Daily Archives: 14 Απριλίου, 2010

Το θέατρο και η Κύπρος θρηνούν το θάνατο του Κωστή Κολώτα

Έφυγε ο Δάσκαλος Κωστής Κολώτας

Από το μπλογκ ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ που διαχειρίζεται η Eva Neocleous

Στον Κωστή…

«Επειδή τα χέρια σου ήταν μαθημένα σε δεντρόκηπους όπου

Η θάλασσα εισχωρεί και τραβιέται γεμίζοντας μικρά λουλούδια

Φυσάει, φυσάει και λιγοστεύει ο κόσμος.

Φυσάει Φυσάει και μεγαλώνει ο άλλος.

Ο θάνατος ο πόντος ο γλαυκός κι ατελεύτητος

Ο θάνατος ο ήλιος ο χωρίς βασιλέματα».

Οδ.Ελύτης

Έφυγε σήμερα το πρωί ο Κωστής Κολώτας, ο δάσκαλος, ο μελετητής της Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας, ο θεατράνθρωπος, ο συγγραφέας. Ένας άνθρωπος που τίμησε την πόλη του τη Λεμεσό και την Κύπρο ολόκληρη, με τη σημαντική προσφορά του στο χώρο του Πολιτισμού και των Γραμμάτων. Θλίψη και οδύνη για τους οικείους του αλλά και όλους εμάς. Μεγάλη η απώλεια, δυσαναπλήρωτο το κενό, καθώς αυτός ο τόπος έχει μεγάλη ανάγκη από ξεχωριστές προσωπικότητες σαν τον Κωστή Κολώτα. Υπηρέτησε με ζήλο και πάθος την εκπαίδευση, το θέατρο, τα γράμματα, τον πολιτισμό. Ενέπνεε σεβασμό, εκτίμηση και αγάπη σε όλους, μαθητές, εκπαιδευτικούς, συνεργάτες, φίλους, συμπολίτες του.

Αγαπημένος φίλος και για μένα ο Κωστής. Είχα την τύχη να τον γνωρίσω, καθώς υπηρετούσα στο ίδιο σχολείο με τη σύντροφό του τη Νάνα. Πόσο με στήριξε, όποτε του ζήτησα την πολύτιμη βοήθειά του για τις θεατρικές σχολικές παραστάσεις ή άλλες εκδηλώσεις! Κι ήταν συνεχής η έγνοια του να συμμετέχουν τα σχολεία στη δημιουργία πολιτισμού. Γι΄αυτό κι ήταν πάντα κοντά στον εκπαιδευτικό κόσμο και στους μαθητές κι ας έφυγε νωρίς από την εκπαίδευση για ν΄ασχοληθεί με το θέατρο και το γράψιμο. Τώρα φεύγει, μας αποχαιρετά κι ας είχε ακόμα τόσα πολλά να προσφέρει…

Αντίο αγαπημένε μας Κωστή, θα μας λείψεις…

  • Από το σημερινό τύπο:
  • «Απεβίωσε το πρωί σε ηλικία 76 ετών ο γνωστός εκπαιδευτικός Κωστής Κολώτας. Ο εκλιπών υπηρέτησε ως καθηγητής και διευθυντής σχολείων Μέσης Παιδείας και καθηγητής στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο Κύπρου. Ασχολήθηκε με το θέατρο ως μελετητής, συγγραφέας και μεταφραστής. Μεταφράσεις και έργα του ανεβάστηκαν από θεατρικά σχήματα στην Κύπρο και την Ελλάδα, καθώς και από τα κρατικά κανάλια των δύο χωρών. Ο Κωστής Κολώτας διετέλεσε μέλος και πρόεδρος σε αρκετά Διοικητικά Συμβούλια ανάμεσά τους στο ΘΟΚ και το ΡΙΚ. Πρωτοστάτησε στην επανίδρυση της χορωδίας του Άρη και υπήρξε από τους πρωτεργάτες στη δημιουργία του ΤΕΠΑΚ και της ΕΘΑΛ Λεμεσού. Βραβεύτηκε επίσης με το βραβείο θεατρικής συγγραφής και μετάφρασης «Μελίνας Μερκούρη» του ΘΟΚ». Φιλελεύθερος,13-3-2010
  • Το θέατρο θρηνεί το θάνατο του Κωστή Κολώτα
  • «Τη βαθιά θλίψη τους για το χαμό του επί σειρά ετών Προέδρου του Διοικητικού Συμβουλίου του Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου (ΘΟΚ), Κωστή Κολώτα, εκφράζουν το Διοικητικό Συμβούλιο, η Καλλιτεχνική Επιτροπή, η Διεύθυνση και το Προσωπικό του Οργανισμού.
  • Σε ανακοίνωση του, ο ΘΟΚ αναφέρει ότι «η θεατρική οικογένεια έχασε ένα θεατράνθρωπο που με τη θεατρική μεταφραστική δουλειά του, ιδιαίτερα στο Αρχαίο Ελληνικό Δράμα, λάμπρυνε ακόμη περισσότερο το έργο μας και υπέδειξε νέους τρόπους προσέγγισης μεταφοράς του αρχαίου λόγου στο σύγχρονο κόσμο».
  • Βαθιά θλίψη εκφράζει και το ΑΚΕΛ για το θάνατο ενός σημαντικού ανθρώπου του θεάτρου και του πολιτισμού της Κύπρου, όπως αναφέρει ανακοίνωση. Ο Κωστής Κολώτας αφιέρωσε όλη του τη ζωή στην προβολή και προώθηση του θεάτρου και υπήρξε ένας από τους θεμελιωτές του, προσθέτει.
  • Τα θερμά του συλλυπητήρια στην οικογένεια και στους οικείους του Κωστή Κολώτα, ο οποίος απεβίωσε σήμερα, εκφράζει, σε γραπτή δήλωση του, ο Υπουργός Παιδείας και Πολιτισμού Ανδρέας Δημητρίου. »Ο Κωστής Κολώτας υπήρξε μια από τις σημαντικότερες μορφές του κυπριακού θεάτρου, γι’ αυτό και ο θάνατός του αφήνει δυσαναπλήρωτο κενό ανάμεσα στον πνευματικό κόσμο της Κύπρου», προσθέτει ο κ. Δημητρίου, στη δήλωση του.
  • Τη θλίψη και οδύνη του εκφράζει ο Δήμος Λεμεσού για το θάνατο του Κωστή Κολώτα, ο οποίος, όπως σημειώνει σε ανακοίνωση του, υπήρξε σημαίνων πολιτιστικός και κοινωνικός παράγοντας για την Κύπρο αλλά και την Ελλάδα, με αδιάκοπη, μακρόχρονη προσφορά του στην εκπαίδευση, στα γράμματα, στο θέατρο και στα κοινά. Aναφέρει επίσης ότι ο Κωστής Κολώτας ήταν μια ξεχωριστή παρουσία στο Δημοτικό Συμβούλιο Λεμεσού όταν αναδείχθηκε από το λαό Δημοτικός Σύμβουλος και υπήρξε Πρόεδρος της Πολιτιστικής Επιτροπής για πολλά χρόνια. Όλοι εκφράζουν τα θερμά του συλλυπητήρια στην οικογένεια του.www.kathimerini.com.cy,13-3-2010

**********
Προσθήκες:

1.Η κάλυψη της κηδείας από την εφημερίδα Πολίτης:

Ανεξίτηλο το πνευματικό στίγμα που άφησε ο Κωστής Κολώτας

Καλό ταξίδι Δάσκαλε
«Πολλές οι παρουσίες επωνύμων, αλλά κυρίως του απλού κόσμου, που αποχαιρέτησε ένα δικό του άνθρωπο.Πάνδημη η Λεμεσός και η Κύπρος αποχαιρέτησαν στην τελευταία του κατοικία τον αείμνηστο Κωστή Κολώτα.
Ο άνθρωπος που έβαλε έντονα τη σφραγίδα του στα γράμματα, τον πολιτισμό και την κοινωνική ζωή του τόπου, κηδεύτηκε από την εκκλησία της Αγίας Τριάδας στη πόλη του, ενώ η σορός του ενταφιάστηκε στη γενέτειρα του το ‘Αρσος. Σε ατμόσφαιρα συναισθηματικής φόρτισης, συγκίνησης και θλίψης, το πλήθος που κατέκλυσε την εκκλησία κατά τη νεκρώσιμη ακολουθία, συλλυπήθηκε την οικογένεια για την απώλεια του δικού της ανθρώπου. Αλλά και της κοινωνίας μας ευρύτερα, αφού ήταν «ο Κωστής όλων», ένας πνευματικός άνθρωπος απλός, προσιτός, κοσμαγάπητος. Στοίβες τα στεφάνια κι οι ανθοδέσμες, ουρές σχηματίστηκαν για τα συλλυπητήρια στους οικείους, δύσκολο να περιγραφεί το εύρος της προσφοράς του εκλιπόντα από τις επικήδειες ομιλίες. Λίγες οι απουσίες των επωνύμων, αλλά μετρούσε περισσότερο η παρουσία του απλού και ανώνυμου κόσμου. Που μπορεί από μέσα του να έβραζε ασίγαστος ο θρήνος, αλλά είχε και μια λάμψη στα μάτια και μια βεβαιότητα στο πικρό του χαμόγελο, γνωρίζοντας πόσα έχει κερδίσει απ΄ το Δάσκαλο.
Στον αποχαιρετιστήριο λόγο του ο υπουργός Παιδείας ανέφερε ότι, κανένας δεν μπορεί να φανταστεί τη Λεμεσό χωρίς ανθρώπους όπως τον Κωστή Κολώτα, που όταν φεύγουν, σπάζει το καλούπι και είναι δύσκολο να τους αντικαταστήσεις. Το παρήγορο είναι πως αυτή τη μοναδικότητά τους, δεν την κράτησαν για τον εαυτό τους, αλλά την έκαναν δημιουργική γέφυρα για να περάσουν σημαντικές και ευφάνταστες ιδέες, να στηθούν θεατρικές παραστάσεις, να γίνουν μεταφράσεις, ομιλίες, δρώμενα. Έτσι ενεργούσε ο Κωστής! Ο δήμαρχος Λεμεσού είπε ότι η Λεμεσός φτώχυνε, αλλά έχει κερδίσει μια σπάνια και πολύτιμη πνευματική και πολιτιστική κληρονομιά, που της άφησε ένας σπουδαίος παράγοντας. Ο μαθητής του Κωστή Κολώτα, δρ. Νίκος Ζάμπογλου, τόνισε πως ο Δάσκαλος που ήταν παντού, από παντού πλέον λείπει, ενώ ο γιος του εκλιπόντα Κρίστης Κολώτας είπε πως, η παρακαταθήκη του πατέρα του προς όλους τους μαθητές του, τους εκτιμητές και τους συνεχιστές του έργου του, δεν θα μπορούσε να είναι άλλη από αυτό που εκείνος είχε στο μυαλό του κι ακολούθησε πιστά. Το μήνυμα του Καζαντζάκη, «φτάσε κι εκεί που δεν μπορείς».
Γύρω στις 4.40 χθες το απόγευμα ήχησε πένθιμα η καμπάνα στη κοινότητα του ‘Αρσους. Ήταν η ώρα που περνούσε απ΄ το χωριό καταγωγής του αείμνηστου Κωστή η σορός του. Όλο το χωριό είχε παραταχθεί στους δρόμους για να κατευοδώσει το νεκρό, ενώ οι πάμπολλοι φίλοι του έσπευσαν να τον αποχαιρετήσουν και στην τελευταία του κατοικία».

Γιάννης Κωστακόπουλος, Πηγή: Πολίτης, 17-3-2010
************
2. Ο αποχαιρετιστήριος λόγος που εκφώνησε ο Νίκος Ζάμπογλου από το μπλογκ του Τίτου Κολώτα:
http://kolotas.blogspot.com/2010/03/blog-post_26.html

ΘΕΑTPIKΟ ΝΑYΑΓΙΟ: Χρεοκόπησε ο Μπεν Χουρ!

  • Επιμέλεια: Μαρία Μαρκουλή

  • ΤΑ ΝΕΑ: Τρίτη 13 Απριλίου 2010
Ο γερμανός ηθοποιός Σεμπάστιαν Θρουν (αριστερά) στον ρόλο του   Μπεν Χουρ

Ως ταινία σάρωσε τα βραβεία Οσκαρ. Ως θεατρική παραγωγή, λύγισε κάτω από το βάρος του υπερθεάματος. Θα γινόταν ένα επικό θέαμα για γενιές και γενιές. Και όμως, κατέληξε μια μνημειώδης καταστροφή. Η Αrt Concerts, η εταιρεία πίσω από την πρώτη live παραγωγή του «Βen Ηur» έκανε αίτηση προστασίας από χρεοκοπία.

Η εταιρεία ξεκίνησε την ευρωπαϊκή τουρνέ του «Βen Ηur Live» τον Σεπτέμβριο και χάρη στη διαφήμιση η παράσταση αρχικά πήγε καλά. Ωστόσο, σοβαρά προβλήματα ρευστότητας, σε συνδυασμό με κακές κριτικές και μειωμένες πωλήσεις εισιτηρίων ανάγκασαν την εταιρεία παραγωγής να ματαιώσει παραστάσεις στη «Ο2 Αρένα» του Λονδίνου και τα σόου σε Αυστρία και Γερμανία. «Λόγω αίτησης χρεοκοπίας η Αrt Concerts, οι παραγωγοί και οι προμότερς του σόου αδυνατούν να εγγυηθούν την πραγματοποίηση των παραστάσεων» ανέφερε στην ιστοσελίδα της.

Οι περισσότεροι δεν εξεπλάγησαν. Tα προβλήματα είχαν αρχίσει από νωρίς. Από την παραμονή της πρεμιέρας, όταν ακτιβιστές για τα δικαιώματα των ζώων είχαν συγκεντρωθεί και διαμαρτύρονταν έξω από την «Ο2 Αρένα» του Λονδίνου. Στην πρεμιέρα όλα τα περιστέρια είχαν εξαφανιστεί μαζί με τον εκπαιδευτή των ζώων, ο οποίος τηλεφώνησε από τη Νότια Γαλλία, λέγοντας πως είχε χαθεί- τελικά έφτασε στο θέατρο λίγο πριν από το τέλος της παράστασης.

Ο γερμανός παραγωγός Φραντς Αμπραχαμ, παρ΄ ότι ισχυριζόταν πως είχε 80 χρηματοδότες που θα εξασφάλιζαν τα 14 εκατομμύρια δολάρια της παραγωγής του, λίγες μόλις ημέρες πριν από την πρεμιέρα ήταν «μέσα» 200.000 ευρώ και πάσχιζε να πληρώσει τους λογαριασμούς του. Τελικά κατάφερε να πάρει ένα δάνειο από κάποιον επενδυτή, τον οποίο δεν ονόμασε, έπειτα από έναν αγώνα τένις.

Η παράσταση βασίζεται στο μυθιστόρημα του Λ. Γουάλας «Βen Ηur, a Tale of the Christ» του 1880. Δυο ταινίες του Χόλιγουντ γυρίστηκαν το 1907 και το 1925. Ακόμη ένα ριμέικ το 1959 με πρωταγωνιστή τον Τσάρλτον Ιστον μάζεψε 11 Οσκαρ- ανάμεσά τους και αυτό της καλύτερης ταινίας. Το «Live» όμως δεν ακολούθησε την επιτυχία. Επειτα από όλες αυτές τις αναποδιές που συνάντησε στην Ευρώπη, ο Αμπραχαμ ετοιμάζεται να στραφεί σε Αμερική και Αυστραλία, όπως λένε πρώην συνεργάτες του στη «Wall Street Journal». «Τo πάλευε αδιάκοπα. Καθυστερούσε εβδομάδες, ακόμη και μήνες να πληρώσει τους υπαλλήλους, αλλά στο τέλος πάντα έβρισκε τα χρήματα και τους πλήρωνε».

«Ηταν περισσότερο πρόβλημα ρευστότητας παρά κερδών ή ποιότητας του σόου» τόνισε ο Αμπραχαμ. Εξαιτίας της ρευστότητας ο παραγωγός αντιμετώπισε προβλήματα με την εταιρεία μεταφοράς που αρνιόταν να μετακινήσει την παραγωγή. Τότε ήταν που το γερμανικό «Focus» δημοσίευσε ένα ρεπορτάζ στο οποίο έγραφε ότι η Αrt Concerts είχε σχεδόν χρεοκοπήσει. Τόσο ο Αμπραχαμ όσο και υπάλληλοί του ισχυρίζονται πως αυτό τότε δεν ήταν αλήθεια. Την εποχή εκείνη μιλούσε με τράπεζες για δάνειο, χωρίς όμως επιτυχία. «Το περιοδικό μάς είχε ξεγράψει. Από εκείνη τη στιγμή άλλαξε η ζωή μου. Ηταν μια καμπάνια με σκοπό την εξόντωσή μας. Στέρεψε κάθε πηγή χρηματοδότησης» λέει.  Πάντως, ο «Τρελός Βαυαρός» όπως τον αποκαλούν, δεν το βάζει κάτω. Συνεχίζει να ψάχνει χρηματοδότες. Το «Βen Ηur Live», λέει, δεν θα μείνει στην ιστορία σαν αποτυχία. Το σόου πρέπει να συνεχιστεί. Στο «Βen Ηur Live» συμμετείχαν 400 ηθοποιοί, ακροβάτες και χορευτές, 46 άλογα, δύο γαϊδούρια, πέντε γεράκια, δύο αετοί, 120 περιστέρια και πέντε άρματα

//

«Εφυγε» ο Κύπριος Κώστας Κολώτας

  • Το Πνεύμα του Τόνου

  • Μια απώλεια
    Του Κώστα Γεωργουσόπουλου
  • ΤΑ ΝΕΑ: Τετάρτη 14 Απριλίου 2010

// <![CDATA[//

  • Εντελώς τυχαία από επισκέπτη στο Θεατρικό Μουσείο πληροφορήθηκα τον πρόσφατο στην Κύπρο θάνατο του Κώστα Κολώτα. Γνώριζα την περιπέτεια της υγείας του, αλλά με άφησε άναυδο η τέλεια άγνοια και η ενημέρωση του αθηναϊκού Τύπου (που υποτίθεται παρακολουθεί τον κυπριακό και το Διαδίκτυο) για την απώλεια μιας σπουδαίας προσωπικότητας του πολιτισμού της αδελφής χώρας. Ο Κολώτας δεν ήταν άγνωστος στην πνευματική μας αγορά κυρίως για το μεταφραστικό του έργο από τους αρχαίους δραματουργούς, που ερμηνεύτηκε επανειλημμένα από τον ΘΟΚ στην Επίδαυρο. Ο Κολώτας υπήρξε όμως ένας μεγάλος δάσκαλος, εκπαιδευτικός, λυκειάρχης και πολύ συχνά ανώτατος κρατικός λειτουργός σε καίριες θέσεις της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η θητεία του στα διοικητικά συμβούλια του Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου συνδέεται με σημαντικές στιγμές της ποιοτικής του πορείας. Πνευματικός άνθρωπος με ευρύ πνεύμα και απαλλαγμένος από συμπλέγματα, ο Κολώτας γαλούχησε γενιές μαθητών και συνεργατών στις αξίες του πανανθρώπινου πολιτισμού. Μεταφραστής των τριών τραγικών και του Αριστοφάνη, του Σαίξπηρ, του Μπεν Τζόνσον, ανέδειξε τα ποιητικά κείμενα με λόγο ανθηρό και θεατρικά εύγλωττο.
  • Τελευταία φορά που είχα τη χαρά να τον συναντήσω ήταν πρόπερσι το φθινόπωρο, που το Κέντρο Ερευνας και Πρακτικών Εφαρμογών του Αρχαίου Ελληνικού Θεάτρου οργάνωσε, όπως τα τελευταία δέκα χρόνια στα πλαίσια των «Αισχυλείων» στην Ελευσίνα, το συμπόσιο που είχε τότε το ειδικό θέμα «Αρχαία τραγωδία και Μετάφραση». Αλλη μια φορά μας χάρισε την ήρεμη σοφία του και τη μεταφραστική του μαεστρία. Οι στέρεες μεταφράσεις του μένουν, όσο κι αν μας λείψει το τίμιο πρόσωπό του, όπως μένει και η αφοσίωσή του στα ιδεώδη της δημοκρατίας των ιδεών.

Θέατρο ενάντια στην παιδική παραμέληση και κακοποίηση

Αγρίνιο
  • Θεατρικές παραστάσεις για τους μαθητές των δημοτικών σχολείων, των γυμνασίων και των λυκείων της πόλης του Μεσολογγίου, διοργανώνει το Τοπικό Δίκτυο Φορέων για την πρόληψη και αντιμετώπιση της παιδικής παραμέλησης και κακοποίησης.
  • Πιο συγκεκριμένα ομάδα εθελοντών μαθητών από σχολεία της Πάτρας, θα παρουσιάσει την Πέμπτη 15 Απριλίου 2010 στο αμφιθέατρο της Νομαρχίας, το έργο «Πλούτος» του Αριστοφάνη. Θα δοθούν δύο συνεχόμενες παραστάσεις. Η πρώτη θα ξεκινήσει στις 10:30 π.μ. και η δεύτερη στις 12:00 το μεσημέρι. Η εκδήλωση είναι εντατεγμένη σε ένα πλαίσιο πρωτοβουλιών και δράσεων του Τοπικού Δικτύου με στόχο την ενημέρωση και την ευαισθητοποίηση πάνω στο ζήτημα της παιδικής κακοποίησης και παραμέλησης.

ΝΙΚΟΥ ΠΕΡΕΛΗ: Ο ΚΩΔΙΚΑΣ ΤΗΣ ΜΑΣΚΑΣ

  • Τη Δευτέρα, 19 Μαρτίου, στις 7 μιση το απόγευμα, θα παρουσιαστεί, στην αίθουσα της Ε.Σ.Η.Ε.Α., Ακαδημίας 20 και Βουκουρεστίου γωνία, το νέο βιβλίο του συγγραφέα  & σκηνοθέτη Νίκου Περέλη «Ο ΚΩΔΙΚΑΣ ΤΗΣ ΜΑΣΚΑΣ»
Κάντε κλίκ για μεγέθυνση

Είναι μια αποκαλυπτική, προσωπική εξομολόγηση του Νίκου Περέλη, ολόκληρης της ζωής του και του έργου του, από την ιδιαίτερη πατρίδα του τη Μυτιλήνη, την πολλαπλή θεατρική δραστηριότητά του στην Αθήνα και σε όλη την Ελλάδα μέχρι και την ίδρυση της νέας Πειραματικής Σκηνής του Εθνικού Θεάτρου, τη διεύθυνσή της  επί πέντε δημιουργικά χρόνια και τη βίαιη απομάκρυνσή του.

Μια εποχή ολόκληρη, 1960-2005. Σαράντα πέντε χρόνια θεατρικής και πνευματικής ζωής, γενικότερα… Πρόσωπα και προσωπεία, δράση και αντίδραση, επιτυχίες και αποτυχίες, θέσεις και αντιθέσεις μιας ολόκληρης ζωης. Όλα καθαρά και ξάστερα. Και όλα με το όνομά τους..

Θα προλογίσει ο εκδότης του βιβλίου Άγγελος Σιδεράτος και θα μιλήσει για τον άνθρωπο Περέλη ο ποιητής Φαίδων Θεοφίλου. Θα απευθύνουν σύντομο χαιρετισμό ο Χριστόδουλος Τσακιρέλλης, δικηγόρος, Πρόεδρος  της Ομοσπονδίας Λεσβιακών Σωματείων της Αθήνας και ο Δικηγόρος Γιάννης Κακουλίδης. Θα διαβάσει δυό αποσπάσματα από το βιβλίο ο ηθοποιός Στέφανος Κυριακίδης. Και για την ουσία και τους έντονους  προβληματισμούς του βιβλίου, θα μιλήσει ο Στέφανος Ληναίος. Την εκδήλωση θα κλείσει με σύντομη ομιλία του ο Νίκος Περέλης.

  • Είσοδος ελεύθερη

3ωρες στάσεις εργασίας αύριο Πέμπτη οι εργαζόμενοι στο Εθνικό Θέατρο

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΕΘΝΙΚΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 14/04/2010

Στο πλαίσιο της γενικότερης πολιτικής της κυβέρνησης -Να καταδικάζει δηλαδή στη φτώχεια τους μισθωτούς και  συνταξιούχους, και να αφήνει στο απυρόβλητο τους μονίμως φοροδιαφεύγοντες- οι εργαζόμενοι στο Εθνικό Θέατρο των 600 – 1.100 ευρώ βλέπουν τον εργασιακό τους χώρο να απειλείται με απολύσεις, συρρίκνωση, απαξίωση και μειώσεις μισθών.

Η διεύθυνση του Εθνικού Θεάτρου μας  ανακοίνωσε  την απόφαση της, να απολύσει (να μην  ανανεώσει την σύμβαση) για περίπου 22 συναδέλφους μας , εργαζομένους ορισμένου χρόνου.

Και αυτή είναι μόνο η αρχή.

Η απόφασή  αυτή  μας βρίσκει εντελώς αντίθετους και θα την αποκρούσουμε δυναμικά.

Δηλώνουμε δε, ότι  θα μεταχειριστούμε κάθε  νόμιμο μέσο , και ότι από τώρα αρχίζουμε τον δίκαιο  αγώνα μας  ώστε οι απολύσεις αυτές να  μην περάσουν.

Δεν μας έφταναν τα μέτρα τα για τις περικοπές των  αποδοχών μας ,των Δώρων  κλπ  , ήρθε τώρα και αυτή η  λαίλαπα  των απολύσεων.

Οι  εργαζόμενοι  στην πρώτη Κρατική Σκηνή της Χώρας  που αδιάλειπτα παράγουν    πολιτισμό  χρόνια τώρα , εκφράζουν την  έντονη  αντίθεση τους  σε αυτές τις εξελίξεις. Πολιτισμός δεν σημαίνει ανεργία.

Το Δ.Σ. του Σωματείου Εργαζομένων Εθνικού Θεάτρου κατά την συνεδρίαση της 13/4/2010 αποφάσισε ομόφωνα την κήρυξη 3ωρων στάσεων εργασίας για την Πέμπτη 15 Απριλίου 2010 και από ώρες 10:00 έως 13:00 (πρωινή βάρδια) και  20:00 έως 23:00 (βραδινή βάρδια) για την επίλυση των ακολούθων αιτημάτων:

1. Να διασφαλιστεί η συνέχιση τις απασχόλησης των συμβασιούχων εργαζομένων του Εθνικού Θεάτρου, γιατί καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες λειτουργίας του.

2.  Να μην προβεί η Διοίκηση του Εθνικού Θεάτρου σε καμία περικοπή των τακτικών μας αποδοχών

Όχι  στις απολύσεις των συναδέλφων.

Πάρτε τώρα αμέσως πίσω τα μέτρα.

Τέρμα στον εμπαιγμό και την κοροϊδία.

Οι περικοπές να γίνουν αλλού , όχι στους εργαζομένους.

το  Δ.Σ.   του  Σ.Ε.Ε.Θ.

Γυναικείες οδύσσειες χωρίς επιστροφή

  • Η ΝΑΤΑΛΙΑ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ ΚΑΙ Η ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΚΟΥΡΤΗ ΣΕ ΔΥΟ ΜΟΝΟΛΟΓΟΥΣ-ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ
  • Της ΙΩΑΝΝΑΣ ΚΛΕΦΤΟΓΙΑΝΝΗ
  • Ελευθεροτυπία, Τρίτη 13 Απριλίου 2010

Μία γυναίκα λαλίστατη. Και μία, απόλυτα βουβή. Για την ακρίβεια, δύο… μονόλογοι. Ο πρώτος, η πολυλογού «Μπέμπα» του Δημήτρη Τσεκούρα, στο «Απλό Θέατρο». Ενας ακατάσχετος, πολυκύμαντος γυναικείος βερμπαλισμός, που ενίοτε συναντά την ποίηση και, μάλιστα, σε άψογη καθαρεύουσα. Ο δεύτερος, το «Wunschkonzert» (Βουνσκοντσέρτ: κοντσέρτο της επιθυμίας) του Φραντς Ξαβιέρ Κρετζ, στο «Από Μηχανής Θέατρο». Ενα θεατρικό έργο χωρίς ούτε μία… λέξη! Τη θέση της πρόζας καταλαμβάνουν οι σκηνικές οδηγίες του συγγραφέα.

«Η σιωπή της Φροϊλάιν Ρας είναι πράξη», λέει η Δέσποινα Κούρτη, που  την ενσαρκώνει στο «Από Μηχανής Θέατρο»

«Η σιωπή της Φροϊλάιν Ρας είναι πράξη», λέει η Δέσποινα Κούρτη, που την ενσαρκώνει στο «Από Μηχανής Θέατρο»

Τις δύο παρτιτούρες-πρόκληση επωμίζονται δύο σημαντικές νέες ηθοποιοί: Μπέμπα είναι η Ναταλία Στυλιανού (σε σκηνοθεσία του Ορέστη Τάτση). Βουβή Φροϊλάιν Ρας του Κρετζ, η Δέσποινα Κούρτη (καθοδηγούμενη από τη Ζωή Χατζηαντωνίου).

  • Μια γυναικεία οδύσσεια

**Ενα βουνό από παπούτσια. Ολων των ηλικιών – και παιδικά. Ολων των εποχών. Η «Μπέμπα»-Ναταλία Στυλιανού τα περπατά. Τα κοιτά. Ξαπλώνει πάνω τους. Τους απευθύνεται. Είναι οι καβαλιέροι της. «Τα ξέρω ένα ένα», λέει η Μπέμπα, που έχει περάσει από… σαράντα κύματα. Θυμάται ερωτικές ιστορίες. Αναπολεί αμφίθυμη τα παιδικά της χρόνια και το πάθος της για τη Ρόμι Σνάιντερ. Θυμάται τους γονείς της. Και το φιλοσοφεί… «Τι είναι πάρα πολύ χαρακτηριστικό στη ζωή μιας γυναίκας;», ρωτά η Στυλιανού. Για να απαντήσει απνευστί: «Τα παπούτσια. Μαζί τους περνάς απ’ όλες τις ηλικίες». Μ’ αυτό το σκεπτικό, στην απολύτως «γεωμετρημένη» παράσταση του «Απλού Θεάτρου», η σκηνική υπόδειξη «ένα παράξενο «παιδικό» δωμάτιο, πολλά παιχνίδια, κούκλες, μπάλες, στρατιωτάκια (…) και κάποια ζευγάρια παπούτσια» αντικαταστάθηκε από το βουνό των υποδημάτων.

«Γεωμετρημένο» χάος επί σκηνής. Κι απέναντι, ένα πληθωρικό έως και χαοτικό κείμενο, δίχως αυστηρή «ραχοκοκαλιά» και ειρμό. Πώς «συμμαζεύεται» σε ένα θεατρικό σόλο; «Με απλότητα», πιστεύει η Ναταλία Στυλιανού. «Ο Τσεκούρας είναι λογοπλάστης. Οπότε, αν πας να παίξεις το κείμενο, «καίγεται». Δεν υπάρχει επομένως «παίξιμο». Δεν θα δείτε στην παράσταση εφέ. Υπάρχει μόνο δράση του λόγου. Ο λόγος σωματοποιείται και τελικά γίνεται κάτι απολύτως οργανικό».

Ποια είναι, όμως, η Μπέμπα που, μεταξύ άλλων, δηλώνει «αγέραστη θα μείνω και καμιά ρυτίδα ποτέ»; «Για μένα», λέει η Ν. Στυλιανού, «η «Μπέμπα» είναι μια συνάντηση με τις διάφορες ηλικίες και τις διάφορες στιγμές μιας ιδιαίτερης γυναίκας. Ξεκινά απ’ το σημείο μηδέν και κάνει αναδρομή σε οκτώ σημαντικές στιγμές της ζωής της. Η «Μπέμπα» είναι μια γυναικεία Οδύσσεια».

Πόσο ταυτίζεται με την ηρωίδα της; «Μα, όλες είμαστε λιγάκι μπέμπες», αντιγυρίζει. «Ολες και όλοι έχουμε τον φόβο τού να μεγαλώσουμε, να γεράσουμε. Επειτα όλες κατά διαστήματα έχουμε χρησιμοποιήσει το νάζι της μπέμπας. Ανεξαρτήτως του χαρακτήρα και της προσωπικότητάς μας».

Ο τίτλος, εκτός από μελαγχολία, υποκρύπτει και μια ειρωνεία: «Οπως και το κείμενο», προσθέτει η Στυλιανού. «Εχει απίστευτο σαρκασμό. Ο,τι κι αν είναι η γυναίκα αυτή στη ζωή της, και παρ’ όλο που, όπως φαίνεται, καταλήγει πετυχημένη επαγγελματικά, της λείπει ο… άνθρωπος. Είναι μόνη. Το έργο τελικά μιλάει για την απόλυτη μοναξιά».

  • Η σιωπή είναι πράξη

**Το ωριαίο βουβό σόλο της Δέσποινας Κούρτη εκτυλίσσεται στην κουζίνα, το καθιστικό και την τουαλέτα ενός σύγχρονου διαμερίσματος. Μέσα στα ελάχιστα τακτοποιημένα τετραγωνικά παρακολουθούμε την άλαλη γυναίκα να αλλάζει ρούχα, να τρώει το βραδινό της, να πλένει τα πιάτα και κατόπιν το καλσόν της. Να κάθεται στη λεκάνη της τουαλέτας της, να καπνίζει και να ακούει ραδιόφωνο. Μια συνηθισμένη βραδιά, στην οποία τίποτα δεν προδίδει την τραγική κατάληξη. Γιατί, λίγο πριν κλείσει τα φώτα, δεν θα αρκεστεί η Φροϊλάιν σε ένα… χάπι. Θα καταπιεί ένα κουτί. Η Δ. Κούρτη δεν κρύβει ότι με το «Wunschkonzert» βρέθηκε έντρομη ενώπιον του ερωτήματος: «Τι έχω εγώ να κάνω όταν ο συγγραφέας δίνει και καθορίζει τη δράση;». Στην πορεία διέκρινε τις δράσεις από τις δραστηριότητες. Αντιλήφθηκε ότι «δραστηριότητες είναι αυτό που μας δίνει ο συγγραφέας». Και ένιωσε απελευθερωμένη. «Οπότε όσα περιγράφει ο Κρετζ μπορούν να γίνουν επί σκηνής με χίλιους διαφορετικούς τρόπους. Υπάρχει μια βαθιά ερμηνευτική δουλειά που οφείλεις να κάνεις».

Αρχικά ο λόγος τής έλειπε πολύ. «Ηταν τρομακτικό», αποκαλύπτει. «Τώρα, αν μου πεις να μιλήσω, δεν θέλω να πω κιχ. Η σιωπή της Φροϊλάιν Ρας είναι πράξη. Πρόκειται στην πραγματικότητα για ακρωτηριασμό. Η σιωπή είναι ο καθρέφτης της σωματικής και συναισθηματικής αποστέρησης».

Στο θεατρικό του Κρετζ δεν ξέρουμε τι έχει ακριβώς συμβεί. Παρακολουθούμε έναν άνθρωπο απελπιστικά μόνο. «Εχει μια φοβερή αξιοπρέπεια αυτή η γυναίκα. Αν και είναι μια περίπτωση απόλυτης ανωνυμίας και ασημαντότητας, σε έναν κόσμο όπου η επωνυμία είναι μοχλός. Ομως, η μηχανή κάθε μέρα πηγαίνει φουλ με αξιοπρέπεια και τάξη. Η τάξη είναι ανάγκη. Η Φροϊλάιν δεν αμφισβητεί τίποτα», λέει η Δέσποινα Κούρτη.

Το σωματικό συμπίπτει στην παράσταση με το ψυχολογικό; «Οχι. Αν σκεφτείς ότι είναι μια γυναίκα που έχει ετοιμάσει το πρωινό και τα ρούχα της επόμενης μέρας και τελικά αυτοκτονεί, αντιλαμβάνεσαι ότι υπάρχουν δύο εσωτερικά ρυάκια», υπογραμμίζει η ηθοποιός.

Ο Κρετζ υπήρξε πολιτικοποιημένος. Εμμέσως και το «Wunschkonzert» πολιτικό έργο είναι. «Η ηρωίδα του», λέει η ηθοποιός, «αποτελεί τυπικό δείγμα ενός μοντέλου ζωής που επιβάλλει η δυτική κοινωνία. Ο συνδυασμός, μάλιστα, προτεσταντισμού και καπιταλισμού φαίνεται ότι συνιστά εκρηκτικό κοκτέιλ».

Ο έρημος, ο κακός και ο σίριαλ κίλερ

  • Της ΙΩΑΝΝΑΣ ΚΛΕΦΤΟΓΙΑΝΝΗ
  • Ελευθεροτυπία, Τετάρτη 14 Απριλίου 2010

Τρεις πρωτιές… αστέρων για την αθηναϊκή σκηνή. Ο «αναγεννησιακός» Αμερικανός πολυκαλλιτέχνης Ρόμπερτ Γουίλσον, ο υποψήφιος για Οσκαρ συμπατριώτης του Τζον Μάλκοβιτς και ο βραβευμένος Βρετανός συγγραφέας, σκηνοθέτης και ηθοποιός Στίβεν Μπέρκοφ θα ντεμπουτάρουν, ύστερα από τις σκηνές του κόσμου, και στη σκηνή της Αθήνας.

Ο  Τζον Μάλκοβιτς θα δολοφονεί γυναίκες στην «Κολασμένη Κωμωδία»

Ο Τζον Μάλκοβιτς θα δολοφονεί γυναίκες στην «Κολασμένη Κωμωδία»

Τη μοναδική συγκυρία των τριών ανδρικών σόλο, από τις 8 ώς τις 26 Μαΐου στο «Θέατρον» του Ελληνικού Κόσμου και στο Ιδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, την οφείλουμε στο φεστιβάλ «Θέατρο Πέρα από τα Ορια» της Αττικής Πολιτιστικής Εταιρείας.

* Εχουμε απολαύσει κάμποσες παραστάσεις του στην Αθήνα, με τελευταία την αριστουργηματικά εικονοκλαστική βερσιόν της «Οπερας της Πεντάρας» από το Berliner Ensemble. Στις 8 και 9 Μαΐου, ο ευθυτενής 69χρονος Ρόμπερτ Γουίλσον θα ερμηνεύσει, μεταμορφωμένος, στο «Θέατρον» (Ελληνικός Κόσμος, Πειραιώς 254), την «Τελευταία μαγνητοταινία του Κραπ» του Μπέκετ. Εκτός από την ερμηνεία, ο σχεδιασμός και η σκηνοθεσία ανήκουν στον σπουδαίο Τεξανό. Επρεπε να περάσει μία δεκαετία από τον «Αμλετ», έως ότου ο Γουίλσον ξανανέβει στη σκηνή ως ηθοποιός. Με το πρόσωπο βαριά μακιγιαρισμένο, ώστε να μοιάζει με ανέκφραστη, άφιλη και χωρίς ηλικία μάσκα, σε ένα γκρίζο μη-τόπο, θα ακούει και θα ξανακούει τον εαυτό του και τις σκέψεις του μέσα από μια μαγνητοταινία που είχε γράψει πριν από 40 χρόνια, την ημέρα των γενεθλίων του.

* Λίγα χιλιόμετρα μακρύτερα στην ίδια λεωφόρο, την Πειραιώς, σε μιαν άλλη σκηνή, αυτή του θεάτρου του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης (Πειραιώς 206), θα βρεθεί ο 73χρονος Στίβεν Μπέρκοφ. Μέχρι στιγμής έχουν παρουσιαστεί στην Ελλάδα πολλά θεατρικά του έργα. Μάλιστα έχει πρωταγωνιστήσει και στις «Νύφες» του Παντελή Βούλγαρη. Ηρθε η ώρα να τον δούμε επί σκηνής.

Οι σεξπιρικοί κακοί είναι πολλοί. Καθένας πάσχει από τη δική του διαστροφή, το δικό του αχαλιναγώγητο πάθος. Με τίτλο «Οι κακοί του Σέξπιρ» ο Μπέρκοφ θα παραδώσει στις 18, 19 και 20 Μαΐου ένα μεγάλο θεατρικό μάθημα. Θα μπαίνει και θα βγαίνει στο σαρκίο του Ιάγου, του Μάκμπεθ, του Σάιλοκ, του Ριχάρδου του ΙΙΙ και του Κοριολανού, σχολιάζοντάς τους ταυτόχρονα. «Ο Μπέρκοφ μπαίνει κάτω από το δέρμα των σεξπιρικών αντιηρώων με έναν τρόπο που προκαλεί και τέρπει», έχει σημειώσει ο ξένος Τύπος για μια παράσταση κοσμοταξιδεμένη: από την Ινδία, τις ΗΠΑ και τη Βραζιλία ώς το Ισραήλ.

* Ο 56χρονος Τζον Μάλκοβιτς, μένοντας πιστός στο «νοσηρό» καλλιτεχνικό πορτρέτο που σμιλεύει χρόνια, θα υποδυθεί στο «Θέατρον» έναν κατά συρροήν δολοφόνο, ρίχνοντας την αυλαία του Φεστιβάλ «Θέατρο Πέρα από τα Ορια». Στις 25 και 26 Μαΐου ο Αμερικανός πρωταγωνιστής, ντυμένος με λευκό κοστούμι, θα αποπλανεί δύο σοπράνο, πριν τις σκοτώσει.

Το έργο για «ηθοποιό, ορχήστρα και δύο σοπράνο» του Μίκαελ Στούρμιγκερ «The Infernal Comedy» (Κολασμένη Κωμωδία) -υπότιτλος: «Οι εξομολογήσεις ενός κατά συρροήν δολοφόνου»- είναι η αυτοβιογραφία του Αυστριακού συγγραφέα και δημοσιογράφου, Τζακ Ουντερβέγκερ, ο οποίος κατηγορήθηκε για σειρά δολοφονιών.

Με έργα των Μπετόβεν, Γκλουκ, Μότσαρτ, Μποκερίνι, Βέμπερ, Χάιντν και Βιβάλντι θα συνοδεύει τον ηθοποιό και τις σοπράνο η Ορχήστρα Wiener Akademie (η μουσική διεύθυνση του Μάρτιν Χασελμπέκ). Η παράσταση έρχεται στην Αθήνα, μετά τη βιεννέζικη πρεμιέρα της τον περασμένο Ιούλιο. Επόμενοι σταθμοί, το Λονδίνο και το Βερολίνο.

  • Info: Οι παραστάσεις έχουν ελληνικούς υπέρτιτλους. Η προπώληση εισιτηρίων αρχίζει τη Δευτέρα. Κρατήσεις για το «Θέατρον» με πιστωτική κάρτα στο 2122540315 και μέσω ιστοσελίδας στο www. theatron254.gr.
  • Εισιτήρια προπωλούνται και στα Public Συντάγματος και Πειραιά. Κρατήσεις για το Ιδρυμα Κακογιάννης με πιστωτική στο: 210-3418579, μέσω ιστοσελίδας στο: http://www.mcf.gr. *

Θεατρική ομάδα «Utopia»: «Προς Κατεδάφιση» στο θέατρο «Τόπος Αλλού»

«Προς Κατεδάφιση» στο θέατρο «Τόπος Αλλού»

Με αφορμή το μονόπρακτο έργο του Τενεσί Γουίλιαμς «Προς Κατεδάφιση» η θεατρική ομάδα «Utopia» στήνει μια παράσταση με ζωντανή μουσική, γνωστές τζαζ μελωδίες, τραγούδι και χορό στο θέατρο «Τόπος Αλλού» από τις 19 Απριλίου και κάθε Δευτέρα και Τρίτη.

Το έργο εκτυλίσσεται στις γραμμές των τρένων, στις παρυφές μιας μικρής πόλης του Μισσισιπή. Η Γουίλι, ένα νεαρό κορίτσι, παίζει μαζί με την κούκλα της στις σιδηροδρομικές γραμμές και ο Τομ, ένα αγόρι που πηγαίνει να πετάξει τον χαρταετό του συναντιούνται και αρχίζουν μια συνομιλία που θα οδηγήσει στην αποκάλυψη τρομερών λεπτομερειών για τη ζωή της Γουίλι.

Η παράσταση ξεκινάει από το φουαγιέ του θεάτρου, το οποίο μεταμορφώνεται σ’ ένα κέντρο διασκέδασης με τζαζ μουσική και τραγούδι, ενώ παράλληλα εκτυλίσσεται ένα χοροθεατρικό δρώμενο.

Πίνεις καφέ, σε κερνάνε… θέατρο

Στιγμιότυπο με τους «Εκείνο και… Εκείνο» του ΚΘΒΕ Γ.Ηλιόπουλο και Γ.Καύκα
  • Δωρεάν θεατρικές παραστάσεις στα καφέ της Θεσσαλονίκης

Αργά το πρωί και ο Σόλων και ο Λουκάς «δραπετεύουν» από το τηλεοπτικό τοπίο του ’70 και μπαίνουν… σ’ ένα καφέ. Σχολιάζουν, σαρκάζουν και αυτοσαρκάζονται. Μόλις διάβασαν στην εφημερίδα και για την παράταση ζωής που επιτυγχάνει η επιστήμη και σκέφτονται τι θα μπορούσαν να κάνουν σ’ άλλα 50 χρόνια ζωής που υπολογίζουν πως τους αναλογούν. Συνηθισμένη εικόνα, θα σκεφτεί κανείς. Μόνο που ο «Σόλων» και ο «Λουκάς» είναι ηθοποιοί του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος και η κουβέντα τους δεν είναι πάρα ένα «επεισόδιο» από τη δημοφιλή τηλεοπτική σειρά «Εκείνος και… Εκείνος» σε κείμενα του Κώστα Μουρσελά. Και όλα αυτά στην προσπάθεια του ΚΘΒΕ να βγάλει το θέατρο έξω από τις αίθουσες με το πρόγραμμα «Βάζω το θέατρο, βάζεις τον καφέ; Θέατρο στα Καφέ της πόλης», σε σκηνοθεσία Γιάννη Ρήγα. Το πρόγραμμα θα ξεκινήσει από τις 15 Απριλίου, σε περισσότερα από 70 καφέ της Θεσσαλονίκης.

«Το ενδιαφέρον αυτής της δράσης αφορά στη δυνατότητα του θεάτρου να πηγαίνει εκείνο στο θεατή, αντί να τον υποδέχεται στις παραστάσεις του», ανέφερε κατά τη διάρκεια της χτεσινής συνέντευξης Τύπου ο καλλιτεχνικός διευθυντής του ΚΘΒΕ, Σωτήρης Χατζάκης, και συμπλήρωσε: «Η λειτουργία της θεατρικής τέχνης μέσα στην καθημερινότητα των πολιτών μπορεί να προκαλέσει ενδιαφέρον και να ξαφνιάσει ευχάριστα, προσφέροντας ψυχαγωγία χωρίς αντίτιμο σε χώρους όπου αυτό δεν συνηθίζεται. Ο Σόλων και ο Λουκάς θα εμφανίζονται αιφνιδιαστικά, θα συνομιλούν, θα ονειρεύονται και θα σχολιάζουν τις συνθήκες ζωής και υπάρξεως όλων μας, θυμίζοντάς μας ότι οι απέχοντες συνειδητά από τις «βλαβερές συνήθειες» της παραγωγής και της κατανάλωσης μπορεί και να αποτελούν πρότυπο και οδό προς μια άλλη ελευθερία. Εκείνη της ενδοχώρας των ανθρώπων».

  • Από τα καφέ στα λεωφορεία

Ρέμπελοι; Αιώνια απροσάρμοστοι της ζωής; Φιλόσοφοι; Οι γνώριμοι ήρωες του Κώστα Μουρσελά -τους υποδύονται οι Γιώργος Καύκας και Γιάννης Ηλιόπουλος- μοιάζουν να ήταν πάντα εδώ. Να αφουγκράζονται και να διατυπώνουν τα δικά τους, τα δικά μας όνειρα και προσδοκίες. Οπως εξηγεί ο Γιάννης Ρήγας, «είναι ένα εγχείρημα ριψοκίνδυνο και επομένως και ενδιαφέρον και ελπίζω να επεκταθεί και αλλού. Να ταξιδέψει από μια στάση λεωφορείου μέχρι και μέσα στο ίδιο το λεωφορείο. Είναι σαν ξαφνικά να εμφανίζονται δυο άνθρωποι, που μοιάζουν φαντάσματα του παρελθόντος και που μ’ ένα δραματικό τρόπο είναι ακόμα εδώ. Περίπου 40 χρόνια μετά, παραμένουν επίκαιροι μ’ έναν περίεργο τρόπο και ξυπνάνε την πραγματικότητα που είχαμε μέσα στο μυαλό μας». Από τη σειρά των 132 τηλεοπτικών θεατρικών μονόπρακτων το κοινό θα έχει την ευκαιρία να δει τέσσερα – πέντε από αυτά, διάρκειας από 10 έως 20 λεπτά. Ετσι σαν μια συντροφιά – κέρασμα στον καφέ.

  • ΓΙΩΤΑ ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΥ, ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ: Κυριακή, 11 Απριλίου 2010 |