Ματωμένα μυστικά της Ντιράς. ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΣΤΗ ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ

Ο Νίκος ΔιαμαντήςΠιερ Λαν, ο σύζυγος της  φόνισσας Κλερ,  ανακρίνεται από τον  Γεράσιμο Δεστούνη  (πλάτη) στο έργο της  Μαργκερίτ Ντιράς «L΄  Αmante Αnglaise» που  σκηνοθετεί ο πρώτος

  • Βία και αίμα περνούν όλο και περισσότερο στη θεατρική σκηνή- στο εξωτερικό όπως και στην Ελλάδα, όπου το βασισμένο στην ιστορία ενός πραγματικού εγκλήματος έργο της Μαργκερίτ Ντιράς «L΄ Αmante Αnglaise» («Η Αγγλίδα ερωμένη») ανεβάζει ο Νίκος Διαμαντής στο «Σημείο» του
  • Του Γιώργου Δ. Κ. Σαρηγιάννη, ΤΑ ΝΕΑ: Πέμπτη 4 Φεβρουαρίου 2010

Το έγκλημα αποκαλύφθηκε στις 8 Απριλίου του 1949: μεταπολεμική Γαλλία και μέσα σε βαγόνι ενός εμπορικού τρένου βρίσκουν ένα κομμάτι από τεμαχισμένο ανθρώπινο σώμα. Τις επόμενες μέρες σε διάφορα σημεία, στη Γαλλία αλλά και στο εξωτερικό, μέσα σε βαγόνια άλλων εμπορικών αμαξοστοιχιών συνεχίζουν να βρίσκουν και άλλα κομμάτια. Ανήκουν στο ίδιο γυναικείο σώμα. Λείπει μόνο το κεφάλι. Δεν θα βρεθεί ποτέ.

Η Αστυνομία, συνδυάζοντας τις διασταυρώσεις, ανακαλύπτει ότι όλα τα τρένα που μετέφεραν κομμάτια του σώματος έχουν περάσει- όποιος κι αν ήταν ο προορισμός τους- από ένα κοινό σημείο: κάτω από τη γέφυρα ντε λα Μοντάν Παβέ, στο Βιορν, στην περιφέρεια του Κορμπέιγ. Πολύ σύντομα, στην κοινότητα του Κορμπέιγ2.500 κάτοικοι εκ των οποίων 75 Πορτογάλοιπου ερευνάται εξονυχιστικά, ανακαλύπτεται το πρόσωπο που τεμάχισε το πτώμα: η Κλερ- Αμελί Λαν, κάτοικος του Βιορν εδώ και είκοσι χρόνια, παντρεμένη με τον Πιερ Λαν.

Η Λαν, μόλις βρεθεί απέναντι στους αστυνομικούς, ομολογεί το έγκλημά της: έχει, δηλώνει, δολοφονήσει την κωφάλαλη εξαδέλφη της ΜαρίΤερέζ Μπουσκέ. Παρά την προφανή καλή της θέληση σε όλη τη διάρκεια της δίκης, η Κλερ Λαν δεν θα καταφέρει ποτέ να δώσει κάποια εξήγηση για το έγκλημα.

Η Μαργκερίτ Ντιράς βρήκε ιδιαίτερα ερεθιστική την ιστορία αυτή που συγκλόνισε όλη τη Γαλλία – την «αθώα» εκείνη εποχή, τα εγκλήματα δεν είχαν γίνει κοινός τόπος…- και η οποία την ενέπνευσε: το 1959 γράφει το θεατρικό της έργο «Οι οδογέφυρες του Σεν ε Ουάζ»- έχει μεταφραστεί από την Κωστούλα Μητροπούλου, έχει εκδοθεί και κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Γκοβόστης. Πάντα ανήσυχη ξαναπιάνει το θέμα αργότερα, με καρπό τη μυθιστορηματική εκδοχή του (1967) με τον τίτλο «L΄ Αmante Αnglaise» («Η Αγγλίδα ερωμένη»). Το 1968 παρουσιάζεται, με τον ίδιο τίτλο, η τρίτη εκδοχή του θέματος: μετασχηματισμός του μυθιστορήματος σε θεατρικό έργο για τρία πρόσωπα.

Το έργο αυτό ανεβάζει εδώ και τώρα ο Νίκος Διαμαντής. Σε μετάφραση Μπουμπουλίνας Νικάκη, με σκηνικό και κοστούμια Νίκου Νατσούλη. Και με την Ιωάννα Μακρή, τον Γεράσιμο Δεστούνη και τον ίδιο τον σκηνοθέτη στους τρεις ρόλους. «Η Μαργκερίτ Ντιράς, γοητευμένη από την προσωπικότητα της Κλερ, προσπαθεί μέσα στο έργο να βρει τους λόγους που οδήγησαν σ΄ αυτή τη σκληρή πράξη μία τόσο ήσυχη γυναίκα, μία γυναίκα της διπλανής πόρτας, ένα συνηθισμένο πρόσωπο, μία γυναίκα που περνούσε τις ώρες της καθισμένη ακίνητη, σιωπηλή μέσα στο δωμάτιό της ή στον κήπο της», σημειώνεται. «Πρόκειται για ένα ποιητικό και βαθιά ανθρώπινο έργο, γραμμένο με μαεστρία από μία σπουδαία συγγραφέα. Ανιχνεύει τη γυναικεία προσωπικότητα, τη μοναξιά, τη συνήθεια και το ανεξιχνίαστο της ανθρώπινης φύσης. Ένα ρομαντικό, ερωτικό και βαθιά ανθρώπινο δράμα».

Και συμπληρώνει ο σκηνοθέτης Νίκος Διαμαντής: «Αυτή είναι μία ιστορία αγάπης. Είναι μία Χιροσίμα της αγάπης. Η συντριβή, η απώλεια, η έξαρση, το πένθος, όλα θέματα ενός έρωτα απελπισμένου, οδηγούν τη γυναίκα στα μονοπάτια μιας μοναχικής ζωής. Την οδηγούν στην άλλη πλευρά της ζωής, μιας ζωής που αφουγκράζεται τα ίχνη των άλλων».

  • ΙΝFΟΑπό αύριο, στο θέατρο «Σημείο» (Χ. Τρικούπη 10, πίσω από το Πάντειο Πανεπιστήμιο, τηλ. 210-9229.579, 6976-494.351)
  • Αυξανόμενη βία στα θεατρικά έργα

Και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού ανεβαίνουν όλο και πιο πολλά βίαια θεατρικά έργα. Νωπές μνήμες από την τρομοκρατική επίθεση στην καρδιά του Λονδίνου, το 2005, της Αλ Κάιντα έφερε στον νου στο Εδιμβούργο και το Μπίρμινγχαμ το «Ρornography» του Σάιμον Στίβενς, που εστιάζει στους τρομοκράτες αυτόχειρες. Σε αμερικανική σκηνή ανεβαίνει το «Race» του Ντέιβιντ Μάμετ, με πρωταγωνιστή έναν λευκό, ο οποίος κατηγορείται για άγριο βιασμό μαύρης, την ώρα που στο «Νeighbors» του Αφροαμερικανού Μπράντεν Τζέικομπς- Τζένκινς (στο οποίο ακόμα και οι λευκοί ηθοποιοί φορούν μαύρες μάσκες) περιγράφεται μια βίαιη καθημερινότητα με σοκαριστικές, όπως λένε οι Αμερικανοί κριτικοί, σκηνές επίδειξης γεννητικών οργάνων και άγριας λεκτικής βίας. Σοκ προκάλεσε προσφάτως και το «Βlasted» της Σάρας Κέιν (παίχτηκε και στο Θέατρο του Νέου Κόσμου), η οποία αυτοκτονώντας άφησε πέντε θεατρικά έργα με φαινόμενα ακραίας βίας. Στο έργο ένας μεσόκοπος κάνει άγριο σέξ με μια ανήλικη στο δωμάτιο ενός ξενοδοχείου, όταν ένας στρατιώτης εισβάλλει και μετατρέπει τον χώρο σε εμπόλεμη ζώνη.

Σε όλες τις αγγλόφωνες χώρες (πρόσφατα στη Μελβούρνη) ανέβηκε το έργο «Τhe Share» του Ντάνιελ Κιν- οι κριτικοί θεώρησαν πως έχει «αναίτια βία»- στο οποίο δύο νέοι σκοτώνουν έναν έμπορο ναρκωτικών, παρακινούμενοι από μονόφθαλμο πιτσιρικά, τον οποίο και τυφλώνουν με σπασμένο μπουκάλι, όταν τους κάνει σεξουαλικές προτάσεις.

Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: