Daily Archives: 25 Μαρτίου, 2009

Μ.Α.Ι.Ρ.Ο.Υ.Λ.Α. της Λένας Κιτσοπούλου. Από τις 27 Μαρτίου στο Σύγχρονο Θέατρο Αθήνας

  • Η Λένα Κιτσοπούλου μετά  Το πράσινό μου το φουστανάκι, επιστρέφει και συναντά την Μαρία Πρωτόπαπα σε έναν καινούργιο μονόλογο γραμμένο ειδικά για το Εθνικό Θέατρο από τις 27 Μαρτίου στο Σύγχρονο Θέατρο Αθήνας.
  • Μια γυναίκα συνομιλεί με το κοινό, με τον εαυτό της με όλα όσα συμβαίνουν γύρω της. Με μια ανάσα, τα λόγια της ξεχύνονται, γλυκόπικρα, συγκινητικά, σαρκαστικά ακόμα και αστεία… γίνονται χείμαρρος που μας παρασύρει σε έναν κόσμο δικό της αλλά και τόσο οικείο. Αυτός ο μονόλογος είναι οι σκέψεις ενός καθημερινού ανθρώπου που βαδίζει αναπόφευκτα «όλο και πιο κοντά στον θάνατο», ο οποίος προσπαθεί να φτάσει στα άκρα την αρνητική όψη της ζωής αυτής, επιμένοντας ότι η κάλυψη της ματαιότητας με τον μανδύα μίας «θετικής ενέργειας», είναι απλώς και μόνο μία κάλυψη. Ο φόβος, η αγωνία για τον θάνατο, η απομυθοποίηση της πίστης προς οτιδήποτε είναι στοιχεία που στην εποχή μας ονομάζονται «αρνητισμός», ή «κατάθλιψη», ή «έλλειψη προσαρμοστικότητας», στην Μ.Α.Ι.Ρ.Ο.Υ.Λ.Α. όμως είναι κι αυτά μία όψη της πραγματικότητας. [Λ.Κ.]

Σκηνοθεσία: Λένα Κιτσοπούλου – Μαρία Πρωτόπαππα.  Σκηνικά-Κοστούμια: Έλλη Παπαγεωργακοπούλου.  Μουσική επιμέλεια: Λένα Κιτσοπούλου – Μαρία Πρωτόπαππα. Βοηθός σκηνοθέτη: Τζένια Κονταράτου. Ερμηνεύει η Μαρία Πρωτόπαππα

  • Προ-παράσταση: 26/03/2009. Πρώτη παράσταση: 27/03/2009. Τελευταία παράσταση: 17/05/2009

Πληροφορίες: Τμήμα Προβολής και Επικοινωνίας, τηλ. 210.5288164-5, email: promodept@n-t.gr
Κρατήσεις θέσεων και πωλήσεις εισιτηρίων στα τηλέφωνα 210.3455020, 210 3305074, 210 7234567 (μέσω πιστωτικής κάρτας) και στο www.n-t.gr
Φωτογραφία: Τάκης Διαμαντόπουλος

ΑΚΡΟΑΣΗ για την παράσταση «Το τρίτο στεφάνι» στο Εθνικό Θέατρο

  • Το Εθνικό Θέατρο αναζητά επαγγελματίες ηθοποιούς γυναίκες και άντρες όλων των ηλικιών με φωνητικές και χορευτικές ικανότητες, για την παράσταση του έργου «Το τρίτο στεφάνι» του Κ. Ταχτσή, που πρόκειται να ανέβει στο Θέατρο Κοτοπούλη τον Οκτώβριο του 2009, σε σκηνοθεσία Σταμάτη Φασουλή.
  • Παρακαλούνται οι ενδιαφερόμενοι να αποστείλουν βιογραφικό και φωτογραφία μέχρι τις 10/04/09 στην ηλεκτρονική διεύθυνση: neta@n-t.gr, ή στο Γραφείο Σκηνής του Εθνικού Θεάτρου, Νικηφόρου 8, Τ.Κ. 10437, τηλέφωνο επικοινωνίας 210-5224572, ώρες 11:00-15:00, Αντιγόνη Νέτα, Μπέττυ Πουρσανίδου.

