Monthly Archives: Σεπτεμβρίου 2009

ΣΠΕΡΑΝΤΖΑ ΒΡΑΝΑ: 1928-2009. Η μάγκισσα η τελευταία

Η γυναικάρα -με γάμα κεφαλαίο- του ελληνικού σινεμά, η σέξι σουμπρετοκαρατερίστα μάγκισσα και πόρνη της μεγάλης οθόνης και του σανιδιού, το «αντράκι» που δεν μάσησε ποτέ τα λόγια του, το πληθωρικό κορίτσι με το τσαγανό και τους χρυσούς κρίκους στα αφτιά, με άλλα λόγια η Σπεράντζα Βρανά (Ελπίδα Χωματιανού το πραγματικό της όνομα), έσβησε «όρθια» χθες το πρωί.

Την πρόδωσε η καρδιά της. Ηταν 81 ετών.

Μέχρι τέλους υπήρξε η χαρά της ζωής. Ανθρωπος, όπως έλεγε, με «άρρωστη αισιοδοξία». Με το ίδιο νάζι και σκέρτσο που τη μάθαμε στο σινεμά και την επιθεώρηση. Με το ίδιο χαμόγελο. Πληθωρική, αυτοσαρκαστική.

«Αντράκι ήμουνα και είμαι και θα είμαι όσο ζω», συνήθιζε να λέει. «Στον χαρακτήρα, στην ντομπροσύνη, στο να λέω τα σύκα σύκα και τη σκάφη σκάφη και να μην αλλάζω γνώμη». Οσοι τη γνώρισαν το επιβεβαιώνουν. Οπως και το ότι η Σπεράντζα -όνομα και πράγμα- υπήρξε ο ορισμός της ανεξάρτητης γυναίκας, έτη φωτός μπροστά από την εποχή της, που διεκδίκησε ενεργό ρόλο μέσα από την απελευθερωμένη σεξουαλικότητά της.

«Ημουν ατίθασο πλάσμα», παραδεχόταν, «γι’ αυτό και έφαγα πάρα πολύ ξύλο από τη μαμά μου. Κανένας δεν μπόρεσε να με τιθασεύσει έως σήμερα».

Τότε που, όπως η ίδια έλεγε: «Οταν ανέβαινα στη σκηνή, παίρνανε τα σανίδια φωτιά»

Τότε που, όπως η ίδια έλεγε: «Οταν ανέβαινα στη σκηνή, παίρνανε τα σανίδια φωτιά»

Εως το τέλος της ζωής της υπήρξε πνευματικά ακμαία. Παρότι ένα τροχαίο, αρχές του 2000, την είχε καθηλώσει, συνέχιζε να είναι δραστήρια. Πέρσι σηκώθηκε και ξαναβγήκε, έστω με μπαστούνια, στο Ηρώδειο για το αφιέρωμα στην παλιά επιθεώρηση του Σταμάτη Κραουνάκη «Χ ΣΚΗΝΗΣ. Αυτά που κάψαν το σανίδι». Ξανατραγούδησε μια παλιά επιτυχία της, «Το τραμ το τελευταίο», έστω και από τη θέση της στις κερκίδες.

Γεννήθηκε στο Μεσολόγγι το 1928. «Παιδί» των μπουλουκιών, δοκιμάστηκε στο πλευρό όλων των μυθικών τεράτων του ελληνικού κινηματογράφου και της επιθεώρησης, στην πρόζα, τη μουσική κωμωδία και την οπερέτα. Σαράντα χρόνια υπηρέτησε με πάθος την επιθέωρηση, είδος με το οποίο κάνει και την πρώτη επαγγελματική της εμφάνιση το 1948.

Τότε ο Σακελλάριος και ο Γιαννακόπουλος ετοίμαζαν μια επιθεώρηση με νέα ταλέντα στο «Μετροπόλιταν». Ο Γκιωνάκης τούς μίλησε για τη Σπεράντζα. «Το μεγάλο σου προσόν είναι η φοβερή ζωντάνια», της είπε ο Σακελλάριος. «Αλλά πρέπει να βρεις έναν τύπο». Και της έδωσε στην περίφημη επιθεώρηση «Ανθρωποι άνθρωποι» τη μάγκισσα. «Τέτοιοι ρόλοι δεν μου πήγαιναν ούτε στο σώμα, που ήταν πάρα πολύ θηλυκό, ούτε στην ψυχοσύνθεση. Γιατί οι μάγκισσες τότε ήτανε πάρα πολύ βαριές. Αλλά εγώ την έκανα σπεραντζέικη», καμάρωνε.

Υπήρξε για δεκαετίες πρωταγωνίστρια στην επιθεώρηση, ερμηνεύοντας μερικές από τις μεγαλύτερες μουσικές επιτυχίες της («Αυτό το μάμπο το μπραζιλέιρο», «Η βαλίτσα», το «Τραμ το τελευταίο»), από το Αλσος Παγκρατίου ώς το θέατρο «Μπουρνέλη». Υπήρξε επίσης συνθιασάρχης με τους Βασ. Αυλωνίτη, Ν. Σταυρίδη, Ρένα Βλαχοπούλου, Θανάση Βέγγο, Στάθη Ψάλτη.

Πόπη Αλβα, Βασίλης Αυλωνίτης, Σπεράντζα Βρανά, Ορέστης Μακρής, Γεωργία Βασιλειάδου, (κάτω) Ρένα Στρατηγού, Νίκος Ρίζος, Στέλλα Στρατηγού, Κυριάκος Μαυρέας. Σε απαρτία ο θίασος του «Ακροπόλ», το 1957, όταν μεσουρανούσε η επιθεώρηση

Πόπη Αλβα, Βασίλης Αυλωνίτης, Σπεράντζα Βρανά, Ορέστης Μακρής, Γεωργία Βασιλειάδου, (κάτω) Ρένα Στρατηγού, Νίκος Ρίζος, Στέλλα Στρατηγού, Κυριάκος Μαυρέας. Σε απαρτία ο θίασος του «Ακροπόλ», το 1957, όταν μεσουρανούσε η επιθεώρηση

«Πρωταγωνίστρια στην επιθεώρηση έγινα χωρίς να ξέρω -όχι κλακέτες και σπαγκάτ- ούτε τάνγκο! Πώς να γίνω πρωταγωνίστρια; Με μια σκατοφωνούλα που είχα; Εκανα όμως επιτυχία για το ταμπεραμέντο μου», ήταν η εξήγηση που έδινε. «Οταν ανέβαινα στη σκηνή, παίρνανε τα σανίδια φωτιά. Αυτή είμαι και τώρα ακόμα. Μιλάω, και μου λένε «τσακώνεσαι»».

Αποσύρθηκε από τη σκηνή το 1985 και άρχισε να συγγράφει το ένα βιβλίο μετά το άλλο. Την αυτοβιογραφία της «Τολμώ» («γιατί λέω θα γεράσω και θα τα ξεχάσω»), βιβλία για την επιθεώρηση, για τα μπουλούκια, αλλά και μυθιστορήματα: «Ο οργασμός του Μπράβο», «Επιθεώρηση καψούρα μου», «Η ζωή μου στα μπουλούκια», «Η γοητεία της πόρνης», «Τρούμπα», «Τίμιο Μπορντέλο», «Απορίες», «Πιπεράτα αυθεντικά», «Πώς πάχυνα κάνοντας δίαιτα», «Ο επιβήτορας».

Εφυγε έχοντας χορτάσει τη ζωή με το… κουτάλι. Μετά τον πρώτο βραχύ γάμο της στα 16 της, σχέσεις ζωής γι’ αυτήν ήταν ο δεσμός της με τον Κώστα Βουτσά, αλλά και ο 40χρονος γάμος της με τον Παύλο Πατάκα, με τον οποίο περιόδευσε ως τραγουδίστρια σε κέντρα του εξωτερικού. Είχε έναν υιοθετημένο γιο.

* Η κηδεία της θα γίνει αύριο στο Α’ Νεκροταφείο στις 4 μ.μ. *

65 ταινίες, σαν… βίζιτες

  • Η Σπεράντζα Βρανά άφησε το στίγμα της σε 65 ταινίες.

Το κινηματογραφικό ντεμπούτο της έγινε το ’50 στην ταινία «Ελα στο θείο», του Ν. Τσιφόρου. Τελευταία της εμφάνιση ήταν στο «Safe sex» (1999), των Ρέππα-Παπαθανασίου. Επαιξε επίσης στις: «Σωφεράκι» (1953), του Γ. Τζαβέλλα, «Ωραία των Αθηνών» (1954), του Ν. Τσιφόρου, «Κάλπικη λίρα» (1955), του Γ. Τζαβέλλα, «Δεν μπορούν να μας χωρίσουν» (1965), του Χρ. Κυριακόπουλου κ.ά.

  • Της ΙΩΑΝΝΑΣ ΚΛΕΦΤΟΓΙΑΝΝΗ, Ελευθεροτυπία, Τετάρτη 30 Σεπτεμβρίου 2009

Ελευθεροτυπία, Τετάρτη 30 Σεπτεμβρίου 2009

Παραχάρηκα τον έρωτα, αλλά σπάνια ερωτευόμουν

  • Η Σπεράντζα Βρανά με δικά της λόγια

* «Εγώ, αγάπη μου, ό,τι κατάφερα το κατάφερα μόνη μου. Δεν ξάπλωσα σε κανένα κρεβάτι, δεν άκουσα τη συμβουλή κανενός πούστη και κερατά. Στη ζωή μου δεν έχω κουράγια να πολεμώ. Αν είναι να το κατακτήσω κάτι με τον τρόπο μου, με το πώς θα κοιτάξω, πώς θα γελάσω, έχει καλώς. Ανδρας είναι, δουλειά είναι, όταν δεν με θέλει κάτι δεν το θέλω ούτε εγώ».

Με τον Κώστα Βουτσά: «Μου ζήτησε να παντρευτούμε ύστερα από 5 χρόνια... συζυγίας. Ηταν έρωτας μεγάλος. Αλλά ήθελε να φύγω από το θέατρο αν παντρευτούμε»

Με τον Κώστα Βουτσά: «Μου ζήτησε να παντρευτούμε ύστερα από 5 χρόνια… συζυγίας. Ηταν έρωτας μεγάλος. Αλλά ήθελε να φύγω από το θέατρο αν παντρευτούμε»

* «Είμαι άρρωστα αισιόδοξη. Είμαι με δύο μπαστούνια αυτή τη στιγμή. Ξέρω ότι καθώς θα περνούν τα χρόνια η κατάσταση θα γίνεται χειρότερη. Αλλά δεν με ρίχνει κάτω. Αν η κατάσταση χειροτερέψει δεν θα παιδέψω τον άνδρα μου, θα πάρω έναν άνθρωπο. Γι’ αυτό φρόντισα να έχω μια πισινή…».

* Για τις 65 ταινίες της: «Δεν αγάπησα καμία. Στον κινηματογράφο πήγαινα πώς πάει η πουτάνα να πάρει βίζιτα, έτσι. Να τ’ αρπάξω από τον κινηματογράφο, να τα ρίξω στο θέατρο».

* Για την αποχώρησή της από τη σκηνή: «Ηθελα να φύγω με ζήτω και όχι με γιούχα. Η φθορά είναι φθορά. Αγγίζει τα πάντα. Και δεν θα άγγιζε εμένα; Βάρεσα γροθιά στο μαχαίρι, πληγώθηκα, τρέξαν’ αίματα, αλλά το πήρα απόφαση».

* Για τον έρωτα: «Τον παραχάρηκα. Σπάνια ερωτευόμουν. Εχω ερωτευτεί δύο φορές στη ζωή μου -μη βάλουμε τον παιδικό. Δύο φορές αυτό που λέμε έρωτα-καψουροέρωτα. Και τη μια φορά παντρεύτηκα κιόλας, στα δεκάξι μου. Ηταν Ελλην από την Αίγυπτο. Την άλλη ήταν με τον Κώστα Βουτσά, που μου ζήτησε να παντρευτούμε μετά από 5 χρόνια συζυγίας. Του λέω «γιατί να παντρευτούμε, καλά δεν περνάμε;». «Οχι», μου λέει. Εγώ κι ο Κώστας με το «καλημέρα», που λέει ο λόγος, μπήκαμε στη συζυγία. Δεν θα έλεγα πως ήταν κεραυνοβόλος. Ηταν έρωτας, όμως, μεγάλος. Αλλά ήθελε να φύγω από το θέατρο αν παντρευτούμε».

* Για τη… σεξουαλικότητά της: «Ο Σκορπιός είναι το πιο σεξουαλικό ζώδιο του ζωδιακού. Είμαι σεξουαλική. Μια σπουδαία αστρολόγα μού είπε, «αν δεν είχες και τον Κρόνο στον Υδροχόο θα γινόσουν ή διάσημη πουτάνα ή νυμφομανής». Δεν έγινα. Εκανε το παλαντζάρισμα ο Κρόνος και έγινα μόνο ένα σεξουαλικό πλάσμα».

* Από συνέντευξή της στην Ιωάννα Κλεφτόγιαννη («Ε», 2003)

«Εδουάρδος Γ΄» του Ουίλιαμ Σαίξπηρ από το Εθνικό Θέατρο Βουκουρεστίου

Το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος σε συνεργασία με τα 44α Δημήτρια παρουσιάζουν έναν από τους πιο ιστορικούς πολιτιστικούς οργανισμούς της Ρουμανίας, το Εθνικό Θέατρο Βουκουρεστίου, που έρχεται στη Θεσσαλονίκη με μια σαιξπηρική παράσταση, τον «Εδουάρδο Γ’», ένα έργο που αναφέρεται στην αξία και στη σημασία του όρκου.

Η παράσταση θα ανεβεί στη σκηνή του Βασιλικού Θεάτρου, στις 9 και 10 Οκτωβρίου, σε σκηνοθεσία Alexandru Tocilescu. Τον ρόλο του Εδουάρδου Γ΄, ενσαρκώνει ένας από τους σπουδαιότερους ηθοποιούς της Ρουμανίας, ο Ion Caramitru, ο οποίος είναι Διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου του Βουκουρεστίου και έχει διατελέσει  στο παρελθόν, Υπουργός Πολιτισμού της Ρουμανίας.

Η παράσταση θα δοθεί στη ρουμάνικη γλώσσα με ελληνικούς υπέρτιτλους.

Σημείωμα του σκηνοθέτη

Σε μία «ποσοτική» ανάλυση, ο Jan Kott, παρατηρεί  ότι ο «Εδουάρδος Γ’» είναι το κατεξοχήν θεατρικό έργο των όρκων. Σε κανένα θεατρικό έργο ο Shakespeare δεν συγκεντρώνει μαζί τόσους πολλούς όρκους. Ένας όρκος εγκαθιστά μια σχέση ανάμεσα στον άνθρωπο και τον Θεό… Η σχέση έχει τη δύναμη να καθοδηγήσει τις πράξεις και τα γεγονότα, έτσι ώστε αυτά να γίνουν πραγματικότητα.

Εξαιτίας ενός όρκου μπορεί να πάθεις, να χάσεις την ελευθερία σου,  κερδίζεις όμως την τιμή σου. Για έναν όρκο μπορεί να γίνει οποιαδήποτε θυσία, με την προϋπόθεση να μην παραβιαστεί.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ανεβάζουμε το έργο Εδουάρδος Γ΄ τώρα. Επειδή είμαστε όμηροι ενός κόσμου για τον οποίο «ο λόγος της τιμής» δεν σημαίνει τίποτα πλέον. Στα αυτιά και στο στόμα των συγχρόνων ανθρώπων «ο λόγος της τιμής» ακούγεται κενός, χωρίς περιεχόμενο. Μην πιστεύοντας ποτέ σε τίποτα, επιβαρύναμε τις ζωές μας με κούφια λόγια, υποσχέσεις χωρίς ουσία, διευκολύνοντας πιο πολύ την καταπάτησή του και την παραβίαση του νόμου. Ο λόγος της τιμής έχει μείνει μια ηχηρή εικόνα χωρίς ουσία. Οπότε, για ποιο λόγο να σέβεσαι ένα πράγμα που κανείς δεν το λαμβάνει υπόψη;

Επιθυμούμε τώρα να επαναφέρουμε στο μυαλό των ανθρώπων την ιδέα ότι, ένας λόγος τιμής που δόθηκε, ένας όρκος, είναι ιερά πράγματα που πρέπει να τα σεβόμαστε.

Διάβασα το έργο και έδωσα λόγο τιμής ότι θα το «στήσω» επί σκηνής. Ήταν το μόνο που μπορούσα να αποδείξω, έναντι του εαυτού μου και έναντι των άλλων: ότι κρατώ τον λόγο μου!

Alexandru Tocilescu, σκηνοθέτης

Παραστάσεις

Παρασκευή 9/10,  Σάββατο 10/10

Χώρος: Βασιλικό Θέατρο. Ώρα έναρξης: 9:00 μ.μ.

Πληροφορίες – Κρατήσεις:

Ώρες λειτουργίας ταμείων Βασιλικού Θεάτρου και ΕΜΣ: 9.30 π.μ. έως τις 9.30 μ.μ.  Τηλ. κρατήσεων: 2310 288000

Τιμές εισιτηρίων:

Πλατεία – Θεωρείο:  22 €, κανονικό, 15 €, φοιτητικό – μαθητικό

11o ΔΙΕΘΝΕΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΟΥΚΛΟΘΕΑΤΡΟΥ ΚΑΙ ΠΑΝΤΟΜΙΜΑΣ ΚΙΛΚΙΣ

  • 29 Σεπτεμβρίου – 13 Οκτωβρίου 2009
  • Τριάντα θίασοι, από τις πέντε ηπείρους του πλανήτη, περισσότερες από 100 παραστάσεις, εκδηλώσεις, εκθέσεις, προβολές σε μια μοναδική πολύχρωμη γιορτή!

  • Για ενδέκατη συνεχή χρονιά ο Δήμος Kιλκίς διοργανώνει το μοναδικό για την Ελλάδα Διεθνές Φεστιβάλ Κουκλοθεάτρου και Παντομίμας.

Το 11ο Διεθνές Φεστιβάλ Κουκλοθεάτρου και Παντομίμας θα διαρκέσει από τις 29 Σεπτεμβρίου έως τις 13 Οκτωβρίου. Καλλιτέχνες, κουκλοπαίκτες και θίασοι από την Αμερική, την Ασία, την Αφρική, την Ευρώπη και την Ωκεανία – για μιαν ακόμη φορά οι περισσότεροι από αυτούς έρχονται για πρώτη φορά στην Ελλάδα και παίζουν σε μοναδικές παραστάσεις στο Διεθνές Φεστιβάλ Κουκλοθεάτρου και Παντομίμας στο Κιλκίς – παρουσιάζουν με κέφι και δημιουργικότητα μερικές από τις καλύτερες παραστάσεις στον κόσμο. Τριάντα θίασοι που έρχονται από διάφορα μέρη του πλανήτη, από την Ευρώπη, την Ασία, την Αυστραλία, την Αμερική από τον νότο έως την αρκτική περιοχή της, θα δώσουν 100 και πλέον παραστάσεις. Συγκεκριμένα θα παρουσιαστούν παραστάσεις από Ελλάδα, Ιταλία, Ισπανία, Γερμανία, Ρωσία, Γεωργία, Αυστραλία, Ινδονησία, Μεγάλη Βρετανία, Αργεντινή, Καναδά (φυλή ινουίτ), Ελβετία, Γαλλία. Φετινή τιμώμενη χώρα του φεστιβάλ είναι  η Γερμανία.

Οι παράλληλες εκδηλώσεις και δράσεις του Φεστιβάλ περιλαμβάνουν

  • καλλιτεχνικά δρώμενα και παρεμβάσεις στους δρόμους του Κιλκίς
  • πέντε σεμινάρια-εργαστήρια,
  • μία διημερίδα για το κοινωνικό θέατρο (το θέατρο σαν εργαλείο επίλυσης κοινωνικών προβλημάτων), διάφορες εκδηλώσεις στα μπαράκια της πόλης,
  • δύο εκθέσεις, μία με κούκλες και φιγούρες από την Ινδονησία σε συνεργασία με την πρεσβεία της Ινδονησίας και μια έκθεση γλυπτικής με κούκλες φτιαγμένες από ρίζες δέντρων, üπαρουσίαση σε πρώτη προβολή ταινίες μικρού μήκους stop motion και animation από Ισπανία, Γαλλία, Γερμανία και Ελλάδα.
  • «κυνήγι θησαυρού» στην πόλη του Κιλκίς για τους μικρούς φίλους του κουκλοθέατρου
  • στολισμός βιτρίνας με κούκλες καταστημάτων του Κιλκίς καθ’ όλη τη διάρκεια του φεστιβάλ
  • μεταμεσονύχτιες παραστάσεις για ενήλικες σε επιλεγμένα μπαράκια του Κιλκίς

Στο πλαίσιο της φετινής διοργάνωσης θα πραγματοποιηθεί η 1η Ελληνική Συνάντηση Νέων Κουκλοπαικτών σε συνεργασία με το ελληνικό παραρτημα της UNIMA. Επίσης, σε συνέχεια του clown doctor, μιας πρωτοπόρας δράσης που ξεκινήσαμε πέρυσι στην Ελλάδα, φέτος, θα πραγματοποιηθεί μια παρέμβαση και ενημέρωση στην παιδιατρική κλινική του νοσοκομείου του Κιλκίς.

Η τελετή έναρξης θα πραγματοποιηθεί στις 3 Οκτωβρίου. Θα γίνει ιδιαίτερη τιμητική αναφορά στη Γερμανία. Το Φεστιβάλ εκφράζει τις βαθιές του ευχαριστίες στον Karl Heinz Thalmann, διευθυντή του Goethe Institute. Θα ακολουθήσει η παρουσίαση των αποτελεσμάτων και η απονομή βραβείων της 1ης Συνάντησης Νέων Ελλήνων Κουκλοπαιχτών και την αυλαία του Φεστιβάλ θα ανοίξει η παράσταση θεάτρου σκιών «Ο Μεγαλέξανδρος και το καταραμένο φίδι» από τον καραγκιοζοπαίκτη Χρήστο Στανίση και πολλούς καλεσμένους καλλιτέχνες. Είναι μια παράσταση αφιερωμένη στον μεγάλο δάσκαλο, Ευγένιο Σπαθάρη, του οποίου μαθητής και βοηθός υπήρξε ο Χρήστος Στανίσης. Μάλιστα ήταν βοηθός του όταν πριν από 11 χρόνια, στο πρώτο μας Φεστιβάλ, ο Ευγένιος Σπαθάρης είχε παρουσιάσει αυτήν την ίδια παράσταση ανοίγοντας τότε το 1ο φεστιβάλ.

Μετά την παράσταση θα ακολουθήσει στον εξωτερικό χώρο του θεάτρου, στην πλατεία δημαρχείου, μια μεγάλη γιορτή με ακροβατικά και πολύ χιούμορ από τους CASIQUESI, μουσική και χορό με τους CABARET BALKAN (Θάνος Σταυρίδης (ακορντεόν), Βασίλης Κομματάς (κλαρίνο, σαξόφωνο), Lilo- Laurent Limeul,(κιθάρα, φωνή, loops), Βασίλη Θεμελή (Τούμπα), Παραγωγός: Νίκος Στεφανίδης.)

Την αυλαία του φεστιβάλ θα κλείσει μια παράσταση συμπαραγωγή της όπερας της Βαρκελώνης με το Διεθνές Φεστιβάλ Κουκλοθεάτρου Κιλκίς, μια παραλλαγή του έργου  «Ο Πέτρος κι ο Λύκος» του Προκόφιεφ, μια παράσταση με την τεχνική του Μαύρου Θεάτρου που ανέβηκε ήδη με πολύ μεγάλη επιτυχία στη Βαρκελώνη

Τέλος, θα υπογραφούν δύο πρωτόκολλα αδελφοποίησης με το Διεθνές Φεστιβάλ Κουκλοθεάτρου του Κέιπ Τάουν (Ν.Αφρική) και το Φεστιβάλ του Μπιλμπάο (Ισπανία). Οι χώροι δράσης του Φεστιβάλ είναι  το Δημοτικό θέατρο του Δήμου Κιλκίς, η Δημοτική βιβλιοθήκη, δρόμοι και πλατείες της πόλης του Κιλκίς καθώς και άλλοι συγκεκριμένοι χώροι, όπως επιλεγμένα μπαράκια του Κιλκίς, όπου δίνονται μεταμεσονύχτιες παραστάσεις για ενήλικο κοινό.

Επιπλέον, μέρος του προγράμματος του φετινού φεστιβάλ θα μεταφερθεί και φέτος στην Θεσσαλονίκη, στην Καλαμαριά. Παράλληλα στο πλαίσιο του Φεστιβάλ θα πραγματοποιηθούν παραστάσεις και στην Θεσσαλονίκη, στην Καλαμαριά, στο Δημοτικό Θέατρο Καλαμαριάς.

Ακολουθεί αναλυτικό πρόγραμμα παραστάσεων που θα πραγματοποιηθούν στο Κιλκίς.

ΑΝΑΛΥΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ

Κεντρική Βιβλιοθήκη Κιλκίς (έναντι Δημαρχείου)

Συνεδριακό Κέντρο Δήμου
Κιλκίς (Γ. Καπέτα 17, δίπλα στο Δημαρχείο)

Πρωί 09:00

Πρωί 11:00

Βράδυ 20:00

Πρωί 09:00 & 11:00

Τρίτη

29/9/2009

Συνάντηση Νέων Κουκλοπαικτών Συνάντηση Νέων Κουκλοπαικτών
Τετάρτη

30/9/2009

Συνάντηση Νέων Κουκλοπαικτών Συνάντηση Νέων Κουκλοπαικτών
Πέμπτη

1/10/2009


Casi Que Si – Iσπανία και Αργεντινή
“Έρωτας και Σοκολάτα”
Casi Que Si – Iσπανία και Αργεντινή
“Έρωτας και Σοκολάτα”
(προσοχή: το βράδυ στις 22:00)
Κουκλοθέατρο Αγιουσάγια: “Πετροτσουλούφης”
Θέατρο Νεύμα – Ελλάδα
«Τα σπίτια των φίλων μας…των ζώων»
Παρασκευή

2/10/2009


Finger Theatre – Γεωργία
“Extravaganza”
Finger Theatre – Γεωργία
“Extravaganza”
(προσοχή: το βράδυ στις 22:00)

Νίκος Τόμπρος: “Σόλο για τρείς”

Θέατρο Νεύμα – Ελλάδα
«Τα σπίτια των φίλων μας…των ζώων»
Σάββατο

3/10/2009


Χρήστος Στανίσης
Αφιέρωμα στον Ευγένιο Σπαθάρη:
“Ο Μέγας Αλέξανδρος και το Καταραμένο Φίδι”
Κυριακή

4/10/2009

Finger Theatre – Γεωργία
“Extravaganza”
Finger Theatre – Γεωργία
“Extravaganza”
Δευτέρα

5/10/2009

Nikolai Zykov Theatre – Ρωσία
“Ο Γίγαντας και άλλα…”
Nikolai Zykov Theatre – Ρωσία
“Ο Γίγαντας και άλλα…”
Nikolai Zykov Theatre – Ρωσία
“Ο Γίγαντας και άλλα…”
Κουκλοθίασος “ΝΙΣΤΑ” – Ελλάδα
«Οι γείτονες»
Τρίτη

6/10/2009

Das Papiertheater – Γερμανία
“Η Χάρτινη Όπερα”
Das Papiertheater – Γερμανία
“Η Χάρτινη Όπερα”
Das Papiertheater – Γερμανία
“Η Χάρτινη Όπερα”
Κουκλοθίασος “ΝΙΣΤΑ” – Ελλάδα
«Οι γείτονες»
Τετάρτη

7/10/2009

Milo e Olivia – Ιταλία
“Klinke”
Milo e Olivia – Ιταλία
“Klinke”
Milo e Olivia – Ιταλία
“Klinke”
Angelus Novus – Ελλάδα
«Ο Κυνηγός και… τα πετειναράκια»
Πέμπτη

8/10/2009

Trastam Teatre – Ισπανία
“Πράγματα σχετικά με τη ζωή”
Trastam Teatre – Ισπανία
“Πράγματα σχετικά με τη ζωή”
Trastam Teatre – Ισπανία
“Πράγματα σχετικά με τη ζωή”
Angelus Novus – Ελλάδα
«Ο Κυνηγός και… τα πετειναράκια»
Παρασκευή

9/10/2009

Artcirq – Καναδάς

«Περιμένετε»

Artcirq – Καναδάς

«Περιμένετε»

Artcirq – Καναδάς

«Περιμένετε»

Λίτσα Μπητίου – Ελλάδα
O Φασουλής και η Μάγισσα Μπαχλεβίτσα
Σάββατο

10/10/2009

1. Artcirq – Καναδάς

«Περιμένετε»

2. Θέατρο Πλεύσις – Ελλάδα
“Αόρατες Πόλεις”

1. Richard Bradshaw – Αυστραλία «Οι σκιές του Bradshaw»

2. Θέατρο Πλεύσις – Ελλάδα
“Αόρατες Πόλεις”

Κυριακή

11/10/2009

Etcetera Teatro – Ισπανία
“Ο Πέτρος και ο Λύκος”
Etcetera Teatro – Ισπανία
“Ο Πέτρος και ο Λύκος”
Δευτέρα

12/10/2009

Etcetera Teatro – Ισπανία
“Ο Πέτρος και ο Λύκος”
Etcetera Teatro – Ισπανία
“Ο Πέτρος και ο Λύκος”
Τίκ Νίκ – Ελλάδα
“Αστείες Ιστορίες”
Τρίτη

13/10/2009

Richard Bradshaw – Αυστραλία

«Οι σκιές του Bradshaw»

Richard Bradshaw – Αυστραλία

«Οι σκιές του Bradshaw»

Εκατομμυριούχος στο Μέγαρο Μουσικής

  • Πρωταγωνιστεί στο έργο του Μπέρναρντ Σο, που ανεβαίνει σε σκηνοθεσία Σωτήρη Χατζάκη ως μουσική κωμωδία

Η Νόνικα Γαληνέα επιστρέφει στο «Μέγαρο Μουσικής Αθηνών» ως Επιφάνια Σατράπη ντι Πάρεργα. Ως «Εκατομμυριούχος», με άλλα λόγια, στην ομώνυμη, ανατρεπτική κοινωνική κωμωδία του Μπέρναρντ Σο που για πρώτη φορά παρουσιάζεται στη χώρα μας, σε μορφή μουσικής κωμωδίας με έντονη σουρεαλιστική και ποιητική διάθεση, και διασκευή της ίδιας της δημοφιλούς ηθοποιού και μεταφράστριας που για τον σκοπό αυτό συνεργάστηκε με τον δημοσιογράφο Κοσμά Βίδο.

Εκατομμυριούχος στο Μέγαρο Μουσικής

«Για πρώτη φορά θέλω να μιλήσω για τον ρόλο μου. Συνήθως δεν θέλω να μιλάω για να μην τον προδώσω. Αυτή τη φορά, αν δεν μιλήσω, θα τον προδώσω, γιατί κινδυνεύει να παρεξηγηθεί αυτή η γυναίκα», σχολιάζει η πρωταγωνίστρια για την ηρωίδα που ερμηνεύει στις 6, 7, 8, 10, 11 και 12 Οκτωβρίου στην αίθουσα «Δημήτρης Μητρόπουλος», σε σκηνοθεσία Σωτήρη Χατζάκη. «Δεν είναι τυχαίο ότι ο συγγραφέας τη βάφτισε Επιφάνια. Φέρεται επιφανειακά, αλλά δεν σκέφτεται επιφανειακά», τονίζει.

Στην καρδιά της διεθνούς οικονομικής κρίσης του μεσοπολέμου, ο Νομπελίστας Ιρλανδός δραματουργός φαίνεται να έχει μελετήσει βαθιά την παραδοξότητα της εξουσίας και του πλουτισμού όταν γράφει το έργο «Η Εκατομμυριούχος» (1935). Στο έργο αυτό, η πλουσιότερη γυναίκα του κόσμου αναζητάει σύζυγο για να ευτυχήσει, ο οποίος πρέπει να πληροί κάποιες προϋποθέσεις που όρισε ο πατέρας της, προκειμένου να λάβει την εξωφρενική της προίκα. Η παράσταση φιλοδοξεί, σύμφωνα με τον σκηνοθέτη της, Σωτήρη Χατζάκη, «να φέρει το έργο σε σημερινούς προβληματισμούς. Με την προσεκτική μετατόπιση του θεατρικού προς μια μουσική κωμωδία, με σεβασμό στους χαρακτήρες, στις συγκρούσεις και στους αρμούς του κειμένου και όπλο το χιούμορ και τη διεισδυτική ματιά της «Εκατομμυριούχου»».

Η μουσική είναι του Σταμάτη Κραουνάκη και οι στίχοι της Λίνας Νικολακοπούλου, τα σκηνικά-κοστούμια του Γιάννη Μετζικώφ και η χορογραφία του Φωκά Ευαγγελινού. Οι ενορχηστρώσεις είναι του Γιώργου Ζαχαρίου, οι εικόνες και τα βίντεο του Γρηγόρη Καραντινάκη. Παίζουν: Νόνικα Γαληνέα, Γιάννης Μπέζος, Αλέξανδρος Μυλωνάς, Μελίνα Τανάγρη, Μπάμπης Γιωτόπουλος, Αρτο Απαρτιάν και Χρήστος Ευθυμίου. Καλλιτεχνική σύμβουλος της παραγωγής είναι η Αννα Νταλάρα.

  • Αντιγόνη Καράλη, ΕΘΝΟΣ, 30/09/2009

Σπεράντζα Βρανά:Η μάγκισσα της επιθεώρησης

  • Πληθωρική, με σεξαπίλ και ταμπεραμέντο, ανέβηκε στο σανίδι σε ηλικία 15 ετών και υπήρξε μία από τις εμβληματικές θεατρίνες του ’50 και του ’60

Η μάγκισσα της επιθεώρησης

Πληθωρική και ντερμπεντέρισσα. Θανατηφόρο θηλυκό, αλλά και φοβερό μαγκάκι. Γυναικάρα βελούδινη, χειμαρρώδης, με σεξαπίλ και ταμπεραμέντο, με βραχνή αισθησιακή χαρακτηριστική φωνή, μεγάλους κρίκους στ αυτιά και μπεγλέρι.

Προσωπικότητα ανεξάρτητη, ατίθαση, έντονη, που δεν μάσαγε τα λόγια της (υπήρξε πολύ αθυρόστομη). Ευθύς, κεφάτος, θετικός άνθρωπος, με τσαγανό και τσαχπινιά, στοιχεία που δεν απώλεσε στην πορεία της ζωής της, ακόμη κι όταν ένα αυτοκινητικό ατύχημα την υποχρέωσε σε αλλεπάλληλες εγχειρήσεις στα πόδια και (τελικά) την καθήλωσε στην καρέκλα.

Η μάγκισσα της επιθεώρησης

Η σκηνή την ανέδειξε, η επιθεώρηση την καθιέρωσε και το κοινό τη λάτρεψε. Κι εκείνη του το ανταπέδωσε. Γιατί… «δεν υπάρχει μεγαλύτερος οργασμός» από αυτόν του «μπράβο». Η Σπεράντζα Βρανά, που «έφυγε» χθες το πρωί από ανακοπή, σε ηλικία 81 ετών, υπήρξε μία από τις εμβληματικές θεατρίνες της λαμπερής εποχής της επιθεώρησης του 50 και του 60.

Μέσα σε αυτές τις συνθήκες η Ελπίδα Χωματιανού, όπως ήταν το πραγματικό όνομα της Σπεράντζας Βρανά, γεννημένη το 1928 στο Μεσολόγγι, ξεκίνησε την καριέρα της. Σπούδασε θέατρο πάνω στη σκηνή, αρχίζοντας σε ηλικία 15 ετών (1943) να εμφανίζεται με «μπουλούκια». «Εκπαιδεύτηκε» από την αρχή σε όλα τα θεατρικά είδη: πρόζα, μουσική κωμωδία, οπερέτα.

Την πρώτη της επαγγελματική εμφάνιση πραγματοποίησε το 1948 στο θέατρο «Μετροπόλιταν» στην επιθεώρηση των Αλ. Σακελλάριου – Χρ. Γιαννακόπουλου «Ανθρωποι, Ανθρωποι». Τότε πρωτοτραγούδησε το «Τραμ το τελευταίο», τραγούδι-σήμα κατατεθέν της. Αυτό τραγούδησε (μαζί με το «Μονοπάτι») και το καλοκαίρι του 2008, στην τελευταία της εμφάνιση στο Ηρώδειο, στην παράσταση του Σταμάτη Κραουνάκη «Χ Σκηνής-Αυτά που κάψαν στο Σανίδι», καθισμένη στην πρώτη σειρά του κοίλου, αφού δεν μπορούσε να ανέβει στη σκηνή.

Ο επιθεωρησιακός τύπος της «σέξι μάγκισσας» ήταν το μεγάλο της σουξέ. Με το ανεπανάληπτο μπρίο της ερμήνευσε μερικά από τα πιο γνωστά επιθεωρησιακά τραγούδια («Μάμπο το μπραζιλέρο», «Δώσε»). Συνεργάστηκε με όλα τα μεγάλα ονόματα της εποχής, στα καλύτερα θέατρα, ενώ υπήρξε και η ίδια θιασάρχις. Από το 1956 που ήταν η «βασίλισσα» του «Ακροπόλ» έως το 1985 που πήρε τη μεγάλη απόφαση να εγκαταλείψει οριστικά τη θεατρική σκηνή και τη μεγάλη της αγάπη, την επιθεώρηση.

Στον κινηματογράφο έπαιξε σε δεκάδες ταινίες, αλλά έγινε γνωστή από τη συμμετοχή της στην ταινία του Γιώργου Τζαβέλλα «Κάλπικη Λίρα», όπου υποδυόταν μία γυναίκα ελευθέρων ηθών δίπλα στον «αόμματο» Μίμη Φωτόπουλο. Τελευταία της -γκεστ- κινηματογραφική εμφάνιση ήταν, το 1999, στο «Safe Sex» των Μιχάλη Ρέππα και Θανάση Παπαθανασίου.

Στις αρχές της δεκαετίας του ’80 αποκάλυψε το συγγραφικό της ταλέντο υπογράφοντας το «Τολμώ», ένα βιβλίο για τα πρώτα χρόνια της ζωής της, με λόγο απλό, αληθινό, χειμαρρώδη. Ακολούθησαν κι άλλα βιβλία: «Ο Οργασμός του Μπράβο», «Επιθεώρηση καψούρα μου», «Η ζωή μου στα μπουλούκια», η «Γοητεία της πόρνης», «Τρούμπα», το «Τίμιο μπορντέλο», «Απορίες», τα «Πιπεράτα αυθεντικά» , «Πώς πάχυνα κάνοντας δίαιτα», «Ελα καλέ, Τώραααα» κ.ά.

Την ερωτεύτηκαν πολλοί, ερωτεύτηκε λίγους, ανάμεσά τους και ο Κώστας Βουτσάς, με τον οποίο η σχέση τους διήρκεσε πάνω από πέντε χρόνια. Είχε παντρευτεί δύο φορές, την πρώτη σε ηλικία 16 ετών έναν Ελληνα από την Αίγυπτο και τη δεύτερη τον Παύλο Πατάκα, με τον οποίο έζησαν μαζί τέσσερις δεκαετίες. Η κηδεία της θα γίνει αύριο στο Α’ Νεκροταφείο.

  • Αντιγόνη Καράλη, ΕΘΝΟΣ, 30/09/2009

Θεατροδρομίες: Το κομψοτέχνημα και το χονδροτέχνημά του

  • Η «Οπερα της Πεντάρας» ως σχήμα, πρόσχημα και ξεπατίκωμα, όχι όμως ως όχημα πνευματικής και καλλιτεχνικής μαθητείας.

Aρχές καλοκαιριού στο Βερολίνο συμφιλιώθηκα, ύστερα από χρόνια, με έναν αίφνης αισθαντικό, στοχαστικό, ταυτόχρονα ανάλαφρο, ευανάγνωστο και αναγνωρίσιμο Ρόμπερτ Ουίλσον βλέποντας την «Οπερα της πεντάρας» στη δική του, πολυπαινεμένη σκηνοθεσία (πρεμιέρα Σεπτέμβριος 2007), με σκίτσα σκηνικών και σχεδιασμό φωτισμών επίσης δικά του. Θίασος ονειρεμένος, δοσμένος με πάθος στο κομψό, ιδιαίτερο και ακριβέστατο ύφος του Ουίλσον, ύφος βωβού σινεμά και ψαλιδοκοπτικής των αρχών του αιώνα ανάμεικτο με καρτούν α λα Σίμπσονς, ανδρόγυνη τόλμη στη φιγούρα του φονιά Μακ Χιθ, απόκοσμη χροιά στα λευκά πρόσωπα, μαριονετίστικες κινήσεις, χιούμορ και θεατρική εκτέλεση της μουσικής του Βάιλ, χωρίς μπελκάντο, κορόνες και βιμπράτα.

Ο Πίτσαμ του Γιούργκεν Χολτς, η Πόλι της Χριστίνας Ντρέχσλερ, η Πίτσαμ της Τράουτε Χόες, ο Μακ Χιθ του Στέφαν Κουρτ, ο Φιλτς του δικού μας Γιώργου Τσιβανόγλου και η θεσπέσια Τζένι της Ανγκελα Βίνκλερ έμειναν, μαζί με τον υπόλοιπο εξαιρετικό θίασο, για πολύ στη μνήμη μου. Και μαζί τους, το μεγάλο επίτευγμα της παράστασης να φωτίσει πίσω από φιγούρες, λόγια, τραγούδια, μύθο, τη μελαγχολία της διαχρονικότητας αυτού του τοπίου της φθοράς, της διαφθοράς και της ύφεσης των πάντων. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα αναφώνησα κι εγώ σαν την Πόλι, «χόπλα», όταν είδα ένα τηλεοπτικό τρεϊλεράκι της πανελλαδικής τουρνέ του ίδιου έργου (συμπαραγωγής δύο ΔΗΠΕΘΕ και ενός ιδιωτικού φορέα), σε απόδοση, σκηνοθεσία (τρίτη απόπειρα) Θ. Μουμουλίδη, με ηθοποιούς-σταρ και ονομαστούς συντελεστές. «Χόπλα», γιατί κάτι θετικό μού θύμισε το τρέιλερ, σε ύφος και στυλιζάρισμα. «Κυνήγησα» την παράσταση γιατί με ενδιέφερε.

Την πέτυχα αλλά με πέτυχε κι εκείνη στον σταυρό! Ηταν το χονδροτέχνημα του κομψοτεχνήματος που είχα μόλις δει στο Βερολίνο; Μήπως ήταν η ιδέα μου;Τι χρειάζονταν όλες αυτές οι παρεμβολές και επεξηγήσεις από το κείμενο και τον υπερκινητικό, νευρόσπαστο κομπέρ του Α. Μπουρδούμη; Γιατί όλα τα κορίτσια του μπορντέλου, μηδέ της προδομένης Τζένι (Κ. Καραμπέτη) εξαιρουμένης, έπρεπε να κινούνται και να μοιάζουν με «μοντέλες», χωρίς ούτε καν μια χαρακιά στον ακκισμό τους, σαν αυτή π.χ. στο πρόσωπο του, έτσι κι αλλιώς, περιγραφικού και γραφικού Μακ Χιθ του Σ. Μάινα;

Πού είχε πάει όλη η αντι-μελωδική Μπρεχτική άποψη για τη μουσική και τα τραγούδια, που τόσο μεγαλοφυώς είχε αφομοιώσει ο Βάιλ; Γιατί έπρεπε να θυμίζει Λυρική Σκηνή παλαιών καιρών το άκουσμα και να βαριούνται οι θεατές γύρω μου; Γιατί αίφνης αυτό το χονδροειδές σχόλιο για τον διευθυντή της αστυνομίας Μπράουν με τη συγκεκριμένη επιλογή ηθοποιού; Και, τέλος, γιατί στο πρόγραμμα της παράστασης αυτή η καραμπινάτη κλεψιτυπία του φωτογραφικού υλικού από τη σκηνοθεσία του Ουίλσον, χονδροειδώς ενσωματωμένου στην ύλη, δίχως την παραμικρή διευκρίνιση ή παραπομπή, έτσι που ο ανίδεος αναγνώστης να θεωρεί πως ανήκουν στη σκηνοθεσία Μουμουλίδη; Να φανταστώ πως το κλίμα φθοράς του έργου επηρέασε και το ήθος κάποιων ιθυνόντων της παραγωγής; Μετά σου λέει, ο Μπρεχτ δεν είναι επίκαιρος!

Δέκα μαθητές μιλούν για τη μετανάστευση μέσα από την παράσταση «Σύνορα»

Δέκα παιδιά με διαφορετικές χώρες προέλευσης, αλλά παρόμοιες μεταναστευτικές εμπειρίες και κοινή διάθεση να ενταχθούν στην ελληνική κοινωνία, καταθέτουν τα βιώματά τους στην παράσταση «Σύνορα», που θα παρουσιαστεί στις 12 Οκτωβρίου (ώρα 7 μ.μ.) στο Δημοτικό Θέατρο Καλαμαριάς (Χιλής 12 και Τριπόλεως 24), στο πλαίσιο του 11ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κουκλοθεάτρου και Παντομίμας Κιλκίς.

Η είσοδος θα είναι ελεύθερη για το κοινό.

Πρόκειται για παιδιά ηλικίας από 14 έως 19 ετών, που προέρχονται από την Αρμενία, την Αλβανία, τη Ρουμανία, τη Βουλγαρία και τη Λιβύη και φοιτούν στο Διαπολιτισμικό Γυμνάσιο Πυλαίας Θεσσαλονίκης.

Τα παιδιά δημιούργησαν, υπό την καθοδήγηση του σκηνοθέτη Κόλντο Βίο και μέσα σε 27 μόλις ώρες, μία 35λεπτη παράσταση, στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού προγράμματος «Νεολαία σε Δράση- Διαπολιτισμικοί Διάλογοι και θεατρική γλώσσα στην Ευρώπη».

