Το τέταρτο κουδούνι

Αναρωτιέμαι: η έως πρόσφατα ηθοποιός και νυν δόκιμη μοναχή Ναταλία Λιονάκη γιατί αποφάσισε να μονάσει; Για να συναντηθεί με τον Χριστό; Ή για να συναντηθεί με την Τατιάνα Στεφανίδου; Με την οποία την έβλεπα- «Αξίζει (;) να το δεις» – να μιλάει- απευθείας σύνδεση με τη μονή…- με τις ώρες στο τηλέφωνο;

Σειρά από συμβάσεις είναι η όπερα. Το ξέρω. Αλλά έχω κι εγώ τα όριά μου.

Κάθομαι να δω, Κυριακή βράδυ, στο κανάλι της Βουλής (που δεν έχει αποσκορακίσει την όπερα όπως η «δημόσια», που λένε, τηλεόραση…) την «Τουραντότ» του Πουτσίνι – μια παλιά βιντεοσκόπηση απ΄ την «Σκάλα» του Μιλάνου με μαέστρο τον Ζορζ Πρετρ.

Και βγαίνει στον εξώστη του ανακτόρουστον επώνυμο ρόλο- η σοπράνο Αλεσάντρα Μαρκ- εξαιρετική φωνή αλλά 1.60 (ύψος) x 2.20 (φάρδος) x 3.30 (βάθος), που την έκοψα για πάνω από 140 κιλά (χωρίς το κόκαλο)- κι από κάτω ο- σιτεμένος- Κάλαφ- ο τενόρος Νικόλα Μαρτινούτσι- να τη βλέπει και να πέφτει ξερός: έρωτας κεραυνοβόλος! Και να σπαράζει «Ο divina bellezza! Ο meraviglia! Ο sogno!», ήτοι «Ω, θεϊκή ομορφιά! Ω, θαύμα! Ω, όνειρο!». Και σ΄ όλο το έργο να προσπαθεί να την κερδίσει παίζοντας το κεφάλι του. Και στο τέλος να σμίγουν- ΠΩΣ να σμίξουν δηλαδή, ο Χριστός!

Συμβαίνουν και εις Παρισίους- ή και εις την Σκάλαν του Μιλάνου.

Υπήρχαν και διαφορετικές απόψεις. Ότι το καινούργιο Εθνικό θα ΄πρεπε να εγκαινιαστεί με μια αμιγώς θεατρική παράσταση- να μη λείπει ο λόγος. Όμως το «Πουθενά» του Δημήτρη Παπαϊωάννου (στη φωτογραφία) και των συνεργατών του προχωράει, πιστεύω, πιο πέρα: στα σπλάχνα του θεάτρου. Και καλύτερη ιδέα δε νομίζω πως θα υπήρχε απ΄ την ιδέα του Παπαϊωάννου που παραμένει ένας μεγαλοφυής δημιουργός- όταν το πρωτόγραψα, χρόνια πριν (ποιος τα θυμάται αυτά…), ένιωθα ότι εκτίθεμαι αλλά δε μ΄ ένοιαζε, τώρα ακούγομαι κοινότοπος…-, για να «βυθιστούμε» στην θάλασσα του θεάτρου. Χωρίς να πρόκειται για τεχνική επίδειξη. Χωρίς να πρόκειται για συρραφή από τυχαίες «ωραίες εικόνες». Επί της ουσίας!

Εμένα, τα παιδιά του «Πουθενά» (βασική φωτογραφία της Μαριλένας Σταφυλίδου) με πήραν μαζί τους. Εκεί ψηλά, στα σταγκόνια, εκεί βαθιά, κάτω απ΄ τα τραμπουκέτα…

«Όχι, ποτέ δεν το ΄νιωσα σαν δημοσιοϋπαλληλίκι. Όταν έπαιζα σε δυο- τρία κλασικά έργα το χειμώνα και σε πεντ΄- έξι τραγωδίες το καλοκαίρι ήμουνα δημόσιος υπάλληλος; Στο «ελεύθερο» βουτάει ο άλλος ένα έργο και μπορεί να το κρατήσει και δυο και τρία χρόνια… Ε, αυτός είναι δημόσιος υπάλληλος, όχι εγώ» έλεγε ο Βασίλης Κανάκης (φωτογραφία) – καλός ηθοποιός- που έφυγε απ΄ τη ζωή την περασμένη Πέμπτη. Και που ΄χε περάσει ολόκληρη την καλλιτεχνική του ζωή- πάνω από σαράντα χρόνια! – αποκλειστικά στο Εθνικό Θέατρο. Σε συνέντευξη που ΄χαμε κάνει στα «ΝΕΑ» το ΄99. Με αφορμή το βιβλίο του αναμνήσεων «Εθνικό Θέατρο- Εξήντα χρόνια σκηνή και παρασκήνιο» που ΄χε βγάλει στον «Κάκτο». Τώρα που ξαναδιάβασα αυτό το σημείο της συνέντευξης πολύ φοβάμαι πως είχε δίκιο…

Και τι συμπτώσεις! Ο θάνατος του Βασίλη Κανάκη να συμβεί την επομένη της μέρας που ξανάνοιξε το Εθνικό. Κι ο τελευταίος του ρόλος να ΄ναι ο Συνταγματάρχης στην «Σονάτα των φαντασμάτων» του Στρίντμπεργκ με σκηνοθέτη τον Γιάννη Χουβαρδά, καλλιτεχνικό διευθυντή σήμερα του Θεάτρου.

Όσο για το βιβλίο του, καλογραμμένο κι εξαιρετικά ενδιαφέρον- μια κιβωτός η οποία διασώζει ένα μεγάλο μέρος της ιστορίας του Εθνικού- θα ΄θελα να το δω στοωραίο- βιβλιοπωλείο που άνοιξε στο καινούργιο Εθνικό. Του αξίζει.

Σας έγραφα στις 30 Ιουλίου στο «Τέταρτο Κουδούνι», με αφορμή την παρουσίαση του μονολόγου «Γράμμα στην κόρη μου» του Άρνολντ Γουέσκερ που θα ερμηνεύσει η Μάνια Παπαδημητρίου στην Β΄ Σκηνή του θεάτρου «Οδού Κεφαλληνίας», πως το έργο «Τέσσερις εποχές» του ίδιου Βρετανού συγγραφέα πρωτοπαρουσιάστηκε στην Ελλάδα τη σεζόν 2001- 2002 στο «Θέατρο κάτω απ΄ τη Γέφυρα».

Και όμως! Έχει ήδη παιχτεί: το καλοκαίρι του ΄85, απ΄ τον ερασιτεχνικό τότε Θεατρικό Όμιλο της Πολιτιστικής Λέσχης Νέων Εμπορικής Τράπεζας/ ΗΣΑΠ- απ΄ τον οποίο ξεπήδησε η Ομάδα Τέχνης «Πάροδος» που μετεξελίχθηκε στο σημερινό «Θέατρο της Ημέρας». Στο πέτρινο θεατράκι των κατασκηνώσεων των δυο φορέων, για να επαναληφθεί, τον επόμενο χειμώνα, στο θέατρο «Αλάμπρα»- αλήθεια, αδυνατώ να κατανοήσω γιατί ο Εδμόνδος Φυρστ το κρατάει κλειστό εδώ και τόσα χρόνια- σε σκηνοθεσία Λάκη Κουρετζή, όπως ευγενικά με πληροφορεί ο εκ των πρωτεργατών των τριών ομάδων, ως ηθοποιός και σκηνοθέτης, Παντελής Τσολάκος.

Σας έγραφα στο «Τέταρτο Κουδούνι», στις 2 Ιουλίου, για το έργο του Φρανκ ΜακΓκίνες «Ευγένιος» που θα παρουσιαζότανε σε σκηνοθεσία Γιώργου Καραμίχου με Γιώργο Κέντρο και Αθηνά Τσιλύρα στο «Άνεσις». Παράλληλα προς «Το φιόρο του Λεβάντε» που επαναλαμβάνεται. Ξεχάστε το. Ακυρώθηκε.

Δυο σελίδες – μεγάλου μεγέθους- απ΄ το πρόγραμμα της παράστασης του «Δον Κιχώτη» που ανέβασε το καλοκαίρι με το ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης στο Φεστιβάλ Αθηνών και σε περιοδεία αφιέρωνε ο σκηνοθέτης Γιάννης Καραχισαρίδης στη διασκευή την οποία υπέγραφε ο ίδιος. Αναλύοντας τους δρόμους που επέλεξε για να την κάνει. Αλλά για κοίτα σύμπτωση! Να ΄ναι σχεδόν οι ίδιοι που ακολούθησε κι ο Ντέιλ Γουόσερμαν για τη διασκευή του έργου του Θερβάντες στο μιούζικαλ «Ο άνθρωπος της Μάντσα». Το οποίο έχει γίνει και ταινία.

Έλειπα και το διάβασα καθυστερημένα:

το αφιέρωμα στην Βέρα Ζαβιτσιάνου (φωτογραφία) για την πρώτη επέτειο του θανάτου της στην ένθετη «Βιβλιοθήκη» της «Ελευθεροτυπίας». Έξοχο! Εξασέλιδο και να γράφουν οι πιο εκλεκτοί. Έως και η παλαιά των ημερών Μαίρη Λω του τραγουδιού, που μαζί με την Βέρα και την αδελφή της Μαρία ξεκίνησαν ως- τραγουδιστικό- «Τρίο Σταρ»! Η επιμέλεια, του ηθοποιού Γιώργου Γιαννακάκου. Στον οποίο ανήκει και το βασικό, συναρπαστικό κομμάτι για την Κυρία της οποίας ήταν φίλος. Ούτε κουτσομπολίστικο ούτε απ΄ αυτά τα «λάιτ» που γράφονται συνήθως σ΄ αυτές τις περιπτώσεις ούτε αγιογραφία.

Ο Γιαννακάκος φαίνεται πως έχει στα χέρια του πλούσιο υλικό- κασέτες, συνεντεύξεις, εκμυστηρεύσεις… Θα ΄ταν κρίμα να μείνει στο αφιέρωμα και να μην φτιάξει ένα βιβλίο γι΄ αυτό το αέρινο πλάσμα που πέρασε απ΄ το θέατρό μας.

    Του Γιώργου Δ.Κ. Σαρηγιάννη, ΤΑ ΝΕΑ: Πέμπτη 22 Οκτωβρίου 2009

    Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

    Σχολιάστε

    Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

    Λογότυπο WordPress.com

    Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

    Φωτογραφία Google

    Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

    Φωτογραφία Twitter

    Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

    Φωτογραφία Facebook

    Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

    Σύνδεση με %s

    Αρέσει σε %d bloggers: