Daily Archives: 9 Ιουνίου, 2010

Σχόλια για τις επιχορηγήσεις

  • Οι καλοί, οι κακοί…

2.161.750 ευρώ ήταν φέτος (τι φέτος δηλαδή, πέρσι, αφού η σεζόν 2009-2010 έληξε πια – έχουµε χάσει τ’ αυγά και τα πασχάλια…) οι επιχορηγήσεις του υπουργείου Πολιτισµού και Τουρισµού που µοιράστηκαν σε 67 θιάσους και 468.000 τα ευρώ που δίνονται σε 23 οµάδες χορού. Πέρσι – δηλαδή πρόπερσι, για τη σεζόν 2008-2009 – επιχορηγήθηκαν 73 θίασοι µε 2.875.000 και όχι µε 2.225.000 ευρώ όπως έγραψα κατά λάθος τη Δευτέρα στο ρεπορτάζ, αυτό ήταν το συνολικό ποσό για τα σχήµατα µόνο της Αττικής – και 27 οµάδες χορού µε 500 χιλιάδες. Λογικό (;) στις µέρες που ζούµε… Δεν θα σταθώ στις επιχορηγήσεις χορού γιατί δεν ξέρω τόσο τα του χώρου.

  • … και οι άσχετοι

Γ.Δ.Κ.Σ., Τα Νέα, 9/6/2010

Θα σταθώ όµως στις επιχορηγήσεις θεάτρου. Δεν καταλαβαίνω γιατί το πολυδιαφηµιζόµενο ηλεκτρονικό µητρώο δεν λειτούργησε ΠΡΙΝ ανακοινωθούν. Ετσι µπορεί και να µη βλέπαµε στην ανακοίνωση σκανδαλωδώς να επιχορηγούνται – και κάποιοι µε διόλου ευκαταφρόνητα ποσά – θίασοι που δεν έκαναν ΚΑΜΙΑ καινούργια παραγωγή το 2009-2010 ή ανακοίνωσαν παραγωγές που δεν πραγµατοποιήθηκαν. Για να µη µιλήσω για διάφορες «απάτες». Ολα αυτά θα ξεκαθαριστούν, υποτίθεται, από το ηλεκτρονικό µητρώο; Και µετά, υποτίθεται, θα δηµοσιοποιηθεί ποιοι τελικά επιχορηγούνται και µε πόσα λεφτά; Και οι «παραβάτες», υποτίθεται, θα ξεεπιχορηγηθούν; Υπάρχουν στο ΥΠΠΟΤ, µετά τη διάλυση του ΕΚΕΘΕΧ, σχετικοί που να γνωρίζουν τα τεκταινόµενα στο θέατρο; Και να καταλαβαίνουν τα τεχνάσµατα που χρησιµοποιούν διάφοροι επιχορηγούµενοι; Συνήθως οι άσχετοι περισσεύουν. Αλλού, όµως, είναι το θέµα. Η αρµόδια γνωµοδοτική επιτροπή πήρε τις αποφάσεις της στην αρχή της σεζόν βάσει των αιτήσεων που είχαν κατατεθεί. Ποιος θα ψέξει ποιον αν δεν τήρησε τα υπεσχηµένα όταν µέχρι τις 4 Ιουνίου της ανακοίνωσης αγνοούσε τι θα γίνει µε την επιχορήγηση – αν παίρνει και πόσα παίρνει. Φαύλος κύκλος. Αν το ΥΠΠΟΤ δεν βάλει τάξη και δεν αποφασίζει πριν αρχίσει η σεζόν για τις επιχορηγήσεις, το πρόβληµα δεν θα λυθεί ποτέ. Εκτός κι αν αλλάξει η φιλοσοφία των επιχορηγήσεων.

Πέθανε ο Ανδρέας Βουτσινάς, κοσμοπολίτης του θεάτρου

Η ΑΥΓΗ: 09/06/2010

Μια σημαντική απώλεια για το ελληνικό θέατρο σηματοδοτεί ο χθεσινός θάνατος του σκηνοθέτη και ηθοποιού Ανδρέα Βουτσινά, που έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 79 χρόνων. Ο Ανδρέας Βουτσινάς άφησε την τελευταία του πνοή χθες το πρωί στο νοσοκομείο «Ερυθρός Σταυρός», όπου νοσηλευόταν το τελευταίο διάστημα. Πρόσφατα είχε υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση, έπειτα από ατύχημα που υπέστη στο πόδι, όμως η υγεία του ήταν κλονισμένη εδώ και πολλά χρόνια, ως συνέπεια του βαρύτατου εγκεφαλικού που είχε υποστεί προ δεκαπενταετίας. Ο γεννημένος στο Χαρτούμ καταξιωμένος σκηνοθέτης του θεάτρου μας άρχισε την καριέρα του σπουδάζοντας υποκριτική και ενδυματολογία στο Old Vic και στη σχολή Δραματικής Τέχνης του W. Douglas, καθώς και σε εκείνη του L. Strassberg, ενώ το 1957 έγινε μέλος του Actor’s Studio. Ως ηθοποιός έπαιξε σε ταινίες των Μελ Μπρουκς, Ζυλ Ντασσέν και Λυκ Μπεσόν, ενώ ως σκηνοθέτης συνεργάστηκε με διεθνούς φήμης ηθοποιούς, όπως οι Τζέιν Φόντα, Φέι Ντάναγουεϊ, Γουόρεν Μπίτι, Αν Μπράνκροφτ, Φανί Αρντάν, Ειρήνη Παππά κ.ά. Είχε σκηνοθετήσει περισσότερες από 130 παραστάσεις κλασικού και σύγχρονου ρεπερτορίου, στο Λονδίνο, τη Ν. Υόρκη, το Παρίσι, τον Καναδά, δουλεύοντας στο Μπρόντγουεϊ, στην Comedie Francaise, στο Θέατρο του Πίτερ Μπρουκ κ.λπ. Στην Ελλάδα ο Ανδρέας Βουτσινάς είχε συνεργαστεί και με τις δύο κρατικές μας σκηνές, το Εθνικό και το ΚΘΒΕ, με την Πειραματική Σκηνή της «Τέχνης» στη Θεσσαλονίκη, το ΔΗΠΕΘΕ Καλαμάτας, το Θεσσαλικό Θέατρο και πολλούς άλλους θιάσους. Τελευταία του δουλειά, η σκηνοθεσία του έργου του Μπέρναρ Σω Το επάγγελμα της κυρίας Γουόρεν, που ανέβηκε αυτόν τον χειμώνα στο θέατρο Ορφέας, στη σκηνή που έφερε το όνομά του…  Σύμφωνα με τους οικείους του, δεν πρόκειται να πραγματοποιηθεί νεκρώσιμος τελετή, αλλά η σορός του θα μεταφερθεί στο εξωτερικό προκειμένου να αποτεφρωθεί. Η τελευταία του επιθυμία ήταν οι στάχτες του να σκορπιστούν στην Επίδαυρο…

* Τη βαθιά του οδύνη για την απώλεια του κορυφαίου σκηνοθέτη που «άφησε έντονα το στίγμα του, σκηνοθετώντας παραστάσεις που έμειναν χαραγμένες στη μνήμη του κοινού της Βορείου Ελλάδος», εκφράζει με ανακοίνωσή του το ΚΘΒΕ και ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Σωτήρης Χαζάκης.

Ανδρέας Βουτσινάς, ο πληθωρικός

http://www.voutsinas.org/userfiles/image/voutsinas.jpg

  • Με τις παραστάσεις του δίχασε και προκάλεσε το θεατρικό κατεστημένο κυρίως της δεκαετίας του ’80
  • Της Γιωτας Συκκα, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, Tετάρτη, 9 Iουνίου 2010

ΑΠΩΛΕΙΑ. Πληθωρικός, παρορμητικός, προκλητικός, μεθοδικός, σκηνοθέτης με φαντασία, με τις παραστάσεις του δίχασε και προκάλεσε το θεατρικό κατεστημένο της εποχής (κυρίως τη δεκαετία του ’80), ενώ το χιούμορ και η έκπληξη σφράγισαν οτιδήποτε έκανε.

Ο Ανδρέας Βουτσινάς έπειτα από αρκετές περιπέτειες με την υγεία του έχασε χθες τη μάχη με τη ζωή στα 79 του χρόνια, στον «Ερυθρό» όπου νοσηλευόταν για καιρό.

Από το 1957, που έγινε μέλος του Actors Studio, σκηνοθέτησε περισσότερες από 130 παραστάσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό, ήταν από τους πρώτους σκηνοθέτες που ασχολήθηκαν με την οπτικοποίηση του ελληνικού τραγουδιού, ενώ για πολλούς ήταν εξαιρετικός δάσκαλος.

Δίδαξε στην Εθνική Σχολή Κινηματογράφου της Γαλλίας (IDEC), έπειτα από πρόταση του Γάλλου υπουργού Πολιτισμού ώς το 1980, διηύθυνε το «Θέατρο των Πενήντα» στο Παρίσι, ενώ η γαλλική κυβέρνηση τού έχει απονείμει τους τίτλους τιμής Commandeur des Arts et des Lettres, καθώς και το Chevalier de Merite.

