Daily Archives: 14 Μαΐου, 2010

Ανακοίνωση του ΣΕΗ για το REX

  • Ο Λεωνίδας Βαρδαρός ως πρόεδρος και το Δ.Σ. του «Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών» σε ανακοίνωσή τους «καταδικάζουν την απόφαση της πλειοψηφίας του Δ.Σ. του Εθνικού Θεάτρου για αναστολή της λειτουργίας του REX, καθώς και των άλλων χώρων που χρησιμοποιούσε εκτός των ιδιόκτητων σκηνών του για την επόμενη περίοδο».
  • Στην ίδια επιστολή του ΣΕΗ, όσον αφορά το θέμα του «REX» αναφέρεται χαρακτηριστικά: «Προκειμένου να νομιμοποιηθεί η απόφαση αναστολής της λειτουργίας του REX, χαρακτηρίστηκε ακατάλληλο και επικίνδυνο βάσει μιας απλής έκθεσης συντήρησης του εξοπλισμού του.
  • Παρά το αποτέλεσμα του ελέγχου που πραγματοποίησαν οι αρμόδιες υπηρεσίες του κράτους, που απέρριψε το χαρακτηρισμό του κτιρίου ως επικίνδυνου και απογύμνωσε την επιχειρηματολογία υπέρ του κλεισίματός του, η πλειοψηφία του Δ.Σ. επισφράγισε το κλείσιμό του με την αιτιολογία ότι το Εθνικό Θέατρο δεν μπορεί να αναλάβει αυτή την περίοδο το οικονομικό βάρος που συνεπάγεται η λειτουργία του».

«Μάνα, μητέρα, μαμά» ξανά στο «Βεάκη»

Ο Αλέξανδρος Μπουρδούμης θα είναι ο Στάνλεϊ Κοβάλσκι στο «Λεωφορείον ο πόθος» που ετοιμάζει για τον χειμώνα ο Βασίλης Νικολαΐδης, με Μπλανς Ντιμπουά την Κάτια Γέρου. Από καιρό ο έμπειρος σκηνοθέτης αναζητούσε τον ιδανικό Κοβάλσκι για την παράσταση που θα ανεβάσει στο ΔΗΠΕΘΕ της Πάτρας και τον βρήκε στο πρόσωπο του Αλέξανδρου Μπουρδούμη που τον καιρό αυτόν κάνει εντατικές πρόβες για τη «Λοκαντιέρα»του Κάρλο Γκολντόνι. Ο ηθοποιός παράλληλα κάνει πολύωρα γυρίσματα για τον δεύτερο κύκλο της καθημερινής σειράς «Η ζωή της άλλης» και είναι ευτυχής που θα συναντήσει εκ νέου την Κάτια Γέρου, που υπήρξε δασκάλα του στη δραματική σχολή του Θεάτρου Τέχνης. Τότε δασκάλα-μαθητής και τώρα πλέον συμπρωταγωνιστές στο αριστούργημα του Τένεσι Ουίλιαμς.

«Μάνα, μητέρα, μαμά» ξανά στο «Βεάκη»

Απίστευτο κι όμως αληθινό! Το μακροβιότατο «Σεσουάρ για δολοφόνους» θα συνεχίσει τη σαρωτικότατη πορεία του και τον ερχόμενο χειμώνα. Η παράσταση-μανία μπαίνει στη 12η χρονιά της και ο Θοδωρής Πετρόπουλος που έχει την ευθύνη της όλα αυτά τα χρόνια κάνει καινούργια μαγειρέματα για τη διανομή. Σταθερός στη θέση του και στον ρόλο του δήθεν δαιμόνιου βοηθού επιθεωρητή παραμένει ο Θωμάς Παλιούρας και στον ρόλο της μεγαλοαστής θα δούμε ξανά την Ελένη Κρίτα. Οσο για τον ρόλο του κομμωτή, πρόκειται να τον κρατήσει και φέτος, μετά την περσινή προσωπική επιτυχία του, ο Νίκος Μουτσινάς.

Σε περιοδεία ανά την Ελλάδα θα παρουσιαστεί ο «Θάνατος του εμποράκου» του Μίλερ, που παίχτηκε για δύο χρόνια στο θέατρο «Ζίνα», με πρωταγωνιστή τον Θύμιο Καρακατσάνη. Η Αφροδίτη Γρηγοριάδου αποχώρησε κι έτσι τον πρώτο γυναικείο ρόλο ανέλαβε η Ελευθερία Ρήγα, που ανήκε ήδη στη διανομή, έχοντας άλλο ρόλο. Ο ακούραστος Γιάννης Ιορδανίδης που είχε υπογράψει τη σκηνοθεσία της παράστασης, θα κάνει τις απαραίτητες κινήσεις πάνω στη νέα αυτή διανομή.

Η Ρένα Ρίγγα, που μας έχει κάνει να γελάσουμε με τα κωμικά της τηλεοπτικά σενάρια, δουλεύει πυρετωδώς ένα σενάριο για ταινία και είναι σε συζητήσεις για μια θεατρική εμφάνιση, την οποία ονειρεύεται να κάνει χρόνια. Θα επανέλθω με νεότερα.

Η Πέμη Ζούνη στο δημοτικό θέατρο Πολίχνης

https://i2.wp.com/2.bp.blogspot.com/_KCuHoU9QBUU/SxTKHDy_ylI/AAAAAAAAbcs/74Iw3mgoSQw/s400/assets_LARGE_t_420_80045_type11104.jpg

Το έργο «Αιώνες μακριά από την Αλάσκα», του Άκη Δήμου, παρουσιάζει η Πέμη Ζούνη στο Δημοτικό Θέατρο Πολίχνης «Έλλη Παπαπαναγιώτου», στη Θεσσαλονίκη, στις 17 και 18 Μαΐου. Σ’ ένα χώρο υποδοχής κάποιου ξενοδοχείου, η Βιολέτα αφηγείται την ιστορία της. Εικόνες και μνήμες ζωντανεύουν στο λόγο της με βίαιο ρυθμό. Τα οικογενειακά τραύματα της παιδικής ηλικίας, η νοσταλγία του πρώτου έρωτα, το αναγκαστικό ταξίδι από την κλασική μουσική στην άκρη του κόσμου, στην «Αλάσκα», αποτυπώνουν το διάγραμμα της πολυτάραχης ζωής της. Μ’ αυτό το μονόλογο του Άκη Δήμου, η Πέμη Ζούνη κάνει «ποδαρικό» στη νέα εποχή του Δημοτικού Θεάτρου Πολίχνης. Χρόνια μετά το πρώτο του ανέβασμα, η πρωταγωνίστρια ξαναστήνει το έργο για μόνο δύο παραστάσεις. Η σκηνοθεσία είναι της Πέμης Ζούνη. Μουσική Θοδωρής Οικονόμου, χορογραφία Φρόσω Κορρού. Την Πέμη Ζούνη συνοδεύει στο πιάνο ο Θοδωρής Οικονόμου.

Λαμπίς ως αντικαταθλιπτικό

  • Δύσκολες οι εποχές που ζούμε.

Eugène-Marin Labiche, May 5, 1815 – January 23, 1888

Από τη μια, τα ασφυκτικά και άδικα μέτρα του ΔΝΤ. Και από την άλλη ο παράλογος θάνατος αθώων πολιτών. Θέλετε να κάνετε «αντίσταση» στο βαρύ κλίμα; Να ξεφύγετε λίγο από τον ζόφο της επικαιρότητας; Να ευθυμήσετε ως αποδέκτες μιας καθαρά ευφορικής εμπειρίας; Αν ναι, υπάρχει και το θέατρο. Για την ακρίβεια, υπάρχει και ο Ευγένιος Λαμπίς. Ονομα που a priori «προδίδει» τη γελοιογραφία. Το γκροτέσκο. Το «γαϊτανάκι» των παρεξηγήσεων. Το φρενιασμένο αλλά ταχυδακτυλουργικό μοντάζ, που τελικά οδηγεί σ’ ένα απρόσμενο λυτρωτικό ξέσπασμα. Ξέσπασμα χαράς. Τότε που οι παρεξηγήσεις μέσα από ένα σπαρταριστό «ντόμινο» λύνονται ως διά μαγείας.

Υστερα από ένα παλιό αλλά αλησμόνητο «Καπέλο από ψάθα Ιταλίας» στον πάλαι ποτέ «Τεχνοχώρο» του Γιάννη Κακλέα, ο Λαμπίς που απογειώνει σκηνή και πλατεία, «εγκαταστάθηκε» στο θέατρο «Πορεία». Σήμερα. Είναι η «Υπόθεση της Οδού Λουρσίν» που φιλοτέχνησε σε τρελά κέφια, η Μάρθα Φριτζήλα.

Το θαύμα ξεκινά ήδη από τα ευφάνταστα σκηνικά, τα κοστούμια και το μακιγιάζ του Αγγελου Μέντη και την αδιανόητη δουλειά με τα σώματα των ηθοποιών (να ‘ναι καλά ο Αργεντίνος τσιρκολάνος-δάσκαλος Καμίλο Μπέτανκορ), και καταλήγει στις καλοδουλεμένες φωνές και στο «λεπτό κέντημα» πίσω απ’ αυτό που τελικά προβάλλει στη σκηνή ως «χοντρά» φαιδρό κι ατσούμπαλο.

Δεν θα πιστέψετε στα μάτια σας με την αιλουροειδή ποζάτη Νορίν-Ταμίλα Κουλίεβα, που θυμίζει και Μάρλεν Ντίντριχ και Μέριλιν και Μέι Γουέστ. Θα τρίβετε τα μάτια σας με το κωμικό ταμπεραμέντο που αποκαλύπτει ο Δημήτρης Τάρλοου. Θα σπαρταράτε στα γέλια απ’ το εξωφρενικό δίδυμο που χτίζει με τον επίσης «μεταμορφωμένο», απολαυστικό Ερρίκο Λίτση.

Καλοδουλεμένο vaudeville, βελονιά βελονιά, μέσα από ευφάνταστες αλλά και μπανάλ λύσεις. Τα πάντα όμως στο «Πορεία» γίνονται στο όνομα της θεατρικής χαράς. Οπως μας είχε προκαταλάβει η σκηνοθέτρια, μια παράσταση «θεατρένια» κυριολεκτικά, «για να σκάσει λίγο το χειλάκι μας».

  • ΙΩΑΝΝΑ ΚΛΕΦΤΟΓΙΑΝΝΗ, Ελευθεροτυπία, Παρασκευή 14 Μαΐου 2010

Ανανεώθηκε η θητεία του Χουβαρδά στο Εθνικό Θέατρο – επιβραβεύτηκε η ευνοιοκρατία και η παρεοκρατία!

Η ΕΙΔΗΣΗ λέει ότι χτες το απόγευμα ο υπουργός Πολιτισμού συναντήθηκε με τον Γιάννη Χουβαρδά και ανανέωσε τη θητεία του ως καλλιτεχνικού διευθυντή του Εθνικού Θεάτρου, επιβάλλοντας ταυτόχρονα και νέα περικοπή του υποβληθέντα προϋπολογισμού του ΕΘ, κατά 900.000 ευρώ (αντί 9 εκατ. ευρώ 8.100.000 ευρώ).

Κι αν έγινε περικοπή του προϋπολογισμού λίγο μ’ ενδιαφέρει κι εμένα αλλά και τον κόσμο. Μέσα στο γενικό χαλασμό, αυτό το περιμέναμε και καλώς έγινε. Εκείνο που δεν μπορεί κανείς να δεχτεί είναι η παράλογη απόφαση του υπουργού να ανανεώσει τη θητεία του κυρίου Χουβαρδά. Είναι σα να επιβραβεύει την ευνοιοκρατία και τον φαβοριτισμό του κ. Χουβαρδά. Μέσα στο διάστημα που εργάστηκε ο κ. Χουβαρδάς κατάφερε να φτιάξει ένα Εθνικό Θέατρο κατ’ εικόνα και ομοίωση του δικού του (Θέατρο του Νότου-Αμόρε). Και η κορύφωση της ευνοιοκρτατικής τακτικής του ήταν να καθιερώσει ως πρωταγωνίστρια την σύζυγό του, την ηθοποιό Άλκηστη Πουλοπούλου, σε έργα με δική του σκηνοθεσία! Μου κάνει εντύπωση το γεγονός ότι προχθές έστειλε μια ανακοίνωση στις εφημερίδες όπου αναφέρει πως μετά την οριστική απόφασή του αν θα δεχτεί ή όχι να συνεχίσει να διοικεί το Εθνικό Θέατρο, θα απαντούσε σε όλους:

«Με αφορμή την πρόσφατη ανακοίνωση της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών, και σεβόμενος τον πολύτιμο χώρο των εφημερίδων, αλλά και την δεοντολογία, παρακαλώ όλους τους «ενδιαφερόμενους» για λίγη υπομονή, μέχρι να λήξει η εκκρεμότητα της ανανέωσης (ή μη) της θητείας μου. Αμέσως μετά υπόσχομαι να μιλήσω εφ΄ όλης της ύλης και να απαντήσω σε όλα τα επώνυμα ή ανώνυμα δημοσιεύματα των τελευταίων εβδομάδων. Με εκτίμηση, Γιάννης Χουβαρδάς»

Μια ανακοίνωση, που μοιάζει σχεδόν με ΑΠΕΙΛΗ! Τι θα πει, όλους τους «ενδιαφερόμενους»; Όλοι ενδιαφερόμαστε, όλος ο ελληνικός λαός που πληρώνει το Εθνικό Θέατρο. Ο κ. Χουβαρδάς νομίζει ότι μας «κόλλησε» στον τοίχο ή ότι θα μας «κολλήσει» τώρα που ανανεώθηκε η θητεία του.

Ξέρω ο κ. Χουβαρδάς ότι έχει «φίλιες» δυνάμεις στο δημοσιογραφικό χώρο που χειροκροτούν με το παραμικρό και χωρίς να ξέρουν για ποιο λόγο! ΟΜΩΣ, κανείς δεν μπορεί να παραβλέψει ότι, στο διάστημα της θητείας του ως καλλ. διευθυντή, αυτό που κατάφερε ήταν να φτιάξει ένα Εθνικό Θέατρο κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση του Αμόρε! Να σκηνοθετεί ο ίδιος και η αναπληρώτριά του κ. Θεοδώρου, να πρωταγωνιστεί η γυναίκα του, να ξαναζεί η ευνοιοκρατία στο Εθνικό Θέατρο.

Το γεγονός ότι τώρα τον εμπιστεύεται ο υπουργός Πολιτισμού, δεν μου λέει και πολλά πράγματα, διότι ο κ. Γερουλάνος είναι άσχετος! Γνωρίζω πάντως όλες τις λεπτομέρειες των διαπροσωπικών σχέσεων και τη λειτουργία του «συστήματος». Δεν θεωρώ ότι ο κ. Χουβαρδάς ήταν ο ενδεδειγμένος για την ηγεσία του Εθνικού Θεάτρου. Γελάω και τώρα όταν πριν λίγο καιρό του πήρε μια συνέντευξη το «Αθηνόραμα» και μεταξύ άλλων ρωτήθηκε από τη δημοσιογράφο Μαρία Κρύου:

  • Δεν μπορώ να μη σας ρωτήσω για την επιλογή της συζύγου σας, της Άλκηστης Πουλοπούλου, στο ρόλο της Σόνια…

Και η «απάντηση» του κ. Χουβαρδά:

  • Είναι ένας πολύ δύσκολος ρόλος, που είναι κόντρα σ’ αυτήν, κι εξ αυτού γεννάται το ενδιαφέρον για το συγκεκριμένο θέμα. Συνήθως είναι ρόλος που παρουσιάζεται ως μια ιδιαίτερα κλειστή, μονόχνοτη, μοναχική προσωπικότητα, με κακή εξωτερική εμφάνιση. Στην προκειμένη περίπτωση είναι ένας άνθρωπος που έχει τα εντελώς αντίθετα χαρακτηριστικά, είναι επικοινωνιακή, έχει ωραία εμφάνιση… Η κόντρα αυτή δημιουργεί κάποιες εντάσεις στο ρόλο που με ενδιέφερε να υπάρχουν.

Δηλαδή, από την πόλη έρχομαι και στην κορφή κανέλα! Όχι ότι δεν κατάλαβε τη σκοπιμότητα της ερώτησης, αλλά θα σκέφτηκε «γιατί να μπω στο τρυπάκι και να ψάχνω δικαιολογίες που προωθώ τη γυναίκα μου»;

Θα πρέπει να ξέρει ο κύριος Χουβαρδάς ότι έγιναν αγώνες για να καθαριστεί το τοπίο στο πρώτο θέατρο της χώρας. Να ανανεωθεί, να πάψει η ευνοιοκρατία, να μην είναι μια «κλειστή θεατρική γιάφκα» όπως διάβασα κάπου. Να μπουν στο Εθνικό νέοι άνθρωποι, ηθοποιοί, σκηνοθέτες, σκηνογράφοι κ.λπ. Δεν του απαγόρευσε κανείς να σκηνοθετήσει, αλλά είναι ηλίου φαεινότερο ότι σκηνοθετώντας, λόγου χάρη, ένα έργο με πρωταγωνίστρια τη γυναίκα του, βάζει τη σφραγίδα μιας πολιτικής που οδηγεί στο αδιέξοδο… Δυστυχώς αφότου διοικεί το Εθνικό Θέατρο η εικόνα του που είχε στραπατσαριστεί επί Κούρκουλου, έγινε χειρότερη. Αυτό δεν θέλουν να το βλέπουν εκείνοι που έχουν τη δυνατότητα να πουν κάτι και συνήθως τα μέσα ενημέρωσης σέρνονται πίσω από τις επιθυμίες κάποιων που επιμένουν να κουλαντρίζουν την καλλιτεχνική ζωή του τόπου.

Εδώ φτάσανε στο σημείο να ονοματίσουν σε αίθουσα «Νίκος Κούρκουλος» τη Νέα Σκηνή, επειδή κατά τη θητεία του  ξεκίνησε το μεγάλο έργο της ανακαίνισης του κτιρίου Τσίλλερ!!! Θα έπρεπε να ντρέπονται αυτοί (τα μέλη του Δοικητικού Συμβουλίου) που πήραν την απόφαση κι εκείνοι (της πολιτικής ηγεσίας) που την επικύρωσαν. Δηλαδή, το όνομα «Νίκος Κούρκουλος» στην ιστορία του ελληνικού Θεάτρου είναι πιο βαρύ από τα ονόματα των Φώτου Πολίτη, Δημήτρη Ροντήρη, Αιμίλιου Βεάκη, Κατίνας Παξινού, Αλέξη Μινωτή, Δημήτρη Χορν και τόσων άλλων!

ΕΘΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ Το συρρικνώνει η αντιλαϊκή κυβερνητική πολιτική

Τις δυσκολότερες μέρες της τελευταίας 20ετίας – μετά την αλλαγή του θεσμικού πλαισίου – περνά το Εθνικό Θέατρο. Το πρώτο κρατικό θέατρο κινδυνεύει από τις κυβερνητικές επιλογές, την περικοπή των επιχορηγήσεων και την εμπορευματοποίηση του πολιτισμού. Με εντολή του υπουργού Πολιτισμού – Τουρισμού για μεγάλο ψαλίδι στον προϋπολογισμό του Εθνικού Θεάτρου – όπερ εγένετο – η πλειοψηφία του ΔΣ του Εθνικού αποφάσισε χτες, την αναστολή λειτουργίας του «ΡΕΞ» (και μη ανανέωση της μίσθωσης του ενοικιαζόμενου «Σύγχρονου Θεάτρου» που χρησιμοποίησε μέχρι φέτος).Το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών καταδικάζει την απόφαση της πλειοψηφίας του ΔΣ, θεωρώντας πως πρόκειται για απόφαση συρρίκνωσης του καλλιτεχνικού έργου του Εθνικού Θεάτρου, που «γίνεται κατ’ εντολή του υπουργού, ώστε να υλοποιηθεί και στο Εθνικό Θέατρο η πολιτική της μείωσης των κοινωνικών δαπανών και της επέλασης στο λαϊκό εισόδημα. Βάσει αυτής της αντίληψης προτάθηκε από τον καλλιτεχνικό διευθυντή ο νέος προϋπολογισμός (σ.σ. 9 εκατ. ευρώ αντί 14 εκατ., πέρσι), που οδηγεί το Εθνικό στα πρόθυρα χρεοκοπίας» προϋπολογισμό που ενέκρινε η πλειοψηφία του ΔΣ.

Το ΣΕΗ, διά του εκπροσώπου του στο ΔΣ, διαχώρισε τη θέση του από τις αποφάσεις του ΔΣ και κατήγγειλε τον εξαιρετικά μειωμένο προϋπολογισμό και το κλείσιμο του «ΡΕΞ», που θα οδηγήσει σε μεγάλες απολύσεις προσωπικού, άνοδο της ανεργίας όλων των κλάδων που σχετίζονται με το θέατρο και που θα χρησιμοποιηθεί σαν «όχημα» για τη διάλυση των Συλλογικών Συμβάσεων των καλλιτεχνών και των άλλων εργαζόμενων στο Εθνικό.

«Η μεγάλη μείωση της αιτούμενης από το Εθνικό Θέατρο επιχορήγησης» – σημειώνει ανακοίνωση του ΣΕΗ – «διευκολύνει τη σταδιακή απόσυρση του κράτους από τη χρηματοδότηση των κρατικών σκηνών και θα οδηγήσει το Εθνικό σε τεράστια ελλείμματα, τα οποία θα κληθεί να αντιμετωπίσει με εξωτερικό δανεισμό ώστε να καλύψει τις λειτουργικές του ανάγκες. Αυτή η προοπτική θέτει σε άμεσο κίνδυνο τη θεσμική λειτουργία του Εθνικού Θεάτρου, καθώς θα σημάνει την εξάρτησή του από τράπεζες και ιδιωτικούς φορείς και θα το στρέψει στην εμπορευματοποίηση των δραστηριοτήτων του, ανοίγοντας το δρόμο για την ιδιωτικοποίησή του».

«Αυτός ακριβώς ο κίνδυνος έγινε ορατός μετά την παράτυπη απόφαση του ΔΣ για παραχώρηση της παράστασης «Τρίτο στεφάνι» στην Εταιρεία Ελληνική Θεαμάτων» και με το μεγαλύτερο ποσοστό. «Απόφαση που ακυρώθηκε μετά τις ενέργειές μας στο ΔΣ του Εθνικού. Προκειμένου να νομιμοποιηθεί η απόφαση αναστολής της λειτουργίας του «ΡΕΞ», χαρακτηρίστηκε ακατάλληλο και επικίνδυνο βάσει μιας απλής έκθεσης συντήρησης του εξοπλισμού του. Παρά το αποτέλεσμα ελέγχου που πραγματοποίησαν αρμόδιες υπηρεσίες του κράτους, που απέρριψε το χαρακτηρισμό του κτιρίου ως επικίνδυνου και απογύμνωσε την επιχειρηματολογία υπέρ του κλεισίματός του, η πλειοψηφία του ΔΣ επισφράγισε το κλείσιμό του με την αιτιολογία ότι το Εθνικό Θέατρο δεν μπορεί να αναλάβει αυτή την περίοδο το οικονομικό βάρος που συνεπάγεται η λειτουργία του».

Το ΣΕΗ χαρακτηρίζει «ανεξήγητη την πρόθεση ολικής ανακαίνισης του «ΡΕΞ», την οποία δρομολογεί ο καλλιτεχνικός διευθυντής, παρακάμπτοντας το ΔΣ του Εθνικού» και τέλος επισημαίνει ότι «αδυνατεί να κατανοήσει τη στάση του εκπροσώπου της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων, ο οποίος ψηφίζει να κλείσει μια κεντρική κρατική σκηνή».

Να σημειώσουμε ότι χτες το απόγευμα ο υπουργός Πολιτισμού συναντήθηκε με τον Γιάννη Χουβαρδά και ανανέωσε τη θητεία του ως καλλιτεχνικού διευθυντή του Εθνικού Θεάτρου, επιβάλλοντας ταυτόχρονα και νέα περικοπή του υποβληθέντα προϋπολογισμού του ΕΘ, κατά 900.000 ευρώ (αντί 9 εκατ. ευρώ 8.100.000 ευρώ).

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, Παρασκευή 14 Μάη 2010