ΤΑ ΒΡΑΒΕΙΑ ΧΟΡΝ ΚΑΙ ΜΕΡΚΟΥΡΗ ΣΤΑ «ΝΕΑ»: «Πρώτα η ζωή, μετά το θέατρο»

«Είναι ευεργετικό συναίσθημα να μοιράζεσαι στο  θέατρο αυτό που έχεις στο κεφάλι σου με  κάποιους ανθρώπους. Κι αυτό οι περισσότερες  συνεργασίες μου το εμπεριείχαν», λέει ο  Ευθύμης Παπαδημητρίου- Βραβείο Χορν

  • Ο Ευθύμης Παπαδημητρίου και η Έλενα Μαυρίδου, οι φετινοί νικητές των Βραβείων Χορν και Μελίνα Μερκούρη, μιλάνε για τα ωραία και τα δύσκολα του θεάτρου και της γενιάς τους. Προσέξαμε και συμπονέσαμε το ευαίσθητο αγόρι που πάσχιζε στα σκοτάδια της μοναξιάς του, στο έργο του Σάιμον Στίβενς «Μotortown», που σκηνοθέτησε ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος, στο «Θέατρο του Νέου Κόσμου». Το έλεγαν Λι και το έπαιζε ο Ευθύμης Παπαδημητρίου.
  • Ένα χρόνο πριν, είχαμε ξεχωρίσει τον ηθοποιό που έπαιζε με αμείλικτη σοβαρότητα τον μαθητευόμενο μάγο στο έργο του Βασίλη Μαυρογεωργίου «Μόνο την αλήθεια». Κωμικός και ρολίστας. Και ζεν πρεμιέ στον «Μανδραγόρα» του Μακιαβέλι, που έπαιζε τον ερωτευμένο με τη Λουκρητία Καλλίμαχο, ο οποίος βρήκε το κόλπο για να την αποπλανήσει. Καθαρματάκι στον «Ρομπέρτο Τσούκο» ως αδελφός της φίλης του Τσούκο. Μετά το Πάσχα θα τον δούμε στην παράσταση του Γιάννη Χουβαρδά «Ο εφιάλτης της ευτυχίας», που ανεβαίνει στο Εθνικό Θέατρο.
  • Στα επτά χρόνια πορείας του στον χώρο (αποφοίτησε από τη Σχολή του Εθνικού Θεάτρου το 2002), έχει αθροίσει 13 θεατρικούς ρόλους, δύο κινηματογραφικούς, δύο τηλεοπτικούς, έχει γράψει δύο έργα κι έχει σκηνοθετήσει μία παράσταση. Το Βραβείο Χορν, που δίνεται στον καλύτερο νέο άντρα ηθοποιό, μπορεί να το κέρδισε για την ερμηνεία του στο «Μotortown», αλλά για τον ίδιο είναι κάτι βαθύτερο. «Επειδή προέρχεται από ανθρώπους του θεάτρου είναι σαν ενθάρρυνση, σα να επενδύουν επάνω σου, ότι στο μέλλον θα δουν κάτι παραπάνω». Ηθοποιός με υποκριτική δύναμη, σκηνικό ήθος και προσωπικό ύφος, δεν πετάει στα σύννεφα. «Θεωρώ ότι είμαι από τους ευνοημένους της γενιάς μου. Πολύ τυχερός. Υπάρχουν καλύτεροι ηθοποιοί από μένα, που δεν είχαν την τύχη. Άργησα να μπω στο θέατρο. Σπούδαζα Φυσική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, δεν πήρα το πτυχίο, ήμουν σε μια θεατρική ομάδα- Φιλοπρόοδος Όμιλος Υμηττού- ωραία παρέα. Άλλαξα κατεύθυνση. Αποφάσισα να δώσω εξετάσεις, πέρασα στο Εθνικό κι όλα πήραν τον δρόμο τους. Αλλά και τη Φυσική να ακολουθούσα πάλι δεν θα μετάνιωνα, γιατί θα ήταν επιλογή, όχι αβλεψία. Όταν αποφασίζεις τι επιλέγεις δεν γυρνάς πίσω».
  • Έχει καβατζάρει τα 30. Δείχνει μικρότερος και πολύ ερωτευμένος. «Οι επιλογές που έχω κάνει στηρίζονται στην ηρεμία της προσωπικής μου ζωής. Δεν είναι αυτοσκοπός η καριέρα. Θέλω να κάνω οικογένεια, να είμαι ευτυχισμένος με τη γυναίκα που αγαπώ και όλα τα άλλα θα έρθουν. Ούτε η υποκριτική, ούτε η σκηνοθεσία είναι το απόλυτο πάθος. Θέλω σε κάθε δουλειά να υπάρχει μια ισορροπία, να τηρούνται οι μίνιμουμ προϋποθέσεις, για να μην αγανακτώ όταν πηγαίνω στην πρόβα. Ο ηθοποιός κάνει ένα επάγγελμα. Κι από την άλλη όμως, το θέατρο δεν είναι επάγγελμα».

300 νύχτες «Γκόλφω»

  • Ανήκει στη νέα γενιά των ηθοποιών και χτίζει τα θεμέλια της πορείας της στο θέατρο, αρνούμενη τα στενά όρια που ορίζουν έναν ρόλο ή ένα θεατρικό κείμενο. Κάπως έτσι η Έλενα Μαυρίδου κέρδισε το Βραβείο Μελίνα Μερκούρη, μετά το Βραβείο Κάρολου Κουν, υποδυόμενη τρεις διαφορετικούς ρόλους στο «Λιωμένο Βούτυρο» του Σάκη Σερέφα που ανέβηκε στο Εθνικό Θέατρο.
  • «Ακόμα φοράω την καρφίτσα της Μελίνας Μερκούρη. Είναι ένα σύμβολο πίστης που θα με βοηθήσει να προχωρήσω. Άλλωστε και η Μελίνα Μερκούρη πίστευε σε ό,τι έκανε, από την πολιτική μέχρι την τέχνη. Η επιβράβευση δίνει στους νέους ηθοποιούς το κίνητρο να συνεχίζουν», λέει στα «ΝΕΑ» η 29χρονη ηθοποιός, απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος και φοιτήτρια Θεατρολογίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
  • Ταξίδεψε σε περίπου 300 μέρη μαζί με την Εταιρεία Θεάτρου «Χώρος», παρουσιάζοντας έξι διαφορετικές εκδοχές της «Γκόλφως», το 2003. «Για να “ψηθεί” ένας νέος ηθοποιός οφείλει να δοκιμάσει τον εαυτό του σε διαφορετικές συνθήκες. Μετά την εμπειρία μου από τις περιοδείες, νιώθω ότι μπορώ να προσαρμοστώ και να χειριστώ τα απρόβλεπτα και τις αντιδράσεις του κοινού», λέει η Έλενα Μαυρίδου.
  • «Μου αρέσει να δοκιμάζω διαφορετικές θεατρικές φόρμες. Οι μάσκες, που χρησιμοποιήσαμε στο «Λιωμένο Βούτυρο», σε βοηθούν να μεταμορφωθείς σε κάτι διαφορετικό από την πραγματική σου εικόνα», προσθέτει η ηθοποιός, η οποία μετρά συνεργασίες με το ΚΘΒΕ, το Εθνικό Θέατρο, το Νέο Θέατρο και την Πειραματική Σκηνή Τέχνης της Θεσσαλονίκης. Συμμετείχε επίσης στις ταινίες «Μονή σειρά μαργαριτάρια» του Βασίλη Κεχαγιά και «Κάτω από το σεντόνι» των Μελίνας Τσαμπάνης-Πέτρου Καλκόβαλη. Αυτή την περίοδο ετοιμάζεται για περιοδεία με την παράσταση του έργου «Ερωφίλη» του Χορτάτζη.
  • Η αντίληψή της γύρω από τις επιλογές που κάνουν οι ηθοποιοί στο ξεκίνημά τους; «Δεν υπάρχει συνταγή για την επιτυχία. Το σημαντικότερο είναι οι δουλειές να ανταποκρίνονται στον χαρακτήρα σου, τα θέλω και τις δυνατότητές σου. Γι΄ αυτό και δεν κατακρίνω τους νέους ηθοποιούς που επιλέγουν την τηλεόραση έναντι του θεάτρου. Εμένα πάντως με ενοχλεί η προχειρότητα των τηλεοπτικών παραγωγών, γι΄ αυτό και δεν συμμετέχω σε αυτές».
  • Της Έλενας Χατζηιωάννου. ΤΑ ΝΕΑ: Πέμπτη 9 Απριλίου 2009

Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: