Daily Archives: 27 Φεβρουαρίου, 2010

Θοδωρής Αθερίδης εναντίον ….χρόνου. «Από μακριά» στο Αριστοτέλειο

ΓΙΩΤΑ ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΥ: Παρασκευή, 26 Φεβρουαρίου 2010 | ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ

Με τον παντοδύναμο χρόνο «τα βάζουν» οι συντελεστές του έργου «Από μακριά»

«Θέατρο μέσα στο θέατρο. Κι ένα έργο που συμβαίνει σε πραγματικό χρόνο, μπροστά στα μάτια των θεατών. Ενα έργο με κοινό τόπο το φόβο για το θάνατο, ο οποίος δεν έλειψε από τις εφηβικές κιόλας συζητήσεις μας. Γιατί με καταγωγή αυτήν την εφηβικότητα φτάνουμε στην κωμωδία και στην κωμική προσέγγιση ήδη επί «Αγάμων Θυτών» και έτσι πορευόμαστε». Αυτό υποσχέθηκε κατά τη διάρκεια της χτεσινής συνέντευξης Τύπου ο Θοδωρής Αθερίδης για το τελευταίο έργο του «Από μακριά», που ανεβαίνει στο θέατρο «Αριστοτέλειον» (Εθν. Αμύνης 2, τηλ. 2310/262.051).

Ο ίδιος (σκηνοθέτης και εκ των πρωταγωνιστών της παράστασης) συμπλήρωσε, λίγο πριν ξεκινήσουν τις πρόβες για το έργο «Η στρίγκλα που έγινε αρνάκι» της καλοκαιρινής περιοδείας τους, ότι παραδοσιακά παρουσιάζει κάθε έργο στη γενέτειρά του: «Εσκεμμένα ό,τι γράφω προσπαθώ να το παρουσιάζω στην πόλη όπου γεννήθηκα. Αυτό είναι το τέταρτο έργο μου, που παρουσιάστηκε δυο σεζόν στην Αθήνα. Εχουμε να κάνουμε μ’ ένα διαδραστικό έργο, στο οποίο η συμμετοχή του κοινού είναι καθοριστική για τη λύση της τραγωδίας. Η ηρωίδα μας, λοιπόν, πάσχει από μια ασθένεια του μέλλοντος, που την κάνει αθάνατη, ενώ ο σύντροφός της βρίσκεται να ταξιδεύει στο 2045 και να μαθαίνει πράγματα που τελικά καλό θα ήταν να μη μάθαινε ποτέ».

Ταξίδι στο χρόνο

Η Βίκυ Βολιώτη διευκρίνισε για την ηρωίδα: «Είναι ένα κορίτσι που ψάχνει τον πατέρα του για να της δώσει ένα μόσχευμα, προκειμένου να αντιμετωπίσει μια ασθένεια από την οποία πάσχει. Στην αναζήτησή της αυτή -στη διάρκεια της οποίας θα ανακαλύψει με αστείο τρόπο πολλά πράγματα για τις σχέσεις της οικογένειάς της- της κάνουν συντροφιά ο άντρας της και δυο… αστροναύτες. Και ένα από τα πιο ενδιαφέροντα για μένα θέματα του έργου είναι ποια είναι τελικά για τον καθένα η αλήθεια και η πραγματικότητα και πόσο συμβαδίζει με των υπολοίπων. Μήπως τελικά υπάρχουν τόσες αλήθειες όσες και οι άνθρωποι;». Εξάλλου, όπως συμπλήρωσε ο Θοδωρής Αθερίδης, «στην παράσταση πρωταγωνιστούν με κάποιο τρόπο και ο Αϊνστάιν και ο Ινδός φιλόσοφος Ταγκόρ μ’ ένα αληθινό διάλογο που είχαν στο παρελθόν περί πραγματικότητας. Με τον πρώτο να υποστηρίζει ότι είναι άσχετη από τα όντα και το δεύτερο ότι υπάρχει όσο εμείς την αναγνωρίζουμε».

Οπως εξήγησε η Σμαράγδα Καρύδη, που αναλαμβάνει και το διαδραστικό κομμάτι ανάμεσα στο κοινό, «μην παρεξηγήσετε ότι πρόκειται για μια δυσάρεστη εμπειρία. Κωμωδία θα παρακολουθήσετε, απλώς ο Θοδωρής αγγίζει πράγματα βαθιά με χιουμοριστικό τρόπο», ενώ ο Γιώργος Καπουτζίδης τόνισε ότι «πρόκειται για ένα έργο αστείο και ασυνήθιστο, στο οποίο ωστόσο συμβαίνει αυτό που όλοι ονειρεύονται: ένα ταξίδι στο χρόνο». Παίζουν ακόμη οι Μένια Αναγνωστοπούλου, Τηλέμαχος Κρεβάικας, Χρήστος Πλαΐνης και Χρήστος Σαπουτζής και τα σκηνικά και τα κοστούμια είναι του Μανόλη Παντελιδάκη. Παραστάσεις δίνονται την Τετάρτη στις 20:00, την Πέμπτη και την Παρασκευή στις 21.15 και το Σάββατο και την Κυριακή στις 18:15 και 21:15.

Ο Γερμανός σκηνοθέτης Τόμας Όστερμάιερ επανέρχεται το καλοκαίρι με τη «Σάουμπίνε»

  • Το τέταρτο κουδούνι

  • Του Γιώργου Δ.Κ. Σαρηγιάννη, ΤΑ ΝΕΑ: Τετάρτη 24 Φεβρουαρίου 2010

Άνγκελα Βίνκλερ και Γιόζεφ Μπιρμπίχλερ στο «Τζον Γκάμπριελ Μπόρκμαν»

O τακτικός μας πια στο Φεστιβάλ Αθηνών Γερμανός σκηνοθέτης Τόμας Όστερμάιερ επανέρχεται το καλοκαίρι με τη «Σάουμπίνε» για να παρουσιάσει αυτή τη φορά το ώριμο έργο του Χένρικ Ίψεν «Τζον Γκάμπριελ Μπόρκμαν», παράσταση που κανε την πρεμιέρα της τη σεζόν 2008-2009 αλλά παραμένει στο ρεπερτόριο του βερολινέζικου Θεάτρου. Η «Σάουμπίνε» – που πρωτοείδαμε στην Ελλάδα το καλοκαίρι του 1985, στην Αθήνα- (πρώτη) Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης, με την «Ορέστεια» του Πέτερ Στάιν, τότε καλλιτεχνικού διευθυντή της- έχει έρθει στο Φεστιβάλ τα καλοκαίρια του 2006 με «Νόρα» του Ίψεν και «Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας» του Σαίξπηρ- η πρεμιέρα της παράστασης στην Αθήνα- και του 2008 με «Λυσσασμένη γάτα» του Τενεσί Γουίλιαμς και «Άμλετ» του Σαίξπηρ- επίσης η πρεμιέρα στην Αθήνα-, όλα σε σκηνοθεσία Όστερμάιερ, του νυν καλλιτεχνικού διευθυντή του Θεάτρου. Ο οποίος, εκτός «Νόρας»παράσταση του 2002-, από Ίψεν έχει ανεβάσει και «Έντα Γκάμπλερ» το 2006-πάντα στην «Σάουμπίνε». Η τελευταία παράσταση του «Τζον Γκάμπριελ Μπόρκμαν» που ΄χουμε δει στην Ελλάδα ήταν τη σεζόν 2007-2008- με επανάληψη την επόμενη- στο θέατρο «Άλμα» σε σκηνοθεσία Γιώργου Μιχαλακόπουλου με τον ίδιο στον επώνυμο ρόλο, Κατερίνα Μαραγκού ως Έλα, Φιλαρέτη Κομνηνού- και τη δεύτερη σεζόν Νόνη Ιωαννίδου- ως Γκούνχιλντ. Στην παράσταση της «Σάουμπίνε» τους τρεις αντίστοιχους κεντρικούς ρόλους κρατούν τρεις ηθοποιοί- θηρία: Γιόζεφ Μπιρμπίχλερ, Άνγκελα Βίνκλερ, Κίρστεν Ντένε. Τον πρώτο και την τελευταία έχουμε δει ως Μπιγκ Ντάντι και Μπιγκ Μάμα, αντίστοιχα, στην «Λυσσασμένη γάτα» του Όστερμάιερ και την Βίνκλερ ως Όζε στον ιψενικό «Πέερ Γκιντ» σε σκηνοθεσία Πέτερ Τσάντεκ στην Θεσσαλονίκη και, πρόσφατα, ως Κυρία Πίτσαμ στην «Όπερα της πεντάρας» των Μπρεχτ- Βάιλ, με σκηνοθέτη τον Ρόμπερτ Γουίλσον στο «Παλλάς»- και τα δυο, παραστάσεις του «Μπερλίνερ Ανσάνμπλ».

Την- πλήρη- «Ορέστεια», του Αισχύλου, τη μόνη σωζόμενη απ΄ το αρχαιοελληνικό δραματολόγιο τριλογία«Αγαμέμνων», «Χοηφόροι» «Ευμενίδες»τολμάει, στις οικονομικά δύσκολες αυτές μέρες, να παρουσιάσει το καλοκαίρι το ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας. Σε μετάφραση και σκηνοθεσία του Λουκά Θάνου. Με Αγαμέμνονα τον Γιάννη Βόγλη, καλλιτεχνικό διευθυντή του ΔΗΠΕΘΕ και Κλυταιμνήστρα την Μαρία Κατσανδρή- οι δοκιμές έχουν ήδη αρχίσει αλλά η διανομή δεν έχει σταθεροποιηθεί.

Με σπουδές στη μουσική, το χορό, το θέατρο και τη φιλοσοφία, ο Λουκάς Θάνος μελετάει τον Αισχύλο εδώ και πάνω από δέκα χρόνια έχοντας εφαρμόσει τις μεθόδους του σε εκπαιδευτικό επίπεδο, σε συνεργασία με τον Γιάννη Βόγλη, στη δημοτική δραματική σχολή της Αγίας Βαρβάρας. Καρπός, οι πολύ ενδιαφέροντες «Πέρσες» που παρουσίασε με μαθητές του τον Ιούνιο του 2008 στο «Αμόρε»- αφού το «Θέατρο του Νότου» είχε ρίξει την αυλαία του, τελευταία παραγωγή εκεί πριν το «Αμόρε» πάρει το δρόμο χωρίς επιστροφή του σούπερ μάρκετ… Η ίδια παράσταση, σε επαγγελματικό επίπεδο υπό την σκέπην πλέον του σχήματος «Επιστροφή» και με τον Γιάννη Βόγλη ως Φάντασμα του Δαρείου, παίχτηκε στο τέλος της ίδιας χρονιάς στις «Ροές».

Σημειώστε ότι ο Γιάννης Βόγλης στην «Ορέστεια» έχει κάνει, μαθητής ακόμα της δραματικής σχολής, τα πρώτα του βήματα στο θέατρο- και στην Επίδαυρο-, «κοντάρι» στην παράσταση του Δημήτρη Ροντήρη με το Εθνικό το ΄59. Ενώ το 1962-΄63 ερμήνευσε Αίγισθο πια στις «Χοηφόρες» του Ροντήρη, στην ευρωπαϊκή περιοδεία του «Πειραϊκού Θεάτρου» που χε στο μεταξύ ιδρύσει ο σκηνοθέτης.

Ελληνική παράσταση της πλήρους «Ορέστειας» έχουμε να δούμε απ΄ το καλοκαίρι του 2001 όταν την ανέβασε ο Γιάννης Κόκκος με το Εθνικό στην Επίδαυρο. Μεμονωμένα, «Αγαμέμνονα» για τελευταία φορά είδαμε το καλοκαίρι του 2008 στην Επίδαυρο, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ, σε σκηνοθεσία Άντζελας Μπρούσκου, απ΄ το «Θέατρο Δωματίου», «Χοηφόρες» πέρσι το καλοκαίρι απ΄ το ΔΗΠΕΘΕ Λάρισας και τον Κώστα Τσιάνο και «Ευμενίδες» επίσης πέρσι- και μάλιστα στα αρχαία ελληνικά- απ΄ την ομάδα «Μέθοδος» με σκηνοθέτη τον Γιώργο Παντελεάκη. Ολόκληρη, πάντως, η τριλογία παρουσιάστηκε και το καλοκαίρι του 2007, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Επιδαύρου, αλλά στα γερμανικά: απ΄ το Σάουσπιλχάους της Φρανκφούρτης σεακραία…- σκηνοθεσία Κάριν Νόιχόιζερ.

«Το παραμύθι που δεν το ΄λεγε κανείς και οι τέσσερις εποχές»: ο τίτλος του εμπνευσμένου απ΄ τις «Τέσσερις εποχές» του Βιβάλντι καινούργιου έργου για παιδιά του Γιάννη Καλατζόπουλου. Που ανέβηκε απ΄ το ΔΗΠΕΘΕ Βέροιας. Μήπως παραείναι μακροσκελής- τρένο!- κι άχαρος; Ειδικά σε έργο για παιδιά;

Πλην αντίκτυπου της οικονομικής κρίσης η θεατρική σεζόν έχει και τις ατυχίες της. Το πόδι της έσπασε η Λυδία Κονιόρδου αλλά δεν έχασε καμιά παράσταση- το θηρίο! Και συνεχίζει να παίζει κανονικά, με ελαφρά περιορισμένη κίνηση, Εκάβη- ίσως η καλύτερη ερμηνεία της στο αρχαίο δράμα τα τελευταία χρόνια- στις ευριπίδειες «Τρωάδες» του Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου, στο «Θέατρο του Νέου Κόσμου».

Τη χαστουκίζεις ή δεν τη χαστουκίζεις; Αυτήν τη διανοουμένη στριπτιτζού που είναι, λέει, «καλλιτέχνις του μπουρλέσκ» και θα μας έρθει προσεχώς. Η οποία βγαίνει και λέει σε συνεντεύξεις- τέτοιες μέρες, τέτοια λόγια…- πως «δε θα αποφύγει να ξοδέψει και 8.000 δολάρια για έναν κορσέ». Που θα της προβάλει καλύτερα τον κώλο.

Όλος ο κόσμος, μια σκηνή…

Το σπίτι της Μπερνάρντα Αλμπα του Φ.Γκ.Λόρκα, στη Μαύρη Σφαίρα, στα Εξάρχεια!

Ο Ισπανός ποιητής Federico Garcia Lorca περιγράφει το τελευταίο θεατρικό του έργο, «Το σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα», ως  «δράμα ανδαλουσιανού ερωτισμού».

Το θέατρο-εργαστήριο ΜΑΥΡΗ ΣΦΑΙΡΑ, που στεγάζεται σε έναν underground χώρο, καταφύγιο πολέμου κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, με διατηρημένα  όλα τα αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά του, έχει το προνόμιο να συνταιριάζει μοναδικά, σ’ αυτήν την παράσταση, τις ατμόσφαιρες χωροχρόνου του έργου και του τόπου πραγμάτωσής του.

Το αρχετυπικό ανδρογύναιο της ευνουχιστικής μάνας και μαυροφορεμένης χήρας Μπερνάρντα,  που πρέπει να κρατήσει τα ηνία,  η  αλλοιωμένη και απωθημένη ερωτική επιθυμία, που ενσαρκώνεται απ’ τις κόρες της,  η τρέλα,  το πάθος,  η ποίηση, ο θάνατος σέρνονται μες στο καταφύγιο, σε απόσταση αναπνοής από τους θεατές, σαν νεραϊδοπατήματα δολοφονημένων ξωτικών  που επιστρέφουν για να κατασπαράξουν ζωές  και συνειδήσεις.

Θέσεις μόνον 25, κράτηση απαραίτητη.

Μετάφραση: Νίκος Γκάτσος.

Σκηνοθεσία: Τότα Σακελλαρίου.

Σκηνικά – κοστούμια:  Ισμήνη Καρυωτάκη.

Φωτισμοί –μουσική επιμέλεια: Τότα Σακελλαρίου

Βοηθοί σκηνοθέτη: Βασίλης Αφεντούλης, Εφη Καλογεροπούλου,Γιώργος Μάρδας.

Φωτογραφίες: Στέφανος Μασούρας

Παίζουν: Τότα Σακελλαρίου, Άννα Μέγα, Εύη  Σιδέρη, Σοφία Γκάτση, Εύη Μητσοπούλου, Καρολίνα Μωρέτη, Μαργαρίτα Λιάκου, Ράνια Σκέρτσου, Αθηνά Μαθιουδάκη, Στέλλα Βασίλα, Μαρίτα Λώλη, Κάντια Ηλιοπούλου.

Μέρες παραστάσεων: Παρασκευή, Σάββατο. Ώρα 9.30 μ.μ. Τιμή εισιτηρίου: 20 ευρώ, φοιτητικό 14 ευρώ.

Προγραμματισμένη έναρξη: Παρασκευή, 15 Ιανουαρίου 2010

Τελευταία Παράσταση: Σάββατο 13 Μαρτίου  2010

Μαύρη Σφαίρα

Ζωοδόχου Πηγής 48, Εξάρχεια

Τηλ.210-3848060,   6972207531