Η διπλή αλλοτρίωση του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά

  • Του ΝΙΚΟΥ ΑΞΑΡΛΗ*

Η Διεύθυνση Αναστήλωσης Νεοτέρων και Συγχρόνων Μνημείων (ΔΑΝΣΜ) του υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού παρουσίασε πρόσφατα μια έκθεση με τίτλο «Η παλιά σκηνή του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά» όπου αναπαράγονταν αποσπάσματα και φωτογραφίες από τις προμελέτες της ΔΑΝΣΜ, ενώ παράλληλα διοργάνωσε ημερίδα με τίτλο «Το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, παρελθόν, παρόν, μέλλον».

Πρέπει να κατανοηθεί ότι στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά (ΔΘΠ) δεν πραγματώνονται οι προμελέτες της ΔΑΝΣΜ, αλλά η «μελέτη εφαρμογής», την οποία εκπόνησε η ιδιωτική εργολαβική εταιρεία. Δεν πραγματοποιείται «αποκατάσταση», όπως αναφέρει το υπουργείο, αλλά «αναστήλωση – ανακαίνιση» σε καταφανή παραβίαση των νόμων και της επιστημονικής μεθοδολογίας και πρακτικής. Με την «επίβλεψη» της ΔΑΝΣΜ η εταιρεία αλλοτριώνει το μνημείο.

Οι εργασίες ανακαίνισης στο ΔΘΠ οδήγησαν στην καταστροφική αφαίρεση της περίφημης ξύλινης Σκηνής από το θέατρο – «μοναδική» την χαρακτηρίζει η ΔΑΝΣΜ. Πράγματι «μοναδικό» φαινόμενο κυνικά να ομολογείται ότι δεν έχει προβλεφθεί η αποκατάσταση της Σκηνής του ΔΘΠ, του πιο σημαντικού μέρους ενός θεάτρου! Οργανώνεται έκθεση και ημερίδα «προβολής του έργου της ΔΑΝΣΜ» και η καταστροφή παρουσιάζεται ως επίτευγμα! Πρόκειται για άθλιες πρακτικές που συνάδουν με τις συνεχείς περιφρονήσεις των επιστημονικών διαδικασιών και της κριτικής από την ηγεσία της ΔΑΝΣΜ, του υπουργείου και του Δήμου Πειραιά. Οι εκδηλώσεις της ΔΑΝΣΜ προσπαθούν να καλύψουν την απάτη και την παρανομία που εξελίσσεται στο ΔΘΠ: δεν υπάρχει «αποκατάσταση» αλλά εργολαβική ανακαίνιση.

Το ΔΘΠ, ιδιοκτησίας Δήμου Πειραιά, είναι κηρυγμένο μνημείο και καλλιτεχνικό δημιούργημα που εμπίπτει στις διατάξεις του Αρχαιολογικού Νόμου αλλά και των διεθνών συμβάσεων προστασίας των μνημείων (όπως π.χ. η Χάρτα της Βενετίας) τις οποίες έχει υπογράψει η Ελλάδα…

Οι εργολαβικές εργασίες στο ΔΘΠ πραγματοποιούνται χωρίς να υπάρχει δημοτικός Οργανισμός Θεάτρου. Οι κυρίαρχες απόψεις στο υπουργείο και στον Δήμο Πειραιά είναι η «ανεξαρτητοποίηση» του Θεάτρου από τον Δήμο και η λειτουργία του ως «καλλιτεχνικού κέντρου». Όπως τόνισα στη Διεθνή Επιστημονική Συνάντηση για το ΔΘΠ, που διοργάνωσαν διανοούμενοι του Πειραιά το 2003, «το ΥΠΠΟ δεν προσβλέπει στην αποκατάσταση του θεάτρου, ως ιστορικού θεατρικού θεσμού, αλλά στην εργολαβική ανακαίνιση ενός ‘διατηρητέου νεοκλασικού’ και στη μελλοντική λειτουργία του ως ‘ενοικιαζόμενης αίθουσας'».

Το αντιεπιστημονικό μέτωπο υπουργείου – ΔΑΝΣΜ – Δήμου – εργολάβων προχωρεί ανερυθρίαστα στην ανακατασκευή του ΔΘΠ που ούτε Δημοτικό θα είναι, ούτε Θέατρο ούτε θα ανήκει στον Πειραιά.

Η νέα ηγεσία του υπουργείου έχει καθήκον να εξετάσει τις πρακτικές της ΔΑΝΣΜ και να εξαγγείλει άμεσα την πραγματοποίηση ενός διεθνούς επιστημονικού συνεδρίου για το «σημαντικότερο θεατρικό αρχιτεκτόνημα της νεότερης Ελλάδας» (αποτίμηση της καθ. Ε. Φεσσά – Εμμανουήλ), που θα πρέπει να οργανωθεί από ανεξάρτητη επιτροπή επιστημόνων και καλλιτεχνών του θεάτρου.

* Ο Νίκος Αξαρλής είναι ιστορικός τέχνης, συγγραφέας της μονογραφίας, Δημοτικό Θέατρο Πειραιά – Θέατρο και Πόλη, εκδόσεις Οδός Πανός, Αθήνα 2001 και συνεπιμελητής των πρακτικών της Διεθνούς Επιστημονικής Συνάντησης Ο Πειραιάς και το Δημοτικό Θέατρο, εκδόσεις Τσαμαντάκη, Πειραιάς 2008.

  • Η ΑΥΓΗ: 06/11/2009
Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: