμπάκοφ πιστεύει ότι «αν δεν έχεις ταλέντο, καμία μέθοδος δεν μπορεί να σε βοηθήσει. Ενα γνήσιο ταλέντο χρησιμοποιεί κάθε μέθοδο και κάθε σύστημα με τον δικό του τρόπο». Οπως πιστεύει ότι ιδανικό θέατρο δεν υπάρχει: «Αν ο θεατής δώσει το χέρι και αφήσει τον ηθοποιό να τον εντάξει στην παράσταση με εμπιστοσύνη, τότε ίσως μπορούμε να μιλάμε για το ιδανικό θέατρο».

ΠΟΥ ΚΑΙ ΠΟΤΕ

  • Θέατρο Μπάντμιντον
  • Την 1η, στις 2 και και στις 3 Οκτωβρίου, στις 21.00 (με ελληνικούς υπέρτιτλους).
  • Τιμές εισιτηρίων: 55, 45, 35, 25, 15 (φοιτητικό) ευρώ.
  • Προπώληση τηλ. 210-8840.600, http://www.ticketnet.gr.
  • Ο καινοτόμος κύριος Τσέχοφ

«Πιστεύω ότι αυτό που τον έκανε ξεχωριστό ήταν η καινοτομία του γραψίματος» λέει ο Ταμπάκοφ για τον Αντον Τσέχοφ. «Με τον τρόπο που έγραφε έκανε και πρόταση ερμηνείας στον ηθοποιό. Ανοιξε την ψυχή του, υποχρέωσε τους καλλιτέχνες να την κατανοήσουν, τους έμαθεπ.χ. πόσο εξαρτημένοι είναι από τη φύση μέσα στην οποία ζουν, από την ώρα της ημέρας, από τη βροχή και το χιόνι που πέφτει έξω από το παράθυρο. Αυτός είναι ο νέος κόσμος που άνοιξε ο Τσέχοφ, ακόμη και σήμερα όμως δεν καταφέραμε να τον κατανοήσουμε και να τον παίξουμε εξ ολοκλήρου. Οσο για τα έργα του, δεν τα θεωρούσε όλα “κωμωδίες”. Ο “Θείος Βάνιας” και οι “Τρεις αδελφές” ήταν δράματα. Το ότι χαρακτήρισε τον “Βυσσινόκηπο” κωμωδία οφειλότανμάλλονστο ότι πρόσθεσε μια δόση μαύρου χιούμορ. Αν σκεφθούμε το γεγονός πως το έργο το έγραψε βλέποντας ουσιαστικά τη ζωή του να φεύγει, τότε καταλαβαίνουμε τι κωμωδία έγραψε ο Τσέχοφ: μπορούμε να την εντάξουμε στην κατηγορία της “Θείας Κωμωδίας” του Δάντη».

Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=4&artId=355652&dt=21/09/2010#ixzz109MU8p35

«Σουίτα στο Πλάζα» στο θέατρο Αθηνά

Μία από τις πλέον δημοφιλείς κωμωδίες του Αμερικανού συγγραφέα Νιλ Σάιμον, η «Σουίτα στο Πλάζα», θα παρουσιάζεται από την Παρασκευή 8 Οκτωβρίου στο θέατρο Αθηνά σε σκηνοθεσία Αλέξανδρου Ρήγα με τους Μίρκα Παπακωνσταντίνου και Αντώνη Καφετζόπουλο στους πρωταγωνιστικούς ρόλους.

Πρόκειται για ένα έργο σπονδυλωτό, όπου τρεις ιστορίες λαμβάνουν χώρα σε τρεις διαφορετικές πόλεις του κόσμου: Ολα εκτυλίσσονται σε μια σουίτα του ξενοδοχείου Πλάζα στη Νέα Υόρκη, στην Αθήνα και στο Χονγκ-Κόνγκ. Στη Νέα Υόρκη, ένα παντρεμένο ζευγάρι έπειτα από 25 χρόνια ξαναέρχεται στο Πλάζα στη σουίτα που πέρασε τη νύχτα του μέλιτος, και παρακολουθούμε την αγωνιώδη προσπάθεια της συζύγου να επαναφέρει τη χαμένη αγάπη.

Στην Ελλάδα ένας διάσημος Ελληνοαμερικανός δημοσιογράφος που έρχεται από το Hollywood, συναντά στη σουΐτα μια παλιά του αγάπη που τώρα είναι παντρεμένη με τρία παιδιά και προσπαθεί να την κατακτήσει εκ νέου. Και στο Χονγκ-Κονγκ, ένα ζευγάρι αντιμετωπίζει τις «ανασφά- λειες» της κόρη τους, λίγα λεπτά πριν παντρευτεί έναν πλούσιο Ελληνοκινέζο.

«Η Ελλάδα στο κόκκινο»: αφιέρωμα στον Κώστα Μουρσελά

Η Πολιτεία Θεάτρου παρουσιάζει στο θεατρικό σαλόνι της αφιέρωμα στον Κώστα Μουρσελά η Ελλάδα στο κόκκινο (Περί Ασυμβίβαστων Ελλήνων & Ελληνίδων ο Λόγος…!!!)

Ο συγγραφέας Κώστας Μουρσελάς ανήκει στη δεύτερη μεταπολεμική γενιά και είναι μία από τις πιο έντονες προσωπικότητες του μεταπολεμικού μας θεάτρου. Η μεταπολεμική Ελλάδα είναι ένα αντιφατικό ιδεολόγημα συντήρησης και οραματισμών, προκατάληψης και τόλμης, φανατισμού και αλληλεγγύης. Το έργο του Μουρσελά γράφεται μέσα σε αυτά τα κενά, για να τα καταγγείλει, ίσως και για να τα εξαλείψει. Πίσω από το συμβολισμό και διδακτισμό του Μουρσελά βρίσκεται η ιδεολογική πίστη κι ελπίδα και ταυτόχρονα ο φόβος για τη μελλοντική κατάσταση που φαινόταν να έρχεται καλπάζοντας

Με θεατρικά μέσα αναλύει τους μηχανισμούς που παράγουν αλλοτρίωση, κατανοεί πως η δραπέτευση είναι μάλλον μάταιη και ο θρίαμβος της ισοπέδωσης μοιραίος, η νόσος δεν είναι αναστρέψιμη. Ο Μουρσελάς γνωρίζει πως η τέχνη δεν μπορεί ν’ αλλάξει τον κόσμο. Μπορεί όμως να του αντιστέκεται, να τον χλευάζει, να του υψώνει τον καθρέφτη κατάμουτρα, να γίνεται το σύντομο χρονικό μιας εποχής.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Παρασκευή-Σάββατο-Κυριακή 1-3 & 8-10

-Η Μπουχάρα                Ερμηνεία:  Γ. Παπαδόπουλος – Μ. Μπαλτατζή
-To Ρολόι                      Ερμηνεία: Χ. Δεληνικόπουλος -Μ.Μπαλτατζή

Παρασκευή-Σάββατο-Κυριακή 15-17 & 22-24

-Η Απαρηγόρητη Χήρα                Ερμηνεία: Μ. Μπαλτατζή
-Η Μεγάλη Κομπίνα                    Ερμηνεία: Κ. Σωτηριάδης -Χ.Δεληνικόπουλος
-Διακοπή Ρεύματος                      Ερμηνεία: Κ. Τζιούρτζιας -Φ. Χατζημπάρμπα

Σκηνοθεσία – Διδασκαλία Ρόλων – Σκηνικά – Κουστούμια – Επιμ.Μουσικής: Μαρία Μπαλτατζή

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
Τιμή εισιτηρίου: 12ευρώ, Φοιτητικά: 10ευρώ
(Στην τιμή συμπεριλαμβάνεται ένα ποτό & συνοδευτικά)
Ώρα Έναρξης Παραστάσεων: 21.30
Διεύθυνση: Ολύμπου 88-Αρχαία Αγορά/Θεσσαλονίκη
Τηλέφωνα Επικοινωνίας: 2310272909-2310285452-6974195079
Ιστοσελίδα:
www.politeiatheatrou@blogspot.com
e-mail
: politeiatheatrou@gmail.com

  • Αγγελιοφόρος: Δευτέρα, 20 Σεπτεμβρίου 2010