Κωνσταντίνος Καραδήμας: Για πέντε μέρες ήταν στα… αζήτητα του νεκροτομείου!!

  • Μπορεί για τους φίλους και την οικογένειά του ο Κωνσταντίνος Καραδήμας να ήταν η… χαρά της ζωής, η μοίρα όμως επιφύλαξε για εκείνον το πιο τραγικό φινάλε. Ενα περιπολικό τον εντόπισε τα ξημερώματα της περασμένης Κυριακής νεκρό στη μέση του δρόμου. Τρία ολόκληρα 24ωρα ο ηθοποιός παρέμενε στα αζήτητα του νεκροτομείου, ενώ την ίδια ώρα οι δικοί του είχαν δηλώσει την εξαφάνισή του. Και όταν τελικά η αδερφή του τον αναγνώρισε -μέσω fax που της εστάλη (!)- ένα γραφειοκρατικό λάθος καθυστέρησε κι άλλο τη μεταφορά της σορού του στην ιδιαίτερη πατρίδα του, την Αρταία Χαλκιδικής, προκειμένου να ξεκινήσει το τελευταίο ταξίδι του.
  • Μία εβδομάδα μετά τον ξαφνικό θάνατο του Κωνσταντίνου Καραδήμα (από γαστρορραγία και εσωτερική αιμορραγία, σύμφωνα με το πόρισμα της ιατροδικαστικής υπηρεσίας), ο καλύτερος φίλος του και συνάδελφος Κωνσταντίνος Ιωακειμίδης ξεδιπλώνει τις άγνωστες -και συνάμα δραματικές λεπτομέρειες- του πρόωρου χαμού του. Ο Κωνσταντίνος ήταν ένα ευαίσθητο πλάσμα που όπως φαίνεται δεν άντεξε τις στεναχώριες. Η αδερφή του είχε πρόσφατα ένα πολύ σοβαρό αυτοκινητιστικό ατύχημα και νοσηλεύεται σε κέντρο αποκατάστασης, ενώ ο χώρος της υποκριτικής -όπως έλεγε ο ίδιος- ξεχείλιζε από υποκρισία. Οι δύο νεαροί σχεδίαζαν να συνεργαστούν στο θέατρο, όμως η μοίρα είχε άλλα σχέδια. Ο ένας «έφυγε» για το στερνό ταξίδι και ο άλλος βυθίστηκε στη θλίψη και τους εφιάλτες του.
  • «Τελευταία φορά που βρεθήκαμε ήταν Παρασκευή 13 Μαρτίου. Μιλήσαμε λίγο μετά την πρόβα και τον είδα κάπως στεναχωρημένο. Την επομένη του τηλεφώνησα. Τότε μου είπε ότι μάλλον θα πήγαινε στη Θεσσαλονίκη να δει τους δικούς του. Αυτή ήταν η τελευταία φορά που τον άκουσα. Σάββατο βράδυ προς Κυριακή, στη 1.45, ένα περιπολικό τον βρήκε νεκρό πίσω από το «Τζάνειο», μες στο δρόμο!» λέει ο ηθοποιός.
  • «Από την Κυριακή τον έπαιρνα συνεχώς τηλέφωνο, αλλά το κινητό του ήταν απενεργοποιημένο. Τη Δευτέρα το ίδιο. Τότε άρχισα να ανησυχώ. Την Τρίτη το πρωί η αδελφή του πήγε στην Ασφάλεια και δήλωσε εξαφάνιση. Εκεί της είπαν ότι υπήρχε στο «Τζάνειο» ένα πτώμα με τα χαρακτηριστικά του Κωνσταντίνου. Της έστειλαν με φαξ τη φωτογραφία του και εκείνη τον αναγνώρισε. Την ίδια μέρα επαναλήφθηκε η διαδικασία και στο νεκροτομείο. Την Τετάρτη έγινε και η νεκροτομή. Το πόρισμά της έδειξε γαστρορραγία και εσωτερική αιμορραγία. Την Πέμπτη από ένα γραφειοκρατικό λάθος δεν έφυγε η σορός από το νεκροτομείο και την Παρασκευή πήγα εγώ, μόνος μου, και τον πήρα με το φέρετρο. Συνόδευσα τη σορό του στη Χαλκιδική, όπου έγινε η κηδεία το Σάββατο 21 Μαρτίου».  Τι μπορεί να έγινε το μοιραίο βράδυ; «Πιστεύω ότι ήταν κάπου στον Πειραιά και δεν πρόλαβε να πάει στο νοσοκομείο. Είδε το αίμα, πανικοβλήθηκε και δεν πρόλαβε να φτάσει. Πάντως, δεν είχε φίλους στην περιοχή».

– Θα μπορούσε να είχε πάει σε κάποιο μπαρ να πιει επειδή ήταν στεναχωρημένος και πιεσμένος;

  • Οχι, δεν έπινε ο Κωνσταντίνος. Κάπνιζε ελάχιστα, αλλά έκανε πολύ κακή διατροφή. Πολλοί δεν τρέφονται σωστά, αλλά δεν πεθαίνουν στη μέση του δρόμου.

– Είχε νοσηλευθεί ποτέ; Είχε κάνει εξετάσεις; Είχε ενδείξεις ότι θα μπορούσε να του συμβεί κάτι τέτοιο;

  • Δεν είχε νοσηλευθεί ποτέ, ούτε, απ’ όσα τουλάχιστον γνωρίζω, είχε κάνει εξετάσεις. Τελευταία πάντως μου έλεγε ανά διαστήματα ότι τον πονούσε το στομάχι του. Είχε ενοχλήσεις, που προφανώς οφείλονταν στην κακή του διατροφή. Εμενε μόνος του και δεν μαγείρευε. Επίσης είχε πολύ άγχος, στενοχωριόταν πολύ και πιεζόταν.

«Αφιερωμένη στη μνήμη του θα είναι η παράσταση»

  • Ο Κωνσταντίνος Καραδήμας και ο Κωνσταντίνος Ιωακειμίδης γνωρίστηκαν το 2005, όταν έκαναν κι οι δύο πρόβες για τον «Μαγικό Αυλό», στο Μέγαρο Μουσικής. Αμέσως ταίριαξε η χημεία τους. «Ο Κωνσταντίνος ήταν καλόψυχος και βοηθούσε τους πάντες. Έβρισκε λύσεις στα προβλήματα των γύρω του και τους έφτιαχνε τη διάθεση. Ο ίδιος όμως ήταν μυστικοπαθής. Κρατούσε μέσα του τα προβλήματά του. Τον Κωνσταντίνο τον ενοχλούσε η υποκρισία του χώρου. Το όνειρό του ήταν να φύγει κάποια στιγμή στο Βερολίνο. Πίστευε ότι εκεί θα άλλαζε η ζωή του» λέει ο Κωνσταντίνος Ιωακειμίδης και προσθέτει: «Σκοπεύαμε να συνεργαστούμε το Μάιο στο έργο «Το τελευταίο μπότοξ». Είναι η παρθενική κωμωδία που έγραψα και ο Κωνσταντίνος ήταν ο πρώτος που πήρε στα χέρια του τα κείμενα και τα διάβασε. Προφήτευσε μάλιστα ότι θα κάνει και επιτυχία. Στις αρχές του χρόνου τον πήρα τηλέφωνο και του είπα ότι αποφάσισα να ανεβάσω την παράσταση. Αμέσως, βρήκε χώρο για πρόβες, ψάξαμε για ηθοποιούς και αποφασίσαμε να κάνουμε μαζί τη σκηνοθεσία. Ήμασταν σαν αδέλφια». Η τελευταία εμφάνιση του Κωνσταντίνου ήταν στη σειρά «Καρυωτάκης», ενώ στο θέατρο είχε παίξει στο «Ντετέκτιβ Stories» σε σκηνοθεσία Αθηνάς Παππά, με την οποία συνεργαζόταν συχνά.

– Η παράσταση θα ανέβει τελικά;

  • Ναι, και θα είναι αφιερωμένη στη μνήμη του. Ήταν ο καλύτερος, ο πιο αληθινός φίλος που είχα ποτέ.
  • Ακούστηκε ότι η οικογένεια του Καραδήμα έχει σοβαρό οικονομικό πρόβλημα. Ισχύει τελικά αυτό; «Δεν νομίζω» απαντάει ο Ιωακειμίδης. Μπορεί να άνοιξε λογαριασμό το ΣΕΗ για να μαζευτούν λεφτά για τα έξοδα της κηδείας, αλλά «απ’ ό,τι ξέρω η οικογένειά του δεν εξέφρασε ποτέ τέτοιο αίτημα. Εντάξει, δεν είναι πλούσιοι, αλλά την κηδεία του Κωνσταντίνου είχαν να την πληρώσουν!» απαντάει ο Κωνσταντίνος Ιωακειμίδης. «Μπορεί εκείνος να ζούσε εδώ και οι δικοί του στη Θεσσαλονίκη, αλλά είχαν πολύ καλές σχέσεις». Όσο για το πρόβλημα που αντιμετωπίζει η αδελφή του: «Έχει τρεις αδελφές. Η μία έπαθε αυτοκινητιστικό τον Ιούλιο και χρειάστηκε να μπει σε κλινική αποκατάστασης. Τον πρώτο καιρό ο Κωνσταντίνος δεν έφυγε καθόλου από το πλευρό της. Το τελευταίο τρίμηνο η κατάσταση της έχει βελτιωθεί αρκετά».
  • ΗΛΙΑΣ ΜΑΡΑΒΕΓΙΑΣ, ESPRESSO, Τρίτη, 24/03/2009
Advertisements
Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Σχόλια

  • Κατερινα Χατζηλία  On 24 Μαρτίου, 2009 at 8:33 μμ

    Δε μπορώ να πιστέψω ακόμη ότι Κώστας δεν ζει πια ανάμεσα μας…Εχω τη φωνή του,και το γελιο του στα αφτιά μου…
    Δεν θα ξεχάσω τις ατελείωτες βόλτες που κάναμε στους δρόμους των Σερρών όταν σπουδάζαμε το 95΄στο Τει της Διοίκησης Επιχειρήσεων,και που μου ΄λεγε:Πάμε στα σοκάκια;όπου και ξεκινούσαμε πρωι και καταλήγαμε βράδυ στα σπίτια μας…Του άρεζαν οι βόλτες..
    Αγαπημένε μου φίλε Κώστα, σε περίμενα να μιλήσουμε όταν ανέβηκες για την ενχείρηση της μαμας σου Χαλ-ικη,και με διαβεβαίωσες πως θα ρχοσουν να με δεις,αν έβρισκες καιρό,είχαμε πολλά να πούμε,μου υποσχέθηκες…Δυστηχώς για μένα αυτή η συνάντηση δεν έγινε ποτέ…Τώρα και τι δεν θα έδινα για να σε έβλεπα έστω και για ένα λεπτό…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: