Λάκης Καραλής

Του ΠΕΡΙΚΛΗ ΚΟΡΟΒΕΣΗ*, Ελευθεροτυπία, Παρασκευή 3 Ιουλίου 2009

Πριν από λίγες βδομάδες μαζεύτηκε η παλιά παρέα του Λάκη Καραλή σ’ ένα σπίτι για να γλεντήσουμε και να ξορκίσουμε το κακό που τον είχε βρει.

Οι περισσότεροι πίστευαν πως ο Λάκης ήταν καταδικασμένος και απλά ήταν θέμα χρόνου. Εγώ πίστευα πως θα τα καταφέρει. Είχε αντιμετωπίσει την αρρώστια του με τέτοιο κουράγιο και ήταν αυτός που έδινε δύναμη στους δικούς του. Και το χιούμορ του δεν τον εγκατέλειψε ποτέ. Ενα μικρό δείγμα. Τον παίρνω τηλέφωνο και τον ρωτάω πού βρίσκεται: «Στον «Ευαγγελισμό» ή στον Αδη;» «Στον «Ευαγγελισμό», σ’ ένα ράντζο. Για να πας στον Αδη χρειάζεται και δω μέσο». Και τελικά βρήκε μέσο και έφυγε το μεσημέρι της 1ης Ιούλη, την ώρα που φεύγουν τα καράβια. Το ρολόι έλεγε τρεις παρά είκοσι. Ακριβώς σαν δρομολόγιο. Διάλεξε περίεργες διακοπές. Και είναι σίγουρο πως θα μας βλέπει από ψηλά, θα παίζει με την κιθάρα του. Και θα έχει απαλλαγεί οριστικά από τη φτώχεια, τη πιο πιστή συντροφιά της ζωής του.

Και ένα περίεργο πράγμα. Από την ώρα που πέθανε όλοι μας έχουμε τα τραγούδια του να παίζουν από μόνα τους στην ψυχή μας. «Μου μιλάτε για κείνον, σαν να ήταν κάποιος όπως όλοι εμείς». Ηταν ένα από τα αγαπημένα του τραγούδια και το ερμήνευε μ’ έναν μοναδικό τρόπο. Τώρα που πέθανε μπορούμε να το πούμε με βεβαιότητα. Ο «εκείνος» ήταν ο ίδιος ο Λάκης. Η φιλία μας άρχισε εδώ και τέσσερις δεκαετίες. Από την αρχή στα δύσκολα, χωρίς να νοιάζεται για το κόστος. Ηταν ένας προικισμένος αντάρτης της τέχνης με πολλά ταλέντα. Ποιητής, μουσικός, τραγουδιστής, ηθοποιός, σκηνοθέτης. Θα μπορούσε να είχε κάνει ένδοξη καριέρα, αν πήγαινε λιγάκι «πιο δεξιά», έτσι που να πει μια «καλή κουβέντα» για τα γούστα του μεγάλου κοινού. Προτίμησε να έχει έναν και μόνο οδηγό: την ψυχή του και τους φίλους του.

Λένε πως ο Λάκης επέλεξε συνειδητά το περιθώριο. Μέγα λάθος. Ο Καραλής ήταν πάντα στο κέντρο, στην πιο ψαγμένη μερίδα αυτού του λαού. Με πεντακόσια κομμάτια του μοναδικού δίσκου που έχει κάνει (τώρα προσιτό στο μεγάλο κοινό, γιατί κυκλοφόρησε σε CD από τον «Τροχό») είχε γίνει ένα κρυφό μπεστ σέλερ με τις χιλιάδες κασέτες που κυκλοφορούσαν τόσο στον Ελληνισμό του εξωτερικού, όσο και παράνομα στην Ελλάδα της χούντας. Πολλά από αυτά τα τραγούδια τα έχω ακούσει την ώρα που γραφόντουσαν. Η μουσική κατοικούσε μόνιμα στην ψυχή του και η παρέα των φίλων του και των γυναικών που ερωτεύτηκε με πάθος ήταν ο φυσικός του χώρος, που αγαπούσε και τον αγαπούσε. Ο Λάκης δεν μπορούσε να ζει χωρίς αγάπη. Την έδινε απλόχερα όσο και αν αυτή, κάποιες φορές, ήταν άπιστη και δεν επέστρεφε.

Είχε κάνει πολλές δουλειές για το μεροκάματο και είχε μάθει πολλές τέχνες. Και αυτό του βγήκε χρήσιμο, όταν βρήκε ένα ερείπιο στον Βοτανικό και το μετέτρεψε σε θέατρο («Το Βαφείο») που από μόνο του είναι έργο τέχνης. Και όλα τα υλικά τα είχε μαζέψει από τον δρόμο. Του στοίχισε βέβαια μια μέση, αλλά μπροστά σε αυτά που ήρθαν μετά, θα λέγαμε πως ήταν ένα κρυολόγημα, όσο και αν πονούσε. Και κάτι τελευταίο. Οταν είσαι φτωχός, δεν έχεις δικαίωμα να αρρωσταίνεις. Εχεις το βάσανο της αρρώστιας και επιπλέον την αθλιότητα των νοσοκομείων, που, παρά το εκλεκτό προσωπικό, νιώθεις εκτός από άρρωστος και σκουπίδι.

Η οικογένειά του αναγκάστηκε να τον πάει σε κάποιο ιδιωτικό. Εκεί χρεώνουν και την καλημέρα που λες στον σεκιουριτά. Η καλημέρα στον θυρωρό είναι ακόμα παραπάνω και για νοσηλεύτριες ή γιατρούς δεν το συζητάμε. Η αλήθεια είναι πως γιατροί και νοσηλεύτριες έκαναν ό,τι καλύτερο μπορούσαν. Ας δεχτούν από αυτή τη στήλη τις ευχαριστίες τόσο της οικογένειας του εκλιπόντος όσο και από τους φίλους του. Εν τούτοις υπάρχει ένα μεγάλο ποσό που πρέπει να καλυφθεί. Για αυτό έχει ανοιχτεί ένα λογαριασμός στην Εθνική Τράπεζα στο όνομα Δημήτρης Καραλής: 100/344772-31. Αντί για λουλούδια ό,τι μπορεί ο καθένας να το καταθέσει. Και το θέατρο «Βαφείο» υπάχει πάντα και από σήμερα θα λέγεται «Θέατρο Λάκη Καραλή».

* Συγγραφέας – βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Α’ Αθηνών.

Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Σχόλια

  • ΚΑΡΑΛΗ ΔΕΣΠΟΙΝΑ  On 6 Αύγουστος, 2009 at 5:41 πμ

    ΓΙΑ ΤΟΝ ΛΑΤΡΕΥΤΟ ΜΟΥ ΑΔΕΡΦΟ ΛΑΚΗ.
    ΄Ησουν μεγάλος Δάσκαλος…
    Δάσκαλος σοφός
    Σπάνιος Ουρανός,
    Και Προμηθέας ζωντανός!!!

  • ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΚΑΡΑΛΗ  On 6 Αύγουστος, 2009 at 1:32 μμ

    ΛΑΚΗ ΜΟΥ…ΣΟΥ ΨΙΘΥΡΙΖΩ…
    «΄Οταν ΕΣΥ μιλούσες,
    Σιωπούσαν όλα τα πουλιά,
    Τρίζανε τα κορμιά…

    Σε ΄Ατι άσπρο κάλπασες,
    κι΄όλη τη ΓΗ εχάραξες…
    Πλατάνι ήσουν δροσερό,
    Συνέτριβες το άδικο
    Το ξίφους σου εθέριζε
    Ο,τι ήτανε κακό!!!

    Με βλέπεις Αδερφέ?
    Βασιλιά των ψυχών
    Ταπεινών και Φτωχών?

    Δίδαξες την Αγάπη
    Αγκάλιασες το λαό σου
    Μεγάλε Μύστη
    Προσκυνώ στο βωμό σου…

    Τίποτα δεν κράτησες
    ΓΙΑ ΣΕΝΑ…
    Φτωχός «οδηγούσες»
    ΔΟΝ ΚΙΧΩΤΗΣ
    Στητός, Περπατούσες…

  • ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΚΑΡΑΛΗ  On 6 Αύγουστος, 2009 at 1:37 μμ

    {γλυκειά μου Ελπίδα-Αδερφούλη μου}.
    Για μένα για όλους
    ΕΙΣΑΙ ΑΘΑΝΑΤΟΣ!!!
    Στο φλοίσβο ονειρεύσου
    Νεράϊδες που είν΄δικές σου…

    Γοργόνες που σε φίλησαν
    Γοργόνες που σου μίλησαν
    Δάκρυα που κύλησαν
    Ζαφείρια που σε Τίμησαν!!!
    ΕΓΩ ΣΤΕΚΩ ΕΔΩ!!!
    –ΔΟΣ ΜΟΥ ΨΥΧΗ, ΓΙΑ ΝΑ ΣΕ ΔΩ!!!!

    Με σπαραγμό το Δεσποινάκι σου.

  • ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΚΑΡΑΛΗ  On 6 Αύγουστος, 2009 at 1:48 μμ

    {Ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΓΙΟΣ ΛΑΚΗΣ}
    **Το καρφί που μου έμπηξες
    βαθειά μες στα στήθεια,
    ΙΑΧΗ ΘΑ ΟΥΡΛΙΑΞΩ ΝΑ ΖΗΤΗΣΩ
    ΒΟΗΘΕΙΑ!!!….

    Της Μάνας Καμάρι,
    Καφτό το Δοξάρι!!!

    Η ανάσα μου κόπηκε,
    στο χαμό σου Σταυρώθηκε!!!

    Η αδερφούλα σου ΔΕΣΠΟΙΝΑ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: