Βαλτινός σε κόντρα ρόλο

Το δράμα του Αρθουρ Μίλερ ζωντανεύει στο θέατρο «Βρετάνια», με αίσθημα, μέτρο και ουσιαστικές ερμηνείες. Από τα κλασικά έργα του παγκόσμιου ρεπερτορίου, το «Ψηλά από τη γέφυρα» του Μίλερ είναι ένα διάσημο σύγχρονο δράμα, που εξελίσσεται σε μια φτωχογειτονιά του Μπρούκλιν, τη δεκαετία του ‘50, με αφορμή μια πραγματική ιστορία.

Ο Γρηγόρης Βαλτινός σκηνοθέτησε και πρωταγωνιστεί στο «Ψηλά απ’ τη γέφυρα» του Α. Μίλερ, που παρουσιάζεται στο θέατρο «Βρετάνια». Μαζί του οι: Πέτρος Φυσσούν, Μαρίνα Ψάλτη, Βασίλης Ρίσβας, Μαριάννα Πο

Ο Γρηγόρης Βαλτινός σκηνοθέτησε και πρωταγωνιστεί στο «Ψηλά απ’ τη γέφυρα» του Α. Μίλερ, που παρουσιάζεται στο θέατρο «Βρετάνια». Μαζί του οι: Πέτρος Φυσσούν, Μαρίνα Ψάλτη, Βασίλης Ρίσβας, Μαριάννα Πολυχρονίδη και Νίκος Πουρσανίδης

Ο Γρηγόρης Βαλτινός επέλεξε να το παρουσιάσει στο θέατρο «Βρετάνια», σε μια καλοστημένη και καλοδουλεμένη παράσταση με ατμόσφαιρα, αίσθημα και μέτρο που πατάει στις συναισθηματικές συγκρούσεις των ηρώων, στην καίρια και ακριβή μετάφραση του Ερρίκου Μπελιέ. Κεντρικό θέμα του έργου είναι το ανομολόγητο ερωτικό πάθος του Εντι Καρμπόνε για τη νεαρή ανιψιά της γυναίκας του, πάθος που πυροδοτεί την εσωτερική σύγκρουση που συγκλονίζει τον ήρωα και τελικά τον οδηγεί στην αυτοκαταστροφή του.

Ο Εντι Καρμπόνε, Ιταλός μετανάστης στην Αμερική του ‘50, εργάζεται σκληρά στο λιμάνι του Μπρούκλιν για να συντηρήσει την οικογένειά του. Ο πρωταγωνιστής ήλθε αντιμέτωπος με έναν ρόλο διαφορετικής «διάθεσης» και ψυχοσύνθεσης συγκριτικά με αυτούς που μας έχει συνηθίσει τα τελευταία χρόνια. Η ερμηνεία του διέθετε το βάθος και το «βάρος» του ήρωα.

Ο τρόπος που έχτισε τον ρόλο με οδηγό τον κρυφό (ερωτικό) καημό του για την ανιψιά του, οι μεταπτώσεις του, το πώς περνάει από τον θυμό στη ζήλια, από την «αγνή» προστασία στο ερωτικό πάθος, στην απόγνωση και τελικά στο δραματικό φινάλε, ακόμη και το πώς η τοποθέτηση του σώματός του τον ακολουθεί σε αυτή την «πτώση» είναι εξαιρετικά μελετημένα.

Στο πλευρό του, στον ρόλο της Μπέατρις, της συζύγου του ήρωα, που έχει αναλάβει την ανατροφή της ορφανής ανιψιάς της, Κάθριν, που μεγαλώνει μαζί τους σαν να ήταν πραγματικό τους παιδί, η Μαρίνα Ψάλτη, σε μια απολύτως ουσιαστική και άμεση ερμηνεία, ως μια γυναίκα προδομένη, που βλέπει την «καταστροφή» να έρχεται, που προσπαθεί να την εμποδίσει δίχως τελικά να τα καταφέρει. Η ξαφνική άφιξη των Ιταλών συγγενών της Μπέατρις, που μπήκαν παράνομα στη χώρα για αναζήτηση εργασίας και φιλοξενούνται στο σπίτι του Εντι, ανατρέπει την ισορροπία της οικογένειας.