Εγωκεντρικός, του άρεσε να πρωταγωνιστεί στις παρέες, να μιλάει για τους μύθους που γνώρισε, την Τζέιν Φόντα, αλλά και τον Ρόμπερτ Ντε Νίρο και τον Αλ Πατσίνο που αυτός ξεχώρισε στο Actors Studio, τα χρόνια της Ν. Υόρκης και κυρίως τα χρόνια της ψυχανάλυσης.

Γεννήθηκε στο Χαρτούμ του Σουδάν στις 22 Αυγούστου 1931, εγκαταστάθηκε στην Αθήνα πριν γίνει 10 ετών και λάτρεψε το θέατρο και τις μεταμορφώσεις από παιδί.

  • Νεφελώδεις σχέσεις

Στο Λονδίνο ξεκίνησε τις σπουδές του στη σχολή του Old Vic, συνέχισε στη σχολή Δραματικής Τέχνης και Τραγουδιού του Webber Douglas, έπειτα στη σχολή του Lee Strasberg στη Ν. Υόρκη, ενώ από το 1957 έγινε μέλος του Actors Studio.

Στο μεταξύ είχε γίνει πατέρας του μικρού Μάριου Βουτσινά (εικαστικός καλλιτέχνης) με την Αρτεμη Παπαστρατή, καλλονή της εποχής.

Δυστυχώς η σχέση πατέρα-γιου ήταν πάντα νεφελώδης με ελάχιστα διαλείμματα. «Μετανιώνω για πολλά. Κυρίως για το ότι έκανα οικογένεια, παιδί… Επί χρόνια δεν βλεπόμαστε και έτσι δεν δημιουργήθηκε σχέση επιρροής», εξομολογήθηκε στην Εφη Μαρίνου πριν από λίγους μήνες. «Αυτό που λέω μπορεί να σοκάρει, αλλά συγχρόνως είναι μια αλήθεια που τολμώ να πω». Αυτό ακριβώς ήταν ο Ανδρέας Βουτσινάς: ευθύς και υπερβολικός.

Σε μια άλλη συνέντευξή του στην Αρετή Αθανασίου το 1998, αναφέρεται στην επίσκεψη που του έκαναν στο Actors Studio η πρώην γυναίκα του και ο γιος του. «Οταν είδα αυτόν τον μικρό άνθρωπο μπροστά μου, ένιωσα όπως τότε που γεννήθηκε. Μια φοβερή έκπληξη. Με κοίταζε, περίμενε κάτι από μένα κι εγώ του είπα: “Το μόνο δώρο που μπόρεσα να σου κάνω στη ζωή μου είναι που δεν έχεις πατέρα δολοφόνο”. Γιατί αν συνέχιζα με τη μητέρα του, κάποιος από τους δύο θα είχε σκοτώσει τον άλλον…».

Ολα αυτά στο γραφείο του ψυχιάτρου γιατί μόνο εκεί δέχτηκε να τους συναντήσει. Στην ίδια συνέντευξη ο Μάριος Βουτσινάς δήλωνε: «Η σχέση μας ήταν σαν μπλουζ με σφιγμένα δόντια!». Η αλήθεια πάντως είναι πως ο γιος του τού στάθηκε ώς την τελευταία στιγμή.

Ο Ανδρέας Βουτσινάς εργάστηκε από το 1957 ως ηθοποιός αρχικά αλλά και σκηνοθέτης με τους: Ελία Καζάν, Φέι Νταναγουέι, Γουόρεν Μπίτι, Αν Μπάνκροφτ κ.ά. Δούλεψε με τον Μελ Μπρουκς στις ταινίες «Producers, Mystery of 12 Chairs» και «History of the World (Part I)», το 1981 με τη Μελίνα Μερκούρη στο έργο του Ζυλ Ντασσέν «Dream of Passion» καθώς και με τον Λικ Μπεσόν στο «Απέραντο γαλάζιο». Τελευταία εμφάνισή του στο σινεμά ήταν στο «Μη φεύγεις» του Αλ. Πανταζούδη.

Στις σκηνοθεσίες του περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων τα: «Δον Ζουάν» του Μολιέρου στην Comedie Fran�ise, «Θεοδώρα η αυτοκράτειρα του Βυζαντίου» στο Θέατρο La Fenice της Βενετίας με την Ειρήνη Παππά, «Δεσποινίς Τζούλια» με τη Φανί Αρντάν στο Παρίσι και «Η νύχτα της Ιγκουάνα» με τον Βανέκ στο Θέατρο του Πίτερ Μπρουκ στο Παρίσι, στο Φεστιβάλ του Μπελάκ την «Ηλέκτρα» του Ζ. Ζιροντού και στο Φεστιβάλ της Αβινιόν το «Joker Lady».

  • Αδυναμία του το ΚΘΒΕ

Το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος είχε ιδιαίτερη θέση στην καρδιά του. «Δεν θα ξεχάσω ποτέ ότι μου έδωσε την πρώτη μου σκηνοθεσία στην Επίδαυρο» θύμιζε σε όλους. Από το 1981 σκηνοθέτησε τους: Δέσπω Διαμαντίδου, Αλεξάνδρα Λαδικού, Ζωή Λάσκαρη, Φιλαρέτη Κομνηνού, Λυδία Φωτοπούλου, Μαρία Σκούντζου, Αλέκο Αλεξανδράκη, Γιώργο Μιχαλακόπουλο, Νόνικα Γαληνέα, Κάτια Δανδουλάκη, Νίκο Κούρκουλο, Σταύρο Παράβα, Λάκη Λαζόπουλο, Αλίκη Βουγιουκλάκη, Δημήτρη Παπαμιχαήλ κ.ά. Στην Επίδαυρο από τις πολυσυζητημένες παραστάσεις του ήταν η «Ελένη» με τη Λ. Φωτοπούλου που προκάλεσε αντιφατικά συναισθήματα για τα πυροτεχνήματα, επίσης η «Μήδεια» και η «Ηλέκτρα» του Ευριπίδη. Σύμφωνα με την επιθυμία του η σορός του θα αποτεφρωθεί.

Διαμαρτυρίες για τις επιχορηγήσεις

  • Η ανακοίνωση των θεατρικών επιχορηγήσεων του ΥΠΠΟΤ για την περίοδο 2009-2010, προκάλεσε πικρία, διαμαρτυρία και ανακοίνωση τριών θεάτρων:

Το «Θέατρο Τέχνης»(ΘΤ) θεωρεί «τιμωρητική τη γνωμοδότηση των διοικούντων (Γ. Δραγώνας και λοιποί) του καταργημένου ΕΚΕΘΕΧ», την οποία αποδέχθηκε και το ΥΠΠΟΤ. Το «ΘΤ», παρουσίασε το χειμώνα 6 έργα (4 ελληνικά, 2 ξένα), 4 συμπαραγωγές και «φιλοξένησε» 5 παραστάσεις. «Δεν είναι τυχαία η μείωση της επιχορήγησης του «Θεάτρου Τέχνης», κυρίως την τριετία 2008 – 2010 από το ΕΚΕΘΕΧ, δηλαδή κατά τη διάρκεια της επιτυχούς προσπάθειας να ξεπεραστούν τα οικονομικά και άλλα προβλήματα που είχε το «ΘΤ». Ο υπουργός Πολιτισμού-Τουρισμού μιλάει για αξιοκρατία, διαφάνεια, στήριξη της δημιουργίας, ισότιμη αντιμετώπιση όλων των δυνάμεων θεάτρου και χορού. Κατανοούμε ότι η οικονομική κρίση πιέζει για οικονομικές περικοπές, αλλά ουαί και αλίμονο αν το ίδιο το Υπουργείο Πολιτισμού ανεχθεί ή συνεργήσει στην επιχείρηση περιορισμού πολιτιστικών θεσμών και αξιών», αναφέρει μεταξύ άλλων η ανακοίνωση του «ΘΤ».

Το θέατρο «Μεταξουργείο» της Αννας Βαγενά, με ανακοίνωσή του χαρακτηρίζει «απαράδεκτη και προσβλητική αυτήν τη μεταχείριση προς ένα θέατρο, όπως το «Μεταξουργείο», με μια πολύ σημαντική και συνεχή παρουσία 10 χρόνων, στην Αθήνα και στην περιφέρεια» και «απαιτεί άμεση αποκατάσταση της τεράστιας αδικίας» που του γίνεται.

Ο θίασος των Χανίων «Μνήμη», με ανακοίνωση του δημιουργού του Μιχάλη Βιρβιδάκη, αναφέρει μεταξύ άλλων: «Μετά από πορεία 10 σχεδόν χρόνων στα Χανιά, όπου δημιούργησε δικό της θέατρο, ηθοποιούς, ρεπερτόριο πρωτο-παρουσιαζόμενων έργων, ξένων και ελληνικών, βρίσκεται εκτός των φετινών επιχορηγήσεων! Σε επικοινωνία με την πρόεδρο της γνωμοδοτικής επιτροπής, Χαρά Μπακονικόλα, μας διαβεβαίωσε πως πρόκειται για τυπικό λάθος παράβλεψης και πως θα προσπαθήσει να το αποκαταστήσει, μια και η γνωμοδοτική επιτροπή ενέκρινε την επιχορήγηση του θιάσου. Αυτό το λάθος να διορθωθεί σύντομα ή το θέατρό μας θα στερηθεί την κρατική αρωγή με κίνδυνο, σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς που διανύουμε, να διακυβεύεται ακόμα και η ίδια η ύπαρξή του;». [ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, Τετάρτη 9 Ιούνη 2010]

«Αντίο»… στον Ανδρέα Βουτσινά

  • Eurokinissi
  • Πέθανε χτες, ο 79χρονος σκηνοθέτης Ανδρέας Βουτσινάς, μετά από πολυήμερη νοσηλεία στο «Ερρίκος Ντυνάν». Η σορός του, σύμφωνα με επιθυμία του, θα αποτεφρωθεί.

Ο Α. Βουτσινάς γεννήθηκε στο Χαρτούμ του Σουδάν. Σπούδασε υποκριτική και ενδυματολογία στη σχολή του λονδρέζικου θεάτρου «Old Vic», στη σχολή δραματικής τέχνης και τραγουδιού του Βέμπερ Ντούγκλας και στην περίφημη σχολή «Actors Studio» της Ν. Υόρκης. Εργάστηκε ως ηθοποιός και σκηνοθέτης στο Μπροντγουέι, σε ταινίες των Ηλία Καζάν, Ζιλ Ντασέν, Λικ Μπεσόν. Μελ Μπρουκς. Συνεργάστηκε με διάσημους ηθοποιούς (Τζέιν Φόντα, Φέι Νταναγουέι, Γουόρεν Μπίτι, Αν Μπάνκροφτ, Μελ Μπρουκς, Μελίνα Μερκούρη, Ειρήνη Παππά, Φανί Αρντάν, κ.ά.). Σκηνοθέτησε θεατρικές παραστάσεις στο εξωτερικό και την Ελλάδα ΚΘΒΕ, Εθνικό Θέατρο, την Πειραματική Σκηνή της Τέχνης, με δημοτικά θέατρα και ελεύθερους θιάσου. Συνεργάστηκε με πολλούς πρωταγωνιστές (Αλεξανδράκη, Κούρκουλο, Βουγιουκλάκη, Λάσκαρη, κ.ά.). Σκηνοθέτησε παραστάσεις αρχαίου δράματος στα Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου. Τον περασμένο χειμώνα σκηνοθέτησε «Το επάγγελμα της κυρίας Γουόρεν» του Μπέρναρ Σο, στο θέατρο «Ορφέας» που πήρε το όνομά του. Συμμετείχε επίσης στην τηλεοπτική σειρά του Κώστα Κουτσομύτη «Πρόβα νυφικού».

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, Τετάρτη 9 Ιούνη 2010

Εσβησε ο «δάσκαλος»

Εφυγε ο «δάσκαλος». Χθες, στις 9.00 το πρωί στο νοσοκομείο «Ερυθρός Σταυρός» η καρδιά του Ανδρέα Βουτσινά σταμάτησε να χτυπάει. Δεν άντεξε, αφού τους τελευταίους μήνες ο διάσημος σκηνοθέτης είχε ταλαιπωρηθεί πολύ. Είχε προλάβει, βέβαια, να κάνει γνωστή στον γιο του Μάριο και στους πολύ δικούς του ανθρώπους την τελευταία του επιθυμία: να αποτεφρωθεί όταν θα έφτανε η ώρα να αποχωρήσει από αυτό τον κόσμο.

Ο Ανδρέας Βουτσινάς νοσηλεύτηκε για πολύ καιρό, καθώς η κατάσταση της ήδη επιβαρημένης υγείας του είχε επιδεινωθεί δραματικά. Κοντά του ήταν ο γιος του Μάριος και κάποιοι φίλοι που δεν τον εγκατέλειψαν ποτέ. Ενα εγκεφαλικό επεισόδιο που του συνέβη πριν από λίγα χρόνια ήταν η αρχή της μεγάλης περιπέτειας. Το αντιμετώπισε με λιονταρίσιο πείσμα. Συνέχισε να εργάζεται και να κάνει όνειρα. Από τις αρχές όμως του 2010 η υγεία του άρχισε να κλονίζεται επικίνδυνα. Στις 18 Φεβρουαρίου εισήχθη στο νοσοκομείο «Ερρίκος Ντυνάν», ύστερα από κάταγμα που υπέστη μέσα στο σπίτι του. «Θα γίνω καλά και θα επιστρέψω στο σπίτι!», μας είχε πει τότε. Χρειάστηκαν αλλεπάλληλα χειρουργεία, από τα οποία εξαντλήθηκε. Στις 8 Απριλίου χρειάστηκε να νοσηλευτεί ξανά, αυτή τη φορά στην εντατική μονάδα. Η αντίστροφη μέτρηση είχε αρχίσει. Τις τελευταίες εβδομάδες είχε μεταφερθεί στο νοσοκομείο «Ερυθρός Σταυρός». Ολοι ήλπιζαν σε ένα θαύμα, αφού ο Ανδρέας Βουτσινάς υποστηριζόταν μηχανικά. Το μοιραίο, όμως, δεν θα αργούσε να έρθει.

Λίγες ώρες μετά την είδηση του θανάτου του ο μοναχογιός του Μάριος Βουτσινάς δήλωσε στην «Espresso»: «Δεν θα γίνει τίποτα στην Ελλάδα, θα φύγουμε στο εξωτερικό. Είχε ζητήσει αποτέφρωση. Ηταν η ύστατη επιθυμία του, την οποία πρέπει να σεβαστούμε. Δεν γνωρίζω τίποτα ακόμη από τις διαδικασίες που θα ακολουθήσουν. Κάποια στιγμή θα κάνω ένα μνημόσυνο στην Ελλάδα και θα καλέσω όλους όσοι τον αγάπησαν».

  • Μια ζωή γεμάτη δόξα και έρωτα και η πίκρα για την Τζέιν Φόντα

Κορυφαίος του θεάτρου, με διεθνή αναγνώριση, συνεργάστηκε με ανθρώπους παγκόσμιας ακτινοβολίας. Εζησε μία γεμάτη ζωή με έρωτα και δόξα. Η διάθεσή του να ζήσει δεν τον εγκατέλειψε μέχρι την τελευταία πνοή. «Είμαι 78 χρόνων και αισθάνομαι 18. Το ενδιαφέρον μου για τη ζωή παραμένει, δεν χάνεται με τα χρόνια. Πρέπει να μαζεύω αναμνήσεις που θα τις χρησιμοποιήσω αργότερα», μας έλεγε ο Ανδρέας Βουτσινάς. Η παράσταση του έργου του Μπέρναρ Σο «Το επάγγελμα της κυρίας Γουόρεν» που ανέβηκε στην αίθουσα που φέρει το όνομά του, στο θέατρο «Ορφέας», έμελλε να γίνει το κύκνειο άσμα του. Ο χαμός του βύθισε στη θλίψη το θέατρο.

Γεννήθηκε το 1931 στο Χαρτούμ του Σουδάν από γονείς Κεφαλλονίτες. Ο πατέρας του είχε επιχειρήσεις στην Αβησσυνία, τις οποίες πούλησε και στη συνέχεια η οικογένεια εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Ελλάδα. Τελείωσε το γυμνάσιο στην Αθήνα και έφυγε για το Λονδίνο, όπου σπούδασε υποκριτική και στις σχολές των Old Vic Webber Douglas. Φοίτησε στη σχολή Lee Strasberg στη Νέα Υόρκη και το 1957 έγινε μέλος του Actors Studio.

Τρεις ήταν οι γυναίκες της ζωής του. Την πρώτη θέση στην καρδιά του σκηνοθέτη είχε η μητέρα του, Αναστασία. «Η μητέρα μου με έμαθε να κάνω πάντα αυτό που αγαπώ. Ηταν καταπληκτική γυναίκα και κάθε μέρα περνάει από το μυαλό μου», μας έλεγε.
Μεγάλο κεφάλαιο αποτέλεσε η Τζέιν Φόντα, με την οποία ήταν αρραβωνιασμένοι. Στην τελευταία του συνέντευξη (στην «Εspresso της Κυριακής») μίλησε για εκείνη με τρυφερότητα και αγάπη. «Στο βιβλίο που έγραψε δεν ανέφερε τίποτα για μένα. Μόνο τα γράμματά της να δεις τα έχω φυλαγμένα και έχω σκεφτεί να της τα στείλω, για να της θυμίσω! Ημασταν μαζί τρία χρόνια, πάρα πολύ νέοι, τότε που ο ένας χρόνος κάνει για πέντε!» Η τρίτη ήταν η Αν Μπάνκροφτ.

Ως ηθοποιός συνεργάστηκε με τον Μελ Μπρουκς, τη Μελίνα Μερκούρη και τον Λικ Μπεσόν. Τελευταία του κινηματογραφική συμμετοχή ήταν στο «Μη φεύγεις». Επίσης, πήρε μέρος στην τηλεοπτική σειρά του Κώστα Κουτσομύτη «Πρόβα νυφικού». Κορυφαίες σκηνοθετικές στιγμές του, τα έργα «Δον Ζουάν» του Μολιέρου, «Θεοδώρα, η αυτοκράτειρα του Βυζαντίου» με την Ειρήνη Παππά, «Δεσποινίς Τζούλια» με τη Φανί Αρντάν και «Η νύχτα της Ιγκουάνα». Συνεργάστηκε με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος («Η τρελή» του Σαγιό, «Χάρολντ και Μοντ», «Ποιος φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ;», «Το πένθος ταιριάζει στην Ηλέκτρα» κ.ά.).

Είχε συνεργαστεί και με το Εθνικό Θέατρο, με τους θιάσους Αλέκου Αλεξανδράκη – Νόνικας Γαληνέα, Κάτιας Δανδουλάκη, Αλίκης Βουγιουκλάκη – Δημήτρη Παπαμιχαήλ, Μιμής Ντενίση, Λάκη Λαζόπουλου, Γιώργου Κιμούλη και Ζωής Λάσκαρη κ.ά. Σκηνοθέτησε περίπου εκατόν τριάντα παραστάσεις, ενώ δίδαξε στην Εθνική Σχολή Κινηματογράφου της Γαλλίας. Διηύθυνε το «Θέατρο των Πενήντα», ένα θεατρικό εργαστήρι στο Παρίσι. Η γαλλική κυβέρνηση του έχει απονείμει τον ανώτατο τίτλο τιμής Commandeur des Arts et des Lettres, καθώς και τον τίτλο Chevalier de Merite. Στη Θεσσαλονίκη από το 2008 λειτουργεί η Ανώτερη Σχολή Δραματικής Τέχνης «Ανδρέας Βουτσινάς».

  • Σκληρά λόγια για τον γιο του στην «Espresso της Κυριακής»

Η «Espresso της Κυριακής» φιλοξένησε την τελευταία συνέντευξη του Ανδρέα Βουτσινά στις 27 Σεπτεμβρίου 2009. Μία εκ βαθέων εξομολόγηση του σκηνοθέτη στην οποία ήταν απόλυτα ειλικρινής και χαριτωμένος – ακόμη και αν στηριζόταν στο μπαστούνι του…

«Το θέατρο δίνει μεγάλη χαρά γιατί είναι η ζωή συμπυκνωμένη. Εάν δεν είχα το θέατρο, θα είχα φύγει από τη ζωή», μας είχε πει σε διάλειμμα στις πρόβες της παράστασης στον «Ορφέα». «Δεν είναι μια ζωή, είναι… η ζωή! Μια ζωή έχω έτσι κι αλλιώς. Οι εμπειρίες μου όλες ήταν ένα βλέμμα πάνω στη δουλειά μου. Στην αρχή δεν το είχα συνειδητοποιήσει πως ό,τι έκανα -από μικρό παιδί- ήταν για το θέατρο».

«Σημαντικό πρόσωπο στη ζωή μου -δεν ξέρω αν τη θυμάται ο κόσμος- υπήρξε η Αν Μπάνκροφτ. Εκείνη διέκρινε ότι μπορώ να κάνω πράγματα ως σκηνοθέτης και η γνωριμία μας ήταν καθοριστική».

Οι σχέσεις του με τον γιο του Μάριο μέχρι και λίγο προτού κλονιστεί η υγεία του ήταν ηλεκτρισμένες. Ομως, το αίμα νερό δεν γίνεται. «Οταν μείναμε μαζί ήμασταν σαν δύο άνθρωποι που γνωρίζει ο ένας τον άλλον, που είναι φίλοι, χωρίς όμως ποτέ να γίνουμε πολύ καλοί φίλοι. Δεν είναι γιος μου, αλλά δεν είναι εχθρός μου. Κάπου μέσα του ο Μάριος πίστευε ότι θα τον αγαπούσα όπως εκείνος ήθελε. Αλλά εγώ αγαπούσα πάντα τη δουλειά μου περισσότερο και από εμένα τον ίδιο. Δεν μπορούσε, λοιπόν, να καταλάβει ότι αγαπούσα το θέατρο γιατί μου έδινε όλα εκείνα τα πράγματα που η ζωή δεν μπορούσε να μου δώσει».

Ο Ανδρέας Βουτσινάς με τη Φέι Ντάναγουέϊ στο 42ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.

  • «Στο φως να πας που τόσο υπηρέτησες»

Η είδηση θανάτου του Ανδρέα Βουτσινά έκανε ράκος τους ανθρώπους του θεάτρου. Αν και περίμεναν το μοιραίο, «πάγωσαν». Ολοι τον αγαπούσαν και τον θαύμαζαν. Για το ταλέντο του, για το ανοιχτό μυαλό του, για τη διορατικότητά του.

Ο Σταμάτης Κραουνάκης, με τον οποίο ο σκηνοθέτης συνεργάστηκε σε μουσικές παραστάσεις, τον αποχαιρετά συγκλονισμένος μέσα από την «Espresso»: «Αντίο, Αντρέα. Αγάπη. Ο μόνος δρόμος, δάσκαλέ μου. Στο φως να πας που τόσο υπηρέτησες». Ο Ντίνος Καρύδης, ο οποίος εμφανιζόταν στην παράσταση του έργου του Μπέρναρ Σο «Το επάγγελμα της κυρίας Γουόρεν», θα πει: «Αυτές τις στιγμές πρέπει να σιωπούμε. Αλλά θέλω να αναφέρω ότι θεωρώ τον εαυτό μου ευλογημένο επειδή συνεργάστηκα μαζί του στην τελευταία παράσταση που σκηνοθέτησε. Εάν τον είχα γνωρίσει νωρίτερα, θα ήμουν καλύτερος ηθοποιός. Είχε πάθος με την ελληνική γλώσσα. Καληνύχτα, δάσκαλε. Κι επειδή πάντα είχες αγωνία εάν σ’ αγαπάμε, θα στο πω τώρα: σ’ αγαπώ πολύ».

Τη θλίψη για την απώλεια του Ανδρέα Βουτσινά εκφράζει η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Πολιτισμού, κάνοντας λόγο για την έντονη προσωπικότητα του σκηνοθέτη, που υπήρξε «πηγή αστείρευτης έμπνευσης, καλλιτεχνικής τόλμης και καινοτομίας».

ΧΡΥΣΑ ΔΟΤΣΙΟΥ

Με τον Σταμάτη Κραουνάκη στην Επίδαυρο πέρυσι το καλοκαίρι για τις «Νεφέλες» από τον Θεατρικό Οργανισμό Κύπρου. Οι πατερίτσες δεν στάθηκαν ποτέ εμπόδιο.


  • Συγκλονισμένη η Φαίη Σκορδά που την είχε σαν κόρη του

Ενα κομμάτι από τη ζωή της Φαίης Σκορδά πήρε μαζί του ο Ανδρέας Βουτσινάς. Είχε σαν κόρη του την τηλεπαρουσιάστρια, κάτι που ελάχιστοι γνωρίζουν. Τους συνέδεε η μεγάλη αγάπη για τη Θεσσαλονίκη. Πολλά χρόνια έζησε ο Ανδρέας Βουτσινάς στη συμπρωτεύουσα, όπου ανέβασε δεκάδες επιτυχημένες παραστάσεις στο ΚΘΒΕ και σε άλλα θεατρικά σχήματα. Εκεί συναντήθηκαν, γνωρίστηκαν και έγιναν αχώριστοι.

Η Φαίη τον φρόντιζε, έβγαιναν μαζί έξω. Φυσικά, του στάθηκε πολύ στα δύσκολα. Τον πήγαινε στους γιατρούς που τον κουράριζαν τα τελευταία χρόνια και ήταν δίπλα του όταν έμπαινε στα νοσοκομεία. Γι’ αυτό τη Φαίη εμπιστεύτηκε για να δώσει την τελευταία του τηλεοπτική συνέντευξη πριν από δύο χρόνια στο Alter.

Η χθεσινή ημέρα ήταν πολύ δύσκολη για την οικοδέσποινα του «Πολύ μπλα μπλα», όπως θα είναι και οι επόμενες που θα ακολουθήσουν, ώσπου να συνειδητοποιήσει ότι έφυγε ο Ανδρέας Βουτσινάς, μια μεγάλη για εκείνη απώλεια. Παρ’ όλα αυτά, δεν αρνήθηκε να πει δυο τρυφερά λόγια ως κατευόδιο για τον «δεύτερο πατέρα» της, όπως τον αισθάνεται: «Ζωντανός κάθε στιγμή, γεμάτος όρεξη για γλέντι, με μεγάλη αγάπη για τους μαθητές της σχολής του στη Γαλλία και όχι μόνο. Πάντα στο πλευρό κάθε νέου που ζητούσε τις συμβουλές του. Πάντοτε κομψός. Πάντοτε κύριος. Πάντοτε υπερήφανος. Δεν θα ξεχάσω ότι ήθελε κάθε βράδυ να ανεβαίνει στο σπίτι μόνος του, γιατί όπως μου έλεγε: “Τα καταφέρνω μόνος!” Πάντα γενναίος. Πάντα δυνατός. Καλό ταξίδι!»

ΣΜΑΡΑΓΔΑ ΜΙΧΑΛΙΤΣΙΑΝΟΥ

Espresso, 09/06/2010