Η παράσταση αφορά τη μεταναστευτική εμπειρία και βασίζεται στις προσωπικές ιστορίες των μαθητών διανθισμένες με τη νεανική φαντασία τους. Γιατί ήρθαν στην Ελλάδα; Τι αντιμετώπισαν εδώ; Ποια ήταν τα προβλήματα πριν και μετά τη μετακίνησή τους;

Η πρωτοτυπία της παράστασης εστιάζεται στο γεγονός ότι οι σκέψεις των μαθητών εκφράζονται στα ελληνικά, στις μητρικές τους γλώσσες, αλλά και στις διαδεδομένες γλώσσες της Ευρώπης: τα αγγλικά, τα γαλλικά και τα ισπανικά. [TO BHMA, Τρίτη 29 Σεπτεμβρίου 2009, 13:46 ]

Η ελληνική επιθεώρηση έχασε την Ελπίδα της

  • Η θεατρίνα-χείμαρρος των δεκαετιών του 1950 και του 1960 Σπεράντζα Βρανά πέθανε χθες σε ηλικία 81 ετών

ΡRΙSΜΑ/ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ

Αριστερά, η Σπεράντζα Βρανά παρουσιάζει τη βιογραφία της με τίτλο «Ο οργασμός του μπράβο» στο πλαίσιο της 5ης Γιορτής Βιβλίου στο Πεδίον του Αρεως, τον Μάιο του 2002. Δεξιά, σκηνή από την ταινία του Γιώργου Τζαβέλλα «Κάλπικη λίρα» (1955), με τον Μίμη Φωτόπουλο ως «αόμματο» και τη Σπεράντζα Βρανά ως «κοκότα» να δημιουργούν ένα αξέχαστο δίδυμο

Πληθωρική. Αυτό ήταν πάνω απ΄ όλα η Σπεράντζα Βρανά, που έφυγε από τη ζωή χθες το πρωί σε ηλικία 81 ετών. Η ηθοποιός που ταύτισε το όνομά της με τη χρυσή εποχή της επιθεώρησης- δεκαετίες του 1950 και του 1960- ξεκίνησε την καριέρα της σε νεαρή ηλικία, από τα μπουλούκια, και έμαθε το θέατρο μέσα από τη δουλειά.

Γεννημένη στο Μεσολόγγι το 1928, η Ελπίδα Χωματιανού, όπως ήταν το βαφτιστικό της όνομα, διέγραψε ξεχωριστή πορεία στον καλλιτεχνικό χώρο, υπηρετώντας όλα τα είδη θεάτρου, από πρόζα και μουσικό θέατρο ως οπερέτα και επιθεώρηση, όπου άφησε εποχή με το μπρίο, το ταλέντο και την ομορφιά της. Η πρώτη επαγγελματική της εμφάνιση έγινε το 1948 στο θέατρο «Μετροπόλιταν» με την επιθεώρηση των Σακελλάριου- Γιαννακόπουλου «Ανθρωποι, άνθρωποι». Εκεί ήταν που ερμήνευσε τα νούμερα «Το καμπανάκι», «Αχ Μαρί», για να ακολουθήσει ακόμη μία επιτυχία, στην επιθεώρηση «Τριάντα το δολάριο»- το πρώτο της σόλο νούμερο, όπου τραγουδούσε το «Δώσε», ένα από τα πολλά γνωστά τραγούδια που πρωτολανσάρισε η ίδια σε επιθεωρήσεις του «Ακροπόλ» («Το μονοπάτι», «Το τραμ το τελευταίο», «Αυτό το μάμπο το μπραζιλέρο» κ.ά.).

Η ζωή αυτής της ωραίας και ζου μερής θεατρίνας, που διέθετε μαγκιά και αθυροστομία, υπήρξε γεμάτη περιοδείες και παραστάσεις, πάντα σε συνεργασία με τους κορυφαίους της εποχής. Εκτός από τους Σακελλάριο – Γιαννακόπουλο, συνεργάστηκε επίσης με τους Τραϊφόρο, Παπαδούκα, Οικονομίδη, την Αννα Καλουτά, τη Ζωζώ Σαπουτζάκη, τη Μάγια Μελάγια, τη Ρένα Ντορ, τον Χρήστο Ευθυμίου, τη Ρένα Βλαχοπούλου, τον Γιάννη Γκιωνάκη, τον Νίκο Σταυρίδη κ.ά. Για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα εμφανίστηκε σε νυχτερινά κέντρα του εξωτερικού, ενώ επιστρέφοντας στην Ελλάδα συνεργάστηκε σε κωμωδίες και επιθεωρήσεις, ως το 1985, οπότε και αποφάσισε να εγκαταλείψει οριστικά το θέατρο.

Μεταξύ άλλων έγραψε τα βιβλία «Τολμώ», «Το θέατρο, τα μπουλούκια κι εγώ», «Επιθεώρηση, καψούρα μου!». Τα τελευταία χρόνια, εξαιτίας ενός ατυχήματος δεν κυκλοφορούσε. Εκανε όμως μια εξαίρεση το καλοκαίρι του 2008 για να συμμετάσχει στην παράσταση του Σταμάτη Κραουνάκη «Αυτά που κάψαν το σανίδι» και να τραγουδήσει, καθισμένη στις πρώτες κερκίδες, το «Μονοπάτι», εισπράττοντας ένα μεγάλο χειροκρότημα .

Η κηδεία της Σπεράντζας Βρανά θα γίνει την Πέμπτη 1/10 από το Α Δ Νεκροταφείο στις 16.00.

Στη μεγάλη οθόνη με μαγκιά και μπρίο

Η κινηματογραφική σταδιοδρομία της Σπεράντζας Βρανά αρχίζει το 1950 με το «Ελα στον θείο» του Νίκου Τσιφόρου και κλείνει περίπου μισό αιώνα αργότερα με το «Safe sex» (1999) των Μιχάλη Ρέππα και Θανάση Παπαθανασίου. Ως ηθοποιός του κινηματογράφου η Βρανά υπήρξε ιδανική για ρόλους γυναικών που δεν σήκωναν μύγα στο σπαθί τους και έβαζαν στη θέση του όποιον τις ενοχλούσε. Αρκεί να θυμηθεί κανείς τη στιχομυθία της με τον Μίμη Φωτόπουλο στο «Σωφεράκι»: «Αει πάενε, ρε! Αει πάενε μη σε στείλω στην οδό Αιόλου για καρίκωμα!». Η Βρανά υπήρξε παρτενέρ του Μίμη Φωτόπουλου σε πολλές ταινίες, η χαρακτηριστικότερη των οποίων ήταν η «Κάλπικη λίρα» (1955) του Γιώργου Τζαβέλλα. Ανάμεσα στις κωμωδίες της που επίσης ξεχωρίζουν είναι «Η ωραία των Αθηνών» (1954) και το «Γλέντι, λεφτά και αγάπη» (1955). Προς τα τέλη της δεκαετίας του ΄70 σημείωσε δυο επιτυχίες στο πλευρό του Θανάση Βέγγου, τα «Ο παλαβός κόσμος του Θανάση» και «Ο φαλακρός μαθητής».

  • TO BHMA, Τετάρτη 30 Σεπτεμβρίου 2009

Μια «Εκατομμυριούχος» τραγουδά στο Μέγαρο

  • Η Νόνικα Γαληνέα πρωταγωνιστεί στη διασκευή (σε μορφή μουσικής κωμωδίας) ενός κλασικού έργου του Τζορτζ Μπέρναρντ Σο

Η Νόνικα Γαληνέα ως Επιφάνια. «Αυτή η γυναίκα πιστεύει πως μπορεί να κάνει ό,τι θέλει, όποτε θέλει, με όποιον θέλει και για όσο θέλει» σχολίασε χθες η ίδια μιλώντας για την ηρωίδα της «Εκατομμυριούχου»

«Για πρώτη φορά θέλω να μιλήσω για τον ρόλο μου, γιατί αν δεν μιλήσω αισθάνομαι ότι κινδυνεύει να παρεξηγηθεί αυτή η γυναίκα που πιστεύει πως μπορεί να κάνει ό,τι θέλει, όποτε θέλει, με όποιον θέλει και για όσο θέλει»: η Νόνικα Γαληνέα στη χθεσινή παρουσίαση της «Εκατομμυριούχου» του Τζορτζ Μπέρναρντ Σο μίλησε για την Επιφάνια, την ηρωίδα της που «φέρεται επιφανειακά αλλά δεν σκέπτεται επιφανειακά» και έχει έναν στόχο, «να βρει έναν άνδρα που να την αγαπάει».

Με τον Σωτήρη Χατζάκη να έχει αναλάβει τον ρόλο του σκηνοθέτη, η «Εκατομμυριούχος» διαθέτει τα χαρακτηριστικά του μουσικού θεάτρου και υπόσχεται μια ουσιαστικά διασκεδαστική παράσταση. «Είναι τόσο σύγχρονο αυτό το έργο, και ας γράφτηκε το 1935», είπε σχετικά ο σκηνοθέτης, «καθώς περιέχει φράσεις απόλυτα ταιριαστές στην εποχή μας». «Οσο για τη μουσική και τα τραγούδια, λειτουργούν σαν παράβαση, σαν καταγγελία, πλάι σε μια γλώσσα ξεκάθαρη και ουσιαστική». Από την πλευρά του ο παρτενέρ της Γαληνέα, ο Γιάννης Μπέζος, αφού παραδέχθηκε ότι εξεπλάγη με τη διαθεσιμότητα και το πάθος της, επεσήμανε ότι «έργα όπως αυτό είναι δύσκολα, γιατί δεν διαθέτουν ψυχολογικές διακυμάνσεις και οι ήρωες πρέπει να παίζουν με την ίδια τους την περσόνα. Μην ξεχνάμε ότι είναι έργα για να χαρεί το κοινό και όχι για να πάει στο ψυχιατρείο».

«Ο,τι έκανα, το έκανα για τη Νόνικα» σημείωσε ο πάντοτε πληθωρικός Σταμάτης Κραουνάκης, ο οποίος έψαξε πολύ για να γνωρίσει σε βάθος τον συγγραφέα. Για να καταλήξει ότι «ο τύπος ήταν πολύ μεγάλη μούρη». Εχοντας στον νου του τον συνθέτη Σόντχαϊμ και τις οπερέτες του Θεόφραστου Σακελλαρίδη που άκουγε από τη γιαγιά του, έντυσε μουσικά μια παράσταση η οποία υπακούει σε φαινομενικώς ψυχρά στοιχεία, καταλήγει όμως σε κωμωδία. «Περιέχει κλασικούς ήχους αλλά και σέικ και ρούμπα και τάνγκο». Αλλωστε η οκταμελής ορχήστρα που θα παίζει «ζωντανά» στην παράσταση αποτελείται από ροκ και κλασικούς μουσικούς. «Είναι αλήθεια ότι με προβλημάτισε ένα έργο με αυτόν τον τίτλο στις μέρες που ζούμε» σχολίασε η στιχουργός Λίνα Νικολακοπούλου . Με τις λέξεις της, είπε, θέλησε να κρατήσει τις αποστάσεις από το χρήμα.

Βασισμένο στο έργο του σπουδαίου ιρλανδού συγγραφέα, η «Εκατομμυριούχος» μεταφέρεται στη σκηνή σε μετάφραση και διασκευή- σε μορφή μουσικής κωμωδίας- από τη Νόνικα Γαληνέα και τον δημοσιογράφο Κοσμά Βίδο . Είναι η ιστορία μιας γυναίκας που διαθέτει δαιμόνιες ικανότητες και πολύ χρήμα. Ωστόσο, όταν συναντήσει έναν ιδεαλιστή γιατρό, θα δει ότι πολλά μπορεί να αλλάξουν στη στάση και στις απόψεις της για τη ζωή.

Τ ο έργο ανέβηκε για πρώτη φορά στο Λονδίνο και στη Νέα Υόρκη το 1952 με πρωταγωνίστρια την Κάθριν Χέπμπορν. Το 1961 μεταφέρθηκε στη μεγάλη οθόνη με τη Σοφία Λόρενς και τον Πίτερ Σέλερς, ενώ το 1972 παίχτηκε στην τηλεόραση του ΒΒC στο πλαίσιο της «σειράς του μήνα», με τη Μάγκι Σμιθ και τον Τομ Μπέικερ.

Τα σκηνικά- κοστούμια είναι του Γιάννη Μετζικώφ, η χορογραφία του Φωκά Ευαγγελινού, ενώ παίζουν επίσης οι Αλέξανδρος Μυλωνάς, Μελίνα Τανάγρη, Μπάμπης Γιωτόπουλος, Αρτο Απαρτιάν, Χρήστος Ευθυμίου κ.ά. Η παράσταση εντάσσεται στη σειρά «Γέφυρες», την οποία διευθύνει ο Δημήτρης Μαραγκόπουλος. Η πρεμιέρα θα δοθεί την Τρίτη 6 Οκτωβρίου στην Αίθουσα Δημήτρη Μητρόπουλου, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. Παραστάσεις θα δοθούν στις 7, 8, 10, 11 και 12 Οκτωβρίου. Ωρα έναρξης: 20.30.

  • ΜΥΡΤΩ ΛΟΒΕΡΔΟΥ | TO BHMA, Τετάρτη 30 Σεπτεμβρίου 2009
  • Ο Χιού Τζάκμαν σταμάτησε την παράσταση για ένα κινητό

    Οι θεατρόφιλοι δεν θα ξεχάσουν ποτέ ξανά να κλείσουν τα κινητά τους τηλέφωνα σε παράσταση του πρωταγωνιστή των X-Men, αφού ο Αυστραλός ηθοποιός Χιού Τζάκμαν διέκοψε την παράστασή του στο Μπρόντγουεϊ, όταν χτύπησε ένα κινητό.

    Οι πρωταγωνιστές της παράστασης, Ντάνιελ Κρεγκ και Χιού Τζάκμαν

    Οι πρωταγωνιστές της παράστασης, Ντάνιελ Κρεγκ και Χιού Τζάκμαν

    «Θες να το σηκώσεις;», είπε ο Τζάκμαν, αφού ο ήχος κλήσης διέκοψε μια έντονη σκηνή της προ-παράστασης του έργου «A Steady Rain». Η παράσταση θα ξεκινήσει κανονικά την Πέμπτη με συμπρωταγωνιστή του Τζάκμαν τον Ντανιέλ Κρεγκ.  Οι ηθοποιοί που έγιναν διάσημοι παίζοντας αντίστοιχα τον Γουλβερίν και τον Τζέιμς Μποντ, αντίστοιχα, ερμηνεύουν δύο αστυνομικούς του Σικάγο. «Σήκωσε το κινητό σου, δεν πειράζει», συνέχισε ο Τζάκμαν. «Έλα τώρα, απλά κλείστο, δεν θα περιμένουμε. Απλά σήκωσε το κινητό, μην ντρέπεσαι», επέμεινε ο ηθοποιός ενώ το κοινό τον χειροκροτούσε γελώντας. Ένα ερασιτεχνικό βίντεο του περιστατικού υπάρχει στο Youtube από τη Δευτέρα. Είναι φανερό ότι ο κάτοχος του κινητού δεν είχε σκοπό να απαντήσει για να μη ντροπιαστεί, οπότε και περίμενε να σταματήσει. [enet.gr, 16:14 Τρίτη 29 Σεπτεμβρίου 2009]