Daily Archives: 3 Φεβρουαρίου, 2010

Η μεταμόρφωση της Καραμπέτη. Πρωταγωνιστεί στο έργο «Λα Τσούνγκα» του Μ.Β. Λιόσα που ανεβαίνει για πρώτη φορά στη χώρα μας

Η Καρυοφυλλιά Καραμπέτη αφήνει, φέτος, εμπορικές σκηνές και κεντρικά θέατρα και συνεργάζεται με την Ελένη Σκότη και την ομάδα «Νάμα».

Η Καρυοφυλλιά Καραμπέτη μαζί με την ομάδα «Νάμα» στο «Λα Τσούνγκα» του Μάριο Βάργκας Λιόσα

Η Καρυοφυλλιά Καραμπέτη μαζί με την ομάδα «Νάμα» στο «Λα Τσούνγκα» του Μάριο Βάργκας Λιόσα

Η πρωταγωνίστρια, μακριά από την ωραία γυναίκα που την είχαμε συνηθίσει, θυσιάζει την εικόνα της και «μεταμορφώνεται» σε ιδιοκτήτρια ενός περιθωριακού καφενείου μιας παραγκούπολης της Λίμα, το 1945, στο έργο «Λα Τσούνγκα» («La Chunga») του Μάριο Βάργκας Λιόσα, που παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα, στην Κεντρική Σκηνή του θεάτρου «Επί Κολωνώ» (πρεμιέρα 11 Φεβρουαρίου).

Στο «La Chunga», γραμμένο το 1985, βλέπει κανείς την εναγώνια προσπάθεια των ανθρώπων μιας μικρής πόλης στην άκρη της ερήμου, της Πιούρα, να επιβιώσουν.

Στην πόλη αυτή, σε ένα συνοικιακό μπαρ, μια παρέα περιθωριακών αντρών, κάτω από το παγερό και φαινομενικά απαθές βλέμμα της Τσούνγκα, της ιδιοκτήτριας, ζωντανεύουν τις μάταιες φαντασιώσεις τους.

«Αυτό που προκαλεί τις φαντασιώσεις αυτές και βγάζει την παρέα των αντρών από την ανιαρή και μονότονη καθημερινότητά τους είναι η εμφάνιση μιας νεαρής γυναίκας, της Μέτσε», εξηγεί η Καρυοφυλλιά Καραμπέτη. «Η Μέτσε επηρεάζει τους πάντες μέσα στο μπαρ και καταλήγουν ο καθένας χωριστά να παλεύει με τους δαίμονες και τους αγγέλους του. Κι όπως συμβαίνει συχνά σε τέτοιου είδους κλειστές κοινότητες, εκείνο που για τους άντρες αποτελεί όνειρο είναι για τις γυναίκες εφιάλτης».

  • Μαγικός ρεαλισμός

Η Τσούνγκα θα πάρει μαζί της την κοπέλα, η οποία θα εξαφανιστεί. Εναν χρόνο μετά οι άντρες θυμούνται το γεγονός και προσπαθούν ο καθένας να δώσει τη δική του εκδοχή, κινούμενη μεταξύ πραγματικότητας και φαντασίας, για την τύχη της Μέτσε και τον ρόλο της Τσούνγκα. Πρόκειται για ένα κοινωνικό έργο με ρεαλιστική απόδοση χαρακτήρων που κινείται στα όρια του μαγικού ρεαλισμού.

«Αυτό που βρήκαμε εξαιρετικά ενδιαφέρον», τονίζει η Ελένη Σκότη, «ήταν η συνειδητή του απόπειρα να ανακαλύψει τον κατάλληλο τρόπο να φανερώσει τη συνθετική ικανότητα του ανθρώπου να βιώνει ταυτόχρονα την αντικειμενική και υποκειμενική πραγματικότητα ή μάλλον να αποκαλύψει αυτή καθαυτή την εμπειρία της διαδικασίας της σύνθεσης αυτής». Το έργο αποτέλεσε μια πολύ ενδιαφέρουσα πρόκληση.

Τη μετάφραση από τα Ισπανικά επιμελήθηκε η Μαρία Χατζηεμμανουήλ. Τη σκηνοθεσία υπογράφει η Ελένη Σκότη, το σκηνικό και τα κοστούμια σχεδίασε ο Γιώργος Χατζηνικολάου. Παίζουν: Κ. Καραμπέτη, Δ. Λάλος, Στ. Σταμουλακάτος, Δ. Καπετανάκος, Γ. Λεάκος, Ηλ. Μαυρομάτη, Ισ. Πάτερος.

  • Πολυδιαβασμένος
    Το «La Chunga» είναι το τέταρτο από τα οκτώ θεατρικά έργα του Περουβιανού Μάριο Βάργκας Λιόσα, του πιο πολυδιαβασμένου -μετά τον Μαρκές- εν ζωή Λατινοαμερικανού συγγραφέα στον κόσμο.
  • Αντιγόνη Καράλη, ΕΘΝΟΣ, 02/02/2010

«Η Ισαβέλλα, τρεις καραβέλες και ένας παραμυθάς» από το ΚΘΒΕ

Θεσσαλονίκη

Την κωμωδία του Ντάριο Φο «Η Ισαβέλλα, τρεις καραβέλες και ένας παραμυθάς» παρουσιάζει το ΚΘΒΕ, από την Παρασκευή 5 Φεβρουαρίου, στη σκηνή του Βασιλικού Θεάτρου.

Ο σκηνοθέτης της παράστασης, Γιάννης Ρήγας, σημειώνει: «Ο Ντάριο Φο διηγείται, με τον δικό του αμίμητο τρόπο, την ιστορία του Χριστόφορου Κολόμβου. Χειμαρώδης, γενναιόδωρος, απολαυστικός. Οξυδερκής, καυστικός, ανατρεπτικός. Βαθιά πολιτικός. Ενοχλητικός. Θεατρίνος και γελωτοποιός. Ξετυλίγει το κουβάρι μιας «γνωστής» ιστορίας και ανάγει ένα λησμονημένο «παραμύθι» σε προβληματισμό ενός σύγχρονου πολίτη. Γιατί το ταξίδι του Κολόμβου μπορεί να είναι, εντέλει, η διαδρομή του καθενός μας. Το παραμύθι της δικής μας ζωής. Το όνειρό μας». Το έργο ανεβαίνει σε μετάφραση Κωστή Σκαλιόρα, σκηνικά Κένυ ΜακΛέλαν, κοστούμια Χρήστου Μπρούφα, μουσική Γιώργου Χριστιανάκη, χορογραφίες Μαριάνθης Ψωματάκη, φωτισμούς Κατερίνας Μαραγκουδάκη και μουσική διδασκαλία, Νίκου Βουδούρη. [enet.gr, 14:24 Τετάρτη 3 Φεβρουαρίου 2010]

Η «Αγγλίδα ερωμένη» στο θέατρο Σημείο, «Σήμα κινδύνου» από τον Αντωνόπουλο, «Recycle» στο «Σύγχρονο Θέατρο Αθήνας»

Η «Αγγλίδα ερωμένη» στο θέατρο Σημείο

Ο Νίκος Διαμαντής σκηνοθετεί στο θέατρο «Σημείο» το έργο της Μαργκερίτ Ντυράς «Η Αγγλίδα ερωμένη» (1968), που κάνει πρεμιέρα την Πέμπτη. Ο τίτλος είναι ένα παιχνίδι παρήχησης που δημιουργείται από τη συγγραφέα ανάμεσα στην πραγματική σημασία του που είναι η Αγγλίδα ερωμένη και την παρήχησή του που είναι η αγγλική μέντα, το φυτό έρωτας. Παίζουν: Ιωάννα Μακρή, Γεράσιμος Δεστούνης, Νίκος Διαμαντής.

«Σήμα κινδύνου» από τον Αντωνόπουλο

O Αγγελος Αντωνόπουλος (φωτογραφία) διασκεύασε και σκηνοθέτησε το «Σήμα κινδύνου» του Αντώνη Σαμαράκη, για το «Θέατρο Τέχνης – Κάρολος Κουν» (Φρυνίχου).

 Σήμα κινδύνου  από τον Αντωνόπουλο

Οι παραστάσεις, στις οποίες συμμετείχαν απόφοιτοι του θεάτρου, ολοκληρώνονται στις 9 του μήνα. Το «Σήμα Κινδύνου» γράφτηκε το 1959 και είναι το μυθιστόρημα που συμπυκνώνει όλη την κοσμοθεωρία του Σαμαράκη. Οι ζωντανοί διάλογοι, η ανθρώπινη προσέγγιση του θέματος και οι κινηματογραφικές εικόνες, βασικά χαρακτηριστικά της γραφής του, αποτέλεσαν πηγή έμπνευσης για τον διασκευαστή και σκηνοθέτη.

«Recycle» στο «Σύγχρονο Θέατρο Αθήνας»

O Σίμος Κακάλας, ο εμπνευστής της «Γκόλφω Reloaded» και ψυχή της εταιρείας θεάτρου «Χώρος», υπογράφει τη σκηνοθεσία του «Recycle», της παραγωγής που κάνει πρεμιέρα στις 12 Φεβρουαρίου στο πλαίσιο του «Group Hostel» του Εθνικού Θεάτρου, στο «Σύγχρονο Θέατρο Αθήνας» (Α’ Σκηνή).

Παράξενα πλάσματα με χάρτινα κεφάλια, δαίμονες, κλόουν, τέρατα, ιερείς σε παροξυσμό, λιοντάρια και θηριοδαμαστές, αντικείμενα που αυτονομούνται, γραφικοί γείτονες δένονται και συγκρούονται, πολεμούν και συμφιλιώνονται, χτίζουν και καταστρέφουν έναν αλλοπρόσαλλο κόσμο – πάνω-κάτω η ιστορία της ανθρωπότητας! Πότε άρχισε όλο αυτό; Και είναι αλήθεια ότι τελειώνει;

Η «Ανάθεση» του Δημήτρη Δημητριάδη

  • Για τρεις παραστάσεις στο Σοφούλη

Ο μηδενισμός, πρωταγωνιστής στο σήμερα και η κάθε μορφή εξουσίας να αποδεικνύεται ανίσχυρη τελικά απέναντί του. Με μόνο αντίδωρο να φαντάζουν τα πέντε δάχτυλα ενός χεριού. Ή, αλλιώς, η «Ανάθεση» του Δημήτρη Δημητριάδη -από το βιβλίο «Ανθρωπωδία. Η Ανάθεση»- με την οποία αναμετριέται η Εταιρεία Θεάτρου «Τελεία» σε μια ανατρεπτική, ανθρώπινη παράσταση, στις 5, 6 και 7 Φεβρουαρίου, στο θέατρο «Σοφούλη» (Τραπεζούντος 5 και Σοφούλη).

Ο Μανώλης Ιωνάς -που υπογράφει τη σκηνοθεσία και τη δραματουργική επεξεργασία- δηλώνει στον «Α» ότι αφορμή για το ανέβασμα αυτής της παράστασης ήταν η περίηγησή του στις σελίδες του βιβλίου αυτού: «Είναι ένα κείμενο με πολύ έντονο το στοιχείο του μηδενισμού, που μοιάζει σήμερα πιο επίκαιρος παρά ποτέ. Ενα κείμενο, απ’ όπου αναδύονται οι αιώνιες αναζητήσεις της ανθρώπινης ύπαρξης, τα αναπάντητα ερωτήματα που βασανίζουν τον άνθρωπο. Με το δίπολο αρσενικού – θηλυκού, φωτός – σκότους, εξουσίας – υποταγής και κυρίως με το δίπολο ζωής – θανάτου».

  • 4 εξουσίες

Οσον αφορά στο κλειδί της σκηνοθετικής προσέγγισης ο ίδιος εξηγεί: «Οπως και στις προηγούμενες δουλειές μας -Ρίτσο και Ροΐδη- συνήθως κάνουμε ένα μοντάζ κειμένων και ποιημάτων. Χρησιμοποιούμε αυτούσια τα κείμενα και τα ποιήματα, αν και μπορεί να υπάρχει ένα μπρος πίσω στη σειρά των κειμένων -με την άδεια φυσικά των δικαιούχων. Στην παράσταση έχουμε τέσσερις προσωποιημένες εξουσίες του χρήματος, της θρησκείας, της τέχνης και της γνώσης. Παρ’ όλ’ αυτά ό,τι και αν κάνουν το «μηδέν» αποδεικνύεται πιο ισχυρό από αυτές. Ο θάνατος είναι τόσο δυνατός που καταργεί τελικά την όποια εξουσία. Και υπάρχει ένα χαρακτηριστικό σημείο του κειμένου όπου λέει: «Και δεν έχεις παρά μόνο το χέρι σου. Πέντε δάχτυλα. Σάρκα νωπή ευπαθής γυμνή ανάμεσα στην ζέστη και στο κρύο της, κόκαλα φλέβες ραβδώσεις, νύχια μασημένα, άκρες δαχτύλων ερεθισμένες πονεμένες, τρίχωμα λείο αραιό ασθενικό, μία παλάμη ιδρωμένη ούτε πολύ δυνατή, ούτε πολύ επιτήδεια, κλειδώσεις, συσπάσεις κλειδώσεων, δάχτυλα απλωμένα κοντά, μαζεμένα, σφιγμένα, βασανισμένα από μια νευραλγία που τα τινάζει και πάλι ηρεμούν και πάλι τα τινάζει με πόνο, αυτά τα πέντε δάχτυλα, δεν έχεις άλλα». Και εδώ ακριβώς είναι νομίζω που υπογραμμίζει ότι μπορείς να μην αναλώνεσαι από τη ματαιότητα των πραγμάτων, αλλά να ενεργοποιηθείς και να πράττεις».

Τα σκηνικά και τα κοστούμια είναι του Νίκου Κασαπάκη, η κίνηση – χορογραφία της Μπέτυς Δραμισιώτη, ο σχεδιασμός κοστουμιών των Ιωάννας Μαθοπούλου, Αφροδίτης Δήμα και Αθηνάς Σοφού. Παίζουν οι Νίκος Μαυρουδής, Γιάννης Μυτιληνός, Δώρα Αθανασοπούλου και Βασιλική Καραγιαννάκη. Παραστάσεις θα δίνονται Παρασκευή και Σάββατο στις 21:30 και Κυριακή στις 20:00. Πληροφορίες – κρατήσεις: 2310/423.925. Τιμή εισιτηρίου: 15 ευρώ και 10 ευρώ φοιτητικό.

  • ΓΙΩΤΑ ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΥ, Σάββατο, 30 Ιανουαρίου 2010 | ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ

Οι τέσσερις εξουσίες του χρήματος, της θρησκείας, της τέχνης και της γνώσης ανμετριούνται επί σκηνής

«Το άνθος του κάκτου» της Μιμής Ντενίση στη Θεσσαλονίκη

Από τις 4 Μαρτίου στο «Αθήναιον»

Η Μιμή Ντενίση, ο Κώστας Βουτσάς και ο Παναγιώτης Μπουγιούρης πρωταγωνιστούν στην κωμωδία «Το άνθος του κάκτου». Η κωμωδία των Μπαριγιέ και Γκρεντύ «Το άνθος του κάκτου» ανεβαίνει στο θέατρο «Αθήναιον» από την Μιμή Ντενίση, σε ελεύθερη διασκευή της ίδιας. Το έργο έχει παιχτεί σε όλο τον κόσμο σε διαφορετικές εκδοχές πάντα με μεγάλη επιτυχία. Στην Ελλάδα έχει ανέβει από την κυρία Κατερίνα, την Ελλη Λαμπέτη και την Μιμή Ντενίση. Στο Broadway έχει παιχτεί για 1370 παραστάσεις με την Λωρήν Μπακόλ. Στο σινεμά έχει γίνει ταινία με την Ιγκριντ Μπέργκμαν στο ρόλο της στριμμένης ιδιαιτέρας, τον Γουότερ Ματάου, στο ρόλο του γιατρού και την Γκόλντι Χον που βραβεύτηκε με Οσκαρ για την ερμηνεία της στο ρόλο της Τόνι. Ο Κώστας Βουτσάς σ’ έναν από τους βασικούς ρόλους, επανέρχεται στην πρόζα και συνεργάζεται πρώτη φορά με την Μιμή Ντενίση. Ο Παναγιώτης Μπουγιούρης στο ρόλο του γιατρού για πρώτη φορά σε ρόλο με πολύ χιούμορ.

Ταυτότητα παράστασης
Διασκευή – Σκηνοθεσία
: Μιμή Ντενίση

Σκηνικά -κοστούμια: Φωτεινής Δήμου

Φωτισμοί: Αντρέα Μπέλλη

Βοηθός σκηνοθέτη: Χρήστος Καρχαδάκης.

Πρωταγωνιστούν επίσης η Τζένη Διαγούπη, ο Πρόδρομος Τοσουνίδης, ο Γιάννης Πολιτάκης, η Βάσω Λασκαράκη και η Γιολάντα Μπαλαούρα.

Αγγελιοφόρος: Τρίτη, 2 Φεβρουαρίου 2010 17:00 Συντάκτης: Χάιδω Σκανδύλα

Τραγικό σκεύος εκλογής

  • Του Κώστα Γεωργουσόπουλου, TA NEA, Τετάρτη 3 Φεβρουαρίου 2010

Ο Σπύρος Ευαγγελάτος έχει ανεβάσει στην Επίδαυρο όλες τις τραγωδίες του Αισχύλου (μερικές δύο φορές), έξι από τις επτά τραγωδίες του Σοφοκλή και δώδεκα τραγωδίες του Ευριπίδη, σύνολο είκοσι πέντε τραγικά θέματα. Περισσότερα από όλους τους Έλληνες και ξένους βέβαια διεθνώς συναδέλφους του. Αλλά φαίνεται πως η μούσα της τραγωδίας δεν χόρτασε.

Χρειαζόταν κι άλλο δράμα, κι άλλο κλάμα κι άλλα μοιρολόγια. Και τον διάλεξε ως σύζυγο και πατέρα για να τον καταστήσει ζωντανό τραγικό πρόσωπο.

Ήρωα τραγωδίας. Ποια ήταν τάχα η Ύβρις του; Το ταλέντο του το σκηνοθετικό, μεταφραστικό, μουσικό, επιστημονικό. Η πλησίστια πορεία του μέσα στις αντιξοότητες μιας ανώριμης κοινωνίας με τις σπουδές του, τη σπάνια γλωσσομάθειά του (πεντάγλωσσος!), την πρωτοπόρα ερευνητική του δεινότητα στα μεγάλα και σκοτεινά προβλήματα της κρητικής και της επτανησιακής λογοτεχνικής και θεατρικής παραγωγής, η μαγεία του πανεπιστημιακού δασκάλου, η θεατρική του πρωτοπορία όταν όλα σ΄ αυτόν τον τόπο περί άλλα τυρβάζονταν («Ερωτόκριτος», «Γκάσπαρ», «Πείνα και δίψα», «Ιφιγένεια εν Ληξουρίω», «Ηλέκτρα», «Επιτρέποντες», «Ψυχοστασία», η πρώτη μεταμοντέρνα πραγματικά παράσταση στη χώρα: «Η Λυσιστράτη»), ο χαριτωμένος άνθρωπος με το κεφαλονίτικο χιούμορ και την κρητική ευθύτητα. Παλαιότερα μιλούσαν για «βλάσφημο μοίρα».

Δεν μπορώ τίποτε άλλο να σκεφτώ αλλά η θεά της τραγωδίας φαίνεται πως κρατάει την αρχαία παράδοση: χτυπάει τις κορυφές, δοκιμάζει τους γενναίους και όσους παρεκκλίνουν από τον κανόνα της μετριότητας. Όσοι αγαπούν το θέατρο και την επιστήμη σ΄ αυτόν τον τόπο σφίγγουν σήμερα το χέρι του Ευαγγελάτου, της ταλαντούχας κόρης του και εύχονται, μαζί του, την εξ ύψους παρηγοριά και τη μόνη παρηγοριά πέρα από κείνη που είναι «νάρκης του άλγους δοκιμές»: εν Φαντασία και Λόγω.

Μονόλογοι γυναικών

  • Η περφόρμανς «Πένθος και Μελαγχολία» (φωτογραφία), βασισμένη στο ομώνυμο κείμενο του Σίγκμουντ Φρόιντ (1915), παρουσιάζεται στο «Βooze Cooperativa» (Κολοκοτρώνη 57, τηλ. 211-4000.863) στις 21.00. Η σκηνοθεσία είναι του Β. Νούλα.

*Το έργο της Παλόμα Πεδρέρο «Άννα, 11-Μ» ανεβαίνει στον Πολυχώρο Ρandou (Καραϊσκάκη 28, Ψυρή, τηλ. 210-3314.601) στις 21.15, από τη «Μηχανή Τέχνης» και το Ινστιτούτο Θερβάντες. Τρεις μονόλογοι γυναικών για έναν άνθρωπο που αγνοείται, για τον Άνχελ που πήρε το τρένο για την Ατότσα στις 11 Μαρτίου 2004 λίγο πριν από τις εκρήξεις. Η σκηνοθεσία είναι του Χρήστου Στρέπκου. Παίζουν οι Ντέπυ Πάγκα, Νατάσσα Νταϊλιάνη, Χριστίνα Σκάζα.

*Τελευταίες παραστάσεις (έως 9 Φεβρουαρίου) του έργου «Σήμα Κινδύνου» του Αντώνη Σαμαράκη, σε διασκευήσκηνοθεσία του Άγγελου Αντωνόπουλου, στο Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν (Φρυνίχου 14, Πλάκα). Παίζουν οι Νίκος Μόσχοβος, Αλέξανδρος Πέρρος, Ματθαίος Καλαντζής κ.ά.

Μαριονέτες έξι μ. στα ρηχά. ΣΕ ΧΙΛΗ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΗ

Σε δρόμους, πάρκα, γήπεδα της Χιλής περιπλανήθηκαν οι τεραστίων διαστάσεων μηχανικές μαριονέτες (ύψους 6 μέτρων) του γαλλικού υπαίθριου θεατρικού θιάσου «Royale de Luxe». Βούτηξαν τις πατούσες τους σε λίμνες του Σαντιάγο, έκαναν τη βόλτα τους μέχρι το προεδρικό μέγαρο και με στολές δύτη ή ένα απλό κίτρινο αδιάβροχο ξεχύθηκαν σε πολυσύχναστες λεωφόρους της πόλης παρέα με πλήθος κόσμου. Βρίσκονται εκεί «για να σπάσουν την μονοτονία των κατοίκων» με τις παραστάσεις τους στην παρέλαση για τα 200 χρόνια από την Ανεξαρτησία της Χιλής. Ήδη ανέβασαν την περφόρμανς «Τhe Ιnvitation» στο 17ο Διεθνές Φεστιβάλ Θεάτρου «Santiago a Μil». Τα σκοινιά που κρέμονται από τα χέρια, τα πόδια και το κεφάλι τους δεν θα κρατήσουν δέσμιες για καιρό τις μαριονέτες. Σύντομα θα πάρουν τον δρόμο για το Μόντρεαλ, τη Νέα Ζηλανδία, το Μεξικό και την Ολλανδία (Ρότερνταμ). Ο θίασος «Royale de Luxe» ιδρύθηκε το 1979 από τον ΖανΛικ Κουρκούλ. [TA NEA: Τετάρτη 3 Φεβρουαρίου 2010]

«ΜΙΛΑΝ – ΚΟΥΝΤΕΡΑ: 1-0». Η εναλλακτική ιατρική «ανεβαίνει» στη θεατρική σκηνή

Ο Αντώνης Φραγκάκης με τη βελονίστρια - ομοιοπαθητική γιατρό Μαρία Μπελιβάνη στο «Μίλαν - Κούντερα: 1- 0»

«Μήπως είστε αγχωμένος το τελευταίο διάστημα;» ρωτάει ο εναλλακτικός γιατρός και ο ασθενής απαντά θετικά. Η διάγνωση του γιατρού τον μπερδεύει: «Το άγχος σάς προκαλεί πόνο στη μέση». «Η δουλειά του εναλλακτικού γιατρού μοιάζει με εκείνη του ψυχολόγου. Ερευνούμε τον τρόπο σκέψης του ασθενούς, τον ρωτάμε για τη ζωή του. Τα σωματικά προβλήματα είναι η έκφραση των συναισθηματικών καταστάσεων», λέει στα «ΝΕΑ» η βελονίστρια- ομοιοπαθητικός γιατρός Μαρία Μπελιβάνη, που έγραψε μαζί με τον Δημήτρη Κατσαντώνη το έργο «Μίλαν- Κούντερα: 1-0», σε σκηνοθεσία Αστέρη Πελτέκη, που ανεβαίνει από αύριο στο Βooze Cooperativa.

Η παράσταση εκτυλίσσεται σε ένα ιατρείο, με την άφιξη μιας γυναίκας με κρίσεις πανικού. Οι θεωρίες του εναλλακτικού γιατρού (Αντώνη Φραγκάκη) είναι πολύ… new age για εκείνη. Μέχρι τη στιγμή που οι δυο τους καταλήγουν στο σεξ και το απόλυτο πάθος. «Το πρόβλημά της είναι ότι της λείπει η αγάπη και η συντροφικότητα, καθώς ο πλούσιος σύζυγός της αδιαφορεί για τον γάμο τους», εξηγεί η Μαρία Μπελιβάνη, που ερμηνεύει και τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην παράσταση- έχει σπουδάσει στη Σχολή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος.

Το άγχος της καθημερινότητας, τα οικονομικά προβλήματα και οι δύσκολες ερωτικές σχέσεις φέρνουν τους ασθενείς στα ιατρεία των ομοιοπαθητικών. «Οι περισσότεροι ασθενείς μου είναι τραπεζικοί υπάλληλοι και χρηματιστές», λέει η Μαρία Μπελιβάνη. «Απαλλάσσουμε τους ασθενείς από κάθε λογής φάρμακα και δίνουμε ένα χάπι για όλα. Πολλοί ακολουθούν ξεχωριστή θεραπεία, λ.χ. για τον στομαχόπονο και ξεχωριστή για την κατάθλιψη». Οι εναλλακτικοί γιατροί αναλαμβάνουν ασθενείς με γαστρεντερικά και γυναικολογικά προβλήματα, αλλεργίες, πόνους, άσθμα και τα αποτελέσματα είναι συνήθως θετικά. «Τη λύση δεν τη δίνουν πάντα οι ακτινογραφίες», λέει η Μαρία Μπελιβάνη.

«Κάθε χρόνο αυξάνεται και το ποσοστό εκείνων που στρέφονται στην εναλλακτική ιατρική.

Σιγά σιγά ξεφεύγουμε από το “επιβιώνω” και επιζητάμε μια λύση για τα σωματικά αλλά και τα ψυχολογικά προβλήματα», προσθέτει.

Για τις παραπονιάρες γυναίκες, που ζεσταίνονται, κλαίνε εύκολα και έχουν ανάγκη από μια αγκαλιά, η Μαρία Μπελιβάνη προτείνει ένα φάρμακο από… ανεμώνη. Όσο για τους άντρες που τους αρέσουν τα εξτρίμ σπορ, είναι ιδιαίτερα ενεργητικοί και δυναμικοί αλλά ταλαιπωρούνται από αλλεργίες, η λύση βρίσκεται σε ένα χάπι. Άλλωστε, «τα φάρμακα που δίνουμε στους ασθενείς έχουν προσωπικότητα», όπως λέει η γιατρός- συγγραφέας- ηθοποιός.

  • Δάφνη Κοντοδήμα, TA NEA: Τετάρτη 3 Φεβρουαρίου 2010

ΙΝFΟ

Πρεμιέρα της παράστασης «ΜίλανΚούντερα: 1-0» στο Βooze Cooperativa (Κολοκτρώνη 57, τηλ. 211-4000.863) αύριο, από την Ομάδα Άνευ Προηγουμένου.

Το θέατρο και οι μάσκες για παιδιά σε εκπαιδευτικό πρόγραμμα

  • Εργαστήριο για παιδιά με θέμα το θέατρο και τις μάσκες διοργανώνει το Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης (ΑΜΘ), την Κυριακή 7 Φεβρουαρίου, από τις 11 το πρωί ως τη 1.30 το μεσημέρι. Το εργαστήριο απευθύνεται σε παιδιά 6 ως 12 ετών και τους γονείς τους. Οι συμμετέχοντες θα ξεναγηθούν από αρχαιολόγους του μουσείου στα εκθέματα που αφορούν το θέατρο στην αρχαία Μακεδονία. Υπό την εποπτεία της σκηνογράφου Τίνας Παραλή, θα δημιουργήσουν τις δικές τους μάσκες και με τη βοήθεια ειδικών εμψυχωτών θα αυτοσχεδιάσουν θεατρικά. Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να δηλώνουν συμμετοχή στο Τμήμα Εκπαιδευτικών Προγραμμάτων του ΑΜΘ, στο τηλέφωνο 2310-830538 (εσωτ. 119), από τις 12 ως τις 2.30 το μεσημέρι. Η συμμετοχή στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα είναι δωρεάν.