Η Κάθριν (όμορφη παρουσία με συναισθηματικό εκτόπισμα η Μαριάννα Πολυχρονίδη) ερωτεύεται τον Ροντόλφο (ενθουσιασμός και αθωότητα χαρακτηρίζουν τον χαρακτήρα όπως τον έπλασε ο Νίκος Πουρσανίδης), τον νεαρό και όμορφο ξάδελφο της Μπέατρις, ξυπνώντας μέσα στην ψυχή του Εντι μια καταστροφική ζήλια, που τον ωθεί σε ακραίες συμπεριφορές, με κορυφαία την προδοσία των ίδιων των συγγενών του, πράξη η οποία και τον οδηγεί στο τραγικό τέλος του. «Καρφώνει» τους μετανάστες και πέφτει νεκρός από το χέρι του Μάρκο (καθοριστική η παρουσία του Βασίλη Ρίσβα στον ρόλο), του μεγάλου αδελφού του Ροντόλφο. Σωστοί οι Μιχάλης Σακκούλης και Νικόλας Μιχάκος στους υπόλοιπους ρόλους, λειτουργικό και καλαίσθητο το σκηνικό του Γιώργου Πάτσα.

Ο Μίλερ έγραψε ένα έργο με πολλά στοιχεία της αρχαίας ελληνικής τραγωδίας, όσον αφορά τη δομή του. Μας παρουσιάζει έναν πρωταγωνιστή δέσμιο της τραγικής του μοίρας και τον Χορό, ο οποίος όμως αποτελείται από ένα μόνο πρόσωπο, τον δικηγόρο Αλφιέρι (ο Πέτρος Φυσσούν έδωσε στον ρόλο το απαιτούμενο κύρος), που αφηγείται, επεξηγεί και παρατηρεί την έκβαση της ιστορίας, χωρίς στην ουσία να μπορεί να την επηρεάσει, όπως ακριβώς και ο Χορός στην αρχαία τραγωδία.

Το «Ψηλά από τη Γέφυρα» (A view from the bridge) παίχτηκε για πρώτη φορά το 1955 στη Νέα Υόρκη με τη μορφή μονόπρακτου έργου σε μια συγγραφική απόπειρα του Μίλερ να παρουσιάσει ένα σύγχρονο δράμα στα πρότυπα της αρχαίας ελληνικής τραγωδίας, όπου ο ήρωας οδηγείται μοιραία σε ένα πεπρωμένο από το οποίο δεν μπορεί να ξεφύγει. Αργότερα, ο Μίλερ επεξεργάστηκε εκ νέου το υλικό του, άλλαξε τη δομή του και το ανέπτυξε σε πλήρες έργο δύο πράξεων, το οποίο έκανε πρεμιέρα την επόμενη χρονιά στο Λονδίνο, σε σκηνοθεσία Πίτερ Μπρουκ, αποσπώντας ενθουσιώδεις κριτικές. Η φήμη του εξαπλώθηκε σε όλο τον κόσμο, φτάνοντας και στην Ελλάδα το 1957, όπου παρουσιάστηκε από το «Θέατρο Τέχνης» σε σκηνοθεσία Καρόλου Κουν.

  • Ο ΜΙΛΕΡ ΓΙΑ ΤΟΝ ΗΡΩΑ ΤΟΥ

«Ο Εντι Καρμπόνε δεν είναι ο άντρας που θα λυπηθούμε… Είναι περισσότερο ο άνθρωπος με τον οποίον θα συνδεθούμε μέσα από τις πράξεις μας κι έτσι θα καταλάβουμε τους εαυτούς μας λίγο καλύτερα, όχι μόνο σαν μεμονωμένες υπάρξεις, αλλά μέσα στη συμπόρευσή μας με τους άλλους ανθρώπους και το κοινό συλλογικό παρελθόν μας», γράφει ο ίδιος ο Αρθουρ Μίλερ.

  • ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΚΑΡΑΛΗ, ΕΘΝΟΣ, 18/01/2010
Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: