Daily Archives: 2 Απρίλιος, 2009

Οι επιχορηγήσεις, οι υποχρεώσεις του κράτους, και η ανευθυνότητα των ανθρώπων του θεάτρου

  • Με αφορμή την κριτική του Λέανδρου Πολενάκη [Η Αυγή, 21/12/2008], «Η επίσκεψη… του Φρίντριχ Ντίρενματ στο Θέατρο της Οδού Κεφαλληνίας», η φίλη Κατερίνα Δράκου έγραψε ένα σχόλιο στο «ΔΙΚΤΥΟ», το οποίο έχει ως εξής:

Είδαμε χθες την παράσταση. Συμφωνούμε σε γενικές γραμμές με τα σχόλια του κ. Πολενάκη σχετικά με την απόδοση των ηθοποιών και τη σκηνοθεσία. Η ένστασή μας αφορά κυρίως σε πρακτικά σημεία, όπως: 1) Δεν είδαμε πουθενά στο θέατρο, έξοδο κινδύνου… 2) Το «μη σκηνικό» είναι τελευταία μόδα για να ελαχιστοποιείται το κόστος της παράστασης; Ειδικά αυτή η παράσταση δεν έχει λόγο να το κάνει, καθώς είναι κάθε μέρα γεμάτη. Το βλέπουμε τον τελευταίο καιρό και σε άλλα θέατρα αλλά στη συγκεκριμένη παράσταση πιστεύουμε ότι κεκαλυμμένη «εικαστική παρέμβαση». 3) Αναπνεύσαμε τόση σκόνη μέσα στο θέατρο από αυτό το χώμα του πατώματος του σκηνικού, όση δεν έχουμε αναπνεύσει γυρίζοντας όλη την Αθήνα. Δεν υπάρχει εξαερισμός;

  • Μου δίνει αφορμή για να στιγματίσω, με τη σειρά μου, ακριβώς αυτό που και η Κατερίνα σχολιάζει διακριτικά. Πολλά από τα θέατρα της Αθήνας ΔΕΝ έχουν έξοδο κινδύνου. Η έλλειψη σκηνικού ΔΕΝ μπορεί πλέον ν’ αποτελεί «πρόταση». Η οικονομική δυσπραγία ΔΕΝ μπορεί να είναι το «άλλοθι» των «λιτών» παραστάσεων, οι οποίες μερικές φορές χρωματίζουν την έλλειψη σκηνικών ως πρόταση αισθητική. Δυστυχώς, οι θεατρικές αίθουσες ΔΕΝ αποτελούν οάσεις, αφού ούτε εξαερισμός υπάρχει, ούτε καθαριότητα, και η σκόνη είναι μια μόνιμη πληγή, και τα καθίσματα άθλια κ.λπ.
  • Παρακολουθούμε τον τελευταίο καιρό τις κινητοποιήσεις των θεατρανθρώπων που παραπονούνται για την καθυστέρηση των επιχορηγήσεων, για την αδράνεια του υπουργείου Πολιτισμού και επικαλούνται το άρθρο 16 του Συντάγματος, η πρώτη παράγραφος του οποίου αναφέρει ότι  «η τέχνη και η επιστήμη, η έρευνα και η διδασκαλία είναι ελεύθερες» και «η ανάπτυξη και η προαγωγή τους αποτελεί υποχρέωση του Κράτους»! Κανείς δεν έχει αντίρρηση. Εκεί που έχω αντίρρηση είναι ότι όλοι μιλάνε για την υποχρέωση του κράτους, αλλά δεν μιλάνε για τις δικές τους υποχρεώσεις. Και βέβαια ΔΕΝ λέει πουθενά το Σύνταγμα ότι πρέπει ΔΙΑ ΒΙΟΥ να επιχορηγούνται κάποιοι. Θα ήθελα να ξέρω πόσα έχουν εισπράξει οι διάφοροι θιασάρχες του ελεύθερου θεάτρου από τότε που θεσμοθετήθηκαν οι επιχορηγήσεις! Κι ακόμη, θα ήθελα να ελέγξω εάν όλοι αυτοί που επιχορηγούνται τηρούν τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τα γραφόμενα στις προγραμματικές συμβάσεις… Θα επανέλθω.

Ήταν στραβό το κλήμα… Επιχορηγήσεις ελεύθερου θεάτρου

  • Δεν υπάρχει υπουργός Πολιτισμού που να μην έκανε δημόσια θεαματικές δηλώσεις υπέρ του ελληνικού θεάτρου ενώ με τις πράξεις του απαξίωνε τον «θεσμό» των επιχορηγήσεων. Η επί 30 χρόνια οικονομική στήριξη του ΥΠΠΟ προς το πιο ανήσυχο και δημιουργικό κομμάτι του ελληνικού θεάτρου κάθε χρόνο δίνεται ύστερα από ταπεινωτικές προς τους καλλιτέχνες- δημιουργούς πιέσεις. Τακτική αποικιοκράτη, που προσφέρει με γαντοφορεμένο χέρι ελάχιστη επιχορήγηση (μόλις 5% από το ελάχιστο 0,55 % του κρατικού προϋπολογισμού). Το θέμα είναι τεράστιο και ο τρόπος που το αντιμετωπίζει η πολιτεία φαύλος. Η περιγραφή από τον Θανάση Παπαγεωργίου δίνει την εικόνα που επικρατεί. «Τα τελευταία πέντε χρόνια πέρασαν από το ΥΠΠΟ 4 υπουργοί και τέσσερις φορές ξεκίνησαν όλα από την αρχή. Ο χρόνος ενημέρωσης κατάντησε να είναι μεγαλύτερος από την πραγματική θητεία και πολλές διαμαρτυρίες μας σκόνταφταν στη δικαιολογία ότι πρέπει να ενημερωθεί πρώτα ο υπουργός. Κι όταν αποφασίζαμε να καταγγείλουμε δημοσίως τη στάση του υπουργείου, ως διά μαγείας βρισκόντουσαν κάποια χρήματα για να αποσοβηθεί η δημόσια καταγγελία. Και ξανά απ΄ την αρχή. Από πέρσι αναγγέλθηκε η ίδρυση ενός Κέντρου, του ΕΚΕΘΕΧ, με το οποίο θα συνεννοούμαστε.
  • Πριν από ένα μήνα το ΥΠΠΟ μας ειδοποίησε να μαζέψουμε τα χαρτιά μας για τη δόση 2007-2008. Την επομένη μέρα ακυρώνει την πρόσκληση, με το αιτιολογικό ότι τα χρήματα θα δοθούν μέσω ΕΚΕΘΕΧ. Ακόμα αναρωτιόμαστε, γιατί δεν τα δίνει; Δεν τα εισέπραξε ή τα κράτησε για λειτουργικά του έξοδα;». Φαίνεται πως το θέμα των επιχορηγήσεων δεν είναι μόνο τεράστιο. Είναι και τερατώδες. Σαν τη Λερναία Ύδρα, γεννάει κεφάλια. [Ε.Δ.Χ., ΤΑ ΝΕΑ, 02/04/2009]

Όταν ο Λούκος βγάζει γέλιο


  • Το ΄χει, όμως, το χάρισμα ο Γιώργος ο Λούκος, ο πρόεδρος του Ελληνικού Φεστιβάλ: και λαθάκια μπορεί να κάνει, και αδιάβαστος να βρεθεί σε μερικά σημεία, και να ξεχνάει, και κάπως ασαφής να είναι περί τα οικονομικά στις συνεντεύξεις Τύπου αλλά τελικά το κερδίζει το ακροατήριο όταν μιλάει. Με τον τρόπο που τα λέει έξω απ΄ τα δόντια χωρίς να μετράει τα λόγια του, με την αμεσότητα, την παιδικότητα, το χιούμορ, το γέλιο του που τον κάνουν συμπαθέστατο. Έτσι και στην προχτεσινή παρουσίαση του προγράμματος των Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου. Αυτή τη φορά όμως η συγκέντρωση έκλεισε με γέλιο χοντρό- πλούσιο και αυθόρμητο. Όταν ερωτήθηκε τι θα γίνει με το θέατρο του Λυκαβηττού είπε: «Έχω την απάντηση γραμμένη γιατί μου είπαν να μην κάνω λάθος επειδή είναι λεπτό το θέμα». Ύστερα έβγαλε το σημείωμα που του έδωσαν από την Ελληνικά Τουριστικά Ακίνητα Α.Ε. και διάβασε: «Δεν υπάρχει πρόβλημα άμεσα. Μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε αλλά όχι τελείως γεμάτο. Θα γίνει μία μελέτη για να εξασφαλιστεί μακροχρόνια η ασφαλής λειτουργία. Προσοχή στο άνω διάζωμα». Και έκλεισε: Είναι σχεδόν Μπέκετ αυτό, έτσι;». Και έπεσε το θέατρο. Ή, πιο σωστά, η αίθουσα… [ΔΙΚΤΥΟ, Γ.Δ.Κ.Σ., ΤΑ ΝΕΑ, 02/04/2009]

Δέκα στο νήμα για τα Βραβεία «Χορν» και «Μερκούρη»

  • Η Μαρία Κίτσου και η Λουκία Μιχαλοπούλου για τους ρόλους της Νατάσας και της Βασιλίσα Καρπόβνα, αντίστοιχα, «Στον βυθό» του Γκόρκι (Εθνικό Θέατρο/ Πειραματική Σκηνή), η Έλενα Μαυρίδου για τον ρόλο της Λούλας στο «Λιωμένο βούτυρο» (Εθνικό Θέατρο) και η Βίκυ Παπαδοπούλου για τον ρόλο της Μερσέδες στη «Μέθοδο Γκρόνχολμ» («Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν») είναι οι φετινές υποψήφιες για το Βραβείο Μελίνα Μερκούρη».Επίσης, ο Μάνος Καρατζογιάννης και ο Νίκος Πουρσανίδης για τους ρόλους τους στο «Μια εποχή στην Κόλαση» («Θέατρο του Νέου Κόσμου»), ο Παναγιώτης Κατσώλης για τον επώνυμο ρόλο του στο «Δρακούδι» της Σουζάν Λεμπό («Μικρή Πόρτα»), ο Μιχάλης Οικονόμου και ο Γιώργος Παπαγεωργίου για τους ρόλους τους στην «Κατσαρίδα» («Θέατρο του Νέου Κόσμου») και ο Ευθύμης Παπαδημητρίου για τον ρόλο του Λι στο «Μotortown» («Θέατρο του Νέου Κόσμου») είναι οι υποψήφιοι για το Βραβείο «Χορν».

  • Τα βραβεία, ετήσια, χρηματικά και επαμειβόμενα, που απονέμονται για την καλύτερη ερμηνεία, κατά την προηγούμενη θεατρική περίοδο, νέας γυναίκας και νέου άντρα ηθοποιού, αντίστοιχα, θεσμοθέτησε ο Σταμάτης Φασουλής και χρηματοδοτούνται, αντίστοιχα, από το «Ίδρυμα Μελίνα Μερκούρη» και από κληροδότημα του Γιάννη Χορν, αδελφού του Δημήτρη. [Γ.Δ.Κ.Σ., ΤΑ ΝΕΑ: Πέμπτη 2 Απριλίου 2009]

ΙΝFΟ: Η απονομή, την Τρίτη, στις 20.00, στο θέατρο «Δημήτρης Χορν» (Αμερικής 10) με είσοδο ελεύθερη.

ΑΝΑΒΡΑΣΜΟΣ ΣΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ. «Περάστε τις θεατρικές επιχορηγήσεις από τη Βουλή»

  • Την ανάγκη θεσμοθέτησης των επιχορηγήσεων θέτει το επιχορηγούμενο θέατρο μέσω των εκπροσώπων του, την ομάδα Πρωτοβουλίας Επιχορηγούμενων Θιάσων που δημιουργήθηκε πρόσφατα. Αποφεύγοντας τις περιπτωσιολογίες, ο Διαγόρας Χρονόπουλος ξεκαθάρισε πως το αίτημα της θεσμοθέτησης των θεατρικών επιχορηγήσεων αφορά συνολικά το μέλλον του θεάτρου. Κι ενώ η προχθεσινή συνάντηση με τον υπουργό Αντώνη Σαμαρά, έβγαλε «καλά νέα», ότι δηλαδή θα δοθούν τα υπόλοιπα από την προπέρσινη επιχορήγηση των διετών θιάσων ώς το Πάσχα (αλλά σε δύο δόσεις!), σύσσωμη η κοινότητα των επιχορηγούμενων ζητά να περάσει από τη Βουλή το ζήτημα. Το κατεξοχήν ζωντανό κομμάτι της πνευματικής ζωής του τόπου κινδυνεύει να οδηγηθεί σε μαρασμό εξαιτίας της αδιαφορίας και της απαξίωσης εκ μέρους της πολιτείας και απέναντι στο άρθρο 16 του Συντάγματος, που ρητά λέει πως «η ανάπτυξη και η προαγωγή της τέχνης και της επιστήμης αποτελεί υποχρέωση του κράτους».
  • Ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος και ο Δημήτρης Τάρλοου έκαναν γνωστές κάποιες λεπτομέρειες ουσίας: Τα 70 επιχορηγούμενα θέατρα αντιστοιχούν σ΄ ένα μεγάλο Εθνικό Θέατρο. Ο αριθμός των παραστάσεών τους είναι υπερδιπλάσιος. Οι καλλιτέχνες και οι εργαζόμενοι σε αυτά υπερβαίνουν τους 1.800. Η ετήσια επιχορήγηση ανέρχεται στα 3.000.000 ευρώ, ενώ επιστρέφονται στο ΙΚΑ 5.000.000 ευρώ χωρίς να υπολογιστούν οι φόροι που πληρώνονται. Αντίστοιχα οι τρεις Κρατικές Σκηνές (Εθνικό, ΚΘΒΕ, Λυρική) επιχορηγούνται με 33 εκατ. ευρώ ετησίως. Η σύγκριση, ξεκαθάρισε η Ξένια Καλογεροπούλου, έγινε για να φανεί η αδικία που περιβάλλει το καθεστώς των επιχορηγούμενων και όχι φυσικά για να μειωθεί η επιχορήγηση των Κρατικών.
  • Έλενα Δ. Χατζηιωάννου. ΤΑ ΝΕΑ: Πέμπτη 2 Απριλίου 2009

Κώστας Τσιάνος, Λυδία Κονιόρδου, Χρήστος Στέργιογλου, Μάρτιν ΜακΝτόνα

  • O Κώστας Τσιάνος και η Λυδία Κονιόρδου (στη φωτογραφία) επανέρχονται – ιστορική επιστροφή- στο ΔΗΠΕΘΕ Λάρισας / «Θεσσαλικό Θέατρο»με το οποίο τους συνδέουν μεγάλες στιγμές. Αφορμή, η ανανεωμένη παράσταση των «Χοηφόρων» του Αισχύλου- το δεύτερο δράμα της τριλογίας της «Ορέστειας»- που πρωτόκαναν εκεί – ο Κώστας Τσιάνος ως σκηνοθέτης και για πρώτη φορά ως μεταφραστής, επωμιζόμενος και τα βάρη των χορογραφιών, της διαμόρφωσης του σκηνικού χώρου και των φωτισμών, η Λυδία Κονιόρδου αναλαμβάνοντας τους ρόλους και της Κλυταιμνήστρας και της Ηλέκτρας- το καλοκαίρι του 1992.
  • Η ιδιαίτερα καρποφόρα και με τεράστια απήχηση συνεργασία τους ξεκίνησε το καλοκαίρι του ΄88 με την ευριπίδεια «Ηλέκτρα», παράσταση- σταθμό στο ελληνικό θέατρο και ερμηνεία- σφραγίδα, που έφερε, την επόμενη χρονιά, το «Θεσσαλικό», πρώτο απ΄ τα ΔΗΠΕΘΕ, στο Φεστιβάλ Επιδαύρου. Και συνεχίστηκε στην Λάρισα με την «Ιφιγένεια εν Ταύροις» του Ευριπίδη (καλοκαίρια του ΄90 και του ΄91), τις «Χοηφόρες»- ίσως η πιο ολοκληρωμένη απ΄ τις τρεις προτάσεις τους πάνω στο αρχαίο δράμα στη γραμμή που αντλεί απ΄ τη λαϊκή παράδοση και το τελετουργικό λαϊκό δρώμενο- και την επανάληψη της «Ηλέκτρας» το ΄93- έξι συνεχή χρόνια- ενώ το ΄91 η Λυδία Κονιόρδου σκηνοθέτησε στο ΔΗΠΕΘΕ Λάρισας, του οποίου τότε καλλιτεχνικός διευθυντής ήταν ο Κώστας Τσιάνος, τους «Φασουλήδες με τη μαγκούρα» του Λόρκα.
  • Οι δυο τους ξαναβρέθηκαν στο Εθνικό για τη «Γέρμα» του Λόρκα, την «Λυσιστράτη» του Αριστοφάνη- η Λυδία Κονιόρδου στους επώνυμους ρόλους- και τον «Κύκλο με την κιμωλία» του Μπρεχτ όπου έκανε Γκρούσα. Οι «Χοηφόρες» ανεβαίνουν- η πρεμιέρα στην Λάρισα στις 3 Ιουλίου- με τα κοστούμια της Ιωάννας Παπαντωνίου και μουσική Διονύση Τσακνή. Ορέστης θα ΄ναι ο Νίκος Ψαρράς. Στο θίασο, Ελένη Ουζουνίδου, Δημήτρης Καλαντζής, Θανάσης Χαλκιάς, Γιώργος Στάμος, Νικολέττα Βλαβιανού, Λουκία Στεργίου, Στέλλα Γκίκα, Κωνσταντίνα Σαραντοπούλου, Λίλη Μελεμέ, Ευγενία Αποστόλου, Ηλέκτρα Γεννατά, Φωτεινή Τιμοθέου, Ειρήνη Τζανετουλάκου, Σεβίλλη Παντελίδου, Μάρω Δεληγιάννη ενώ κορυφαίος μουσικός θα ΄ναι ο Γιώργος Δεληγιάννης. Σημειώστε πως ο Κώστας Τσιάνος επιστρέφει στο ΔΗΠΕΘΕ Λάρισας έντεκα χρόνια αφότου παραιτήθηκε από την καλλιτεχνική διεύθυνσή του- τελευταία σκηνοθεσία του ήταν το 1997- ΄98 το «Με δύναμη από την Κηφισιά» των Κεχαΐδη- Χαβιαρά.
  • Ο Χρήστος Στέργιογλου (φωτογραφία) – σκίζει στο μονόλογο «Παιδί για τα θελήματα» του Αλέξη Σταμάτη που κάνει στο «Χώρα» – θα ερμηνεύσει τον επώνυμο ρόλο- κλειδίτον αμπιγιέρ Νόρμαν- στον «Αμπιγιέρ» του Ρόναλντ Χάργουντ που θ΄ ανεβεί τον επόμενο χειμώνα σε σκηνοθεσία Νίκου Μαστοράκη στο θέατρο «Κάππα», πλάι στον Γιώργο Κωνσταντίνου – Σερ: ιδανικό πρωταγωνιστικό ντουέτο σ΄ ένα έργο που καταπιάνεται με την πολύ ιδιαίτερη, καταπιεστική σχέση- αφοσίωση, εξάρτηση και μίσος…- ενός γερασμένου σαιξπηρικού πρωταγωνιστή με τον θηλυπρεπή αμπιγιέρ του, από πολλά χρόνια «σκιά» του.
  • Το ρόλο ερμήνευσε πρώτος το 1980, στην αγγλική πρεμιέρα του έργου, ο Τομ Κόρτνεϊ που τον επωμίστηκε και στη μεταφορά του στον κινηματογράφο απ΄ τον Πίτερ Γέιτς το 1983. Πρώτος διδάξας τον Νόρμαν στην Ελλάδα, ο Νικήτας Τσακίρογλου πλάι στον Δημήτρη Παπαμιχαήλ και σε σκηνοθεσία Βασίλη Παπαβασιλείου.
  • «Ελευθερία» είναι ο τίτλος του βιβλίου που μόλις εξέδωσε ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ κ. Γιώργος Καρατζαφέρης. Και κοιτάξτε τώρα να δείτε τι συνειρμούς κάνει ο άνθρωπος… Να καθήσω ξαφνικά και να θυμηθώ εκείνο το υπό της μαντάμ Ρολάν λεχθέν σε δύσκολους καιρούς Γαλλικής Επανάστασης «Ω, ελευθερία, πόσα εγκλήματα διαπράττονται επ΄ ονόματί σου…». Όλος ο κόσμος, μια σκηνή…

  • Σας έγραφα στο προπερασμένο «Τέταρτο Κουδούνι» για τους εξαίρετους «Διψασμένους» του Εθνικού και το πόσο κατάλληλα για εφήβους είναι το έργο του Μουαουάντ κι η παράσταση του Μανόλη Μαυροματάκη. Φαίνεται πως το θέατρό μας αρχίζει να ψηλαφίζει αποφασιστικά αυτό το αγνώστων διαθέσεων κοινό. Διότι άλλη μια παράσταση για έφηβους- και όχι μόνο…- παίζεται φέτος:
  • «Chatroom» του Ιρλανδού Έντα Γουόλς στο «Χώρα»- στην «Νέα Χώρα». Ένα θέμα καυτό κι επικίνδυνο- στην κόψη-, οι αυτοκτονίες των εφήβων, κι ο συγγραφέας το χειρίζεται με εξαιρετική λεπτότητα και δεξιοτεχνία, παιδαγωγικότατα, χωρίς ούτε μια στιγμή να γίνεται «δασκαλίστικος». Το παρακολούθησα μαζί με τα παιδιά ενός λυκείου της Ιεράπετρας και μου ΄κανε εντύπωση, πέρα απ΄ το ήθος τους, η προσήλωση των παιδιών- στο μεγαλύτερο ποσοστό τους. Σίγουρα παίζει ρόλο και η καλή, καίρια σκηνοθεσία της Σοφίας Βγενοπούλου και οι έξι ταλαντούχοι, άμεσοι, νέοι ηθοποιοί- Θύμιος Κούκιος, Γιώργος Σπάνιας, Σοφία Γεωργοβασίλη, Άρτεμις Φλέσσα, Παναγιώτης Εξαρχέας, Μαρία Γεωργιάδου (στη βασική φωτογραφία).
  • «Ο Πουπουλένιος» επανέρχεται στην ελληνική σκηνή. Το έξοχο έργο του γεννημένου στην Αγγλία Ιρλανδού Μάρτιν ΜακΝτόνα θ΄ ανεβάσει, σε μισοεγκαταλειμμένο κτίριο- κάτι σαν φυσικός χώρος του έργου- που στέγαζε άλλοτε γραφεία του ΤΕΒΕ, στου Ψυρή, στη διασταύρωση Σαρρή και Αριστοφάνους και το οποίο διαμορφώνεται αυτή την περίοδο ειδικά για την παράσταση, ο νεαρός Γρηγόρης Χατζάκης (φωτογραφία), «ειδικευμένος» πια σε ανεβάσματα σε ιδιαίτερους, αντισυμβατικούς χώρους.
  • Το έργο του 39χρονου σήμερα ΜακΝτόνα – σε μια απροσδιόριστη χώρα με απολυταρχικό καθεστώς ένας συγγραφέας βρίσκεται υπό κράτηση ως βασικός ύποπτος για μια σειρά φόνων παιδιών, οι οποίοι «βασίζονται» σε παραμύθια που ΄χει γράψει-, το τελευταίο του (2003, Βραβείο «Λόρενς Ολίβιε» Καλύτερου Νέου Έργου το 2004, υποψήφιο για βραβείο «Τόνι» Καλύτερου Έργου το 2005) πριν στραφεί στον κινηματογράφο- κέρδισε το 2006 Όσκαρ Ταινίας Μικρού Μήκους (Με Ηθοποιούς) και φέτος ήταν υποψήφιος για το Όσκαρ Πρωτότυπου Σεναρίου με την ταινία «Αποστολή στην Μπριζ» την οποία υπέγραφε και ως σκηνοθέτης- ανεβαίνει στις 30 Απριλίου. Στην εξαίρετη μετάφραση της Χριστίνας Μπάμπου- Παγκουρέλη, με σκηνικά και κοστούμια Δανάης Χατζάκη, μουσική Χρίστου Θεοδώρου και με μια ομάδα νέων ηθοποιών – Στέφανος Παπατρέχας, Χρήστος Κοροβίλας, Κατερίνα Χατζάκη, Μύρια Χώπλαρου, Λήδα Θωμαΐδη.
  • Σημειώστε ότι θα ΄ναι η τέταρτη παράσταση που σκηνοθετεί φέτος το χειμώνα ο Γρηγόρης Χατζάκης! Οι προηγούμενες τρεις: «Τα λέμε στο διάλειμμα»- ο ίδιος υπέγραφε μαζί με τον Βύρωνα Ταμπάσκο το κείμενο-, «ΜΟνο», διασκευή του απ΄ το παραμύθι του Μπάουμ «Ο μαγικός μονάρχης του Μο» (που παίχτηκαν στο «Χώρα»- Σκηνή «Νέα Χώρα»- και στο καφέ μπαρ «Cantina Social», αντίστοιχα) και «Η ξενάγηση» σε κείμενα Διαμαντή Γκιζιώτη που παίζεται στο Μουσείο Σπύρου Βασιλείου της οδού Γουέμπστερ- μια πάρα πολύ ενδιαφέρουσα δουλειά.
  • «Ο πουπουλένιος» πρωτοπαρουσιάστηκε στην Ελλάδα απ΄ το «Θέατρο του Νότου» – στον Εξώστη του «Αμόρε»- το χειμώνα 2005- 2006 σε σκηνοθεσία Βίκυς Γεωργιάδου ενώ την περσινή σεζόν το έργο ανέβασε – με τον τίτλο «Μια αγκαλιά για να πεθάνεις» – κι ο Κοραής Δαμάτης στο «Αγγέλων Βήμα».

«Υποβολείο» του Βασίλη Αγγελικόπουλου και της κυριακάτικης «Καθημερινής», καλώς μας (ξανα)ήρθες!

  • Το τέταρτο κουδούνι, Του Γιώργου Δ.Κ. Σαρηγιάννη, ΤΑ ΝΕΑ: Πέμπτη 2 Απριλίου 2009

Ελεύθερο θέατρο: ζητάει περισσότερα χρήματα

  • Συγκεντρώθηκαν χθες οι εκπρόσωποι των επιχορηγούμενων θεάτρων για να πουν τα αυτονόητα. Να θυμίσουν σε όλους μας την υποχρέωση του κράτους που οφείλει να προάγει την ανάπτυξη της τέχνης, της επιστήμης και της έρευνας. Αυτό λέει το άρθρο 16 του Συντάγματος.
  • Κάπως έτσι η πολιτεία ξεκίνησε διερευνητικά να ενισχύει τα θέατρα το 1979 και συστηματικότερα από το 1981 που αρχίσαμε να μιλάμε για τα επιχορηγούμενα σχήματα του ελευθέρου θεάτρου. Και φτάσαμε, πέρυσι, να χαιρόμαστε για τη δημιουργία του ΕΚΕΘΕΧ το οποίο θα αναλάμβανε την άχαρη δουλειά του μεσάζοντα για να λειτουργήσει καλύτερα το σύστημα για τους 70 θιάσους. Κατ’ αρχάς τους κατηγοριοποίησε σε ιστορικούς, ύστερα έλυσε την παρεξήγηση, αλλά μέχρι σήμερα μάλλον προσπαθεί να ξεκαθαρίσει ποια ακριβώς είναι η θέση του στο τοπίο. Το ΕΚΕΘΕΧ δεν έχει οικονομική ανεξαρτησία (ούτε κωδικό), αντιθέτως έχει πολλά λειτουργικά έξοδα (1,5 εκατ. ευρώ λένε).
  • Στο μεταξύ, τα θέατρα την τελευταία πενταετία γνώρισαν μαζί με τους τέσσερις υπουργούς και την πραγματική γνώμη της πολιτείας. Λίγο πριν από τη λήξη κι αυτής της θεατρικής περιόδου, θα λάβουν μέρος των χρεών του 2007-08, αλλά σε δύο δόσεις, χωρίς να γνωρίζουν τι θα γίνει με την περίοδο που τελειώνει, ενώ δεν ξεκίνησαν οι διαδικασίες για την προκήρυξη της περιόδου 2009-2010.
  • Μέσα σε αυτή την ακαταστασία, φυσικό ήταν να είναι ευχαριστημένοι με την προχθεσινή στάση του Αντώνη Σαμαρά που έλυσε ένα από τα προβλήματά τους σε ένα δίλεπτο και συμφωνεί μαζί τους πως οι επιχορηγήσεις πρέπει να είναι προϋπολογιστικές και όχι απολογιστικές. Μέχρι την Τρίτη που θα ξαναδεί ο υπουργός Πολιτισμού την ομάδα πρωτοβουλίας, θα λάβουν 750.000 ευρώ και μετά το Πάσχα τα υπόλοιπα. Ομως, όπως επεσήμαναν χθες οι Θανάσης Παπαγεωργίου, Διαγόρας Χρονόπουλος, Ξένια Καλογεροπούλου, Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος, Δημήτρης Τάρλοου σε συνέντευξη Τύπου, το πρόβλημά τους δεν είναι μόνο τα χρήματα. Τι επιδίωξαν να μας πουν; «Να διαμαρτυρηθούμε για την απαξίωση που υφίσταται το ελεύθερο θέατρο στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια» είπε ο Θ. Παπαγεωργίου. Ενας θεσμός 30 ετών, ο οποίος δεν έχει θεσμοθετηθεί νομικά. Δεν έχει δικό του κωδικό.
  • Τα 70 επιχορηγούμενα σχήματα επιστρέφουν στο ΙΚΑ 5 εκατ. ευρώ ετησίως, ενώ παίρνουν τον χρόνο 3 εκατ. ευρώ, όπως είπε ο Δ. Τάρλοου αλλά και επισημαίνει τη δυσανάλογη αναλογία με τις κρατικές σκηνές (Εθνικό, ΚΘΒΕ, Λυρική) που λαμβάνουν 33 εκατ. τον χρόνο. Απαιτούν, είπαν, μια ζωή στην οποία η τέχνη θα παίζει το ρόλο που της αρμόζει. Στο μεταξύ βάζουν υποθήκες για το όνειρο.
  • Γιωτα Συκκα, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 02/04/2009

Επιχορηγούμενοι θίασοι έτοιμοι για όλα. Μία ημέρα μετά τη συνάντησή τους με τον υπουργό Πολιτισμού, οι «15» μοιράστηκαν τις αγωνίες και τις σκέψεις τους με τους εκπροσώπους του Τύπου

  • Με στόχο και σύνθημα να γίνει θεσμός η πολιτική των επιχορηγήσεων πραγματοποιήθηκε χθες το μεσημέρι η συνέντευξη Τύπου της Πρωτοβουλίας των 15 επιχορηγούμενων θιάσων. Μία ημέρα μετά τη συνάντησή τους με τον υπουργό Πολιτισμού κ. Αντώνη Σαμαρά συνάντηση που κρίθηκε εκατέρωθεν επιτυχημένη και άνοιξε δρόμο για τη συνέχεια- οι άνθρωποι του θεάτρου θέλησαν να μοιραστούν τις αγωνίες και τις σκέψεις τους. Με παρόντες σκηνοθέτες και ηθοποιούς που εκπροσωπούν τα αντίστοιχα θέατρα, αλλά και τον διευθυντή του ΕΚΕΘΧ κ. Ηρακλή Λογοθέτη, μίλησαν για τα προβλήματα και για την αδιαφορία που αντιμετωπίζουν, για τα οικονομικά και τον τρόπο λειτουργίας τους, ενώ από την ατζέντα δεν έλειψε και η δημοσιοποίηση εσωτερικών τους θεμάτων.
  • Οι σκηνοθέτες Θανάσης Παπαγεωργίου, Διαγόρας Χρονόπουλος, Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος και οι ηθοποιοί Ξένια Καλογεροπούλου και Δημήτρης Τάρλοου, ως εκπρόσωποι των «15», εξήγησαν τον ρόλο των επιχορηγουμένων, την ανάγκη τους να υπάρξουν και να συνεχίσουν το έργο τους, ενώ μίλησαν για την ως σήμερα (μη) λειτουργία του ΕΚΕΘΕΧ, για τις κλειστές (ως προχθές) πόρτες του υπουργείου Πολιτισμού, για τις υποσχέσεις και τα «θα» του παρελθόντος, τα οποία ελπίζουν και εύχονται να μην επαναληφθούν. Ο Θανάσης Παπαγεωργίου θύμισε «το άρθρο 16 του Συντάγματος για την υποχρέωση του κράτους απέναντι στην ανάπτυξη του πολιτισμού», ο Διαγόρας Χρονόπουλος αναφέρθηκε στην ιδεολογική διαφορά που θέλει τις επιχορηγήσεις να έρχονται «απολογιστικά και όχι εκ των προτέρων, πράγμα που δυσκολεύει το έργο μας», ενώ ο Δημήτρης Τάρλοου κατέληξε λέγοντας ότι «απαιτούμε μια ζωή που να μη διέπεται μόνο από εμπορικούς όρους». «Το Εθνικό και το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος μοιράζονται γύρω στα 20 εκατ. ευρώ και έχουν την παραγωγή τους σε παραστάσεις. Από την άλλη, τα εβδομήντα επιχορηγούμενα θέατρα παράγουν γύρω στις 150-200 παραστάσεις ετησίως, απασχολούν πολλαπλάσιο δυναμικό και μοιράζονται 3 εκατ. ευρώ» ανέφερε σχετικά ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος, προσθέτοντας, μαζί με όλους τους άλλους, ότι το θέμα δεν είναι να μειωθούν τα λεφτά στα κρατικά θέατρα αλλά να σκεφθεί κανείς τον παραλληλισμό. [ΤΟ ΒΗΜΑ, 02/04/2009]

Αγωνία για το μέλλον του θεάτρου – ο θεσμός των επιχορηγήσεων

  • Με πρωτοβουλία 15 από τους 70 επιχορηγούμενους από το ΥΠΠΟ θιάσους, δόθηκε χθες συνέντευξη Τύπου, παρουσία πολλών άλλων εκπροσώπων επιχορηγούμενων θιάσων και του διευθυντή του ΕΚΕΘΕΧ Ηρακλή Λογοθέτη, δημοσιοποιώντας πάλι την απαξίωση από το ΥΠΠΟ των θιάσων και του ΕΚΕΘΕΧ, που, ενώ δημιουργήθηκε, υποτίθεται, για να λύσει προβλήματα, δημιούργησε περισσότερα.
  • Ολοι εξέφρασαν την αγωνία τους «για την ύπαρξη των επιχορηγήσεων στο μέλλον. Ο θεσμός χρόνο με το χρόνο φθίνει», όπως επεσήμανε ο Διαγόρας Χρονόπουλος, ενώ για τις καθυστερήσεις σημείωσε ότι «μας χρωστάνε τη δεύτερη δόση του 2007-08, που βέβαια – με βάση την έννοια «επιχορήγηση» – έπρεπε να δοθεί τον Δεκέμβριο του 2007 για το κόστος των παραστάσεων στις αρχές και την άνοιξη του 2008. Δεν ξέρουμε ποιοι και πόσα θα πάρουν οι πιθανοί επιχορηγούμενοι για το 2008-09».
  • «Τα τελευταία 5 χρόνια» – τόνισε ο Θανάσης Παπαγεωργίου – «πέρασαν από το ΥΠΠΟ 4 υπουργοί και 4 φορές ξεκίνησαν όλα από την αρχή. Ο χρόνος ενημέρωσης κατάντησε μεγαλύτερος από την πραγματική θητεία και οι διαμαρτυρίες μας σκόνταφταν στη δικαιολογία ότι πρέπει να ενημερωθεί ο υπουργός. Αυτή τη στιγμή, η «οικονομική κρίση» είναι η ισχυρότερη δικαιολογία για κάθε δημόσια υπηρεσία. Αλλά η αδιαφορία της πολιτείας χρονολογείται πριν την κρίση. Δεν μας πείθει το «επιχείρημα» της κρίσης, όταν διαβάζουμε ότι σκόπευαν να ξοδέψουν 6 εκατομμύρια ευρώ για τα εγκαίνια του Μουσείου της Ακρόπολης».
  • Ο Δημήτρης Τάρλοου αναφέρθηκε στα 30χρονα του θεσμού των επιχορηγήσεων, επισημαίνοντας όσα κατακτήθηκαν σ’ αυτήν τη διαδρομή, όπως το ότι «δημιούργησαν πάρα πολλούς αξιόλογους και με άρτιο εξοπλισμό θεατρικούς χώρους, ιδίως στην Αθήνα, αλλά και σε όλη την Ελλάδα… Ας αναλογιστούμε πόσοι σημαντικοί συγγραφείς, μεταφραστές, σκηνοθέτες, σκηνογράφοι, ενδυματολόγοι, μουσικοσυνθέτες, φωτιστές, ηθοποιοί αναδείχθηκαν από τα θέατρα αυτά. Ας αναλογιστούμε επίσης τον αριθμό των καλλιτεχνών που απασχολούνται στα επιχορηγούμενα θέατρα, ετησίως». [ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, 02/04/2009]