Γκροτέσκο σόου για δύο «αξιοπρεπείς». Το μουσικοθεατρικό έργο «Εχω μια αξιοπρέπεια» στο Τ-Ρalace

  • Το χιούμορ δεν λείπει από το «Εχω μια αξιοπρέπεια», το γκροτέσκο μιούζικαλ που παρουσιάζεται κάθε Πέμπτη (26/3, 2 και 9/4) στο Τ-Ρalace του ξενοδοχείου Κing George (πλατεία Συντάγματος, τηλ. 210 3258.970). Με φόντο την κηδεία ενός μεγαλοεφοπλιστή, ο εραστής του θανόντος συναντάται με τη χήρα του. Και τότε όλα αρχίζουν να μπερδεύονται γλυκά…
  • Ιθύνων νους της παράστασης, ο συνθέτης, στιχουργός και περφόρμερ Ανδρέας Μπονάτσος. Μας εξηγεί ότι ο υπότιτλος είναι «“Πάρτι, γέλιο, κλάμα σε ένα disco drama”. Επί μιάμιση ώρα, με την παρουσία της πληθωρικής Δέσποινας Κοντούδη και του dj Μomos και μέσα από ελληνικά και ξένα τραγούδια,δικές μου συνθέσεις, σκετς και stand up comedy, στήνουμε μια σουρεαλιστική επιθεώρηση στην οποία ενίοτε συμμετέχει και το κοινό. Σε αυτό το θέαμα συνυπάρχουν το θέατρο, η μουσική και ο χορός. Ολα αυτά ενώ θρηνούμε τον μακαρίτη…».
  • Με 25 χρόνων πείρα στον χώρο της μουσικής και της δισκογραφίας (μεταξύ άλλων έχει συνεργαστεί με τους Πλούταρχο, Κωνσταντίνα, Γονίδη, Πανταζή, Σαμίου, Δημητρίου, Δάκη, Νίνο, Λύτρα, Μενιδιάτη, Στανίση, Τερζή, Χρηστίδου, Γαρμπή, Παπαρίζου), ο Ανδρέας Μπονάτσος υπογραμμίζει ότι, αν και έχει εμφανισθεί σε μεγάλα κέντρα, «πάντα με ενδιέφεραν οι εμφανίσεις σε μικρά μαγαζιά. Άλλωστε είναι κάτι που έχω κάνει και στο παρελθόν, είτε στο εξωτερικό είτε, αργότερα, στην Ελλάδα, παίζοντας πιάνο και τραγουδώντας- και μάλιστα όχι μόνο στα ελληνικά». Ο ίδιος πιστεύει ότι αναλόγου ύφους παραστάσεις έχουν λόγο ύπαρξης «εφόσον υπάρχει έδαφος για κάτι τέτοιο». Όσον αφορά την παρουσία του στη δισκογραφία, αυτή θα συνεχισθεί. Και ας ταλαιπωρείται αυτή «από τις χαμηλές πωλήσεις, την πειρατεία και την ανεξέλεγκτη εμπορικότητα. Επίσης, παρά το γεγονός ότι ανήκω στο εμπορικό κομμάτι της, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν αντιστέκομαι σε προτάσεις ή ότι είμαι διατεθειμένος να βάλω και άλλο νερό στο κρασί μου». Ο Ανδρέας Μπονάτσος σκέφτεται να παρουσιάσει το «Έχω και μια αξιοπρέπεια» και εκτός των τειχών, ενώ έχει ολοκληρώσει μια ροκ όπερα με θέμα τη ζωή του Βασίλη Τσιτσάνη.
  • Στην παράσταση «Εχω και μια αξιοπρέπεια» του Ανδρέα Μπονάτσου, εκτός από τον ίδιο και τη Δέσποινα Κοντούδη, συμμετέχουν επίσης το Νutral Τrio (art director Παναγιώτης Παναγιωτακόπουλος, κοστούμια Νίκη Μηλιώνη, φωτογράφος Ιωάννης Φλώρος) και ο Δημήτρης Κοπανάς (ζωγραφική αφίσας, καθώς επίσης και επιμέλεια διαφόρων αξεσουάρ).

  • Γ. ΣΚΙΝΤΣΑΣ | ΤΟ ΒΗΜΑ, Τετάρτη 25 Μαρτίου 2009

Η δεύτερη «Γένεσις» της Μαρίας Κεχαγιόγλου

Από αριστερά, η Μαρία Μαγγανάρη, ο Γιώργος Μάλαμας, η Ρεβέκκα Τσιλιγκαρίδου και η Μαρία Κεχαγιόγλου σε στιγμιότυπο από την παράσταση «Γένεσις Νο 2»

  • Η ταλαντούχα ηθοποιός, μαζί με την ομάδα «Κανιγκούντα», παρουσιάζει ένα σύγχρονο ρωσικό έργο στο Θέατρο Τέχνης
  • Στην «Έβδομη σφραγίδα» του Ίνγκμαρ Μπέργκμαν η κεντρική ηρωίδα, η Λίζα, γνωρίζει έναν ηθοποιό που έρχεται στο χωριό της για να δώσει μια παράσταση και ο οποίος τη φλερτάρει. Αν και παντρεμένη, τον ακολουθεί στο δάσος. Εκείνος δεν ζητεί να μάθει ούτε ποια είναι ούτε πώς τη λένε. Οσο διαρκεί ο έρωτάς τους την αποκαλεί Κανιγκούντα. Ύστερα εκείνη επιστρέφει στο χωριό, στον άνδρα της και στη ζωή της. Αυτή υπήρξε η πηγή έμπνευσης για τη θεατρική ομάδα «Κανιγκούντα», την οποία έστησε πριν από τέσσερα χρόνια η ηθοποιός Μαρία Κεχαγιόγλου μαζί με τον σκηνοθέτη Γιάννη Λεοντάρη και τους Μαρία Μαγγανάρη, Ρεβέκκα Τσιλιγκαρίδου, Γιώργο Φριτζήλα, Γιώργο Μάλαμα. Εφέτος όλοι μαζί παρουσιάζουν την τρίτη τους ως τώρα δουλειά, αυτή τη φορά σε συμπαραγωγή με το Θέατρο Τέχνης. Πρόκειται για το έργο του Ιβάν Βιριπάεφ «Γένεσις Νο 2»- προηγήθηκαν η «Ηλέκτρα» του Χόφμανσταλ, που παίχτηκε προ διετίας στο οφ φεστιβάλ της Αβινιόν και, πριν από αυτήν, η «Βοσκοπούλα», ένα κρητικό ποίημα ανώνυμου, στις Δοκιμές του Αμόρε. Του χρόνου η ομάδα θα βρεθεί κάτω από τη σκέπη του Εθνικού Θεάτρου με τη «Βεγγέρα» του Ηλία Καπετανάκη. Η «Γένεσις Νο 2» είναι ένα σύγχρονο ρωσικό έργο (γράφτηκε το 2004) που έτυχε να δει η ομάδα στην Αβινιόν- στη χώρα μας έχει ήδη ανεβεί, από το Αμόρε, το έργο του Βιριπάεφ «Οξυγόνο». «Κατά τη διάρκεια της παράστασης και εμείς και όλο το κοινό κλαίγαμε χωρίς να ξέρουμε τον λόγο. Θελήσαμε λοιπόν να το ανεβάσουμε» λέει η Μαρία Κεχαγιόγλου εξηγώντας: «Πρόκειται για ένα πολύ παράδοξο κείμενο,που συνδυάζει την παραδοσιακή δραματουργία, το τραγούδι,τον ποιητικό αλλά και τον πολιτικό λόγο, το θέατρο-ντοκουμέντο και την επιστολογραφία . Δύσκολο να μιλήσεις για το θέμα του. Αφορά τις ζωές όλων μας- από τη μια η ηλιθιότητα, το ξεπούλημα, η εκπόρνευση και ο μηδενισμός, από την άλλη η ανάγκη μας να βρούμε αυτό που θα δώσει νόημα στη ζωή μας. Το έργο είναι η σύγκρουση αυτών των δύο πόλων».

  • Χωρίς ξεκάθαρη ιστορία, αλλά με τον συγγραφέα ως θεατρικό πρόσωπο να παρουσιάζει το δικό του έργο, βασισμένο στο έργο μιας άλλης συγγραφέως που τυγχάνει σχιζοφρενής, στη «Γένεσις Νο 2» ο Θεός (ως φάντασμα) και η γυναίκα του Λωτ συνθέτουν την τετράδα των ρόλων. «Ο Θεός» λέει η Μαρία Κεχαγιόγλου «παρουσιάζεται με κυνισμό. Είναι σαν να μας πετά κάποιος στα μούτρα όλον τον ορθολογισμό της Δύσης. Από την άλλη, το βιβλικό πρόσωπο, η γυναίκα του Λωτ, λειτουργεί σαν πρότυπο για την ανυπακοή της». Δύσκολη απόπειρα. Συμφωνεί: «Μας δυσκόλεψε αλλά και μας ξεβόλεψε πολύ. Είναι ένα έργο που απευθύνεται σε όλους,αρκεί να έχεις ψυχική ανοιχτωσιά. Δεν βασίζεται σε συνταγές η “Γένεσις”».
  • Χωρίς προκαθορισμένο ρεπερτόριο, η ομάδα αφήνεται στα πράγματα που την ενδιαφέρουν με μπούσουλα την επιθυμία. Απόφοιτος της σχολής του Εθνικού, όπου και έκανε το ξεκίνημά της, η Μαρία Κεχαγιόγλου ξεχώρισε με ρόλους και συνεργασίες- από το Αμόρε, το Εμπρός και το αρχαίο δράμα ως, πρόσφατα, με την «Κατερίνα Ισμαΐλοβα». Και τώρα πορεύεται με ή χωρίς την ομάδα. «Προσωπικά δεν ήξερα τι έψαχνα, μέχρι που το βρήκα. Τώραη ομάδα είναι καθοριστική για τη ζωή μου και τις ζωές όλων μας. Ως ελεύθερη επαγγελματίας όμως που είμαι, νιώθω τυχερή με όσα μου έχουν τύχει ως τώρα. Τα βήματά μου με οδήγησαν εδώ» καταλήγει. Και τονίζει: «Ηταν πολύ μεγάλο το στήριγμα του Θεάτρου Τέχνης για εμάς. Αλλά και χωρίς αυτό εμείς θα προχωρούσαμε». Η «Γένεσις Νο 2» του Ιβάν Βιριπάεφ ανεβαίνει από την ομάδα «Κανιγκούντα» στο Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν της οδού Φρυνίχου, στην Πλάκα.

  • ΜΥΡΤΩ ΛΟΒΕΡΔΟΥ | TΟ ΒΗΜΑ, Τετάρτη 25 Μαρτίου 2009

Επαναλαμβάνεται η «Ηλέκτρα Αυτουργός». Με την προσωπική συμμετοχή του συνθέτη Μάικλ Νάιμαν

Σκηνή από την «Ηλέκτρα Αυτουργό». Διακρίνονται από αριστερά ο Ντανίλο Ζέκα, η Λία Τσολάκη και ο Αλέξανδρος Κεϊβανάη
  • Η «Ηλέκτρα Αυτουργός» από το Χοροθέατρο «Ροές» και τη Σοφία Σπυράτου, ανεβαίνει στο θέατρο Badminton, το Σάββατο 28 και την Κυριακή 29 Μαρτίου, έναν περίπου χρόνο μετά τις πρώτες επιτυχημένες παραστάσεις στο Μουσείο Μπενάκη.

  • Η παράσταση απέσπασε το Α΄ βραβείο του 10ου Διεθνούς Φεστιβάλ Θεάτρου της Κριμαίας, ενώ η συμμετοχή της στο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού SIDance στη Σεούλ -τον περασμένο Οκτώβριο- έλαβε θερμές κριτικές. Αφορμή γι’ αυτή τη δεύτερη παρουσίαση στο αθηναϊκό κοινό, είναι η προσωπική συμμετοχή του συνθέτη Μάικλ Νάιμαν. Ο διάσημος Βρετανός μουσικός -που έντυσε με τις εξαιρετικές μουσικές του την τραγωδία- μετά από πρόσκληση του θεάτρου Badminton και της Σοφίας Σπυράτου, θα συμμετάσχει ζωντανά, μαζί με τη «μαγική» του μπάντα. Συγκεκριμένα, ο Νάιμαν προσέφερε στη χορογράφο ελεύθερη πρόσβαση στο συνθετικό του αρχείο, προβαίνοντας κατόπιν σε ορισμένες διαμορφώσεις, απαραίτητες για την προσαρμογή των έργων στη χορογραφία. Επιπλέον, συνέθεσε δύο τραγούδια ειδικά για τη συγκεκριμένη παραγωγή, το «Τρίτο χορικό» και το «Θρήνο του παιδιού».

Εργο αφετηρία

  • Ο Ευριπίδης, εστιάζοντας στην ψυχολογική αλήθεια των ηρώων του -που παρουσιάζονται περισσότερο σύνθετοι και ανθρώπινοι- γράφει μια τραγωδία που αποτελεί σημαντική αφετηρία για το ευρωπαϊκό θέατρο. Η Σοφία Σπυράτου -βασιζόμενη στη δημιουργία του Ευριπίδη- έχτισε την ιδέα και τη χορογραφία, δημιουργώντας μια παράσταση-σπουδή στις πολύπλοκες σχέσεις εξουσίας, πάθους, αλλά και μίσους, που αναπτύσσονται «ωμοφαγικά» ανάμεσα στον Ορέστη, την Κλυταιμνήστρα και την Ηλέκτρα, συνδυάζοντας σύγχρονες χορευτικές τεχνικές με αφηγήσεις. Στην παράσταση διατηρούνται στοιχεία από τη δομή της αρχαίας τραγωδίας -όπως τα επεισόδια και τα χορικά-, ενώ παρεμβάλλονται μονόλογοι και προβολές video. Το σκηνικό είναι λευκό και απογυμνωμένο, αφήνοντας απροσδιόριστο το πλαίσιο του χρόνου και του τόπου των όσων συμβαίνουν.
  • Η εμπνεύστρια της παράστασης αναφέρει σχετικά: «Η Ηλέκτρα είναι ένα απογυμνωμένο πλάσμα, που προσπαθεί να ορθώσει τη ραχοκοκαλιά του και φτάνει την πράξη ως το τέλος. Στο πλευρό της ο Ορέστης κι ο βουβός του φίλος, ο Πυλάδης, το «alter ego» του. Στην άλλη όχθη είναι η Κλυταιμνήστρα. Η γυναίκα που σπάει το πρότυπο της συζύγου, της μητέρας, της βασίλισσας. Είναι όλα όσα θα ήθελε να είναι η Ηλέκτρα. Είναι σύζυγος του Αγαμέμνονα, μητέρα του Ορέστη, ποθητή και ερωμένη, εξουσιάστρια. Δίπλα στην Κλυταιμνήστρα στέκει ο Αίγισθος, φοβισμένος και αναλώσιμος. Και τριγύρω, θεατές -παρόντες στο δράμα-, ο Χορός, η κοινωνία, η τάξη. Οι γυναίκες του Χορού οδηγούν τον Ορέστη και την Ηλέκτρα να παίξουν τους ρόλους τους. Κρίνουν την Κλυταιμνήστρα, παροτρύνουν τους εκτελεστές να αποδώσουν δικαιοσύνη, κι έπειτα τους εγκαταλείπουν μετά την πράξη. Είναι ένα πλήθος που διψά για δράμα, για αίμα».

Οι συντελεστές

  • Τις ποιητικές παρεμβάσεις της παράστασης υπογράφει ο Στρατής Πασχάλης, τα σκηνικά και τα κοστούμια ο Κωνσταντίνος Ζαμάνης και το φωτισμό ο Σάκης Μπιρμπίλης. Την Ηλέκτρα ερμηνεύει η Εύη Χατζάκη, τον Ορέστη ο Ντανίλο Ζέκα, τον Πυλάδη ο Αλέξανδρος Κεϊβανάη, την Κλυταιμνήστρα η Λία Τσολάκη και τον Αίγισθο ο Δημήτρης Φέρας. Πλαισιώνει επταμελής χορός γυναικών.

Μεγάλοι «Έλληνες Ηθοποιοί» του ’60 σε γραμματόσημα

  • 38c1Νέα αναμνηστική σειρά γραμματοσήμων, με τίτλο «Έλληνες Ηθοποιοί», εξέδωσαν τα ελληνικά ταχυδρομεία. Στη νέα αυτή έκδοση, απεικονίζονται μεγάλοι ηθοποιοί του ελληνικού θεάτρου και του κινηματογράφου της δεκαετίας του ’60, που, με το ταλέντο και το ήθος τους, λάμπρυναν τον πολιτισμό μας. Πρόκειται για πορτρέτα φιλοτεχνημένα από τον Κ. Ι. Σπυριούνη με τους Αλέκο Αλεξανδράκη, Αλίκη Βουγιουκλάκη, Ντίνο Ηλιόπουλο, Τζένη Καρέζη, Μάνο Κατράκη, Νίκο Κούρκουλο, Θάνο Κωτσόπουλο, Έλλη Λαμπέτη και Δημήτρη Χορν.